1400 Joodse bankiers-families controleren de financiele wereld.

Joodse bankdynastieën stichtten de Fed

KARL HAEMERS - 5 AUGUSTUS 2023

 - 5.600 WOORDEN -

 

Dit verscheen oorspronkelijk als "verdoezelen van  Het  Joodse kwestie in de media #2 - Bancaire dynastieën" op The Occidental Observer in oktober 2022. Het onthulde zo grimmig de oorsprong van de Joodse macht over de VS vanaf 1913 en zich uitbreidend tot vandaag, dat ik vond dat het herschreven moest worden buiten die essayreeks gericht op media, en gepresenteerd moest worden op zijn eigen voorwaarden gericht op de overweldigende hefboom van controle, het Joodse bankwezen.

Een "onafhankelijk" mediakanaal, Global Research, plaatste een essay met de titel "Hoe privébelangen en bankdynastieën Washington controleren". Ik was natuurlijk geïntrigeerd om te zien of auteur Shane Quinn ("behaalde een cum laude graad in de journalistiek en hij schrijft voornamelijk over buitenlandse zaken en historische onderwerpen. Hij is een Research Associate van het Centre for Research on Globalization") de Joodse kwestie over dit voor de hand liggende onderwerp onthulde.

(Ik dien een petitie in als onderzoeksmedewerker van het Centrum voor Jodenonderzoek)

Zoals veel auteurs bij Global Research is Quinn te kritisch over het buitenlands beleid van de VS, vooral in de decennia van de Koude Oorlog voorafgaand aan de volledige joodse dominantie van de VS. Ik ben het sterk oneens met uitspraken die hij doet als "Het verdwijnen van de USSR in 1991, een strategische catastrofe voor Rusland..." en "Het bestaan van de Sovjet-Unie had een zekere mate van veiligheid in de internationale arena gegarandeerd en vormde een bolwerk tegen de expansionistische krachten van de Verenigde Staten". Naar mijn mening was de verdwijning van de USSR uiteindelijk een zegen voor het Russische volk - de overwegend Joodse oligarchenpredation tijdens de overgang was de catastrofe. Hoewel de VS vooral bezorgd waren over de kapitalistische toegang tot grondstoffen en markten, was hun voorwendsel om de verspreiding van het communisme te voorkomen niet zonder waarde, vooral voor de betrokken nationale bevolkingen.

Een groot deel van het latere deel van Quinn's essay richt zich op wapenfabrikanten en oliemaatschappijen, waarmee hij afwijkt van de focus van de titel, bankdynastieën. Voor ons doel hier, laten we de volgende belangrijke uitspraak van Quinn in zijn zesde paragraaf onderzoeken:

"De sterkste tak van de Federal Reserve is de New York Federal Reserve Bank, die onder controle staat van 8 lang gevestigde bankiersfamilies. Slechts 4 van deze dynastieën hebben een grotendeels Amerikaanse achtergrond, namelijk Goldman Sachs, de Rockefellers, Lehman Brothers en Kuhn Loeb. De andere 4 zijn de Rothschilds in Parijs en Londen, de Warburgs uit Duitsland, de Lazards uit Frankrijk en Israel Moses Sieff uit Groot-Brittannië."

Quinn geeft geen specifieke citaten, alleen een algemene literatuurlijst. Ik heb dit citaat getraceerd naar zijn bron The World Disorder: US Hegemony, Proxy Wars, Terrorism and Humanitarian Catastrophes door Luiz Alberto Moniz Bandierra (Springer, 2019). Bandiera citeert het essay van Dean Henderson op Global Research van juni 2011, "The Federal Reserve Cartel: The Eight Families", dat in oktober van dit jaar opnieuw werd gepubliceerd omdat het "relevant is voor de huidige crisis", Global Research noemt het een "zorgvuldig onderzocht artikel". Quinn citeert Bandiera citeert Henderson en citeert bijna allemaal exact dezelfde passage:

"J.W. McCallister, een insider uit de olie-industrie met connecties met het Huis van Saud, schreef in The Grim Reaper dat informatie die hij had verkregen van Saudische bankiers vermeldde dat 80% van de New York Federal Reserve Bank - verreweg de machtigste tak van de Fed - in handen is van slechts acht families, waarvan er vier in de VS wonen. Het zijn de Goldman Sachs, Rockefellers, Lehmans en Kuhn Loebs van New York; de Rothschilds van Parijs en Londen; de Warburgs van Hamburg; de Lazards van Parijs; en de Israel Moses Seifs (sic) van Rome."

