Monday, April 24, 2017

611 Vanessa Beeley: 116 beautiful children killed by a hick up, a minor setback.

In western media the killing of 116 children below 10 years of age is seen as a minor setback ( a hick up), because they were  children of Assad-supporters.
It was their own fault: they chose the wrong parents !

When unknown terror agents threw chemical gasses in Khan Sheikhoun,  Trump believed the first rumours and threw bombs on Assad's people.
That made him the Hero of the WAR-Neocons.

Trump  could not stand the fact that ca 30 children, beautiful children...  had died.
But the men who killed these 116 children are supported by Americca's deep state.  So this is just a hick up.

Here is Vanessa Beeley who tells te exact story:

Vanessa Beeley arrived in Aleppo  one hour after the explosion of the busses that killed 116 children.
The next morning she went to a part of Aleppo called Shabreem.
Shabreem was the place where the family of the young vioctims were given safe haven.

She spoke with the parents of the children that were killed in the terror attack.


Here is a more complete report:
(I skipped some pictures and a video. Original site: HERE )

RASHIDEEN MASSACRE: Children Lured to their Slaughter by NATO State Terrorists

On April 15th 2017, the people of Kafarya and Foua were attacked, their children mown down deliberately, by a suicide bomb or expolosive detonation, that targeted these innocent children who had been lured to their deaths by NATO and Gulf state terrorists, including Ahrar al Sham and Nusra Front (Al Qaeda). Mothers had to watch from behind the windows of the buses they had been imprisoned in for 48 hours, while strangers, terrorists, picked up their children, their wounded, bleeding, mutilated children, and piled them up in the backs of trucks and Turkish ambulances before driving them away from the horrific scene and stealing them from their distraught, powerless mothers.

 “This is Zeinab, she was forced to watch the massacre of 116 children through the windows of a bus while the NATO and Gulf state terrorists, collected the dead, dying and mutilated bodies of her community’s children and flung them in the back of trucks and Turkish ambulances, before driving them to Turkey. She has 10 members of her family still missing. She has no idea where they are.
She gave her courageous and emotional testimony to us in Jebrin registration centre, where the survivors of the 15th April, suicide bomb attack, were taken for shelter after this horrific event, described by CNN as a “hiccup”.
I speak about part of her testimony with RT yesterday who also used my interviews in their news feed. Unlike corporate media, RT investigate these atrocities and honour the voices of the Syrian people.

The Telegraph edited out this appalling and callous phrasing immediately after the RT interview.
The Telegraph described the dead Syrian babies as “Syrian Government supporters” in an attempt to whitewash the UK Regime terrorist crimes by proxy and to erase the existence of these innocent children from our the familiar dehumanization process that we have witnessed every time the various NATO and Gulf state extremist carry out mass murder of Syrian civilians.” ~ Vanessa Beeley
Vanessa Beeley, associate editor at 21st Century Wire, was present at the scene and provided video footage of the witness and survivor testimony to RT for use in the news section. She also spoke to RT about the heartbreaking accounts given to her by Zeinab, a mother, from these besieged Idlib villages of Kafarya and Foua, who had seen the carnage and who still has 10 missing relatives, who were taken to Turkey by the waiting ambulances.  A full report, and subtitled video will follow shortly, when internet and time allows, but for now, here is the report from RT and the interview at the end of the report.
For more details on Kafarya and Foua please read Eva Bartlett’s article: The Children of Kafarya and Foua are Crying in the Dark
RT Report:
Terrorists lured evacuees out of buses with snacks before blast – Aleppo attack witnesses:
Eyewitnesses to the bomb attack on a refugee convoy near Aleppo that killed dozens of children said the militants lured people out of the vehicles with snacks before the explosion, and also stopped them from escaping the blast site.
A powerful explosion hit several buses full of people leaving militant-held towns and villages outside Aleppo last Saturday, killing over 100 people, including dozens of children, and injuring scores more.
Following the attack, Vanessa Beeley of the 21st Century Wire website gathered first-hand accounts from those who survived the assault. People told her that the militants did their utmost to increase the death toll. The exclusive videos she provided to RT shed more light on the incident.
“Just before the explosion, a strange car got from the militants’ checkpoint. They said they were bringing snacks for children,” the bus driver who was in the convoy said.
“Then they got out of the car and started shouting, ‘Who has children? Who has children?’”
The driver said the militants knew for sure that the children “haven’t seen biscuits and crisps for so long” as they were under siege. “People have been stuck in buses for 48 hours as the rebels didn’t let us out,” he noted. A woman said that she and other evacuees were held in the buses “like prisoners,” adding that they were only allowed to get out and stretch 10 minutes before the explosion.
Many people, including children, left the buses and approached the car when the blast hit the convoy.
One of evacuees said that the militants “were throwing potato chips on the site of the future blast. One of the terrorists said that it was food for the infidels.”
The driver recalled that “there were Ahrar ash-Sham and Jabhat al-Nusra [Al-Nusra Front], and some factions of the Free Syrian Army [FSA]…”
According to another witness, “the Ahrar ash-Sham fighters didn’t hide their faces, while Jabhat al-Nusra were always wearing masks. One could only see their eyes,” one of the eyewitnesses said.
There were many foreigners among the terrorists – “Uzbeks, Turks, people from Chechnya, Saudis and Qataris. One could judge on their appearance; their language,” another evacuee added.
“When the blast rocked the area, people rushed into the woods but militants surrounded them and forced back to the buses,” the bus driver said.
A female evacuee recalled that “the militants told us that terrorists from another group were shelling our buses and that we must flee towards the bushes… but then they said that the bushes were mined and found ourselves trapped.”
Another woman also told Beeley that even before the explosion, four yellow Turkish ambulances were present at the scene for some reason. After the blast, the ambulances started picking up the dead and injured, only to take them to an unknown location.
“We don’t know where they [the children] are. They’re gone. There are no bodies. We’ve searched for them, but with no result,” one of the witnesses said.
Many relatives of those missing still know nothing of their whereabouts, other witnesses said. Some people told Beeley that the controversial White Helmets were also seen at the blast site, retrieving bodies of Al-Nusra and Ahrar al-Sham militants, but apparently leaving injured civilians.
Beeley, who has consistently covered the Syrian war, also filmed people’s testimonies about their escape from the rebel-held areas. The evacuees boarded the buses on Friday in the Rashideen neighborhood of Aleppo, but were not allowed out of the vehicles for nearly three days.
Many of them, however, were happy to leave as “this place turned into a terrorists’ hotbed,” one woman said.
[Some] international organizations have already condemned the attack on the humanitarian convoy in the strongest terms.
“We must draw from this not only anger, but renewed determination to reach all the innocent children throughout Syria with help and comfort,” said UNICEF’s executive director, Anthony Lake.
“And draw from it also the hope that all those with the heart and the power to end this war will do so.”
However, Beeley told RT that not many in the West followed the UN’s example in decrying the attack.
“We’ve just witnessed one of the most heinous crimes of our lifetime, and yet corporate… there’s no international condemnation from governments, from NGOs, from the media,” she said.
On the contrary, the media is making an attempt to “whitewash this utterly abhorrent” incident, in which, according to Beeley’s information, 116 children lost their lives.
Full video interview. Watch ~

Thursday, April 20, 2017

610 De vernietiging van de Arabische wereld. Door de usual suspects.

Willy van Damme vat de bewuste vernietiging van de arabische wereld in een kort artikel samen.

Hoewel hij zelf geen onderbopuwing geeft, is die er zekjer, en zal ik die hieronder later zelf invoegen.

