Saturday, February 17, 2018

708 Perspectief. Relatief gezien. Propaganda. Doodzwijgen. Malcolm X.

Malcolm X zei:
The media’s the most powerful entity on earth. They have the power to make the innocent guilty and the guilty innnocent, and that’s power. Because they control the minds of the masses.

Gerard Menuhin: Es gibt in der heutigen Welt keine größere Macht als die, die von den Beherrschern der öffentlichen Meinung ausgeübt wird. Kein früherer König oder Papst, kein Eroberer oder Priester hatte je annähernd die Macht wie einige Dutzend Menschen, die die Massenmedien der Nachrichten und der Unterhaltung beherrschen.

Een constatering van mijzelf :
99% van de mensen heeft niet eens de moed om hun kinderen voor de slavernij te beschermen.  Dan moeten ze heilige huisjes aanvallen. Durven ze niet.

----

140 Jaar geleden werd de Russische Tsaar door een joodse mijnheer vermoord. 
Daarna kregen de joden in Rusland het moeilijker,  Uiteindelijk hebben ze met hulp van Amerikaanse bankiers de Russische Revolutie gepleegd en de macht over genomen in dat land. In samenwerking met andere minderheden (Litouwers etc.) 
De elite werd vermoord of moest vluchten: adel, intellectuelen en priesters. 'Geen competitie svp.'

Als verdediging voor deze machts-overname wordt wel gezegd: "Ja, maar de joden leden heel erg on der de pogroms, na de moord op de Tsaar.'

Bij Solzhenisyn  vinden we hoeveel joodse mensen er door pogroms om het leven kwamen in die 40 jaar , in een gebied zo groot als Europa: 3000 mensen. (1)
Dat is 80 per jaar. In dat reusachtige land. Heel erg natuurlijk. 

Maar laten we het in perspectief plaatsen: 
Onder het joodse communisme stierven tussen 1917 en 1953 volgens Solzhenitsyn 66 miljoen mensen.( Volgens prof. R.J.  Rummel waren het er 60 miljoen). Bijna 2 miljoen per jaar. 

De pogroms in Tsaristisch Rusland zijn bij heel veel mensen bekend. 
De 60 miljoen doden in de Gulag zijn heel wat minder bekend. 

En dan kwam ik deze week nog een keer het getal van 3000 doden tegen: 
Dat is het aantal Palestijnse kinderen dat in de laatste 17 jaar is gedood door de Israeli's. 


Wie niet overleed was waarschijnlijk wel gemarteld, zo blijkt uit het bericht. 

Hoe is het toch mogelijk dat we over sommige moorden van meer dan 100 jaar geleden àlles weten en dat die in ons wereldbeeld een flinke ruimte in nemen, terwijl we over àndere moorden nooit iets hebben gehoord?

Zou het komen door de bloedbanden tussen de Media-bazen en de auteurs enerzijds en de slachtoffers of daders anderzijds ? Dat het eigen slachtofferschap enorm wordt opgeblazen en herhaald, terwijl het daderschap wordt doodgezwegen?  Zou het kunnen ?

Kan het zijn dat ons wereldbeeld van geen kanten klopt? 
Hebben we niet het geringste idee over wat werkelijkheid is en wat niet? 


(1)     Solzhenitsyn, 200Years Together, Pag. 295.  Citaat: 

Sometimes, when such a team of Jewish inmates smoothly bands together and, being no longer impeded by the ferocious struggle for survival, they can engage in extraordinary activities. An engineer named Abram Zisman tells us: “In Novo-Archangelsk camp, in our spare time, [we] decided to count how many Jewish pogroms occurred over the course of Russian history. We managed to excite the curiosity of our camp command on this question (they had a peaceful attitude toward us). TheNachlag [camp commander] was captain Gremin (N. Gershel, a Jew, son of a tailor from Zhlobin). He sent an inquiry to the archives of the former Interior Department requesting the necessary information, and after eight months we received an official reply that … 76 Jewish pogroms occurred from 1811 to 1917 on the territory of Russia with the number of victims estimated at approximately 3,000” (That is, the total number of those who suffered in any way.)

Monday, February 05, 2018

707 Orwelliaanse omkering van de feiten.


De feiten:

De democratie is heilig in Amerika.
Niemand mag die bedreigen of bedriegen.
De Russen zéker niet, zoals we allemaal goed weten.

De FBI en het Ministerie van Justitie (MvJ)  mogen dat natuurlijk óók niet.  En de Media óók niet.

Deze organisaties moeten de Democraten en de Republikeinen gelijk behandelen.
Tijdens Watergate bespioneerden de Republikeinen de Democraten, en hop: president Nixon werd afgezet.

Maar nu is er het Nunes rapport, ook wel de FISA memo genoemd.

Hier is helder bewijs dat de FBI en het MvJ willens en wetens de Democraten hebben geholpen tégen de Republikeinen.  Hier onder zal ik dat uit de doeken doen.

Maar eerst nog dit:

Vlak voor het bekend worden van de Memo  --die een ingewikkeld verhaal omvat--  zorgt de New York Times dat er in de hoofden van de lezers een idee ontstaat dat de Democraten de good guys zijn, en dat de Republikeinen de bad Guys zijn.
Dat zal nog van pas komen als straks die lastige memo  in de krant komt. Als je al weet hoe het ongeveer zit, dan lees je alles door die bril (confirmation bias).

Echter: In de memo is niets te vinden dat reden kan zijn om de Republikeinen als Bad Guys te zien.
De hele kwestie is een en al bedrog door de FBI en het MvJ , in samenwerking ( samenzwering is ook een goed woord in dit geval) met de Democraten.

Hier de Orwelliaanse omkering van de New York Times:
https://www.nytimes.com/2018/02/01/opinion/nunes-memo-fbi-trump.html



The Republican Plot Against the F.B.I.


So this is what a partisan witch hunt really looks like.
In a demonstration of unbridled self-interest and bottomless bad faith, the Trump White House and its Republican minions in Congress are on the cusp of releasing a “memo” that purports to document the biggest political scandal since Watergate. To pull it off, they are undermining the credibility of the law enforcement community that Republicans once defended so ardently, on the noble-sounding claim that the American public must know the truth.
Don’t fall for it. 
( De rest kunt U op de NYT site lezen, of hier helemaal onderaan.) 
Wat is er gebeurd?  Wat staat er in het Nunes Memo, ook wel FISA memo genoemd? 
Dit is wat er gebeurd is: 
De FBI wilde Carter Page gaan volgen en afluisteren. Page wat in het Trump team, dus hem afluisteren kan belangrijke informatie over de verkiezingscampage opleveren.
Om iemand te mogen afluisteren moeten een aantal rechters, die uiteraard in het geheim bijeen komen, besluiten dat er gegronde redenen voor zijn. 
De FBI moet daarvoor met bewijzen of informatie komen.  Dat deed de FBI: ze gebruikten daarvoor een onderzoek dat gemaakt en betaald was door mensen van Hillary Clinton ! 
De màker van dat dossier was een oud spion die al 20 jaar niet in Rusland is geweest, en bovendien geen geheim maakte van het feit dat hij heel graag wilde dat Trump geen president sou worden. 
Het Rapport dat aan de rechters werd voorgelegd was dus op 2 manieren fout:  
1 De maker was niet objectief.
2. De opdrachtgever  was niet de FBI, maar de tegenstander van Trump
3. De inhoud van het rapport is door niemand bevestigd. Het kan dus net zo goed uit de duim zijn gezogen. 
De FBI had dit rapport nooit mogen gebruiken. Om drie redenen: 
1 Ze wist dat het Rapport onbetrouwbaar was (zie  de 3 punten hierboven)
2. Ze hebben het aan de rechters voorgelegd en die gingen er van uit dat het een neutraal FBI rapport was.  
3. Twee belangrijke schakels in dit geheel zijn McCabe ( FBI) en Orf ( MvJ).   Beide 'schakels'  hebben geld ontvangen van de Democratische partij, of liever gezegd: hun echtgenotes hebben flinke bedragen ontvangen om campagne te voeren. 
De FBI en het MvJ handelen dus op corrupte wijze en zeker niet onpartijdig:  ze bedriegen de rechters om zodoende de Republikeinen te bevoordelen en de Democraten te benadelen. 
Dàt is het schandaal waar we het over hebben. Niet over wat er verder nog aan de hand is.
Alle andere zaken hoeven hier niet beschouwing te worden genomen. Zaken die de NYT hieronder aanvoert. ( En die ik zelf niet kan beoordelen op hun waarheidsgehalte.
==================
Waar het mij in dit blog om gaat is niet zozeer het 'ondermijnen van de democratie' door de FBI en het MvJ,  maar om de 'Framing' door de NYTimes: de slachtoffers eisen dat hetrecht zijn loop krijgt, en dan gaat de krant schrijven : "de slachtoffers willen de daders zwart malen ! "
Dat is de omkering waar Orwell voor gewaarschuwd heeft: 
daders worden tot slachtoffer gemaakt.  


