Tuesday, January 23, 2018

702 NYTimes: er waren 42.500 kampen in Nazi Duitsland

Er is onderzoek gedaan om alle soorten kampen en kampjes en ghetto's waar de Nazi's hun gevangenen doodden of bewaarden of te werk stelden- in kaart te brengen.

Het blijken er 42500 te zijn.

In de kleinsten zaten 12 mensen.  In het grootste ( het Warschaw Ghetto) zaten 500.000 mensen.

We lezen hoe één man in vijf jaar tijd  in vijf kampen zat, onder andere in Auschwitz.

Volgens Raul Hilberg zijn er 5 miljoen joden gestorven in de oorlog: gaskamers, ziekte, honger.

Pas in januari 1942 besloten duitse militairen om de joden bijeen te gaan brengen en zichzelf te laten doodwerken. Dat staat in de Wannsee Konferenz documenten.

Over gaskamers en op industriele wijzen de mensen doden lezen we daar niks. Zelfs Raul Hilberg moest in 1980 toegeven dat er nergens documenten te vinden zijn die wijzen op een geplande vernietiging. Maar, zegt Hilberg:  die vernietiging heeft wel plaatsgevonden, en de uitvoerenden werkten  min of meer intuitief samen.
Ik vraag me dan af: hoe kwam het geld bij elkaar voor die intuitieve werkzaamheden?  Wie hakte de knoop door bij onenigheid?  Hebben we meer voorbeelden van een 'geoliede machine' die blijkt zonder budget, afspraken en  documenten te verlopen ?

De New York Times gaf in 2013  de resultaten van dat 13 jaar durende onderzoek en zegt: "De Holocaust was nog schokkender dan we al dachten."

Maar dat begrijp ik niet zo goed.
Uit dit onderzoek blijkt dat de Wannsee Konferenz -plannen inderdaad zijn uitgevoerd:  de joden werden overal ingezet om te werken.  Als het kleinste kamp 12 mensen omvat, en het grootste 500.000,  zou dan de gemiddelde  niet  op 120 mogen worden gesteld?
Als er 5.1 miljoen mensen zijn gedood, zoals Hilberg zegt, en als er 42500 kampen waren, dan zouden er gemiddeld per kamp 120 mensen zijn.
Als het kleinste kamp 12 mensen omvat, en het grootste 500.000,  dan lijkt me 120 gemiddeld geen onwaarschijnlijk aantal.
We weten dat een deel van de joden is ontsnapt naar Rusland en Israel, zoals Menachem Begin.

We weten dat de mensen in de grotere concentratiekampen, zoals Auschwitz, 'voor de Russen uit ' vluchtten, richting Bergen Belsen. ( Bron: Elie Wiesel.  Primo levie)  Maar ze waren ook vrij om in het kamp te wachten op de Russen.  De joden waren zo bang gemaakt voor de Russen dat de meesten mee vluchtten naar het westen. Maar diegenen die bleven, zoals Elie Wiesel, is geen haar gekrenkt.

Het is helemaal niet onmogelijk dat vele joden verder naar het Oosten zijn gevlucht, en in Rusland zijn gebleven.  Het was niet in Russisch belang om dit aan de grote klok te hangen: dat zou namelijk de Nazi-misdaad kleiner maken, en dat wilde Rusland niet.

Ik begrijp wel waarom dit onderzoek alleen in de NY Times is verschenen, want het maakt de Nazi misdaden veel MINDER schokkend dan we tot nu toe hebben aangenomen!

Deze passage vind ik lastig te interpreteren:
 The lead editors on the project, Geoffrey Megargee and Martin Dean, estimate that 15 million to 20 million people died or were imprisoned in the sites that they have identified as part of a multivolume encyclopedia. (The Holocaust museum has published the first two, with five more planned by 2025.)
"15 tot 20 miljoen mensen stierven of zaten gevangen ."   Tja, gevangen zitten is toch wat anders dan  gedood worden pof sterven door ziekte.
En: waarom weet men in 2013 al dat 3 van de 5 delen pas over 12 jaar zullen worden gepubliceerd?
Heb ik misschien gelijk en heeft men hier zelf ontdekt dat het Holocaust verhaal wat complexer is dan we nu elke dag te horen krijgen?
Wanneer zal het meesterwerk van Solzhenitsyn ( 200 year together)  in het Engels verschijnen? 
En bewijst het ontbreken van dit boek in de engelse taal niet dat er geen sprake is van persvrijheid?
Er is zelfs een term voor al sween uitgever een boek wel koopt ( de rechten) en wel drukt , maar vervolgens alles doet om de verkoop NIET  te bevorderen. ( Peter Dale Scott heeft dat woord genoemd, maar ik ben het nu vergeten) . Zo kun je toch al jouw vijanden vernietigen ( de Vrijheid  van Meningsuiting is in de VS een zeer groot recht) , maar zelf immuun zijn voor aanvallen op jezelf.