De enige J W McAllister (andere spelling) die ik kon vinden was een auteur van sciencefiction- en fantasyboeken die zichzelf promootte op Twitter. Ik vond geen verwijzing naar een boek, tijdschrift, artikel of uitgever met de naam The Grim Reaper. Wie de "Saudische bankiers" waren die de acht families onthulden die eigenaar waren van de Federal Reserve, en hoe ze dat wisten, blijft een mysterie. Men gaat ervan uit dat het Huis Saud zelf crypto-Joods is, afstammend van volgelingen van de Joodse verdorven sekteleiders Sabbatai Zevi en Jacob Frank.

Ik heb wel moeite met Quinn's uitgebreide plagiaat in dit deel van zijn essay, waarbij hij letterlijk of bijna letterlijk citeert, zonder de juiste bronvermelding. Laten we voor ons doel echter aannemen dat deze verwijzing accuraat is, omdat het zo vaak wordt aangehaald als een geloofwaardige bron. Een snelle blik op de acht namen laat meteen zien dat er minstens zes Joden zijn: Goldman Sachs, Lehmans, Kuhn Loeb, Rothschilds, Warburgs en Israel Moses Sieffs. Na bevestiging van hun Joodse raciale type (niet noodzakelijk hun religie), zullen we de familie Lazard uit Parijs onderzoeken. De Rockefellers handhaven we als de enige uitzondering, omdat zij bekend staan als Witte Angelsaksische Protestanten (WASPS), hoewel onderlinge huwelijken, collusie en filosemitisme niet moeten worden uitgesloten.

Goldman Sachs

Hoewel in het Wikipedia-artikel van de bank geen melding wordt gemaakt van Joden, wordt wel uitgelegd dat de investeringsbank in 1869 werd opgericht door de Jood Marcus Goldman, die in 1882 werd vergezeld door Goldmans schoonzoon, de Jood Samuel Sachs. Van de dertien CEO's en presidenten waren/zijn er tien Joods, naast de oprichters, waaronder Weinberg, Levy, Rubin, Friedman, Blankfein en Solomon (huidig). Wees er zeker van dat al hun Wikipedia-items "Early Life" of "Personal Life" onthullen dat ze Joden waren/zijn. Een groot deel van de rest van het artikel over Goldman Sachs gaat over de fraude en schandalen waaraan de bank zich schuldig heeft gemaakt, en over enkele van de enorme boetes die de bank heeft betaald terwijl ze haar status behield in het Troubled Assets Relief Program van de overheid - een reddingsplan voor banken zoals Goldman Sachs die "te groot zijn om failliet te gaan".

In zijn uitstekende Rolling Stone-essay uit 2010 vertelt Wall Street-journalist Matt Taibbi over zes grote zwendelpraktijken van Goldman Sachs. Zijn titel geeft zijn thema goed weer: "De grote Amerikaanse zeepbelmachine: Van tech-aandelen tot hoge gasprijzen, Goldman Sachs heeft elke grote marktmanipulatie sinds de Grote Depressie geënsceneerd - en ze staan op het punt om het opnieuw te doen". Taibbi geeft ons deze beknopte beschrijving van Goldman Sachs: "De machtigste investeringsbank ter wereld is een grote vampierinktvis die zich rond het gezicht van de mensheid heeft gewikkeld en zijn bloedtrechter meedogenloos in alles propt wat naar geld ruikt." Humoristisch, maar waar.

Lehman Brothers

De geschiedenis van deze corrupte investeringsbank begon toen drie Joodse broers, Henry, Emanuel en Mayer, vanuit Duitsland naar het zuidoosten van de VS emigreerden en in 1850 Lehman Brothers oprichtten. Zoals gebruikelijk was onder Joden in het Amerikaanse zuidoosten, bezat ten minste één broer, Mayer, zeven zwarte slaven. Voor en tijdens de Burgeroorlog begonnen ze met de handel in katoen en in 1870 verhuisden ze hun hoofdkantoor naar New York City.