=========================

Vervolg NYT artikel: 
Reports suggest that the three-and-a-half-page document — produced by the staff of Representative Devin Nunes (R-White House), who somehow still leads the House Intelligence Committee despite his own record of shilling for President Trump, and who is supposed to be recused from these matters — has nothing to do with truth or accountability. Rather, it appears to be misleading propaganda from people who are terrified by the Russia investigation and determined to derail it by any means necessary.
Mr. Nunes’s cut-and-paste job ostensibly shows that anti-Trump F.B.I. investigators conspired to trick a federal intelligence court into granting them a warrant to spy on a former Trump campaign adviser, Carter Page, because of his Russian connections — in that way corrupting the entire Russia investigation from the start. How did the investigators manage this feat? By relying on a dossier prepared by a former British intelligence agent, Christopher Steele, but hiding from the court that Mr. Steele’s work was being funded by Democrats, including Hillary Clinton’s campaign, and thus was hopelessly biased.
There’s so much deception and obfuscation going on here that it’s hard to know where to start.
First, Mr. Nunes and his fellow Republicans have treated the dossier like the holy grail for the Russia investigation, but it didn’t reach the F.B.I. until the inquiry was already underway — prompted in mid-2016 by suspicious contacts between Russians and George Papadopoulos, a foreign policy adviser to the Trump campaign. Mr. Papadopoulos has pleaded guilty to lying about those contacts and is now cooperating with the special counsel’s investigation.
Second, the F.B.I. didn’t zero in on Mr. Page for the hell of it. He has been in the government’s sights since 2013, when investigators learned he was being targeted for recruitment by a Russian agent. To obtain a warrant to spy on someone like Mr. Page, an American citizen, investigators must show probable cause that he is working as a foreign intelligence agent. This would require reams of documentary and other evidence gathered over the years, of which the dossier would have been only one part. In addition, the 90-day warrant for Mr. Page has already been extended at least once, which means investigators had to show the intelligence court new information, beyond the dossier, justifying the basis of the original warrant.

Sunday, February 04, 2018

706 It's the Mossad, stupid !


Poisoned toothpaste and exploding phones: Israel linked to 2,700 assassination operations in 70 years

Over het boek: Rise and kill first.

De bron is een Canadese website/krant die even openhartig is  over joodse zaken als Haaretz in Israel, zo is mijn indruk. Het schrijft voor joods publiek. Daarom treffen we hier een recensie van eenIsraelisch boek aan die we verder nergerns hebben gezien.

A new book also strongly suggests that Israel used radiation poisoning to kill Yasser Arafat, the longtime Palestinian leader, an act its officials have consistently denied

In this Monday, Feb. 23, 2015 file photo Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu walks past a window overlooking the Old City of Jerusalem.AP Photo/Sebastian Scheiner
Bloomberg News
Ethan Bronner
January 27, 2018
Poisoned toothpaste that takes a month to end its target’s life. Armed drones. Exploding cell phones. Spare tires with remote-control bombs. Assassinating enemy scientists and discovering the secret lovers of Islamic holy men.

A new book chronicles these techniques and asserts that Israel has carried out at least 2,700 assassination operations in its 70 years of existence. While many failed, they add up to far more than any other Western country, the book says.

Ronen Bergman, the intelligence correspondent for Yediot Aharonot newspaper, persuaded many agents of Mossad, Shin Bet and the military to tell their stories, some using their real names. The result is the first comprehensive look at Israel’s use of state-sponsored killings.

Based on 1,000 interviews and thousands of documents, and running more than 600 pages, “Rise and Kill First” makes the case that Israel has used assassination in the place of war, killing half a dozen Iranian nuclear scientists, for instance, rather than launching a military attack. It also strongly suggests that Israel used radiation poisoning to kill Yasser Arafat, the longtime Palestinian leader, an act its officials have consistently denied.


Palestinian leader Yasser Arafat speaks at the signing of the Wye Peace Accord in the West Room of the White House in Washington on October 23, 1998. Dennis Brack / Bloomberg
Bergman writes that Arafat’s death in 2004 fit a pattern and had advocates. But he steps back from flatly asserting what happened, saying that Israeli military censorship prevents him from revealing what – or if – he knows.

The book’s title comes from the ancient Jewish Talmud admonition, “If someone comes to kill you, rise up and kill him first.” Bergman says a huge percentage of the people he interviewed cited that passage as justification for their work. So does an opinion by the military’s lawyer declaring such operations to be legitimate acts of war.

Despite the many interviews, including with former prime ministers Ehud Barak and Ehud Olmert, Bergman, the author of several books, says the Israeli secret services sought to interfere with his work, holding a meeting in 2010 on how to disrupt his research and warning former Mossad employees not to speak with him.

He says that while the U.S. has tighter constraints on its agents than does Israel, President George W. Bush adopted many Israeli techniques after the terrorist attacks of Sept. 11, 2001, and President Barack Obama launched several hundred targeted killings.

If someone comes to kill you, rise up and kill him first

  
“The command-and-control systems, the war rooms, the methods of information gathering and the technology of the pilotless aircraft, or drones, that now serve the Americans and their allies were all in large part developed in Israel,” Bergman writes.

The book gives a textured history of the personalities and tactics of the various secret services. In the 1970s, a new head of operations for Mossad opened hundreds of commercial companies overseas with the idea that they might be useful one day. For example, Mossad created a Middle Eastern shipping business that, years later, came in handy in providing cover for a team in the waters off Yemen.

There have been plenty of failures. After a Palestinian terrorist group killed Israeli athletes at the 1972 Munich Olympics, Israel sent its agents to kill the perpetrators – and shot more than one misidentified man. There were also successful operations that did more harm than good to Israel’s policy goals, Bergman notes.

Zev Chafets: If Israel played by America’s rules, Iraq and Syria would have nuclear weapons
How a high-ranking Nazi ended up becoming a killer spy for Israel in the 1960s
Jeffrey Collins: Israeli intelligence increasingly worried about Netanyahu’s focus on Iran
Bergman raises moral and legal concerns provoked by state-sponsored killing, including the existence of separate legal systems for secret agents and the rest of Israel. But he presents the operations, for the most part, as achieving their aims. While many credit the barrier Israel built along and inside the West Bank with stopping assaults on Israeli citizens in the early 2000s, he argues that what made the difference was “a massive number of targeted killings of terrorist operatives.”

One of Bergman’s most important sources was Meir Dagan, a recent head of Mossad for eight years who died in early 2016. Toward the end of his career, Dagan fell out with Prime Minister Benjamin Netanyahu partly over launching a military attack on Iran. Netanyahu said intelligence techniques such as selling the country faulty parts for its reactors – which Israel and the U.S. were doing – weren’t enough.

Dagan argued back that these techniques, especially assassinations, would do the job. As Bergman quotes him saying, “In a car, there are 25,000 parts on average. Imagine if 100 of them are missing. It would be very hard to make it go. On the other hand, sometimes it’s most effective to kill the driver, and that’s that.”
                                     --------------------------------------

Nog een verslag over dit boek:


De gele tekst verwijstnaar de Talmud,waar het idee op gebaseerd is.
Het lijkt natuurlijk ook op de doctrine van de pre-emptive strike.
Onderstrepingen zijn door JV gemaakt.