Hier het artikel in de NYT:

Sunday Review | NEWS ANALYSIS

The Holocaust Just Got More Shocking

Onderschrift bij een foto: A group of Jewish women at the entrance to the Brody ghetto in Eastern Galicia, 1942. The sign is written in German, Ukrainian and Polish.CreditUnited States Holocaust Memorial Museum/Collection of Eugenia Hochberg Lanceter

THIRTEEN years ago, researchers at the United States Holocaust Memorial Museum began the grim task of documenting all the ghettos, slave labor sites, concentration camps and killing factories that the Nazis set up throughout Europe.
What they have found so far has shocked even scholars steeped in the history of the Holocaust.
The researchers have cataloged some 42,500 Nazi ghettos and camps throughout Europe, spanning German-controlled areas from France to Russia and Germany itself, during Hitler’s reign of brutality from 1933 to 1945.
The figure is so staggering that even fellow Holocaust scholars had to make sure they had heard it correctly when the lead researchers previewed their findings at an academic forum in late January at the German Historical Institute in Washington.
“The numbers are so much higher than what we originally thought,” Hartmut Berghoff, director of the institute, said in an interview after learning of the new data.
“We knew before how horrible life in the camps and ghettos was,” he said, “but the numbers are unbelievable.”

The documented camps include not only “killing centers” but also thousands of forced labor camps, where prisoners manufactured war supplies; prisoner-of-war camps; sites euphemistically named “care” centers, where pregnant women were forced to have abortions or their babies were killed after birth; and brothels, where women were coerced into having sex with German military personnel.
Auschwitz and a handful of other concentration camps have come to symbolize the Nazi killing machine in the public consciousness. Likewise, the Nazi system for imprisoning Jewish families in hometown ghettos has become associated with a single site — the Warsaw Ghetto, famous for the 1943 uprising. But these sites, infamous though they are, represent only a minuscule fraction of the entire German network, the new research makes painfully clear.
The maps the researchers have created to identify the camps and ghettos turn wide sections of wartime Europe into black clusters of death, torture and slavery — centered in Germany and Poland, but reaching in all directions.
The lead editors on the project, Geoffrey Megargee and Martin Dean, estimate that 15 million to 20 million people died or were imprisoned in the sites that they have identified as part of a multivolume encyclopedia. (The Holocaust museum has published the first two, with five more planned by 2025.)
The existence of many individual camps and ghettos was previously known only on a fragmented, region-by-region basis. But the researchers, using data from some 400 contributors, have been documenting the entire scale for the first time, studying where they were located, how they were run, and what their purpose was.
The brutal experience of Henry Greenbaum, an 84-year-old Holocaust survivor who lives outside Washington, typifies the wide range of Nazi sites.
When Mr. Greenbaum, a volunteer at the Holocaust museum, tells visitors today about his wartime odyssey, listeners inevitably focus on his confinement of months at Auschwitz, the most notorious of all the camps.
But the images of the other camps where the Nazis imprisoned him are ingrained in his memory as deeply as the concentration camp number — A188991 — tattooed on his left forearm.
In an interview, he ticked off the locations in rapid fire, the details still vivid.
First came the Starachowice ghetto in his hometown in Poland, where the Germans herded his family and other local Jews in 1940, when he was just 12.
Next came a slave labor camp with six-foot-high fences outside the town, where he and a sister were moved while the rest of the family was sent to die at Treblinka. After his regular work shift at a factory, the Germans would force him and other prisoners to dig trenches that were used for dumping the bodies of victims. He was sent to Auschwitz, then removed to work at a chemical manufacturing plant in Poland known as Buna Monowitz, where he and some 50 other prisoners who had been held at the main camp at Auschwitz were taken to manufacture rubber and synthetic oil. And last was another slave labor camp at Flossenbürg, near the Czech border, where food was so scarce that the weight on his 5-foot-8-inch frame fell away to less than 100 pounds.
By the age of 17, Mr. Greenbaum had been enslaved in five camps in five years, and was on his way to a sixth, when American soldiers freed him in 1945. “Nobody even knows about these places,” Mr. Greenbaum said. “Everything should be documented. That’s very important. We try to tell the youngsters so that they know, and they’ll remember.”
The research could have legal implications as well by helping a small number of survivors document their continuing claims over unpaid insurance policies, looted property, seized land and other financial matters.
“HOW many claims have been rejected because the victims were in a camp that we didn’t even know about?” asked Sam Dubbin, a Florida lawyer who represents a group of survivors who are seeking to bring claims against European insurance companies.
Dr. Megargee, the lead researcher, said the project was changing the understanding among Holocaust scholars of how the camps and ghettos evolved.
As early as 1933, at the start of Hitler’s reign, the Third Reich established about 110 camps specifically designed to imprison some 10,000 political opponents and others, the researchers found. As Germany invaded and began occupying European neighbors, the use of camps and ghettos was expanded to confine and sometimes kill not only Jews but also homosexuals, Gypsies, Poles, Russians and many other ethnic groups in Eastern Europe. The camps and ghettos varied enormously in their mission, organization and size, depending on the Nazis’ needs, the researchers have found.
The biggest site identified is the infamous Warsaw Ghetto, which held about 500,000 people at its height. But as few as a dozen prisoners worked at one of the smallest camps, the München-Schwabing site in Germany. Small groups of prisoners were sent there from the Dachau concentration camp under armed guard. They were reportedly whipped and ordered to do manual labor at the home of a fervent Nazi patron known as “Sister Pia,” cleaning her house, tending her garden and even building children’s toys for her.
When the research began in 2000, Dr. Megargee said he expected to find perhaps 7,000 Nazi camps and ghettos, based on postwar estimates. But the numbers kept climbing — first to 11,500, then 20,000, then 30,000, and now 42,500.
The numbers astound: 30,000 slave labor camps; 1,150 Jewish ghettos; 980 concentration camps; 1,000 prisoner-of-war camps; 500 brothels filled with sex slaves; and thousands of other camps used for euthanizing the elderly and infirm, performing forced abortions, “Germanizing” prisoners or transporting victims to killing centers.
In Berlin alone, researchers have documented some 3,000 camps and so-called Jew houses, while Hamburg held 1,300 sites.
Dr. Dean, a co-researcher, said the findings left no doubt in his mind that many German citizens, despite the frequent claims of ignorance after the war, must have known about the widespread existence of the Nazi camps at the time.
“You literally could not go anywhere in Germany without running into forced labor camps, P.O.W. camps, concentration camps,” he said. “They were everywhere.”
Eric Lichtblau is a reporter for The New York Times in Washington and a visiting fellow at the United States Holocaust Memorial Museum.