Later leidde een zoon Phillip en daarna een kleinzoon Robert het bedrijf door de problemen van de Grote Depressie. In 1969 overleed Robert en geen van de oprichters van Lehmans zat nog in het management. Een niet-jood genaamd Pete Peterson (echte naam Petropoulos, blijkbaar Grieks) nam de moeilijke tijden door en in 1977 fuseerde hij Lehman Brothers met het joodse Kuhn Loeb and Co (zie hieronder). Peterson stelde de Joodse Lewis Glucksman aan als co-CEO, maar door onvermijdelijke geschillen werd Peterson verdreven en bleef Glucksman over als enige Joodse CEO. Omdat zijn disfunctionele persoonlijkheid de interne activiteiten verstoorde, kocht American Express Lehman Kuhn Loeb in 1984. Peter A Cohen, joods, werd CEO. In 1993 was de Jood Harvey Golub CEO en in die tijd splitste American Express Lehman Brothers Holdings af als een beursgang. De Joodse Richard Fuld nam het nieuwe bedrijf over. Hij werd door Time Magazine genoemd als een van de 25 belangrijkste schuldigen aan de financiële ineenstorting van 2008.

In 2008, toen Lehmans bezweek onder de verliezen in de subprime hypotheekcrisis, sloegen leden van het uitvoerend management de handen ineen om de niet-joodse president en Chief Operating Officer Joseph Gregory tot aftreden te dwingen en installeerden de niet-joodse Bart McDade in zijn functie. Fuld bleef aan als CEO, maar nam afstand van de nieuwe president en het hogere management. McDade haalde twee leidinggevenden terug die Gregory had ontslagen. Tenminste één van hen, Michael Gelband, is waarschijnlijk Joods op basis van een Haaretz artikel uit 2017. Ik kon niet bevestigen of de andere terugkerende manager Alex Kirk Joods is.

Midden september 2008 vroeg Lehman Brothers faillissement aan, waardoor de financiële markten verder werden geschokt in hun neerwaartse duik. In maart 2010 ontstond de overweging dat de Joodse CEO Fuld naar de gevangenis zou gaan, samen met andere leidinggevenden, Joods en niet-Joods, bij Lehman Brothers.

Kuhn Loeb

Deze internationale investeringsbank in Wall Street in New York City werd in 1867 opgericht door de joodse Abraham Kuhn en zijn zwager Solomon Loeb. De Joodse Jacob Schiff kwam naar Amerika, trouwde met de dochter van Loeb en leidde de bank naar bekendheid en concurrentie met de bank van JP Morgan in de financiering van de industriële ontwikkeling van Amerika.

Om het nepotisme en de nauwe familiebanden binnen de groep van deze Joodse bankiers aan te tonen, stelt de Joodse auteur van een veelgeprezen Schiff-biografie Naomi W Cohen het volgende: "Gedurende vele jaren deelden de vroege Schiffs het eigendom van een huis met twee verdiepingen met de Rothschilds." Jacob groeide op in dit huis. Wikipedia vertelt ons dat Jacobs vader Moses makelaar was voor de Rothschilds.

Bij Kuhn Loeb gaf Jacob Schiff leningen uit voor een bedrag van $ 200 miljoen in die tijd, $ 4,6 miljard in 2020-waarden, aan het keizerrijk Japan in zijn oorlog met Rusland in 1904-5. van SchiffDe Wikipedia-vermelding  geeft toe dat Schiff een haat koesterde voor de Tsaar en Rusland vanwege vermeende "pogroms" tegen Joden daar, maar hij steunde alleen de Voorlopige regering van Kerenski, niet de bolsjewistische Joden Trotski (Bronstein) en een kwart Jood Lenin (Oeljanov) toen zij snel de macht overnamen van Kerenski. Dit zou witgewassen kunnen zijn, omdat andere verslagen beweren dat Schiff zo anti-Russisch was dat hij bereid was om pro-Bolsjewiek te zijn. Sommige geschiedschrijvers beweren dat het mogelijk Jacob Schiff was die het bevel gaf om de tsaar, zijn vrouw en vijf kinderen af te slachten in de kelder van het huis in Ekaterinberg waar ze waren opgesloten. Een aantal van de meest actieve moordenaars  waren  Joden.

Schiff stierf in 1920 en de Joden Otto Kahn en Felix Warburg namen de leiding van de bank over. Kahn verwierf bekendheid en werd "de koning van New York" genoemd. Als advocaat was Kahn bedreven in het gladstrijken van een federaal onderzoek door het Congres naar de Grote Ineenstorting van 1929 (waarvoor Joodse bankiers een groot deel van de schuld droegen).