‘Rise and Kill First’: Israel’s Hidden Assassinations
By Koushik Das
February 03, 2018 "Information Clearing House" -  Poisoning toothpaste….triggering explosion through cell phones…… bombs dropped from flying drones! Since its creation in 1948, Israel has carried out nearly 2,700 ‘secret’ assassination operations in the last 70 years. Although many of these attempts have not been successful, the success rate of Israel is far better than the Western countries.
After a long interaction with the Israeli spies, journalist Ronen Bergman has penned a book – ‘Rise and Kill First: The Secret History of Israel’s Targeted Assassinations’. In his publication based on 1,000 interviews and thousands of documents, Bergman narrates various ‘strange’ methods – adopted by the Israeli spies over the years – to eliminate personalities who in some way or the other proved to be threat to them.
Before writing the book, the 45-year-old Israeli journalist met a number of agents of Mossad and Shin Bet – the two intelligence organisations of his country. Bergman also interviewed some senior Army officers who were allegedly involved in such ‘expeditions’. The 600-page book has enough information to ‘surprise’ the readers.
 The essence of those secret missions of Israel was: “If someone comes to kill you, rise up and kill him first” (an ancient Jewish Talmud admonition). The Army officers argue that such missions help avoid ‘costly’ warfare. They claim that a person will die within a month, if someone mixes poison in his/her toothpaste. Bergman – the intelligence correspondent for ‘Yediot Aharonot’ daily – mentions in his book that Mossad killed an Iranian nuclear scientist by using this method. An Israeli Army officer has admitted that they killed at least 12 Iranian scientists through various methods after receiving the information that Tehran was secretly implementing nuclear programmes. He further revealed that Mossad assassinated an Iranian scientist through explosives kept in the spare tyre of his car. The Israeli intelligence agency killed another Iranian scientist by dropping a bomb on his car from a home-made drone.
Israel also killed a number of Islamist leaders who backed the Palestinian movement. Interestingly, Bergman’s publication hints that the Israeli spies secretly killed former Palestinian President Yasser Arafat on November 11, 2004. However, it has not been possible for the author to narrate the death of Arafat in his book. Bergman said that Israeli military censorship prevented him from revealing the facts.
Koushik Das, based in the Indian capital of New Delhi, is a senior news editor with more than 15 years of experience. He also runs a blog - Boundless Ocean of Politics. E-Mail: koushik@inserbia.info
This article was originally published by "In Serbia" -

Saturday, February 03, 2018

705 Volgens mij wordt Tariq Ramadan geframed.


Een frans blad dat Vanity Fair heet   (zal wel de franse versie van het Amerikaanse zijn Vanity Fair, wat de zaak al behoorlijk veracht maakt: Neocons aan het werk!! )
heeft een lang verhaal over een vrouw die beweert dat ze in 2009 op beestachtige wijze door Tariq Ramadan is verkracht.
Hij was toen een 47 jarige knappe, wereldberoemde islamoloog en intellectueel .
Zij was een 36 jarige nobody met een brace ( beugel om het been) en liep  mank.


Ze heeft nooit aangifte gedaan.  ( Ze zegt dat de agenten haar min achtend opnamen en dat ze toen vertrok)
Nu komt ze met haar verhaal op de proppen.
Het verhaal is zo onwaarschijnlijk dat ze zelf ook zegt:

"Waarom zou hij maanden doorbrengen met het maken van ingewikkelde plannen om een ​​vrouw met een kruk en spalk te verkrachten terwijl meisjes op hem wachten aan het einde van de colleges? "Ik weet het, het klinkt gek, herkent Christelle. Zelfs ik kan het niet geloven. "

Goed gezien Christelle.

Ik geloof er ook niks van.

Hieronder de ruim 8 pagina's die ik met google heb vertaald vanuit het Frans:
( Ik heb zelf niet alles gelezen. Mochten er toch overtuigende bewijzen in staan, meld het dan in de comments.)


Exclusief

Tariq Ramadan: het verhaal van degene die de zaak heeft doorgegeven

Ze zag er gek uit. De kap van haar zwarte jas vouwde zich over haar hoofd, haar ogen wazig, op de een of andere manier gekleed met een trui, ze ging niet opstijgen in de nacht en joggingbroek die een pyjama kon zijn. Ze waste niet meer, kamde haar haar niet, keek niet meer naar zichzelf in de spiegel. Op een middag in november 2009 arriveert ze met haar kruk voor een politiebureau in Lyon, vlakbij haar huis. Onderweg, om moed te houden en niet van gedachten te veranderen, herhaalt ze in een lus de formule die ze vastbesloten is hen te vertellen. Twee politieagenten worden bij de ingang gepost. Ze nadert en reciteert haar zin als een robot: "Ik kom om te klagen. Ik ben verkracht door Tariq Ramadan. Ze kijken op en neer en wisselen een hoekje uit dat ze opzoekt voor een spotlach. Ze laat haar hoofd zakken, draait zich om en begint op haar kruk te strompelen. Nadien begrijpt ze ze. Hoe geloven dat deze kaart werd verkracht door een grote intellectuele, ster van de tv-toestellen, dus onderscheiden met zijn baard cut flush en Armani pakken, knappe man en mooie luidspreker van de mooiste moet aan zijn voeten vallen als vliegen ?
Iets meer dan acht jaar later leverde de aankondiging van de voogdij over Tariq Ramadan hem sms-felicitaties op. We hadden een paar weken eerder een afspraak in de zuidelijke stad waar ze zich verstopt en ze vertelde me dat het indienen van deze eerste klacht mislukte. Ik zag haar van een afstand komen, verborgen achter haar grote zonnebril en altijd leunend op een kruk. Een oud auto-ongeluk verpletterde zijn rechter knieschijf, waarna een val van de trap hem is kwijtgeraakt. "Ik leer met pijn te leven", zegt ze terwijl we langzaam naar het hoofdplein lopen.
Als ze eenmaal is neergestreken in het café, ziet ze er solide uit, bijna homo. Een kracht van de natuur, zou je zeggen, als er soms ogen waren die beslaan, deze mond die bevriest zonder te kunnen doorgaan. Voor een croque-monsieur vraagt ​​ze meerdere malen de vraag die haar achtervolgt voor al die jaren: "Waarom ik? Ze voegt eraan toe: "En om te zeggen dat ik geloofde in zijn oprechtheid. Mijn naïviteit lijkt belachelijk, ik weet het. Ik voelde me een beginner, maar het was sluw en samengesteld als een goed uitgevoerd scenario. Ze vertelt alles, foto's, schriftelijke uitwisselingen en ondersteunende documenten - e-mails, sms-berichten die ze op haar mobiel scrollt. We spreken bijna zes uur, de eerste keer. Plotseling vouwt zijn gezicht van de pijn. Ze barst. "Ik stop daar. Ik kan niet meer. Ze snikt. "Hij heeft me verpest.
Pag 2:
Ik zal mijn hele leven lang boos zijn geweest. Het is deze schande die me jarenlang tot zwijgen bracht. "
Tot nu toe was ze zonder gezicht gebleven. De media hebben haar uitgedost met een pseudoniem dat ze niet heeft gekozen, "Christelle". Op 27 oktober 2017 diende ze op haar beurt een verkrachtingsklacht in, een week na Henda Ayari, die ze nooit had ontmoet. Degene die ze beschuldigen is niemand: een briljante Zwitserse intellectueel, een leraar in Oxford en geboren in een opmerkelijke familie van Egyptische immigranten in Genève, een populaire prediker van de controversiële ideologie die het icoon was van een deel van links, de moslimgemeenschap en het Franse antisystemstelsel, om nog maar te zwijgen van een meester van het denken: Tariq Ramadan. De veroordeling die hij oploopt is niet alleen gerechtelijk. De man die al meer dan dertig jaar de menigten inspant om de deugd en het voorbeeld van de islamitische praktijk te prediken, lijkt in de pas te lopen met zijn religieuze, intellectuele en morele leergezag.
In het café op het plein beschrijft Christelle me de kamer waar 'the scene' plaatsvond, een herfstdag in het Hilton hotel in Lyon. De datum is gemakkelijk te vinden. Het programma aankondiging van de conferentie met Tariq Ramadan in een kamer op de Boulevard des Canuts 9 oktober tot en met 20 h 30, wordt altijd vermeld op het forum "Events en conferenties Palestina Solidariteit" van de site van de Grote Moskee van Lyon. Thema: "Samen leven, islamofobie, Palestina". Volgens het verhaal van Christelle, had ze een koffie met Tariq Ramadan in de hotelbar vóór de conferentie. Verlegen door nieuwsgierige blikken, bood hij aan om het gesprek in zijn suite voort te zetten. "Hij vertelde me:" Er is een kantoor en ik moet bellen. "" Hij kreeg in feite veel telefoontjes van journalisten die hem vroegen om te reageren op de uitreiking van de prijs. Nobelprijs voor de vrede aan Barack Obama op dezelfde dag. Ze gaan omhoog, zij bij de lift, hij bij de trap. In zijn Zwitserse jeugd was Tariq een uitstekende voetballer en bleef hij gespierd. Christelle wordt belemmerd door haar verdomde kruk en een spalk op haar rechterbeen. "De kamer was een beetje verborgen, aan het einde van een nis in de hal," zei ze. Toen ik aankwam, was hij er al. "
In mijn schrift, in het café, teken ik een rechthoek voor het bed. Ze krabbelt met kruis en grote stippen om de juiste hoek aan te geven waarop ze ging zitten om haar been uit te strekken, de televisie er tegenover, de ketel aan de linkerkant.
Pag 3.
En daar verschijnt de man, aan wie ze haar de rug toekeert voordat hij hem ziet, plotseling, het shirt uit de broek getrokken en het gezicht onherkenbaar. "Ik was bevroren van angst. Hij was recht als een "ik". Hij had gekke ogen, zijn kaak balde en piepte van links naar rechts. Hij zag eruit alsof hij in een horrorfilm zat. Angstaanjagend, angstaanjagend, angstaanjagend. Het volgende, verklaart Christelle, is van zeldzaam geweld. Slagen op het gezicht en lichaam, gedwongen sodomie, verkrachting met een voorwerp en verschillende vernederingen, totdat het door het haar naar de badkuip wordt gedragen en urineren, zoals zij in haar heeft beschreven klacht. Ze laat me een foto van haar zien vlak voor hun ontmoeting, waar ze mooi en aantrekkelijk is. En een andere, net erna. Ze is onherkenbaar. Zijn gezicht, gezwollen, verdubbeld in volume. Ze zucht: "Dat is wat er met mij is gebeurd. "