De val van de Iraanse Sjah

Het gesprek met Farah Diba (Humo18 april) is vrij boeiend en toont nogmaals hoe bepaalde machthebbers in een hoge ivoren toren leven zonder altijd goed te beseffen wat er rond hen aan het gebeuren is.
Het klopt inderdaad dat het de VS, het Verenigd Koninkrijk en de Fransen waren die Khomeini aan de macht brachten. Dit kaderde echter duidelijk in een groter duivels plan van die regeringen.
Zo vluchten beiden op 16 januari 1979 uit hun land, en exact zes maanden later, op 16 juli 1979, pleegt Saddam Hoessein, een agent van de CIA, in Irak een staatsgreep. En 13 maanden later, als de legers klaar staan, trekken Irak en Iran op 22 september 1980 ten oorlog. Wat in beide landen zorgt voor een massale vernietiging van mens en materiaal. Waarbij het Westen aan beide kanten wapens leverde.
Ayatollah Ruhollah Khomeini in Frankrijk
Khomeini en de Iraanse clerus wilden vooral hun financiën veilig stellen om zo hun macht te bewaren versus de andere krachten in het land, waaronder de sjah. In het geniep sloot hij trouwens een akkoord met de Amerikaanse republikeinse partij om de gevangen Amerikaanse diplomaten die in Teheran werden vastgehouden pas vrij te laten na de verkiezingen. Waardoor Ronald Reagan het in de presidentsverkiezingen makkelijk van Jimmy Carter kon halen.
Khomeini was trouwens ook betrokken bij de in 1953 door de Britse en Amerikaanse veiligheidsdiensten georganiseerde staatsgreep tegen de Iraanse premier Mohammed Mossadeq. Het probleem van Khomeini en de Iraanse geestelijken was dat de landhervormingen van haar man de Sjah financieel erg nadelig was voor de grootgrondbezitters die de Iraanse clerus traditioneel was.
Bovendien kaderde dit ook in een breder plan. Door in Iran geestelijken aan de macht te brengen kon men makkelijker het schisma in de islam verder doen uitgroeien. Waar tot dan amper iemand wist wat soennieten en sjiieten waren kon dit zo uitgroeien tot wat we nu zien. In datzelfde jaar 1979 creëerde men dan in Afghanistan een salafistisch terreurleger. Alles stond klaar voor de grote apotheose.
Het kadert in het door de Israëlische diplomaat Oded Yinon in februari 1982 uiteengezette plan voor gebiedsuitbreiding van de zionistische staat. Mede via het verzwakken van het militair apparaat van de Arabische landen en het er bevorderen van het sektarisme en zo vernielen van de regio.
Het is geen toeval dat al Qaeda of andere salafistische terreurgroepen tot heden nooit in Israël zelf een aanslag pleegden en dat Israëlische militaire hospitalen al meer dan 3000 gewonde Syrische terroristen verzorgden en nadien terugstuurde naar het slagveld. Het toont waar het in Syrië echt om te doen is. En Jimmy Carter gaf in 1979 het startschot.
Willy Van Damme
Lezersbrief naar aanleiding van het interview van Peter Verlinden met Farah Diba, de weduwe van de laatste sjah van Iran. Dit in Humo van  18 april 2017.

Sunday, April 16, 2017

609 Over de boosaardige rol van joden in de Soviet Unie. Sever Plocker.

Stalin's Jews
We mustn't forget that some of greatest murderers of modern times were Jewish
Here's a particularly forlorn historical date: Almost 90 years ago, between the 19th and 20th of December 1917, in the midst of the Bolshevik revolution and civil war, Lenin signed a decree calling for the establishment of The All-Russian Extraordinary Commission for Combating Counter-Revolution and Sabotage, also known as Cheka.

Within a short period of time, Cheka became the largest and cruelest state security organization. Its organizational structure was changed every few years, as were its names: From Cheka to GPU, later to NKVD, and later to KGB.

We cannot know with certainty the number of deaths Cheka was responsible for in its various manifestations, but the number is surely at least 20 million, including victims of the forced collectivization, the hunger, large purges, expulsions, banishments, executions, and mass death at Gulags.

Whole population strata were eliminated: Independent farmers, ethnic minorities, members of the bourgeoisie, senior officers, intellectuals, artists, labor movement activists, "opposition members" who were defined completely randomly, and countless members of the Communist party itself.

In his new, highly praised book "The War of the World, "Historian Niall Ferguson writes that no revolution in the history of mankind devoured its children with the same unrestrained appetite as did the Soviet revolution. In his book on the Stalinist purges, Tel Aviv University's Dr. Igal Halfin writes that Stalinist violence was unique in that it was directed internally.

Lenin, Stalin, and their successors could not have carried out their deeds without wide-scale cooperation of disciplined "terror officials," cruel interrogators, snitches, executioners, guards, judges, perverts, and many bleeding hearts who were members of the progressive Western Left and were deceived by the Soviet regime of horror and even provided it with a kosher certificate.

All these things are well-known to some extent or another, even though the former Soviet Union's archives have not yet been fully opened
to the public. But who knows about this? Within Russia itself, very few people have been brought to justice for their crimes in the NKVD's and KGB's service. The Russian public discourse today completely ignores the question of "How could it have happened to us?" As opposed to Eastern European nations, the Russians did not settle the score with their Stalinist past.

And us, the Jews? An Israeli student finishes high school without ever hearing the name "Genrikh Yagoda," the greatest Jewish murderer of the 20th Century, the GPU's deputy commander and the founder and commander of the NKVD. Yagoda diligently implemented Stalin's collectivization orders and is responsible for the deaths of at least 10 million people. His Jewish deputies established and managed the Gulag system. After Stalin no longer viewed him favorably, Yagoda was demoted and executed, and was replaced as chief hangman in 1936 by Yezhov, the "bloodthirsty dwarf."

Yezhov was not Jewish but was blessed with an active Jewish wife. In his Book "Stalin: Court of the Red Star", Jewish historian Sebag Montefiore writes that during the darkest period of terror, when the Communist killing machine worked in full force, Stalin was surrounded by beautiful, young Jewish women.

Stalin's close associates and loyalists included member of the Central Committee and Politburo Lazar Kaganovich. Montefiore characterizes him as the "first Stalinist" and adds that those starving to death in Ukraine, an unparalleled tragedy in the history of human kind aside from the Nazi horrors and Mao's terror in China, did not move Kaganovich.

Many Jews sold their soul to the devil of the Communist revolution and have blood on their hands for eternity. We'll mention just one more: Leonid Reichman, head of the NKVD's special department and the organization's chief interrogator, who was a particularly cruel sadist.

In 1934, according to published statistics, 38.5 percent of those holding the most senior posts in the Soviet security apparatuses were of Jewish origin. They too, of course, were gradually eliminated in the next purges. In a fascinating lecture at a Tel Aviv University convention this week, Dr. Halfin described the waves of soviet terror as a "carnival of mass murder," "fantasy of purges", and "essianism of evil." Turns out that Jews too, when they become captivated by messianic ideology, can become great murderers, among the greatest known by modern history.

The Jews active in official communist terror apparatuses (In the Soviet Union and abroad) and who at times led them, did not do this, obviously, as Jews, but rather, as Stalinists, communists, and "Soviet people." Therefore, we find it easy to ignore their origin and "play dumb": What do we have to do with them? But let's not forget them. My own view is different. I find it unacceptable that a person will be considered a member of the Jewish people when he does great things, but not considered part of our people when he does amazingly despicable things.

Even if we deny it, we cannot escape the Jewishness of "our hangmen," who served the Red Terror with loyalty and dedication from its establishment. After all, others will always remind us of their origin.