In 1933 wist de vlotte en welwillende Kahn met succes antagonisme tegen leden van de bankwereld te ontwapenen tijdens vier dagen getuigenis voor de hoorzittingen van de Pecora-commissie van de Amerikaanse Senaat over de Wall Street Crash van 1929.

Felix Warburg was lid van de beruchte Joodse bankiersfamilie die al sinds 1798 in Duitsland actief was. Veel van deze Joodse bankiers die we onder de loep nemen trouwden met elkaar en werden zo één grote familie van nepotisme die controle uitoefende over grote delen van de financiële wereld en de handel. Felix trouwde met Frieda, de dochter van Jacob Schiff en Teresa Loeb, waardoor hij in de familie kwam en de leiding kreeg over de Kuhn Loeb bank. De Amerikaanse communistische auteur John Spivak

"...stelde dat het (Business Plot om een gewelddadige staatsgreep te plegen op de regering Roosevelt in 1933) deel uitmaakte van een 'samenzwering van Joodse financiers die samenwerkten met fascistische groeperingen', waarbij hij specifiek verwees naar Felix Warburg, het McCormack-Dickstein Comité en bepaalde leden van het American Jewish Committee in samenspanning met J.P. Morgan."

Zoals we zagen fuseerde Kuhn Loeb met Lehman Brothers, dat vervolgens in 1984 werd gekocht door American Express. Op dat moment werd de bedrijfsnaam Kuhn Loeb geschrapt. De families gingen verder.

De Rothschilds

Als we het hebben over de buitenlandse bankiers die Quinn aanhaalt en waar de Federal Reserve "onder hun controle viel", komen we meteen bij de Rothschilds van Parijs en Londen. Er is al zoveel bekend over de bankiersfamilie Rothschild (Bauer), waardoor het de meest beruchte van alle Joodse bankiersfamilies is, dat we er hier niet veel over kunnen zeggen. Werner Sombart noemt in zijn canonieke werk The Jews and Modern Capitalism de Rothschilds 13 keer, naast andere joodse bankiersfamilies die op zijn laatst in 1850 dominant waren in Europa.

De nationaalsocialistische regering van Duitsland onder het ministerie van Informatie van Dr. Joseph Goebbel richtte een nieuw agentschap op, het Instituut voor de Studie van het Joodse Vraagstuk, dat in 1937 zijn rapport uitbracht, Duitsland en het Joodse Probleem, waarin ook de Rothschilds - samen met een aantal andere Joodse bankiers - werden aangewezen als de hoofdverantwoordelijken voor de verarming en ondergang van de Duitse natie en het Duitse volk tijdens de Weimar-periode (1919-1932). Rothschilds waren ook actief in buurland Oostenrijk, met als middelpunt het financiële district van Wenen, van waaruit de wereldwijde Grote Depressie zich over Europa verspreidde, net als vanaf Wall Street in New York City in de VS.

Niall Fergusons tweedelige officiële biografie van de familie, The House of Rothschilds, Volume 1: Money's Prophets, 1798-1848 en Volume 2: The World's Bankers, 1849-1999, is de grootste witmaker van de verwoestende woeker-, oorlogs- en massaverarmingsactiviteiten van de Rothschilds terwijl ze hun roofzuchtige hebzucht en agenda voor wereldcontrole opsmukten. Zelfs hier erkent Ferguson dat de familie op grote schaal gebruik maakte van misleiding, familie- en stammennichtjespolitiek, chantage, natuurlijk ruïneuze woekerrentes die werden opgelegd aan wanhopige mensen, economische intimidatie en andere typisch gewetenloze joodse zakenpraktijken om het toch al enorme fortuin te vergroten. Ferguson zou deze termen nooit gebruiken, maar we moeten wel als we eerlijk willen zijn over de verwoestende effecten die de Joodse bankiersfamilie Rothschild over de hele wereld heeft gehad.

Ik schreef een historisch onderzoeksessay dat op de omslag van het september/oktober 2021 jubileumnummer van The Barnes Review stond, getiteld "Hitler Versus the Rothschilds". Lezers leerden dat de nationaalsocialistische regering, in een gewaagde beweging voor zelfverdediging van hun natie en volk, vijf leden van de Rothschild familie gevangen zette, te beginnen direct na de Anschluss (hereniging van Duitsland en Oostenrijk) in het voorjaar van 1938 met Louis Rothschild, president van de Weense tak van het bankimperium. Dit alleen al was reden genoeg voor de Rothschilds om Groot-Brittannië, Frankrijk, de USSR, de VS en andere landen opdracht te geven om oorlog te voeren tegen Duitsland. 60-70 miljoen mensen stierven in de Tweede Wereldoorlog, maar de Rothschilds profiteerden (Een familielid van Rothschild, een tante genaamd Aranka, stierf in de vrouwengevangenis van Ravensbrook, naar verluidt aan ziektes zoals tyfus. Louis werd vrijgelaten naar Groot-Brittannië na een jaar in de Duitse gevangenis).