Maar hoe zorg je ervoor dat ze de waarheid vertelt? Hoe kun je een verkrachting bewijzen in de intimiteit van een hotelkamer waar je je eigen vrije wil hebt ingevoerd? Met de hoop meer te weten, bracht ik begin januari enige tijd door in de wachtkamer van Me Yassine Bouzrou. De advocaat van Tariq Ramadan had afgesproken om me te ontmoeten op zijn kantoor in Parijs naast het Place Saint-Michel. Hij kwam niet, verontschuldigde zich niet en antwoordde daarna niet op mijn berichten. Aan de telefoon, tijdens een kort gesprek om een ​​afspraak te maken, deed hij alsof hij niet wist wie Christelle was. Toen: "Oh ja! Je bedoelt degene die verkracht werd in een hotelkamer en wachtte op haar verkrachter om terug te komen zonder om hulp te roepen? "Zijn dubieuze ironie geeft een idee van wat er zal een lijn van verdediging: hoe om te geloven dat Tariq Ramadan, gehuwd, vader van vier kinderen, gebouwd in de islamitische stijl en preken islamitische deugd voor allen, geven benoemingen aan jonge vrouwen die hij nog nooit heeft gezien voor het simpele plezier om ze te misbruiken? Zou hij gek genoeg zijn om alles wat hij bouwde te verliezen voor tientallen jaren? Waarom zou hij maanden doorbrengen met het maken van ingewikkelde plannen om een ​​vrouw met een kruk en spalk te verkrachten terwijl meisjes op hem wachten aan het einde van de colleges? "Ik weet het, het klinkt gek, herkent Christelle. Zelfs ik kan het niet geloven. "
"GEEN KUS VAN CINEMA"


Pag 4.
Ze heeft sprankelende ogen, bruin haar verzameld in een paardenstaart, een spijkerbroek en een slimme blouse die klassiek door een wasvrouw in de nek is gebonden. Ze spreekt snel, zonder omweg en zonder medelijden, met grote zorg voor precisie. Het is geen vrouw die wordt opgemerkt vanwege haar schoonheid. Ze gaat gemakkelijk in de lach en spot, zelfs met zichzelf. Soms stort ze in. Kindertijd in een christelijk gezin van de middenklasse rond Versailles. Een oudere zuster, een Normandische moeder die haar in een wandelwagen in de musea sleepte, een Normando-Martinicaanse vader, een zakenman, een kunstenaar op zijn eigen tijd en met strikte methoden van onderwijs, op de oude manier. Christelle gaf niet veel op school, maar ging moeiteloos door de stappen, vooral in wiskunde, om baccalaureaat te worden. Op haar veertiende wordt ze gekenmerkt door haar lezing van de Prins van Machiavelli, "vanwege zijn koude en mathematische helderheid over het functioneren van mensen". Op 15, door The Discourse van de methode van Descartes en The Art of the war of Sun Tzu. "Mijn zus was in voorbereiding HEC, ik prikte haar boeken. "
Ze wil haar naam nog steeds niet onthullen, maar stemt er voor het eerst mee in om een ​​foto van haar te geven die we publiceren. "Ik heb mijn gekleurde lenzen, daar zullen we mezelf niet mee herkennen", zegt ze. Als je zag dat de fundamentalistische imam werd aanbeden door de jonge mannen in mijn buurt, zou je begrijpen waarom ik niet echt mijn hoofd wil laten zien. Ik ben niet bang voor Tariq Ramadan, maar Ramadans: volledig lobotomisch en overreed om het goed te doen, ze zouden een mes kunnen planten in de naam van Allah. Deze jonge discipelen, zegt ze, erkennen ze in hun stijl "kleinburgerlijke goede familie, zeer korte baard, shirt, trui met V-hals, mocassins" - net als hun meester. Voordat ze zijn toevlucht zocht in de stad waar we praten, leed ze hun bedreigingen. Ze herkende een van hen op een van de foto's die aan de politie werd gegeven, in het midden van een kleine groep jongeren rond Tariq Ramadan. 'Als je doorgaat, loop je heel snel zelfmoord in de Seine,' gleed er een ander de straat op. 'Hij was veertig en maakte me bang,' zei ze. Hij was het die me deed veranderen van stad. "
Hoe word je een 'vriend' van Tariq Ramadan? Wanneer Christelle hem ontmoet, in het jaar 2009, is hij 47 jaar oud; zij, 36. Hij is op de top van zijn beklimming en zij, in het slechtste geval. Het auto-ongeluk waardoor haar werd uitgeschakeld, is het begin van een afdaling naar de hel. Zij die een hoge dosis sport beoefende - atletiek, rugby, handbal, moderne dans - moet alles stoppen.