Thursday, April 13, 2017

608 Khan Sheikhoun en Ghouta tonen ons hoe schaamteloos de MSM haar leugens verkoopt

Update:  Ray McGovern op min 10:

2019: Het OPCW heeft een deel van het eigen onderzoek verzwegen:
In dat deel beschrijven de technische mensen dat die gas-bommen niet door het dak zijn gevallen, maar zijn weggelegd. !

In Syrië waren meerdere gifgas-aanvallen, maar Ghouta en Khan Sheikhoun ( KS) waren de belangrijksten. Omdat ze de toekomst van Assad aan een zijden draad 'hingen'.

Elk mens moet tijdens zijn leven risico's nemen.
We doen dat alleen als de mogelijke voordelen groter zijn dan de kans op schade.
Rijk en machtig wordt je alleen als je goed begrijpt wat de risico's zijn die je neemt  en wat  de schade of het profijt  kan zijn.  Als je daar goed in bent kun je ver komen.

Maar soms hoef je niet zo slim te zijn om te weten hoe het  schade-versus-profijt plaatje er uit ziet:  Assad kon helemaal geen profijt behalen door 33 babies en 18 vrouwen te doden met gifgas. Wie de resterende 36 doden zijn is mij niet bekend, maar wellicht de vaders en oudere broers en zusen vabn de getroffen burgers.
Welk nut hebben deze dode burgers voor Assad?

Na 6 jaar oorlog en 6 hjaar lang de belofte van Amerika dat het Assadzo zou vergaan als Ghadaffi ( Assad is met een mes in de anus gestoken en zo vermoord)  was er e9indelijk een president die zei : "Assadmag blijven."
Zijn soldaten zijn aan de winnende hand.

Welk persoon gaat dan met gifgas babies en burgers doden?
Wie kiest zo bewust voor zelfmoord na 6 jaar vechten tegen  de leugens van de hele media wereld?
Want dàt weet Assad maar al te goed: de Nerocons willen hem nog steeds dood, en die rode gifgaslijn is nog steeds van kracht.

Ik beweer dat we op basis van bovenstaande feiten a priori kunnen weten dat Assad geen gifgas heeft gebruikt.
Precies zoals we a priori weten dat een heel gelukkig iemand geen zelfmoord pleegt.

Extra indirect bewijs ( dat Assad niet schuldig is)  is er volop voorhanden.
1. Ook 'Ghouta' zou door Assad gedaan zijn, maar die bewering wordt alleen nog door ongeïnformeerde bronnen herhaald. ( Die zijn er wel heel veel.)
De NYT, nooit verlegen om een leugen te vertellen, durft NU niet meer te beweren dat Ghouta door Assad is gedaan.  Ze beweert nu nog wel dat KS door Assad is gedaan, maar als over enkele maanden de waarheid onomsotelijk vast zal staan, zal ze dat ook niet meer durven beweren.
Daar ligt men bij de NYT niet wakker van: zolang 'de massa' maar overtuigd is dat Assad een beest is, vindt men het bij de NYT goed. Herziening van haar standpunt wordt  altijd met stille trom gedaan, en wordt dor weinigen opgemerkt.

2. De bronnen die Assad's schuld onderbouwen zijn niet veel waard: Een Turkse mijnheer, een 'afgeluisterd bericht' van de Amerikanen. Een meisje dat in de nacht of vroege ochtend een bom zag vallen en toen gifgas slachtoffers zag. Een Guardian journalist die zegt dat de bom nergens schade aanrichtte en dus alleen gifgas bevatte.  Witte Helmen ( gefinancierd door Het Westen dat als in 2001 wist dat Assda kapot moest) die de Sarin slkachtoffers met blote handen aanraken m aar zelf niet ziek worden.
Het is een trieste verzameling ongeloofwaardige  bronnen.

Kijk hoe schaamteloos ve Volkskrant bericht geeft:

Tot slot wil ik de helft van dit artikel hier voledig citeren:
Former chief UN weapons inspector, Scott Ritter – who defied a false political and media consensus by accurately claiming Iraq had been disarmed of 90-95% of its WMD by December 1998 - wrote:
'Early on, the anti-Assad opposition media outlets were labeling the Khan Sheikhoun incident as a "Sarin nerve agent" attack; one doctor affiliated with Al Qaeda sent out images and commentary via social media that documented symptoms, such as dilated pupils, that he diagnosed as stemming from exposure to Sarin nerve agent. Sarin, however, is an odorless, colorless material, dispersed as either a liquid or vapor; eyewitnesses speak of a "pungent odor" and "blue-yellow" clouds, more indicative of chlorine gas.'
Indeed, in a much-discussed article, Guardian reporter Kareem Shaheen wrote:
'All that remains of the attack on the town in rebel-held Idlib province is a faint stench that tingles the nostrils and a small green fragment from the rocket.'
But as the BBC reports:
'Sarin is almost impossible to detect because it is a clear, colourless and tasteless liquid that has no odour in its purest form.'
Ritter continued:
'The lack of viable protective clothing worn by the "White Helmet" personnel while handling victims is another indication that the chemical in question was not military grade Sarin; if it were, the rescuers would themselves have become victims (some accounts speak of just this phenomena, but this occurred at the site of the attack, where the rescuers were overcome by a "pungent smelling" chemical – again, Sarin is odorless.)'
Ritter concluded:
'Mainstream American media outlets have willingly and openly embraced a narrative provided by Al Qaeda affiliates whose record of using chemical weapons in Syria and distorting and manufacturing "evidence" to promote anti-Assad policies in the west, including regime change, is well documented.
'History will show that Donald Trump, his advisors and the American media were little more than willing dupes for Al Qaeda and its affiliates, whose manipulation of the Syrian narrative resulted in a major policy shift that furthers their objectives.'
Philip Giraldi, a CIA counterterrorism official from 1976 to 1992, who has an impressive track record in exposing fake government claims, commented:
'I am hearing from sources on the ground, in the Middle East, the people who are intimately familiar with the intelligence available are saying that the essential narrative we are all hearing about the Syrian government or the Russians using chemical weapons on innocent civilians is a sham. The intelligence confirms pretty much the account the Russians have been giving since last night which is that they hit a warehouse where al Qaida rebels were storing chemicals of their own and it basically caused an explosion that resulted in the casualties.
'Apparently the intelligence on this is very clear, and people both in the Agency and in the military who are aware of the intelligence are freaking out about this because essentially Trump completely misrepresented what he should already have known - but maybe didn't - and they're afraid this is moving towards a situation that could easily turn into an armed conflict.'
Giraldi added:
'These are essentially sources that are right on top of the issue right in the Middle East. They're people who are stationed there with the military and the Intelligence agencies that are aware and have seen the intelligence. And, as I say, they are coming back to contacts over here in the US essentially that they astonished at how this is being played by the administration and by the media and in some cases people are considering going public to stop it. They're that concerned about it, that upset by what's going on.'
Giraldi concluded:
'There was an attack but it was with conventional weapons - a bomb - and the bomb ignited the chemicals that were already in place that had been put in there. Now bear in mind, Assad had no motive for doing this. If anything, he had a negative motive. Trump said there was no longer any reason to remove him from office, well, this was a big win for him [Assad]. To turn around and use chemical weapons 48 hours later, does not fit any reasonable scenario, although I've seen some floated out there, but they are quite ridiculous.'
Our search of the Lexis press database found no mentions of Blix, Giraldi or Ritter in any UK newspaper since the alleged attack in Syria.