De uitkomst van de Tweede Wereldoorlog betekende de belofte van de Balfour  Verklaringeen overeenkomst tussen de Britse regering en het Huis Rothschild die voor het eerst werd gesloten in 1916, om het door de Britten bestuurde Palestina over te dragen aan de zionistische Joden als hun definitieve "thuisland". De Rothschilds speelden een belangrijke rol bij de oprichting van de zionistische staat door hun financiering van het Joods Nationaal Fonds en de Palestijnse Joodse Kolonisatievereniging, hun steun aan Theodore Herzl en het Zionistisch Wereldcongres, hun financiering van infrastructuur, waaronder regeringsgebouwen, en van wapens voor de zionistische terreurgroepen Haganah, Irgun en Stern Gang (Lehi) en vele andere maatregelen om de natie Israël op te bouwen.

Vrijwel onmiddellijk veroorzaakte dit de Nakba, de Catastrofe, voor ten minste 700.000 Palestijnse mensen die eeuwenlang in de regio hadden gewoond en gewerkt, en veroorzaakte hun voortdurende ellende en dood tot op de dag van vandaag - om nog maar te zwijgen van de voortdurende ellende en dood die Israël sindsdien over het hele Midden-Oosten heeft verspreid, op aandringen en met steun van de Rothschilds.

In het laatste deel en de conclusie zullen we ons wenden tot het meest gerespecteerde en geaccepteerde verslag van de oprichting van de Federal Reserve, waarvan van de acht families die Quinn aanhaalt, de Rothschilds de voornaamste veroordeelden zijn.

De Warburgs

Deze Joodse bankiersfamilie zou van oorsprong Venetiaanse Joden zijn, een fortuin hebben opgebouwd in Spanje en zich uiteindelijk hebben gevestigd in Warburg, Duitsland, waar ze in de jaren 1500 de naam aannamen. Na het oprichten van grote bankfirma's vanaf 1798 tot en met een achterkleinzoon in 1946, is Wikipedia (waarvan we weten dat het door zionisten wordt gecontroleerd) zo eerlijk om te verklaren:

"Paul Warburg is vooral bekend als architect van het Amerikaanse Federal Reserve System, dat in 1913 werd opgericht. Paul was lid van de eerste Federal Reserve Board en de vicevoorzitter tot zijn ontslag in augustus 1918."

De enige wijziging die ik hier zou willen aanbrengen is van "beroemd" naar "berucht", omdat het Federal Reserve-systeem en de bijbehorende inning van inkomstenbelasting om de rente op de schuld aan de Joodse bankiers te betalen, verantwoordelijk zijn voor de grootste verarming en financiële slavernij die ooit aan de Amerikaanse bevolking is opgelegd. Paul Warburg schreef zelf een uitgebreid verslag over de oprichting van de Federal Reserve, getiteld The Federal Reserve System, Its Origin and Growth (Arno Press, A New York Times Company, New York, 1975).

Vier andere belangrijke verslagen over de oprichting van de Federal Reserve worden gepresenteerd, waarvan drie met Paul Warburg in de titel:

·         Broz, J. Lawrence (1997). De internationale oorsprong van het Federal Reserve System. Ithaca, Londen: Cornell University Press

·         Board of Governors of the Federal Reserve System, "Paul M Warburg," Geschiedenis van de Federal Reserve.

·         Whitehouse, Michael A. (mei 1989). "Paul Warburg's kruistocht voor de oprichting van een centrale bank in de Verenigde Staten". De Regio (publicatie van de Federal Reserve Bank van Minneapolis).

·         Naclerio, Richard A. (2013). "Paul M. Warburg: Oprichter van de Federal Reserve van de Verenigde Staten". Publicaties van de Faculteit Geschiedenis-Sacred Heart University.

In het boek van Broz wordt de naam Warburg 105 keer genoemd in 260 bladzijden.