Pag 5.
Ze heeft geen kinderen en scheidt zich af van de man met wie ze in het zuiden van Frankrijk woonde. Ze wordt groter. Zijn kleine bedrijf van website-creatie stort in. Het einde van de maand is een obsessie. Ze gaat naar beneden. De weinige mensen die ze bijwoonde waren kameraden van ellende bij het OCMW of het kinderbijslagfonds. Ze raakt bevriend met de armsten: immigranten voor het grootste deel, vaak moslims. De vrouwen zorgen voor haar, brengen haar makrouts en baklava. Sommigen laten haar gebeden stilletjes onder de deur glijden en prijzen haar 'de geneugten van de islam en islamitische solidariteit', in de woorden van Christelle, die vervolgens vraagt ​​om te springen. "Ga naar de boekhandel van Tawhid", zei een van zijn nieuwe vrienden. Er is alles. De winkel in Lyon behoort tot de edities met dezelfde naam en verkoopt, voor de kleinste banden, het complete werk van de grote prediker. "Je moet Tariq Ramadan, mijn zus, lezen", adviseert een medewerker van Tawhid. "Ik wilde het geloven. Ik was grondig, "zegt ze. Christelle heeft intellectuele voorzieningen, een begenadigde kant waar ze de prijs voor betaalt: haar vaardigheid om snel te lezen en te onthouden, versnelt haar radicalisering. Ze overspoelt boeken met hoge snelheid en zonder matiging, slaapt weinig 's nachts. "Elke dag gebruikte ik pakketten van Hadith en de verschillende edities van de Koran in een lus, geschreven en audio - en zelfs slapen, omdat hij me had verteld dat het beschermende engelen aantrok tijdens mijn slaap. Er zit iets in dat gebiologeerd is. Het is eentonig, het klopt als achtergrondruis. We herlezen, we herlezen, we herlezen en het gaat terug in de schedel zonder dat je het je realiseert. "
Ze verslindt verschillende Ramadanboeken, schrijft zich in op haar Facebook-pagina om meer te weten te komen over de nieuwste geschriften. "Een vrij simplistische inhoud, een soms bombastisch geschrift. Het leest snel. Geen behoefte aan cultuur, het is toegankelijk voor een maximum aan mensen. Het heeft charme omdat we geloven dat we dingen leren en dat zijn geschriften zijn zoals zijn woorden: er zijn verschillende niveaus van lezen. Iedereen kan horen wat hij wil. We worden snel een fan. Ze respecteert de verboden die haar dagelijks leven binnendringen. Luister niet naar muziek, ga niet alleen op pad, draag geen make-up - "dat is voor hoeren". Het probeert letterlijk de voorschriften van de Citadel van de moslim te respecteren, een kleine gebedsgids om onder alle omstandigheden te reciteren. In 2008 sprak ze haar chahada uit, de geloofsbelijdenis van de islam. Niet ingewikkeld. Je kunt thuis zijn, het is genoeg om drie keer de heilige zin te herhalen: "Er is geen God behalve God en Mohammed is zijn profeet. Achteraf dacht ze dat het makkelijker was dan te zeggen: "Ik ben verkracht door Tariq Ramadan. Hier wordt ze bekeerd. Naar de islam, en binnenkort naar Tariq. "Ik had geen verdediging meer, helemaal niets. Ik was in een staat van nood, in totale depressie. Ik wilde meteen een antwoord. "
Pag 6
DE ECHTE PRETEN VAN DE UNIVERSITEIT VAN OXFORD
Op 31 december 2008 is ze alleen thuis. Om haar vooravond op te vrolijken stuurt ze een gelukkig nieuwjaarsbericht naar al haar Facebook-contacten. Een van hen antwoordt hem meteen. Het is Tariq Ramadan. "Bedankt, dat is erg leuk. Ik ben alleen in beweging en het maakt me gelukkig. Christelle is sceptisch. Het kan niet de grote Ramadan zelf zijn die hem schrijft. Een charge van com ', zonder twijfel. In haar herinneringen antwoordt ze in deze termen: "Beheer jij je account? Hij: "Ja, ik ben het. Zij: "Dat is het, mijn oog! "Ja, ja, ik ben het", benadrukt de boodschapper die zijn camera verlicht om hem zijn hoofd te laten zien. Ze twijfelt, neemt een screenshot. Op de foto heeft hij een gesloten oog. Ze laat het aan een vriend zien die bevestigt: "Ja, het is Ramadan! Start een wedstrijd en vervolgens oproepen. "Hij bracht me voortdurende kennis van politiek, religie, discriminatie, de maatschappij, alles wat me interesseerde. Ze wordt een ramadiaan, net als anderen Raelians. Ze bewondert hem, respecteert hem, volgt al zijn advies op, gelooft alles wat hij zegt. Normaal: het beschermt het; hij wil zijn goed. "Het deed me genoegen dat de grootste geleerde in de Franstalige islam in mij geïnteresseerd is. Hij was ongelooflijk hoffelijk en attent, en eiste dat ik beschikbaar was wanneer hij maar wilde. Hij moedigde me aan, liet me vechten - nou ja, dat dacht ik al. Ik had tien, twintig berichten per dag, tussen 5 uur en middernacht. Ze herinnert zich het meest sentimentele: "Ik hoop dat de frisse ochtenddauw je zoet maakt, prinses. Ik bewonder je moed. "Ik zat thuis vast, ik praatte alleen met hem, er was alleen hij die bestond. Dit is waar de afdaling naar de hel begon. "
Aan het begin van 2009, wanneer Christelle worstelt met depressie, heeft Tariq Ramadan een cruciaal doel bereikt: hij werd respectabel. Hij is de bekendste islamitische intellectueel in Europa en, opperste eer, is hij erin geslaagd om, na associate researcher te zijn geweest, de titel te behalen van professor hedendaagse islamstudies aan een van de meest prestigieuze instellingen van de planeet. : Oxford. Hij vestigde zich ten westen van Londen in de stille en rijke buurt van Ealing, vervolgens in Wembley, met zijn vrouw - een Bretonse bekeerling tot de islam - en hun vier kinderen. In Oxford is Ramadan in feite de obligaat van de emir van Qatar, die miljoenen dollars het Midden-Oostencentrum financiert,
Pag 7

een afdeling studies aan het St. Antony's College. Het doet er niet toe: het is een prachtig visitekaartje voor deze islamoloog die als zwavelig werd beschouwd tot het punt dat hij in 1995 in Frankrijk verbannen was. Zelden zal een intellectueel, de betekenis van het woord, zijn strategie en zijn verborgen doelstellingen begrepen zijn zo tegengewerkt door elkaar. Welke islam is Ramadan de naam? Sommige mensen horen de zachte muziek van een gematigde hervormer, woordvoerder van een religie die wil worden aangepast aan de Europese context, in staat om boze jonge immigranten te verzoenen met de samenleving. Anderen detecteren, onder de schijnbare harmonie, de gespierde tonen van een fundamentalistische proselitisme. De essayist Caroline Far hekelt jarenlang de 'dubbele toespraak' van de prediker. De vele getuigenissen van vrouwen tegen Tariq Ramadan geven nog een andere weerklank in dit proefschrift. April 2009. Christelle en Tariq nemen deel aan een dagelijks gesprek, via de telefoon of op Skype. Ze vond in hem de eerlijk opgeleide man en pedagoog die past bij zijn verlangen om te leren, een intellectuele en spirituele gids, een meester. Ze praten constant over de islam, politiek en economie. Volgens zijn herinnering legt Tariq hem uit dat "broeders en zusters sleutelposities moeten investeren in de geneeskunde, in de politiek, op alle niveaus". En ook dat hij zich moet inzetten voor de zaak. "We zijn op zoek naar vrouwen die niet erg geschoold zijn en die kunnen schrijven. Als je mijn vrouw bent, moet je investeren, om de hijaab te dragen. Hij liet hem 'vijftig keer' leren, het vijftigpunts manifest van Hassan al-Banna, waarin de voorschriften van de Moslim Broederschap worden opgesomd: 'Bekijk het schoolprogramma dat aan jonge meisjes wordt aangeboden en zorg ervoor dat het verschilt van die van jongens in verschillende stadia van hun opleiding "," serieus overwegen de oprichting van een politie van moraal (hisba) die verantwoordelijk is voor het straffen van degenen die de islamitische doctrine overtreden of aanvallen "," om de journalistiek een gepaste oriëntatie te geven en om schrijvers en schrijvers om islamitische onderwerpen te verdiepen "... Volgens Christelle leerde Ramadan hem andere" ongeschreven "geboden. Met inbegrip van dat van "liegen tegen kuffars" - voor niet-gelovigen, op het principe van taqiya, is de kunst geen argwaan te wekken. Telkens wanneer hem werd gevraagd naar deze mogelijke "strategie van de leugen", was Tariq Ramadan diep verontwaardigd.