Is it conceivable that the entire corporate political and media system could be using an unproven, even fraudulent, atrocity claim to justify a case for war?
In October 1990, in the aftermath of the Iraqi invasion of Kuwait, as the US worked hard to build a case for war, it was claimed that Iraqi stormtroopers had smashed their way into a Kuwait City hospital, ripped hundreds of babies from their incubators and left them on the floor to die. In their book, Toxic Sludge Is Good For You, John Stauber and Sheldon Rampton described how the most powerful and heart-rending testimony came from a 15-year-old Kuwaiti girl, initially known only as Nayirah:
'Sobbing, she described what she had seen with her own eyes in a hospital in Kuwait City... "I volunteered at the al-Addan hospital," Nayirah said. "While I was there, I saw the Iraqi soldiers come into the hospital with guns, and go into the room where... babies were in incubators. They took the babies out of the incubators, took the incubators, and left the babies on the cold floor to die."'
In fact, Nayirah was a member of the Kuwaiti Royal Family. Her father was Saud Nasir al-Sabah, Kuwait's Ambassador to the US. Stauber and Rampton noted that Nayirah had been coached by US PR company Hill & Knowlton's vice-president Lauri Fitz-Pegado 'in what even the Kuwaitis' own investigators later confirmed was false testimony'. The story of the 312 murdered babies was an outright lie. Journalist John MacArthur, author of The Second Front: Censorship and Propaganda in the 1991 Gulf Warcommented:
'Of all the accusations made against the dictator [Saddam Hussein], none had more impact on American public opinion than the one about Iraqi soldiers removing 312 babies from their incubators and leaving them to die on the cold hospital floors of Kuwait City.'
In December 1998, Unscom arms inspectors were withdrawn from Iraq at a sensitive time in US politics, as Bill Clinton faced impeachment over the Monica Lewinsky affair. Clinton launched a 4-day series of strikes, Operation Desert Fox, the day before his impeachment referendum was scheduled, and called them off two hours after the vote. Scott Ritter, then chief weapons inspector, noted that just prior to the strikes, 'Inspectors were sent in to carry out sensitive inspections that had nothing to do with disarmament but had everything to do with provoking the Iraqis.' (Scott Ritter and William Rivers Pitt, War on Iraq, Profile Books, 2002, p.52)
In a report published on the second day of bombing, Ritter was quoted as saying:
'What [head of Unscom] Richard Butler did last week with the inspections was a set-up. This was designed to generate a conflict that would justify a bombing.'
Ritter said US government sources had told him three weeks earlier that 'the two considerations on the horizon were Ramadan and impeachment'. (Quoted, New York Post, December 17, 1998)
As another war loomed in March 2003, in an article titled, 'See men shredded, then say you don't back war' (Ann Clwyd, The Times, March 18, 2003), Labour MP Ann Clwyd claimed that Saddam Hussein's goons were feeding opponents into a machine 'designed for shredding plastic' and dumping their minced remains into 'plastic bags' for use as 'fish food'. As Brendan O'Neil commented in the Guardian, Clwyd had based her story on the uncorroborated claims of 'one individual from northern Iraq. Neither Amnesty International nor Human Rights Watch, in their numerous investigations into human rights abuses in Iraq, had ever heard anyone talk of a human-shredding machine'.
In 2011, Western governments and media were united in demanding action to halt a massacre that Muammar Gaddafi was said to be intending to commit in Benghazi. In 2016, a UK parliamentary committee report found:
'Despite his rhetoric, the proposition that Muammar Gaddafi would have ordered the massacre of civilians in Benghazi was not supported by the available evidence... Gaddafi regime forces targeted male combatants in a civil war and did not indiscriminately attack civilians. More widely, Muammar Gaddafi's 40-year record of appalling human rights abuses did not include large-scale attacks on Libyan civilians.'
We could cite numerous similar examples. If we had a free press, a central focus would be to consider any and all new atrocity claims in the light of this remarkable track record of gross deception serving state violence.

Saturday, April 08, 2017

607 Arjen Kamphuis. Cybersecurity expert.

Ik vind Kamphuis een man om te bewonderen. 
Allereerst weet hij erg veel van computers en hacken, maar ook weet hij heel goed wat de toestand in de wereld is. ( Nou ja, zijn ideeën daarover komen sterk overeen met mijn ideeën.) 

Het originele intervieuw is op Novini te lezen. 
Maar ik heb er geel gemarkeerd hier en daar wat onderbouwing bij gezet. 
NB: de rode woorden zijn links van Kamphuis die U aan kunt klikken. 
Kamphuis interview met Ancilla Tillia: Youtube: 

Ieder mens heeft wel wat te verbergen. 

Interview in Novini.  Door Eric van de Beek.

Volgens Cybersecurity-expert Arjen Kamphuis stevenen we in Nederland af op een politiestaat. Met inlichtingendiensten die alles van iedereen weten, heeft het individu niks meer in te brengen tegen de machtige overheid.
Arjen Kamphuis adviseert bedrijven en overheden over de beveiliging van hun netwerken. Zakelijk gaat het hem voor de wind, maar in zijn missie burgers te doordringen van het belang van privacy lijkt hij een roepende in de woestijn. “Ik moet stoppen mij daarover boos te maken”, zegt hij. “Ik probeer het inmiddels te bekijken met een geamuseerde verbaasdheid.”
Een gesprek (op persoonlijke titel) over: de killswitches van de NSA, de lessen van de Tweede Wereldoorlog, het hacken van stemcomputers, chantage en intimidatie van inlichtingendiensten, de CIA als hoeder van de democratie, tv’s die je in de gaten houden, terroristen die altijd hun paspoort achterlaten, Russische fantoomhackers, de War on Terror, de Volkskrant die ons Irak heeft ‘ingeluld’, de iPads van het kabinet Rutte, de marteling van Julian Assange en het grote wachten op het ‘digitale equivalent van de Watersnoodramp’.
Je hebt gestemd op lijsttrekker Ancilla van de Leest van de Piratenpartij. Ze heeft geen zetel gehaald in de Tweede Kamer. Teleurgesteld?
Ik vind het jammer voor Nederland dat we geen Ancilla hebben in Den Haag. Het tekent de collectieve hersenloosheid, het totale gebrek aan toekomstvisie. Negentig procent van het politieke debat ging over vragen als: ‘U bent een zetel gedaald in de peilingen, wat vindt u daarvan?’ Over belangrijke vraagstukken als het klimaat en digitale burgerrechten werd niet of nauwelijks gesproken.
Je bent verhuisd naar Duitsland. Daar is het anders?
In Nordrhein-Westfalen, dat vergelijkbaar is met Nederland qua inwonertal en economie, beschikt de Piratenpartij over 17 van de 237 zetels. Duitsland heeft natuurlijk ook een andere geschiedenis, of eigenlijk: ze hebben andere lessen getrokken uit hun geschiedenis. Duitsers erkennen dat ze dader kunnen zijn of zijn geweest. Ze leren hun kinderen vanaf hele jonge leeftijd: dit is wat er is gebeurd, en het kon gebeuren omdat wij het hebben laten gebeuren, en het is jouw plicht als Duitse burger om het nooit meer te laten gebeuren. Vergelijk dat met Nederland. Toen ik in de jaren zeventig en tachtig in het basis- en middelbaar onderwijs zat, heb ik vooral geleerd: de Duitsers waren slecht, wij waren goed en Anne Frank was zielig. Op 6 mei 1945 zat heel Nederland in het verzet met terugwerkende kracht, en never mind de politionele acties in Nederlands-Indië.
Politiek in Nederland is een belangenstrijd tussen individuen en groepen. Er is geen grotere context, een collectief verhaal, iets waar we met z’n allen voor staan of naartoe willen. Dat maakt het allemaal heel plat en leeg. En intussen rooft het corporate gebeuren in Nederland de hele tent leeg.
Waarschijnlijk was de uitslag voor de Piratenpartij anders geweest als er gestemd was met stemcomputers?
We hebben wel schertsend gezegd dat als de overheid zo stom was geweest van stemcomputers gebruik te maken, er maar één manier was om het ze voorgoed af te leren, en dat was: de verkiezingen hacken en de Piratenpartij 148 zetels te geven. Met alles wat we nu weten, over de diverse zwakheden in het systeem, was het zeker gelukt met tien of twintig man en een half jaartje voorbereiding.
Helemaal makkelijk was het geweest als we nog de oude Nedaps hadden gehad, waarvan de Nederlandse overheid zei dat er geen problemen waren, totdat er een paar hackers, Rop Gonggrijp en zijn club, op televisie demonstreerden dat het tegendeel het geval was. Die geschiedenis heeft geleerd dat het geen zin heeft een rationeel gesprek te voeren op een kamertje in een ministerie. Als er een rotte vis is, dan moet je die demonstratief voor het gezicht houden van de dames en heren politici, publiekelijk, met alle media erbij.
Zijn er concrete aanwijzingen geweest dat de Russen zich hebben willen bemoeien met onze verkiezingen?
Ik heb nog nooit iets gezien wat daar op wijst, en ook niet dat ze zich hebben willen bemoeien met de Amerikaanse verkiezingen. Ik heb wel bewijzen gezien dat de CIA in meer dan tachtig nationale verkiezingen heeft geïntervenieerd.
Hoe is het gesteld met onze privacy? Wat is daar nog van over?
Tenzij je radicale maatregelen neemt zijn de levens in de westerse wereld 100 % transparant voor een hele lange lijst diensten, en dat beperkt zich niet tot statelijke actoren, maar dat kunnen ook grote bedrijven zijn, die al dan niet samenwerken met overheden, en in die rol ook zelf toegang hebben tot dingen.
Je telefoon kan afgeluisterd worden, je laptop, je smart-tv. Eigenlijk wisten we dit al voor de onthullingen van Edward Snowden in 2013, maar sinds Snowden kennen we de technische details, en na Snowden nog weer wat meer technische details.
Wikileaks kwam in maart 2017 met Vault 7, een nieuwe reeks onthullingen over de technologische werkwijzen van de CIA.  Is het nog erger dan we dachten?
Telkens als we weer iets leren, blijkt het toch weer een tikkeltje erger te zijn. Ik ga er nu van uit dat alles wat technisch mogelijk is en voor minder dan tien miljard dollar gebouwd kan worden, ook daadwerkelijk bestaat. Vrijwel alle gebruikelijke technologie die we hebben is niet te vertrouwen, want zit onder een buitenlandse killswitch, een soort achterdeurtje, waarmee deze vanuit het buitenland kan worden uitgezet, en ook dat alle informatie die er doorheen beweegt, kan worden bekeken en gemanipuleerd.