Het abstract van Naclerio's paper aan de Sacred Heart University is bedoeld als samenvatting:

"De naam Paul Moritz Warburg is synoniem met de oprichting van het Federal Reserve System. In de jaren voorafgaand aan de oprichting van de Federal Reserve schreef Warburg veel essays en hield hij veel openbare toespraken over bankhervormingen. Zijn hervormingsideeën waren gemodelleerd naar de centrale banksystemen van veel Europese landen waarmee hij te maken had via het familiebedrijf M.M. Warburg."

Hieruit kunnen we zelf verder samenvatten: Paul Warburg legde de Verenigde Staten dezelfde ruïneuze schuldcontrole en woekerpraktijken op als zijn voorouders en andere Joodse bankiers hadden opgelegd aan Europese naties. In onze laatste paragraaf en conclusie komen we terug op Warburgs rol bij de oprichting van de Federal Reserve, waarbij we verwijzen naar het bekendste werk over dit onderwerp.

De Lazards

Net als bij de vijf broers van de families Rothschild en Warburg begonnen de enorme rijkdom en macht van deze Joodse bankiersfamilie in 1948 toen vijf broers begonnen met het uitbuiten van mensen die tijdens de Californische Gold Rush naar het westen stroomden. Binnen drie jaar waren ze gevestigd in San Francisco en New York en breidden ze uit naar buitenlandse markten. ^thIn 1854 verhuisde Alexandre Lazard naar Parijs, Frankrijk, om daar een bankfirma op te zetten en rond de eeuwwisseling van de 20e eeuw hadden ze in elkaar grijpende investeringshuizen in Parijs, New York en Groot-Brittannië.

In de welvaart van na de Tweede Wereldoorlog leidde de Jood Andre Meyer de Amerikaanse activiteiten van Lazard. Meyer werkte samen met de Joodse Felix Rohatyn om de markt van fusies en overnames, in sommige gevallen bekend als "vijandige overnames", praktisch uit te vinden. Latere topmanagers en CEO's bij Lazard zijn onder andere Michel David Weill en twee van zijn broers, Bruce Wasserstein en Kenneth Jacobs. Wees er zeker van dat al hun Early Life secties verklaren dat ze Joden zijn, behalve Jacobs, wiens vermelding in de categorie Amerikaanse Joden staat. Een huidig Lazard bestuurslid van belang is Richard Haass, Joods, die ook bijna twintig jaar voorzitter is geweest van de machtige Council on Foreign Relations. Ik geef een profiel van Haass en de andere Joden die de CFR domineren in mijn essay Joden van de CFR.

Opmerkelijke huidige en voormalige werknemers zijn Joden Mark Pinkus, Steve Rattner, Gerald Rosenfeld, Nathaniel Rothschild, Bernard Selz en vele anderen. De meesten zijn hun eigen investeringsfirma's begonnen, met Rosenfeld een voormalig CEO van Rothschild North America, en Selz ook een "anti-vaccinatie voorstander". Opmerkelijk onder de Lazard-werknemers in de politiek en de openbare dienst zijn de Joden Ron Bloom (economisch adviseur van de regering-Obama), Peter R. Orszag (directeur van het Office of Management and Budget onder Obama, directeur van het Congressional Budget Office, fellow bij CFR, columnist bij de New York Times), en Lord Peter Mandelson (voormalig Brits minister van Buitenlandse Zaken).

Israël Mozes Sieff

De Joodse familie Sieff kwam uit Litouwen en zette een winstgevend textielbedrijf op in Groot-Brittannië. Israël werd geboren in Manchester en raakte bevriend met de Joodse Simon Marks, zoon van een oprichter van het rijke warenhuis Marks and Spencer. Toen Israel en Simon met elkaars zussen trouwden, werden ze zwagers. Sieff kwam in 1923 bij de firma als vice-voorzitter en mede-directeur. Samen breidden hij en Marks Marks and Spencer uit over de Britse eilanden, met winkels die kleding, gezondheids- en schoonheidsproducten en voedsel verkochten. Toen Marks in 1964 overleed, werd Sieff de enige voorzitter. In 1966 werd Sieff erkend als Baron Sieff, van Brimpton in het koninklijke graafschap Berkshire. Sieff stierf in 1972 voordat de keten zich uitbreidde naar Canada, Frankrijk en België.