Pag 8 en 9
Sommige van de zinnen die hij uitsprak kwamen in wanorde bij hem terug. Hij verwijst vaak naar zijn grootvader, Hassan Al-Banna, van wie hij spreekt als een heilige man en van wie hij teksten verstuurt. Hij stelt hem voor om actieve rekrutering te doen met de kouffars. Hij vraagt ​​hem: "Zou je klaar zijn om voor Allah te vechten, voor je broeders en zusters in Palestina? Christelle antwoordt zonder aarzeling: "Ja, ik ben klaar om voor hem te sterven. Ze noemt haar zus 'dirty kuffar', die haar niet meer herkent.
September 2009. De relatie wordt ernstiger - altijd aan de telefoon en op Skype. Met de bescheidenheid van een jonge bekeerling waarschuwt Christelle haar dat haar doel niet is om te flirten, maar om een ​​leven te leiden als een echtpaar en een kind. Volgens haar stelt Ramadan voor om met haar te trouwen door hem te verzekeren dat hij "feitelijk gescheiden" is van zijn vrouw - de uitdrukking intrigeert hem, niets meer. Op Skype toont hij haar zijn hand: "Zie je, ik heb geen bondgenootschap. Hij nodigt haar uit om samen met hem in Londen te komen wonen. Ze zal voor haar kinderen zorgen. Wanneer hij het hoort, biedt hij haar dit gekke ding aan dat niemand zou geloven - behalve zij die geen afstand meer heeft met deze charmante telefoonprins: voordat ze voor de imam gaan trouwen, zullen ze een "tijdelijk huwelijk" maken op Skype! "Hij vertelde me dat zijn islamitische studies hem het recht gaven om het te doen", zweert ze. De ceremonie zou op 6 september gehouden zijn op Skype. Ze laat me de screenshots zien die ze die dag heeft gemaakt ("Ik was zo ontroerd"). Je ziet alleen het geconcentreerde gezicht van de bruidegom, maar ook de gordijnen en een glimp van het meubilair van zijn hotelkamer in Rotterdam, waar hij zich bevond, net voor een openbare interventie. Zodra "tijdelijk getrouwd", begint Christelle zijn appartement in dozen te plaatsen. "Alles was gepland: hij zou op 9 oktober naar Lyon komen voor een conferentie. In het proces trouwden we in de moskee van de stad - hij had afspraken gemaakt met de imam. De volgende dag zou hij teruggaan naar Londen en ik zou hem vergezellen toen ik klaar was met het regelen van alles. Ik had naar de ticketprijzen gekeken, mijn zus gewaarschuwd, verhuisdozen opgehaald ... 'Ze blijft nadenkend. "Maanden van leugens. Hij heeft me de hype van de eeuw gemaakt. Waarom? Voor een voorproefje van de uitdaging? Voor plezier? Per game? En ik, in welke staat zou ik moeten zijn om in dit enorme ding te vallen? "
9 oktober 2009. Christelle wacht op Tariq in de bar aan de onderkant van het Hilton-hotel (nu het Marriott), dat uitkijkt op een snel pad langs de Rhône. Skipes verloofden gaan zichzelf voor het eerst 'in het echte leven' zien. Het verhaal van de jonge vrouw is streng. Ze dringt aan op elk detail. Die dag pelde ze haar haar af, trok een zwarte jurk om haar nek met een wasserette en was een beetje pompeus: "Van mijn Versailles-jaren hield ik een heel klassieke stijl," merkt ze op. . Hij komt aan. Geen kus. Hij gaat zitten, neemt voorzichtig zijn hand, verwijdert het, lacht, spreekt met een zachte stem. De conferentie wordt twee uur later gehouden. Ze roepen het huwelijk op dat in de moskee zal volgen. Er is deze telefoon rinkelen vanwege Obama's Nobelprijs. En bij de receptie, een jonge man die naar hen staart. Tariq is bang voor de foto's: "We gaan thee drinken in mijn suite, dus ik beantwoord mijn secretaresse, ik bereid mijn papieren voor en we gaan naar de conferentie. Ze gaan omhoog. Het bed, de tv, de waterkoker, de beker, het nachtkastje. De deur voorkomt dat deze reikt. Schoppen, klappen in het gezicht, borsten, stoten op de armen en maag. Ze huilt. Ze schreeuwt. Ze hoort het: "Hoe meer je gaat schreeuwen, hoe meer het me zal opwinden en hoe meer ik een tip zal slaan: hou je kop. Dan, zoals Bouzrou zegt, wacht Christelle "op haar verkrachter om terug te komen." Hij zou inderdaad naar zijn conferentie zijn gegaan door de kleding van de jonge vrouw in een tas te pakken met de volgende woorden: "Wees wijs. Ik geef instructies. Als je iets doet, krijg ik meteen een melding en het zal slecht gaan. Ze blijft op de grond liggen. Ze zegt niet meer.

    ==============================

De Telegraaf meldt het volgende: 


Islamoloog Tariq Ramadan achter tralies voor verkrachting
Door EVELINE BIJLSMA
Updated Gisteren, 23:35

Gisteren, 21:36 in BUITENLAND
PARIJS - Islamoloog Tariq Ramadan, die twee jaar in Rotterdam heeft gewerkt als hoogleraar en integratieadviseur, wordt officieel door de Franse justitie verdacht van verkrachting. Na twee dagen verhoor en een confrontatie met een van zijn slachtoffers heeft de politie hem opgesloten.


Tariq Ramadan
Ⓒ AFP
De twee vrouwen deden in oktober vorig jaar aangifte tegen Ramadan. Zij meldden zich met soortgelijke verhalen: zij wilden advies over hun geloof, en spraken met hem af in een hotel. De 55-jarige theoloog, Zwitser van Egyptische origine, stelde al snel voor om naar zijn kamer te gaan.
De Tunesische schrijfster Henda Ayari (41) kwam met haar verhaal naar buiten na het losbreken van de affaire Weinstein en de Franse versie van de #MeToobeweging, ‘verlink je varken’. Deze voormalig salafiste wierp haar hoofddoek af en zet zich sindsdien in voor de vrouwenzaak. Ramadan zou tegen haar hebben gezegd dat ‘ze maar een sluier had moeten dragen, zonder was ze een prostituee’. Zij wordt later in het onderzoek met haar belager geconfronteerd.
BEKIJK OOK:
Toegetakeld in hotel
Zijn tweede beschuldigster, een 45-jarige bekeerlinge die anoniem wil blijven, werd ook toegetakeld in een hotel. Zij benaderde hem voor advies en hun contact werd steeds hechter. Via Skype kwam zelfs een huwelijk ter sprake. Toen ze uiteindelijk afspraken in een hotel in Lyon, zei hij dat ze beter naar zijn kamer konden gaan, omdat ze zo werden aangestaard. Eenmaal boven gaf Ramadan een schop tegen de kruk van de gehandicapte vrouw, waarop ze viel. Hij sloeg haar, verkrachtte haar, sleurde zijn slachtoffer aan haar haren door de kamer en urineerde over haar heen in bad. Zij beschikt over medisch bewijs van de mishandeling.
De twee werden vrijdag met elkaar geconfronteerd op het bureau, wat drieënhalf uur in beslag nam. Ramadan zei dat de ontmoeting maar een half uur had geduurd. Hij ontkende de verkrachting en ook seksueel contact. De vrouw heeft echter bewijs dat ze hem naakt heeft gezien, zo wist ze op zijn lichaam een klein litteken aan te wijzen. Na het verhoor, dat in zeer gespannen sfeer plaatsvond, weigerde de islamoloog het proces-verbaal te tekenen.
Beschuldigingen
Vier vrouwen beschuldigden de islamoloog van seksueel misbruik in een Zwitserse krant, maar deden geen aangifte. Drie van hen, leerlingen van de docent Frans en Godsdienst in Genève tussen 1980 en 1990, zouden zijn gezwicht voor zijn psychologische druk en hadden seks met hem. Een van hen was toen 15 jaar oud.
Ramadan, die alle aantijgingen ontkent, is zijn baan bij de universiteit van Oxford inmiddels kwijt. Hij is omstreden, omdat hij tegenover moslims een politieke islam zou propageren en zich naar buiten toe als bruggenbouwer opwierp. Zijn grootvader van moeders kant is oprichter van de Moslimbroederschap in Egypte. Tussen 2007 en 2009 was de theoloog werkzaam in Rotterdam. Hij was gasthoogleraar aan de Erasmus-universiteit en integratieadviseur voor de gemeente. De samenwerking werd opgezegd toen bleek dat hij filmpjes maakte voor PressTV, een zender die wordt gefinancierd door de Iraanse overheid.
’Alleen seks binnen huwelijk’
Ramadan bereikte honderdduizenden Europese moslims. De theoloog, die gescheiden van zijn vrouw leefde, hield zijn gehoor onder andere voor dat seks alleen binnen het huwelijk plaats hoort te vinden.
===============

Mijn idee over het Telegraaf artikel.

In Frankrijk zijn de joden aan de macht. Het CRIF.  Denk aan Dieudonné en een collega van hem, wiens naam me ontschoten is.

Het is overduidelijk dat men moslims wil beschadigen.

Ik weet ook niet of Tariq Ramadan ex heeft gehad met vrouwen die zich aan hem aanboden (Bekende , knappe mannen ervaren dit regelmatig. Vraag het de oud Quote baas maar).
 
Vier Zwitserse vrouwen zeggen dat ze het hebben meegemaakt, maar willen geen aangifte doen.
Kwam de psychologische druk van Ramadan, of van henzelf?

De Tunesische schrijfster die eerst salafiste was en die plots feministe werd, moeten we die geloven?  Hoe stabiel ben je als je van salafiste tot feministe verandert?
Heeft ze bewijzen?
Wat kan een confrontatie voor bewijs leveren? Dat ze zegt deze wereldberoemde man te herkennen?