Als het er op aankomt, kun je dus niks vertrouwen, niet dat het systeem dat jij gebruikt voor jou werkt, dat de informatie die je ziet klopt en dat de informatie die je er in stopt terecht komt waar je wilt dat die terecht komt. Het is niet jouw computer. Je mag wel met je vingers aan het toetsenbord zitten, en je ziet wel iets op het scherm, en soms kan het ook best wel kloppen, maar jij hebt daar niks over te vertellen. Dus als jij je computer gebruikt en daar iets mee doet in Nederland, bijvoorbeeld een ziekenhuis, gemeente of bedrijf aansturen, dan kan dat prima, maar het is alleen bij de gratie van een buitenlandse partij die op dat moment niet de knop indrukt.
Want als die buitenlandse partij de knop indrukt?
Dan kan het zijn dat jouw systeem het helemaal niet meer doet, of misschien nog wel erger: dat datastromen gemanipuleerd worden, en dat je dus denkt dat je de werkelijkheid ziet, maar dat het iets heel anders is.  Je denkt bijvoorbeeld dat je een artikel leest op de website van de NOS, maar het is geen artikel van de NOS, het is een artikel dat ze willen dat je leest en waarvan je denkt dat het betrouwbare informatie is.
We weten uit de Snowden-documenten dat men die technische mogelijkheden heeft om de inhoud te manipuleren van een pagina terwijl die reist van de webserver naar jouw computer. Je kunt dus op het niveau van individuele gebruikers het nieuws aanpassen. Je kunt op die manier verwarring stichten, groepen tegen elkaar opzetten.
Ik zeg niet dat het dagelijks gebeurt bij iedereen, maar de technische capaciteit is er. In elk geval weten we dat Amerikaanse inlichtingendiensten een lange geschiedenis hebben van het creëren van narratieven om beleidsdoelstellingen te halen. Noem het nepnieuws. Voor 2016 heette het nog propaganda.
Wat is voor jou de grootste openbaring van Vault 7?
Dat daadwerkelijk operationeel gebruik wordt gemaakt van de technische mogelijkheden die Snowden geopenbaard heeft. En dat er dus geen enkele rem zit op de activiteiten van Amerikaanse geheime diensten om elk apparaat waar zij informatie mee kunnen verzamelen te manipuleren en daarvoor in te zetten.  Er is geen enkele wettelijke of morele limiet.
En dat doen ze met medewerking van de fabrikanten?
Vaak wel. Bedrijven als Apple hebben geen enkele keuze. Als een Amerikaanse inlichtingendienst iets van ze vraagt, dan kunnen ze geen ‘nee’ zeggen. Dan is het: ‘ja’, of ‘ja graag’. Het maakt dus ook niet uit of Apple daar met liefde aan meewerkt of met frisse tegenzin. Voor jou als eindgebruiker is het resultaat hetzelfde. De Amerikaanse overheid is de grootste klant, en heeft ze wettelijk by the balls.
Waarom is privacy zo belangrijk? Velen hebben een houding van: ‘Ik heb niks te verbergen, Ze mogen alles van mij weten, behalve mijn pincode’.

Privacy is het mensenrecht dat je hebt om al die andere mensenrechten te kunnen bevechten. Als jij je wilt verzetten tegen de macht, of dat nou een bedrijf is of een overheid, dan heb je samen met anderen daarvoor privacy nodig om je te kunnen organiseren als tegenmacht. Als je dat niet hebt, dan ben je volledig overgeleverd aan de machtigen van deze planeet. En als zij zich misdragen, dan kun jij niks meer terugdoen.
Dan maakt het bijvoorbeeld niet meer uit dat jij als journalist bronbescherming hebt, omdat je je bronnen dan in de praktijk niet meer kunt beschermen, want die hebben geen privacy meer. Het is dan niet langer mogelijk om met onderzoeksjournalistiek bedrijven en overheden scherp te houden. Dan eindig je dus in een heel vervelend soort samenleving, waarvan we de afgelopen eeuw genoeg voorbeelden hebben gezien.
De gsm van Merkel werd afgeluisterd door de NSA, weten we dankzij Snowden. En de VS chanteren Duitsland met afgeluisterde informatie, onthulde een Duitse insider, Werner Weidenfeld, live in een tv-show.
Duitsland is nog steeds een bezet land. En met behulp van hun inlichtingendiensten houden de Amerikanen het ook bezet. Het doel van mass surveillance, grootschalige observatie, is altijd geweest; de politieke en economische manipulatie van andere landen door de VS.
Toch gebeurt er in Duitsland wel iets. Onderdelen van de Duitse overheid stappen af van onveilige computersystemen, ze versleutelen hun dataverkeer en gebruiken niet langer reguliere smartphones. In tegenstelling tot Nederland overigens, waar de iPads in de kabinetsvergadering op tafel liggen.
De Bundesnachrichtendienst (BND) is een paar keer gemept door de Duitse overheid omdat onderdelen van de BND trouwer bleken te zijn aan hun Amerikaanse partners dan aan de Duitse overheid die ze formeel aanstuurt.
Maar zo’n BND, die gedetailleerde dossiers heeft over iedereen die in Duitsland politiek iets voorstelt, is heel moeilijk politiek te managen, want die hebben alle dirty details over alle politici. Als die dus vervelend worden, dan lopen ze het risico dat hun dossier terecht komt op de redactie van Bild.
Ook Duitsland heeft zijn Deep State?
 Kamphuis en Van de Beek lijken bij Deep State vooral te denken aan de Veiligheidsdiensten. Maar het is uitgebreider. Volgens Wikispooks
De verwarring komt wellicht omdat  in de laatste weken de term vaak woordt gebruikt in verband met de CIA en FBI. 