Israel Sieff was een toegewijde zionist en op 26-jarige leeftijd "was hij lid van de zionistische commissie die Palestina bezocht onder leiding van Chaim Weizmann". Sieff was in feite de secretaris van deze commissie. De Zionistische Commissie was geïnspireerd door de Balfour Verklaring om Palestina te bezoeken en de omstandigheden daar te bestuderen om aanbevelingen te doen aan de Britse regering voor de uiteindelijke oprichting van de Joodse staat Israël. Weizmann werd later de eerste president van Israël.

In 1932, toen Israëls zoon Daniel op zeventienjarige leeftijd overleed, schonk Israël de oprichting van het Wetenschappelijk Onderzoeksinstituut in Daniëls naam, later omgedoopt tot het Weizmann Instituut voor Wetenschap in 1949. Dit was gevestigd in de Joodse stad Rehovot, in de Negev-woestijn die ten tijde van de oprichting in Palestina lag.

Na Israels dood in 1972 werd zijn zoon Marcus, door Margaret Thatcher ook wel Lord Sieff of Brimpton genoemd, voorzitter van Marks & Spencer tot 1984. Dit was het tijdperk waarin Marks & Spencer zich uitbreidde naar andere Europese landen en worstelde om solvabel te blijven tijdens herhaalde mislukkingen.

Marcus was misschien wel een meer toegewijde zionist dan zijn vader, volgens het overlijdensbericht van The Guardian uit 2001:

"Sieff, die uit een sterk zionistische familie kwam, had Palestina voor het eerst bezocht in 1929. In 1948 werd hij door David Ben Gurion, de eerste premier van Israël, uitgenodigd om adviseur te worden voor transport en bevoorrading voor het Israëlische ministerie van Defensie."

We weten van de inspanningen van Joodse georganiseerde misdaadbazen zoals Meyer Lansky en Samuel Bronfman om wapens te leveren aan Israëlische terreurgroepen, en Marcus Sieff werd officieel door Ben Gurion zelf gevraagd om mee te doen. Deze Sieff was voorzitter van de First International Bank of Israel Financial Trust van 1983 tot 1994, voorzitter van de firma die de Independent uitgaf en voorzitter van de Anglo-Israël kamer van koophandel.

Abonneren op nieuwe columns

Als we naar Marks & Spencer zelf gaan, zien we onder Kritiek en controverses, Anti-Israël protesten:

"Marks & Spencer is herhaaldelijk het doelwit geweest van en geboycot door anti-Israël demonstranten tijdens de boycot van Israël door de Arabische Liga. In 2014 werd gemeld dat het filiaal in Marble Arch wekelijks werd geboycot door demonstranten die bezwaar maakten tegen de verkoop van Israëlische goederen."

Er wordt verder weinig vermeld over de betrokkenheid van de familie Sieff bij het bankwezen en in de verschillende Wikipedia-vermeldingen wordt niets gezegd over haar betrokkenheid bij de Federal Reserve. Het bedrijf werkt wel samen met de berucht corrupte en Joodse bank HSBC om financiële diensten en leningen aan te bieden. We moeten kijken naar het werk van Stephen Mitford Goodson, A History of Central Banking and the Enslavement of Mankind (2014) om een verband te vinden. Op pagina 76 presenteert Goodson een lijst van "(de belangrijkste aandeelhouders van de Federal Reserve)":

·         Rothschild banken van Londen en Berlijn

·         Lazard Brothers banken in Parijs

·         Israël Mozes Sieff banken van Italië

·         Warburgse banken van Hamburg en Amsterdam

·         Shearson American Express

·         Goldman Sachs in New York

·         JP Morgan Chase Bank

Goodson's bron hiervoor is het iconische werk van Eustace Mullins, Geheimen van de Federal Reservegepubliceerd in 1993. Op pagina 50 staat

"De aandeelhouders van deze banken die de aandelen van de Federal Reserve Bank van New York bezitten, zijn de mensen die onze politieke en economische lotgevallen sinds 1914 hebben beheerst. Het zijn de Rothschilds, van Europa, Lazard Freres (Eugene Meyer), Kuhn Loeb Company, Warburg Company, Lehman Brothers, Goldman Sachs, de Rockefeller familie en de J.P. Morgan belangen."