A version of this news analysis appears in print on March 3, 2013, on Page SR3 of the New York edition with the headline: The Holocaust Just Got More Shocking. Order Reprints| Today's Paper|Subscribe


  1. Geven de onderzoekers nu écht BEWIJS voor hun ondervindingen? Of blijft het bij datgene wat we tot vandaag de dag voorgeschoteld krijgen. Mogen anderen (lees: niet behorend tot de tribe of hun aanhangers) die bevindingen aan kritisch onderzoek onderwerpen? Of wordt dat gezien als antisemitisch? En dus strafbaar gesteld? Verklaart dit onderzoek ook waarom Auschwitz hun dodental stilletjes met 3 MILJOEN heeft VERLAAGD terwijl het officiële getal op 6 miljoen blijft staan? Of wil men nu beweren dat die verdwenen 3 miljoen in die andere kampen zijn 'vernietigd'? En dit terwijl men al decennia meldt dat er in voormalig West Duitsland helemaal geen vernietigingskampen waren.

    Ben benieuwd.

  2. This comment has been removed by the author.

  3. @Jan, mijn eerste bijdrage is waarschijnlijk weer in de spam box beland.

    1. Sophia,

      ik heb hem gevonden.
      Hij staat hierboven.

      PS: ik zag jouw tip over het Bausman interview. Priuma intervieuw !

    2. Jan, welk interview bedoel je?

  4. The Liberation of the Camps: Facts vs. Lies

    Uit het artikel:

    "US government authorities, mindful that many Americans who remembered the atrocity stories fed them during World War I still doubted the Allied propaganda directed against the Hitler regime, resolved to "document" what the GIs had found in the camps."


    "What the GIs found was used, by way of films that were mandatory viewing for the vanquished populace of Germany, to "re-educate" the German people by destroying their national pride and their will to a united, independent national state, imposing in their place overwhelming feelings of collective guilt and political impotence."


    "But it is known today that, very soon after the liberation of the camps, American authorities were aware that the real story of the camps was quite different from the one in which they were coaching military public information officers, government spokesmen, politicians, journalists, and other mouthpieces."