Alle landen hebben dat in zekere zin. Duidelijker dan in Duitsland zie je het in het Verenigd Koninkrijk. Daar zijn MI5 en MI6 een staat in een staat. Er is geen enkel toezicht op. Elke politicus in het land weet: ‘Don’t fuck with MI5’. Want elke joint die je hebt opgestoken sinds je zestiende en elke seksuele escapade staat in je dossier en kan zo bij The Sun belanden.
Ze bestaan al bijna een eeuw, en hebben nog nooit een budgetreductie gehad. Of het nu oorlog was of vrede. Fuckups, of geen fuckups. De enige rode draad is altijd geweest: meer macht, meer mensen, meer middelen.
Iedere politicus heeft wel iets te verbergen en is dus chantabel?

Ieder mens heeft wel eens iets gedaan in zijn leven waarvan hij liever niet heeft dat zijn vrouw, zijn moeder, zijn kinderen en de rest van de wereld het weet. Dat is namelijk omdat we allemaal maar mensen zijn. En dan sta je kansloos tegenover een organisatie die heel goed is in alles weten, en daar vrijwel onbeperkt middelen tegenaan kan gooien, en ook nog volledig buiten de wet kan opereren. Inlichtingendiensten worden niet beperkt door wat mag. Ze doen in grote lijnen wat ze willen. Er is in theorie wel een wettelijk kader, maar in de praktijk is het een wassen neus.
De Commissie Stiekem, die vanuit de Tweede Kamer toezicht houdt op de AIVD en MIVD, is een wassen neus?
Het zit in de natuur van de inlichtingendiensten dat ze buiten de wet opereren, omdat ze zich anders niet te weer kunnen stellen tegen andere inlichtingendiensten. Dus dat het zo werkt is goed te begrijpen.
Mensen lijken graag bereid hun privacy te offeren in ruil voor meer veiligheid. Ze denken dat hiermee terroristische aanslagen kunnen voorkomen en dat zware misdrijven, zoals moord en de handel in kinderporno, beter kunnen worden aangepakt.  Zijn we er in veiligheid op vooruitgegaan? Zijn er veel aanslagen voorkomen?
Londen is de stad met het grootste aantal bewakingscamera’s per hoofd van de bevolking en per vierkante meter, meer dan enige andere plek op aarde.  Een paar jaar geleden is er een groot intern rapport van de London Metropolitan Police gelekt. De conclusie was: ‘It doesnt work’. Er is geen enkel bewijs dat al die camera’s preventief werken of significant helpen in de opsporing.
In 1993 was er de spraakmakende zaak van de moord op het 2-jarige jongetje James Bulger In Liverpool. Die werd opgelost dankzij bewakingscamera’s in een winkelcentrum.
Als je ergens een miljard pond tegenaan gooit , dan is er altijd wel een resultaatje te vinden. Maar de vraag die je je altijd moet stellen is: wegen de kosten en de beperking van de burgerrechten op tegen de resultaten? En ook: kun je met hetzelfde geld meer bereiken als je het anders besteedt, bijvoorbeeld aan meer dienders op straat en beter onderwijs?
We hebben ondanks al die bewakingscamera’s onlangs weer een aanslag gehad in Londen. De dader was bekend bij de politie.
Het heeft dus weer niet gewerkt. Parijs, Brussel, Madrid, London 2005, Bali, 9/11… mass surveillance heeft niet geholpen.
We leven nu 16 jaar na 9/11. Kijk wat de War on Terror die daaruit voortvloeide ons heeft gebracht. We zijn onveiliger dan ooit. Want we hebben een hele serie failed states gecreëerd, die een bron zijn geworden van ellende.
Vergelijk wat we nu doen met de manier waarop ze destijds de IRA hebben aangepakt. Toen de IRA wekelijks bommen liet ontploffen in Londen, heeft niemand voorgesteld dat we Belfast gingen bombarderen, of dat we een land gingen bezetten dat niks te maken hadden met de bommen van de IRA.
Experts van MI5 en FBI zeggen ook allemaal: Je rolt een terroristisch systeem niet op met mass surveillance, en ook niet met militaire interventies. Dat weten we van de ervaring die we in Europa hebben met het oprollen van de IRA, en ook de ETA, de Rote Armee Fraktion en de Rode Brigades. Je rolt ze op met goed politiewerk en door te onderhandelen met de civiele poot van zo’n organisatie over de grieven die zij hebben. Je moet die grieven adresseren, of in elk geval bespreekbaar maken, zodat je ze omkat van een terroristische organisatie naar een legitieme, politieke organisatie, die binnen een democratisch kader kan strijden voor de belangen van hun achterban.
Overigens zien wij ons in het Westen als slachtoffers van het terrorisme, maar als ik even naar de cijfers kijk, dan komen wij er nog goed vanaf. West-Europa is een paar honderd mensen kwijt geraakt. Irak zo’n 2 miljoen. Terrorisme in Europa is een statistisch randverschijnsel. Er gaan meer mensen dood in West-Europa aan slecht gelegde stoeptegels, doordat ze hun heupen breken en overlijden aan de complicaties, dan aan terrorisme.

De Amerikaanse president Eisenhower waarschuwde voor het military-industrial complex, de toenemende invloed van de wapenindustrie op de politiek. We kunnen inmiddels misschien spreken van een military-surveillance-industrial complex?
Mass surveillance is een extensie van hetzelfde mechanisme. Overheden willen een mechanisme in handen hebben om hun burgers in het gareel te houden, en er is niks zo effectief en goedkoop als mass surveillance. Het enige wat je hoeft te doen is mensen bang te maken om hun mening te uiten.
Toevoeging Jan Verheul:                                                                                                               Paul Craig Roberts gebruikt de term  Military-Industrial-Security Complex. Security gaat verder dan alleen surveillance.  Security is een van de grootste werkgevers geworden in de VS. Hun lobby-macht is dus enorm toegenomen.  Eisenhouwer sprak vooral over het feit dat politici massaaal door de Grote Bedrijven werden gelobbied, gefêteerd en betaald om te doen wat goed is voor hen, en niet voor het volk. Daar is nu Security bij gekomen.  Bedrijven als Blackwater zou je onder Security kunnen rangschikken, maar ze lobbyen voo roorlogen in verre landen, niet voor surveillance. 
In workshops hoor ik mensen die ontkennen dat we in Nederland mass surveillance hebben, maar als ik ze adviseer Tor Browser te installeren, zeggen ze: ‘Dat doe ik niet, want dan gaat de overheid mij in de gaten houden’. En dat is dan een en dezelfde persoon die binnen drie minuten die twee uitspraken doet, zonder dat hij in de gaten heeft dat hij Orwelliaanse doublethink aan het plegen is. Dus: hij ontkent dat het bestaat, want, zeg hij: ‘We zijn een democratie’ – om vervolgens drie minuten later te zeggen: ‘Ik ga geen Tor downloaden want dan kom ik op de radar van de overheid’.
Mensen weigeren eenvoudig te accepteren dat de Nederlandse overheid misschien wel trekjes heeft die in die richting wijzen. Het gebruiken van Tor en het versleutelen van je e-mail is een politieke daad geworden. Je speelt je dan in de kijker.
Het feit dat er mensen zijn die dit niet durven: hun mensenrecht op privacy op legale wijze regelen – toont aan hoe stuk je samenleving al is. Dan leef je feitelijk al in een politiestaat. Het is dan weliswaar nog niet zover in Nederland dat op dagelijkse basis SWAT-teams deuren van politieke activisten komen inbeuken, maar dat is ook helemaal niet nodig, want mensen censureren zichzelf al.
Zie jij aanwijzingen dat er bewust wordt ingespeeld op de angst voor terrorisme om de privacy steeds verder af te kunnen schaffen? Jij stelt dat labiele mensen er toe worden aangezet om aanslagen te plegen.
De meeste plannen voor terroristische aanslagen in de VS na 9/11 zijn niet gemaakt door terroristen, maar door de FBI, met de bedoeling mensen die tot zoiets in staat zijn in de val te lokken. FBI-informanten voorzien ze van geld en wapens,( Een Guardian artikel)  en de FBI pakt ze op voordat ze toeslaan. In rechtszaken tegen deze mensen blijkt dan vaak dat ze helemaal niet van plan waren om een aanslag te plegen, maar dat de  informanten van de FBI flink op ze hebben ingepraat om ze zover te krijgen.