Ik neem aan dat in de loop der jaren honderden vrouwen zich aan TR hebben aangeboden, en dat hij sommigen heeft afgewezen.  Hebben we hier met wraak te maken? ( A woman scorned, waar Shakespeare ons al voor waarschuwde ? )

Tenslotte hebben we de vrouw die onbekend wil blijven. Ze noemt zich Christelle.
Motieven voor wraak zou ze best kunnen hebben.  Ik kan me het volgende scenario voorstellen:  ze bracht via Skype de beroemde man het hoofd op hol, maar verzweeg dat ze mank liep.  Bij de eerste werkelijke ontmoeting werd ze afgewezen. Daar moetje als kreupele vrouw niet echt van opkijken, lijkt mij.  Paul McCarthy heeft dan wel een vrouw die een been mist, maar Paul is echt een uitzondering.   Het leven is hard voor een vrouw die op krukken loopt.
En dan komt daar de MeToo rage en is er plots de mogelijkheid om wraak te nemen.
Bewijzen?  Ze zou letsel hebben opgelopen. Ik weet niet of dat waar is: dat bewijs lees ik alleen in de telegraaf, niet in Vanity Fair.
Ze heeft hem naakt gezien want weet waar een lidteken op zijn lichaam zit. Is dat een bewijs?  Eén roddel van een vrouw met wie hij het bed heeft gedeeld is voldoende. Of een foto op een strand zou ook al voldoende kunnen zijn.

Natuurlijk zijn er mannen die soms heel gewelddadig worden. Maar die  doen dat niet slechts één keer. Er zouden dan veel; meer aangiften moeten zijn.
Hier hebben we er slechts 2.  Ik ken geen enkele andere MeToo-beschuldigde die slechts 2 maal is aangeklaagd. In het Brabantse Oosterhout is een burgemeester  afgetreden omdat hij op de nieuwjaarsreceptie ( toen MeToo al 2 maanden oud was) vrouwen bij de borsten kneep.  Hij deed het al jaren, maar kon er blijkbaar niet mee ophouden.

Mijn oordeel:
Volledig ongeloofwaardig verhaal. Joodse wraak. ( Tot er echte bewijzen komen, natuurlijk.)





Friday, February 02, 2018

704 Mark Twain: Its easier to fool people than to convince them they have been fooled.

Mark Twain zei: Het is gemakkelijker om mensen iets wijs te maken , dan om ze te overtuigen dat ze bedrogen zijn.

Wij veranderen niet graag van mening. We hechten aan onze reeds bestaande opinies.

Lev Tolstoy zei hetzelfde, maar wat complexer geformuleerd:

"The most difficult subjects can be explained to the most slow- witted man if he has not formed any idea of them already; but the simplest thing cannot be made clear to the most intelligent man if he is firmly persuaded that he knows already, without a shadow of doubt, what is laid before him."  Leo Tolstoy


"De moeilijkste onderwerpen kunnen worden uitgelegd aan de domste mens als hij zich nog geen mening heeft gevormd over de zaak, 
maar het eenvoudigste voorval kan niet duidelijk worden gemaakt aan de meest intelligente man als die al  stevig ervan overtuigd is dat hij al weet, zonder een zweem van twijfel, wat er gebeurd is."

Het is dus nog erger dan Mark Twain dacht:  we hechten niet alleen aan onze bestaande opinie,  maar die opinie maakt het ons bijna onmogelijk om de werkelijkheid te zien, als die aan ons wordt voorgelegd.

Deze opmerkelijke eigenschap zien we in alle volken en culturen.
Evolutiepsychologen zullen hier zeker goede verklaringen voor hebben.

Hier wil ik vooral belichten welke enorme rol deze eigenschap speelt in de moderne oorlogvoering. En wel deze: 

Wie 



Elk mens heeft die eigenschap.

In vroeger tijden was het blijkbaar een eigenschap die ons sterker maakte, maar ze biedt ook enorme mogelijkheden aan diegenen die kwaad willen doen:

als je er in slaagt om jouw opponent zwart te maken, dan heeft ie al bijna verloren.

En dat zwart maken hoeft niet met ware feiten te worden gedaan.
Leugens zijn voldoende.
En als je de tegenstander kunt afschilderen als 'levensbedreigend' en 'onmenselijk', dan wordt de leugen in onze hersenen gegrift als in marmer, want informatie over iets dat levensbedreigend is, krijgt zeer veel gewicht.

Bij 'levensbedreigend'  denken we aan bloed en aan puin.
Bloed en puin, dat is wat je aan jouw opponent moet associeren.
Het meest effectief is bloed van babies of kinderen.
Zo wordt jouw opponent tot een onmenselijk wezen dat vernietigd moet worden.

Vier voorbeelden:
1) Het Amerikaanse volk wilde niet gaan vechten ion WO1, tot hun kranten schreven dat de Duitsers babies dood sloegen. Het was een leugen.

2) Ze wilden niet vechten tegen Irak, tot het verhaal werd verteld dat de Iraki;'s in Kuweit de babies uit de couveuses haalden en op de grond lieten sterven.  Het was een leugen.

3) De aanslag van 911 werd binnen 2 uur keihard gelinkt aan moslims, want CNN presentatrice Olsen belde dit door vanuit het vliegtuig.  Later zei de FBI: dit gesprek heeft nooit plaatsgevonden, want is technisch onmogelijk.

4) Toen de MH17 was neergestort kwam er een filmpje van een rebel die triomfantelijk een pop omhoog hield.  Volgens EU commissaris Timmermans waren die rebellen blij met de dood van kinderen en stelen ze gouden ringen van de slachtoffers.   Later verschenen filmopnames die toonden dat Timmermans loog.

Deze eigenschap (*) biedt groot voordeel aan de initiator van agressie. 
(*) Dat een mening die reeds is gevormd, ook als het een onjuiste mening is, heel moeilijk is te veranderen.
Op het Neurenberg-proces tegen de Nazi's is vastgesteld dat de initiator van agressie de hoofdschuldige is, omdat hij ook alle geweld veroorzaakt dat als reactie komt.

En tegelijk zien we dat  de eerste klap een daalder waard is.
Tegelijk zien we dat Amerika sinds 2002 werkt volgens de tactiek van de pre-emptive strike, een aanval uit voorzorg omdat je denkt dat de opponent van plan is om jou aan te vallen.

Zo'n 'aanval uit voorzorg' moet natuurlijk wel geloofwaardig zijn.
Het volk moet kunnen begrijpen waarom je bang bent voor die opponent. Je kunt niet zomaar een bevriend land 'uit voorzorg' gaan aanvallen.
Dat land moet dus worden zwartgemaakt.

Methodes van zwartmaken.
Dat kun je doen door biased ( onevenwichtige) nieuws over dat land te verspreiden.
De methode is dan als volgt: elk zwart vlekje op dat land word vele malen herhaald, besproken, en veroordeeld. De goede kanten van dat land worden uit het nieuws gehouden.

Het nadeel van deze methode is dat je daarvoor de harde kern van de Grote Media onder controle moet hebben. Dat is niet eenvoudig in een land waar persvrijheid de grote regel is.
Het komt er op neer dat je met enkele 'ingewijden' en met wat Valse Vlag aanvallen en selectief personeelsbeleid in deze Grote Media ( NYT, WaPo, CNN, Reuters,)  zo kunt kneden en de staf zodanig kunt brainwashen dat ze geloven dat die opponent inderdaad levensgevaarlijk is.

Bij de kleinere media (Volkskrant, NRC, NPO) gebeurt hetzelfde, maar het is denkbaar dat daar geen 'ingewijden' zijn en dat alle betrokkenen alleen maar naïef, gemakzuchtig en goedgelovig zijn:  de Grote Media tonen hen immers wie de Good Guys zijn en wie de bad Guys.

Wie zijn de ingewijden?  
Dan denk ik aan Team B dat destijds president Reagan wijs maakte dat Rusland veel sterker was dan het in werkelijkheid was. En dat Rusland van plan was om agressie te plegen.  Leugenaars, en ze wisten  het. Maar hun doel heiligde de middelen, want volgens Leo Strauss mag de Elite liegen.
Ik denk aan grote bedrijven die lobbyisten op stap sturen om hun financiele belangen te verdedigen.
Ik denk aan joden die de wereld door sterk gekleurde glazen bezien, en overal een nieuwe holocaust zien opduiken, welke alleen kan worden voorkomen door de toekomstige misdadigers nu uit te schakelen. ( Yinon Plan,  The King's Torah, Defamation.)
Voor deze ingewijden is het niet meer dan een leugen om bestwil.

 De Valse Vlag.
Dat zijn de grote gebeurtenissen met bloed en puin, waarbij direct de tegnstander als dader wordt aangewezen. Maar jouw eigen mensen hebben die aanslag gepleegd.
Omdat je met bloed en puin diepe indruk maakt op journalisten en volk, heb je hiermee in één klap de opinies al veranderd.  Alle biased informatie die je daarna de wereld in stuurt, zal als bevestiging van de dan gevormde opinie ( Moslims zijn terroristen en  Putin is een gevaarlijke agressor) diens doen.