    "The conclusions of the early US Army investigations as to the truth about the wartime German concentration camps have since been corroborated by all subsequent investigators and can be summarized:

    The harrowing scenes of dead and dying inmates were not the result of a German policy of "extermination," but rather the result of epidemics of typhus and other disease brought about largely by the effects of Allied aerial attacks.
    Stories of Nazi supercriminals and sadists who turned Jews and others into handbags and lampshades for their private profit or amusement were sick lies or diseased fantasies; indeed, the German authorities punished corruption and cruelty on the part of camp commanders and guards.
    On the other hand, portrayals of the newly liberated inmates as saints and martyrs of Hitlerism were quite often very far from the truth; indeed, most of the brutalities inflicted on camp detainees were the work of their fellow prisoners, in contravention of German policy and German orders.
    The alleged homicidal showers and gas chambers were used either for bathing camp inmates or delousing their clothes; the claim that they were used to murder Jews or other human beings is a contemptible fabrication. Orthodox historians and professional "Nazi-hunters" have quietly dropped claims that inmates were gassed at Dachau, Buchenwald and other camps in Germany. They continue, however, to keep silent regarding the lies about Dachau and Buchenwald, as well as to evade an open discussion of the evidence for homicidal gassing at Auschwitz and the other camps captured by the Soviets."

    bron: http://www.ihr.org/leaflets/libcamps.shtml

    1. Uit de laatste regels meen ik te kunnen opmaken dat men over Dachau en Buchenwald zeker is dat er geen gaskamers waren. Maar dat men over Auschwitz en de in het Oostblok landen gelegen kampen niet zeker is.
      Dat klopt met wat David Cole zegt: Gevangenen uit 22 kampen getuigden dat er gaskamers waren in hun kamp. Uit direct Amerikaans onderzoek ( in 45-46?) bleek dat in het Amerikaans gebeid geen enkel kanm was waar gaskamers waren geweest.
      Maar de kampen in het Oostblok kon men niet controleren.

      Voor de Russen was het opportuun om Hitler zo zwart mogelijk te maken. Dus vertelden ze graag dat er gaskamers in die kampen waren geweest. Wat warheid is, weten we niet en moeten we onderzoeken.

    2. Jan schreef "Maar dat men over Auschwitz en de in het Oostblok landen gelegen kampen niet zeker is."

      Het artikel is gebaseerd op een volume uit 1995, redelijk snel na de val van de muur dus. De resultaten van later onderzoek zijn daar niet in meegenomen. Volgens mij is inmiddels duidelijk dat ook in Auschwitz en andere kampen in het Oostblok geen gaskamers waren. Al geeft men daar (net zoals over de overige kampen) geen ruchtbaarheid aan, de stilte over de verlaging van het dodental in Auschwitz is ook oorverdovend.

      Jan schreef "Wat warheid is, weten we niet en moeten we onderzoeken."

      Dat laatste is al lang gebeurd (onderzoeken) dus 'we' kunnen wel degelijk weten wat de waarheid is maar dat moeten 'we' wel willen. Echter - getuige ook weer de 'discussie' op Blik - de meesten houden blijkbaar hun wereldbeeld liever overeind dan door het (moeilijke) proces van waarheidsvinding te gaan al vinden ze zichzelf nog zo 'wakker' en 'alternatief'.

      Overigens was het niet alleen voor de Russen opportuun om Hitler en Duitsland zo zwart mogelijk te maken, dit gold ook voor de Britten en Amerikanen. Alle drie hebben zowel tijdens als na de oorlog op grote schaal oorlogsmisdaden in Duitsland gepleegd.

    3. Jan schreef "Dat klopt met wat David Cole zegt: Gevangenen uit 22 kampen getuigden dat er gaskamers waren in hun kamp. Uit direct Amerikaans onderzoek ( in 45-46?) bleek dat in het Amerikaans gebeid geen enkel kanm was waar gaskamers waren geweest."

      Klopt, al wordt aan dat Amerikaanse onderzoek direct na de oorlog totaal geen ruchtbaarheid gegeven terwijl aan de verhalen van de gevangenen (die dus volgens eigen onderzoek van de Amerikanen niet de waarheid spraken) nog steeds alle ruimte wordt gegeven. Zie producties als The Last Days.

      Over die laatste is trouwens een prima docu gemaakt, getiteld The Last Days of the Big Lie


  5. O.T. (hoort eigenlijk bij vorige draad):

    Drie artikelen uit de MSM (waarvan een notabene uit de WAPO) dat de NSA ruwe data aan Israel levert (blijkbaar lukt het sommigen niet te vinden wat in 3 minuten boven tafel te krijgen is):

    NSA shares raw intelligence including Americans' data with Israel, https://www.theguardian.com/world/2013/sep/11/nsa-americans-personal-data-israel-documents

    The NSA is sharing data with Israel. Before filtering out Americans’ information., https://www.washingtonpost.com/news/the-switch/wp/2013/09/11/the-nsa-is-sharing-data-with-israel-before-filtering-out-americans-information/?utm_term=.fb0241ca43da

    NSA feeds raw intelligence data to Israel, https://www.wsws.org/en/articles/2013/09/13/surv-s13.html

    1. Ja,
      \ik had het ook direct met goiogle te pakken, en dacht dat ik het op Blik had gezet, maar later kon iuk het niet vinden, dus blijkbaar had ik het niet er op gezet. Weer later toch wel gedaan. Nu zie ik dat jij het ook al had gevonden.