Hier het HRW rapport waarnaar de Guardian verwijst:  
Hier een TED talk van onderzoeker Treveor Aaronson waarin hij dezelfde zaken bespreekt:

Het is toch ook opmerkelijk dat terroristen altijd paspoorten achterlaten of bij zich dragen? Ja, sorry, als je dat gelooft… Maar de meeste mensen willen het kennelijk allemaal graag geloven, of geloven het niet, maar vinden het niet belangrijk genoeg om zich er druk over te maken. Anders liepen er nu 80.000 mensen in optocht met brandende toortsen door Den Haag.
Hoe onderscheiden we een false flag van een echte aanslag?
Je bullshitradar moet keihard tekeer gaan als je ziet dat het volledige mediasysteem binnen negentig minuten na een event een compleet verhaal heeft wat intern consistent lijkt te zijn over alle mediabronnen heen.

Zie MH17. Er dwarrelden nog dingen uit de lucht, maar de hele Nederlandse media, alle instituties, onafhankelijk van elkaar, leken het complete antwoord al te hebben. Dan denk ik: ‘We are being played, again’.  Het is een psychologische tactiek: als de emoties vers zijn, dan moet je de boodschap er in rammen bij de mensen. Sla de CIA en MI5 handboeken er maar op na.

Ik heb hier enkele blogs over geschreven:
Woorden en informatie gaan langs de meeste mensen heen. Maar potentieel gevaar voor eigen leven zet alle oren en ogen open.  Een Terreur Aanslag die ook bij ons kan gebeuren, heeft dus de volle aandacht. Als de Media direct een dader aanwijzen, dan brandt de emotie van de angst een koppeling met de aangewezen dader in onze hersenen. Of dat de echte dader is dat is in zulke situaties niet van belang: Voor onderzoek is immers geen tijd als jouw leven bedreigd wordt. Je vertrouwt jouw eigen mensen die de dader aanwijzen.
De kans is groot dat jouw leven gevaar loopt en dus zal de 'dader' vanaf nu heel negatief in jouw hoofd te boek staan.   Zo maak je mensen zwart.
Zo motiveer je een volk om toch ten oorlog ten gaan. 
Niet met rationele verhalen, maar met 'levensbedrijgende agressors' die sterke emoties opwekken en een sterke opinie in onze hersenen graveren.

Zijn er na de onthullingen van Snowden nog dingen ten goede veranderd?
Europese instellingen mogen sinds 1 februari 2016 persoonsgegevens niet langer opslaan op Amerikaanse servers. Dat heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens vastgesteld in een juridische uitspraak. Die gaat dus 180 graden in tegen de dominante technologische trend, zeker in een land als Nederland, waar we alles weggeven aan Amerikaanse bedrijven die onder Amerikaans recht opereren, ook al staan hun servers in Europa. En ondanks die uitspraak van het Hof, die hard is en niet onderhandelbaar, probeert de Europese Commissie de boel weer recht te plakken, waarbij ik dan denk: voor wie werken jullie eigenlijk? Kennelijk niet voor de belangen van Europese burgers. Daar is dus iets heel geks aan de hand.

We leven nu drieënhalf jaar na Snowden. Er is onweerlegbaar documentair bewijs dat vrijwel alle systemen die wij gebruiken in Nederland kunnen worden gemanipuleerd, afgeluisterd en uitgezet, en dat daar gebruik van gemaakt kan worden in het nadeel van onze samenleving. Dan zou je zeggen: dan gaan we iets doen. Maar in Nederland hebben we er niet eens een gesprek over.
Rationele informatie is dus kennelijk niet in staat een politiek momentum te creëren. Je hebt dan blijkbaar iets nodig, een digitaal equivalent van de Watersnoodramp van 1953, om het politieke systeem wakker te schudden. Denk bijvoorbeeld aan een crash van ons financiële systeem als gevolg van manipulatie van informatiestromen. Als mensen drie dagen geen pinbetalingen kunnen doen, dan moet je eens zien wat er gebeurt. In 1933 wisten we al dat we een probleem hadden met onze dijken, maar pas twintig jaar later, nadat de dijken waren doorgebroken, zijn we het gaan fixen.
Jij bent bevriend met Julian Assange.  Je bezoekt hem wel eens, in de ambassade van Ecuador in Londen. Hoe gaat het met hem?
Hij heeft het mentaal heel zwaar, wat goed te begrijpen is als je, zonder dat je iets hebt gedaan of in staat van beschuldiging bent gesteld, in feite gevangen zit en letterlijk met de dood bedreigd wordt door militaire hyperpowers.
Hillary Clinton heeft zich hardop afgevraagd: ‘Can’t we drone this guy?’ Haar adviseur Bob Beckel riep op tv: ‘We should illegally shoot the son of a bitch’. Als mensen op dat niveau dat soort uitspraken doen, dan is het geen lolletje meer.
De Working Group on Arbitrary Detention van de Verenigde Naties, die normaal uitspraken doet over landen als Birma, heeft een glasheldere uitspraak gedaan: de situatie waarin Julian Assange verkeerd is niet legitiem en staat gelijk aan marteling. Amerika, Zweden en het Verenigd Koninkrijk moeten onmiddellijk stoppen, hem vrijheid garanderen, en hem een schadevergoeding betalen.
In Nederland wordt het niet eens gemeld, we hebben het er niet over. Wij in Nederland hebben het liever over de persoon Assange, of je hem wel of niet leuk vindt, dan over de vraag: hoe het kan dat er geen politieke shitstorm uitbreekt over het feit dat wij nauwe banden onderhouden met landen als het Verenigd Koninkrijk en Zweden, die een journalist op zo’n manier behandelen dat de Verenigde Naties zeggen: het staat gelijk aan marteling. Als hetzelfde in Birma gebeurt, dan staat iedereen op zijn achterste benen.
Ook hier zie je: je kunt in Nederland bijna geen volwassen gesprek meer voeren over de feiten. Je kunt alleen nog op een fantasie-eilandje een beetje in de marge klooien.
Heb je Assange wel eens gevraagd waarom WikiLeaks vooral documenten lekt van de Amerikaanse overheid?
Wat je hier ziet: de media creëren een beeld van Wikileaks, en vervolgens beschuldigen ze Wikileaks van dat gecreëerde beeld. Wikileaks is begonnen met het adresseren van corruptie in Kenia in 2006. En ze doen het nog steeds: documenten lekken van andere landen dan de VS. Zoals over de corruptie binnen het Russische overheidsapparaat en staatsbedrijven. En over hoe Rusland in de jaren negentig, met behulp van Amerikaanse adviseurs van Harvard, en onder leiding van het IMF, volledig economisch werd uitgekleed en leeggeroofd, waar de Russische oligarchen uit zijn voort gekomen.