Hoe werkt selectief personeelsbeleid?
Selectief personeelsbeleid is alleen mogelijk als diegene die het beleid bepaalt volledig in 'de zaak' gelooft, of in elk geval weet 'hoe de hazen lopen', weet wat er van hem verwacht wordt: wie als Goed en wie als Slecht moet worden bericht.
Zo iemand kun je alleen vertrouwen als je precies weet wat hij echt denkt. Hij moet dus een vertrouwenspersoon hebben ( een vriend in Washington of New York die hij mag raadplegen voor de nieuwste ontwikkelingen) die hem kan monitoren.
Dat is de kern van de zaak: een goede opinion leader binnen de krant die de opinie intern bepaalt, zodat het personeelsbeleid al bijna vanzelf gaat. ( Willem Middelkoop zei: Op de redactie hangt een sfeer waardoor je nog nauwelijks je eigen mening kunt zeggen, want jouw standpunt is al door iedereen als belachelijk afgedaan.)
Vervolgens worden journalisten die onwelgevallige voorstellen doen, of stukjes schrijven langzaam maar zeker verwijderd. Of het wordt heel duidelijk en opzichtig gedaan, als waarschuwing: this is a no go area. ( Vier journalisten die kritisch over Israel durfden te zijn  tijdens de Gaza genocide, werden met veel heisa ontslagen. Het moet duidelijk zijn dat de persvrijheid echt grenzen heeft!)




Friday, January 26, 2018

703 Very informative video's and podcasts


Opgenomen mei 2010, maar nog héél informatief:  72 min.

AV4 - F William Engdahl - Totalitarian Democracy in the New World Order

Full Spectrum Dominance Vision 2020.  
Kosovo KLA, Ukraïne 2004, Georgia.  NED = like a 'privatised' CIA.  
Bondsteel. MacKinder. Brzezinsky. Andrew Marshall . Richard Miles. Shaakashvili. 
Color Revolutions. Reasons for war in Iraq, Afghanistan and Sudan-Darfur, and Myanmar-regime change: Oil,  and prevent China from getting it.
NB: Nu heeft Amerika 16 secret bases in Afghanistan, waarmee men Rusland en China bestrijkt.
Toen de VS de defrense missile bases in Polen en Roemenie aankondigden heeft Putin in 2007 of 2008  gezegd dat hij dit als agrssie beschouwde: met linkerhand de rechter oor krabben: onnatuurlijk. Hij bood aan de VS aan om in Armenie deze raketten op te stellen.
Met bases in Polen en Roemenie heeft de VS first strike capability.
Jesaja Boman: the war and Peace studies.

    
Info: de AV video's komen van een conferentie die regelmatig wordt gehouden in Engeland. Opgezet door Ian R Crane.  Komende maanden zal de 9e conferentie zijn.  http://www.alternativeview.co.uk/ 


==============================
13 nov 2016: ( met Coen Vermeeren)   F. William Engdahl - What is happening in the world?

1939: The war and peace studies. Men wist: Amerika zal als hegemon uit die oorlog komen. Nu plannen hoe die wereld zal vormgeven. Niet  'Empire' noemen. Maar: export of Democracy and Freedom. Op min 9: Bilderberg. 400% hogere olieprijs. Kissinger creeert oorlog. Koning Feisal boos over het eenzijdiig bewapenen van Israel. Dreigt met olie embargo. Sheik Yamani: te gast. fascinating. Hij zei: uw verhaal over de olie in 1973 is juist. (Sheperd Stone : Aspin Institute. De Seine. Hij vond het.... ????)  Daniel Estulin: Shakespeare print ( boekhandeltje de Seine.)  
Recycle the petro dollars. Shah: controlled by Rockefeller etc.  It saved Wall Street, maar damaged the rest of the world. ( Even hardvochtig als in Engeland in ( Repeal of the Corn Laws:  1846.  Buy cheap, sell dear.   Eigen boeren failliet)

----------------------------------------------
Jay Taylor en Engdahl

William Engdahl What is Trump’s True Agenda?

17 min: Mike Flynn schreef een boek samen met Michael Ledeen !   Hun gedachten izjn in harmony!
ML : Foundation for Defense of Democracies.  Jim Rickert , financial guru: op de board  van deze organisatie. a specific network. Ledeen: de godfather van de Neocons.  In 2003: gaf hij een speech: Iran is mother of terrorism.  Time for a free Syria, Iran en Libanon. Total war.  Dat ze Hillary l;ater ook.  Hillary: fascism. Totalitarianism.   Betsy DeVos. Onder reagan waren ze erg actief. Betsy prince.  Eric Prince., Blackwater.  Ze wil het public school system kapot maken. Universiteit wort een elite zaak: te duur. 

==============================

==============================

6 juli 2016  TheHighersideChats.   The Lost Hegemon. 

TheHighersideChats heeft vele podcasts.
Miles Copeland ( CIA office in Egypt)  bracht de MB in KSA en zeoi dat ze goed zouden helpen. Ze bouwden een netwerk van Islamic terrrisme.  ( vanaf min 8)
==============================
nov 2016 :  Jay Dyer en William Engdahl:

(Half) F. William Engdahl/Jay Dyer: Lost Hegemon & Full Spectrum Dominance


In 1951 ontdekte de CIA een aantal moslims in Munchen, en begrepen dat deze moslims fel anti-communist waren en omdat er veel moslims in de USSR wonen, zag de CIA mogelijkheden om hen te trainen en tegen de USSR in te zetten.
Beiden groeiden op in de Amerikaanse bible belt. Ze begrijpen dat een MB bruikbaar was en dat de CIA naar een soorrt moslim Billy Graham zocht.
Beiden vinden Carrol Quigley ( Tragedy and Hope)  belangrijk.  WE: In het boek mocht niets staan overde Rockefellers! Nu lijkt het alsof Morgan alles controleerde.  Jay Dyer: In het franse hoofstuk staat dat dew Rothschilds lost p[ower en dat de Morgans over namen. 
CFR archieven toegang, op voorwaarde:"mag niet spreken over de rol v d Rockefellers.

Morgan gaf leningen aan Europa om Europa op te bouwen. Maar na 1931 zakte Morgan weg.  Langzaam kwamen de Rockefellers op.
31 min: Rol of Israel: in MacKinder;  hetis een geoplitical outpost opgezet.
Seneca: people: true. Clever : false.  Rulers: useful.
Fascist police state regime. Follows agenda of geopolitics.
Mufti: door de joden deze positie gemaakt.
Gulen is een project van de CIA.  Tot 2013 konden Gulen en Erdohan wel met elkaar overweg. Gulen mocht zaken controleren. Gulen is wellicht  alleen een front man.
===============================

2011: Engdahl in het Vaticaan. ( Nu niks over de Jezuiten ?!)

F. William Engdahl In The Vatican (Seeds of Destruction) Lecture

Rockefeller: bracht eugenics, GMO, etc.

==============================

3 juni 2014:  75 min.

The Gods of Money, F. William Engdahl

Uitleg overAsset backed securities. Etc: Kissinger. Geld, Tigers in 1998: ism Soros.  Engeland idem: om dat niet naar de Euro te laten overstappen.
Eindigt na 58 min met 'Love'als antwoord, en zijn fysiotherapeute Helga.

==============================
Over Alexander Dugin.

Michael Millerman: Who is Alexander Dugin?    ( gemakkelijk en vlot gebracht) 

En: Interview van Jay Dyer met Alexander Dugin:   ( moeilijker, maar gedetailleerder). 
Dugin heeft een afkeer van het liberalisme, communisme en nazisme. Hij heeft de 4e Weg.
Dugin zegt: Als je de wetenschap en het materiele en geld bovenaan stelt en het religieuze onderaan stelt, dan draai je de waarden om. Dat is in feite satanistisch. Hij is boos dat de Amnerikanen hun Liberalisme over de hele wereld willen verbreiden.

=============================

In Nieuw Zeeland is een Internet Party. Leidster: Suzie Dawson. 
Zij heeft erg veel kennis van het internet, zoals blijkt uti dit document over de AIVD-Russia Hackers affaire: https://steemit.com/steemit/@suzi3d/10-reasons-the-dutch-russia-hacking-story-is-fake-news

Hier een intervieuw met Suzie Dawson:

INTERVIEW WITH INTERNET PARTY LEADER SUZIE DAWSON: Defeating Spying and Mass 

==============================

AV7 - Thomas Sheridan - The Lords of Perception... and their ps