Maar op de een of andere manier vinden we dat dan weer niet interessant om over te schrijven, omdat het niet in het narratief past van het goede Amerika en het slechte Rusland. Ik neem daarom, op een handjevol uitzonderingen na, Nederlandse journalisten niet meer serieus. Het zijn een stel kleuters. Levensgevaarlijke kleuters, die met vlammenwerpers spelen, en ons straks weer een oorlog in lullen, zoals ze dat al een paar keer hebben gedaan de afgelopen vijftien jaar.
Maar het is wel zo: Wikileaks lekt vooral Amerikaanse documenten.
Ja, en met recht. Want welk ander land voert dagelijks bombardementen en dronestrikes uit op zeven landen tegelijk, en schiet burgers dood, inclusief hun eigen burgers, waarvan sommigen minderjarig zijn,  zonder vorm van proces? Dus dat een bepaald land bovenaan het lijstje van Wikileaks staat is niet gek.
De meeste mensen, zelfs journalisten die over Wikileaks schrijven, hebben de website van Wikileaks nog nooit bezocht. Het kost ook moeite, maar wat gebeurt er als je het niet doet? Dan ga je er over lezen in de Volkskrant, de krant die ons Irak heeft ingeluld.
Word jij extra in de gaten gehouden? Vanwege jouw contacten met Assange of anderen?
Ik was verhuisd naar Duitsland, had net een nieuw appartement. We waren anderhalve dag weggeweest, en bij thuiskomst, bij het openen van de buitendeur kwam de cilinder uit het slot.  Dan weet je dus dat er iemand in je huis is geweest, en als daar dan niks van waarde is verdwenen, dan weet je: het was waarschijnlijk een waarschuwing. En zo zijn er meer dingen gebeurd.
Of ik digitaal gevolgd wordt, weet ik niet. Professioneel opgezette surveillance van een inlichtingendienst heb je niet door, tenzij de dienst wil dat je die doorhebt. En heel vaak willen ze dat, om je te intimideren.
Maar jij laat je niet intimideren?
Ik ga nog wel even door. Maar de laatste jaren ben ik mij wel meer gaan focussen. Met politiek activisme kun je eindeloze hoeveelheden energie verbranden aan dingen die nergens toe leiden. Dan moet je af en toe zeggen: Deze laat ik even aan mij voorbijgaan, vraag maar aan iemand anders. Of: Hier kan ik niet winnen, dus laat maar. Wat betreft Nederland: ik weet niet meer zo goed wat je hier nog moet zeggen of doen. Zie alleen al het feit dat Nederland achterop wil lopen in de strijd tegen de klimaatverandering, terwijl wij er als eerste Europese land fysiek door zullen verdwijnen. Ik weet niet wat je daar nog over moet zeggen. In een vrije samenleving heb je het recht collectief zelfmoord te plegen, maar het is wel vreemd om het te zien gebeuren.
Door de nieuwe Nederlands afluisterwet mogen ook burgers die nergens van verdacht worden worden gevolgd. Maakt dat wat uit voor onze privacy? De NSA houdt nu toch al iedereen in de gaten?
Waarschijnlijk is de nieuwe wet bedoeld om technische praktijken die al gebeurden met terugwerkende kracht legaal te maken. Zo gaat het wel vaker namelijk. Zo heeft de Nederlands overheid, lang voordat de Wet op de inlichtingen- en veiligheidsdiensten (Wiv) was ingegaan, elektronische tools ingekocht, onder meer bij Israëlische bedrijven. Die tools koop je niet in als je ze niet gaat gebruiken, toch?
Destijds, toen ik sprak met mensen die werkten in die kringen, klaagden zij erover dat de Israëlische software zo ondoorzichtig was, en dat er vaak mensen uit Tel Aviv kwamen om software-upgrades te doen, en dat het hun niet werd toegestaan te kijken hoe die gasten dat deden. Het ging daarbij om software die hangt in systemen die gekoppeld zijn aan de telefooncentrales. We praten hier dus over een of meerdere Israëlische bedrijven die low level toegang hebben tot de hele communicatiestructuur van Nederland, en dus zonder dat onze overheid kan weten wat dat systeem nou eigenlijk allemaal doet. Als je die remote dus kunt controleren dan kun je ook via die remote data vanuit Nederland verplaatsen naar Tel Aviv. Wat dus bijvoorbeeld betekent dat je iedere ministersvergadering kunt afluisteren.
Jij vindt dat een Nederlands bedrijf dit zou moeten doen?
In elk geval een Europees bedrijf.
Maar een Europees bedrijf kan toch ook gegevens doorsluizen?
Ja, maar we hebben meer een vertrouwensrelatie met bijvoorbeeld Duitsland, dat geen belang heeft bij een failed state aan hun westgrens, vanwege onze integratie van economie en samenleving, dan een land ver weg als Israël. Maar daarvoor ligt nog een heel principieel feit: als je weet dat jouw nationale soevereiniteit op het spel staat, dan moet je toch gewoon ingrijpen?
Misschien geloven onze politici niet meer in nationale soevereiniteit. We voelen ons één met de landen waarmee we bevriend zijn, en alleen de rest wantrouwen we.
Het curieuze is: onze vrienden en vijanden definiëren we arbitrair en los van hun daden. Dus Rusland waarvan we niet weten of ze interveniëren in onze verkiezingen, maar het misschien doen, is onze vijand. Terwijl Amerika waarvan we honderd procent zeker weten dat ze het doen nog steeds onze vriend is. Dat is toch Alice in Wonderland?
Hoe zie jij de rol die de Amerikaanse inlichtingendiensten hebben gespeeld in de Amerikaanse verkiezingen, en de rol die ze nog steeds spelen in het onderzoek naar hoe de verkiezingen zijn verlopen? Proberen ze Trump te wippen?

Die indruk heb ik niet. Wel dat ze proberen te bewijzen dat zij de grote redders zijn van de democratie, en hij de grote klootzak is. Dat is natuurlijk de ultieme mediacoup van de CIA. Dat zij nu worden gezien als de bewakers van de democratie. Ondanks de 55 coup d’états die ze de afgelopen halve eeuw hebben gepleegd.
Dat is toch prachtig? Dat we nu naar de CIA kijken om de democratie te redden? En Trump is de ultieme afleidingsmanoeuvre, want aan de achterkant gebeuren er de gruwelijkste dingen. En wat dat betreft is hij niet anders dan Obama die ook een fantastische afleidingsmanoeuvre was voor het feit dat het buitenlandbeleid van George W. Bush gewoon doorging: de regime changes, het martelen, het bombarderen van burgers.
Je roept mensen op de NSA op kosten te jagen door gebruik te gaan maken van cryptologie.
De NSA geeft nu ongeveer 10 dollarcent per internetter per dag uit. Ga je Tor gebruiken en je e-mailverkeer versleutelen dan verhoog je de kosten voor de NSA voor jou alleen naar 100.000 dollar per dag. ( JV: staat hier dat het 1 miljoen maal zo duur wordt om een emailer te volgen die zijn mails heeft versleuteld ? Dan moeten we dat massaal gaan doen, en wordt surveillance van emails onhaalbaar ) ) De NSA heeft een jaarbudget van 100 miljard dollar. Dus die kan wel tegen een stootje. Maar als mensen massaal hun privacy gaan beschermen, dan kan zelfs de NSA er niet tegenop.