Mullins maakt geen melding van Sieff en geeft geen citaten, maar wel een uitgebreide bibliografie. We hebben geen referentie waar Goodson zijn kennis vandaan haalt dat Sieff-banken in Italië in 2013 hoofdaandeelhouders van de Federal Reserve waren. Ik kon geen andere verwijzing naar Sieff-banken in Italië vinden. Het is interessant dat vijf van de hier genoemde Joodse families voorkomen op de lijst van acht die Quinn aanhaalt bij de oprichting van de Federal Reserve, waarbij American Express mogelijk als zesde in aanmerking komt, omdat het ooit eigenaar was van Kuhn Loeb. De lijst van Mullins bevat ook zes van Quinns oorspronkelijke families, maar dan met Lehmans in plaats van Sieffs.

De canon over de oprichting van de Federal Reserve

De bekendste bron in bepaalde kringen die de oprichting van de Federal Reserve beschrijft is The Creature From Jekyll Island van G Edward Griffin. In dit uitgebreide werk bevestigt Griffin dat Paul Warburg de dominante kracht was bij het opleggen van de controle van de centrale bank over de VS en hij citeert andere auteurs die hetzelfde beweren:

Met uitzondering van Aldrich waren alle aanwezigen (op Jekyll Island) bankiers, maar slechts één was een expert op het gebied van het Europese model van een centrale bank. Vanwege deze kennis werd Paul Warburg de dominante en leidende geest in alle discussies. Zelfs een vluchtige bestudering van de literatuur over de oprichting van het Federal Reserve System volstaat om vast te stellen dat hij inderdaad het brein achter het kartel was. Galbraith zegt: "... Warburg wordt met enig recht de vader van het systeem genoemd. Professor Edwin Seligman, lid van de internationale bankiersfamilie van J. & W. Seligman (Joods-KH) en hoofd van het Department of Economics aan Columbia University, schrijft dat "... de Federal Reserve Act in zijn fundamentele kenmerken meer het werk is van de heer Warburg dan van enige andere man in het land". (p 17)

Griffin noemt de zeven mannen in de vergulde treinwagon die op die koude winternacht in 1910 naar Jekyll Island reisden en die een kwart van alle rijkdom ter wereld in handen hadden. Nummer zeven wordt als volgt beschreven:

"Paul M. Warburg, een partner in Kuhn, Loeb & Company, een vertegenwoordiger van de Rothschild bankdynastie in Engeland en Frankrijk, en broer van Max Warburg die aan het hoofd stond van het Warburg bankconsortium in Duitsland en Nederland." (p 5)

Griffin zegt dat het Rothschild-financiering was die Paul en Felix Warburg in staat stelde om partnerschappen in Kuhn Loeb te kopen (p 18). En: "De harde realiteit is dat de Rothschild bankdynastie in Europa de dominante kracht was, zowel financieel als politiek, bij de oprichting van de Bank of the United States," (p 331) die voorafging aan de Federal Reserve. Een alliantie tussen de Rothschilds en JP Morgan in Amerika verborg gedeeltelijk de rol van de Rothschilds bij de oprichting van de Federal Reserve, omdat "antisemitisme" en "anti-Rothschild" sentimenten hoog waren bij bankiers. Morgan zelf heeft mogelijk "antisemitisme" geveinsd als onderdeel van de doofpotaffaire:

Hoeveel van Morgans klaarblijkelijke antisemitisme echt was en hoeveel een pragmatische dekmantel kan zijn geweest, is uiteindelijk van weinig belang en we moeten er hier geen ongerechtvaardigde nadruk op leggen. Hoe men de aard van de relatie tussen de huizen Morgan en Rothschild ook interpreteert, feit blijft dat deze hecht was, voortduurde en voor beiden winstgevend was. Als Morgan werkelijk gevoelens van antisemitisme koesterde, hebben noch hij noch de Rothschilds die ooit in de weg van hun zaken laten staan. (p 419)

Van de andere zes mannen in de trein naar Jekyll Island Griffin is er niet één Joods:

1.       Nelson W. Aldrich, Republikeinse "whip" in de Senaat, voorzitter van de Nationale Monetaire Commissie, zakenpartner van J.P. Morgan, schoonvader van John D. Rockefeller, Jr.

2.      Abraham Piatt Andrew, assistent-secretaris van Financiën van de Verenigde Staten

3.      Frank A. Vanderlip, president van de National City Bank of New York, de machtigste bank in die tijd, vertegenwoordiger van William Rockefeller en het internationale investeringsbankiershuis Kuhn, Loeb & Company.

4.      Henry P. Davison, senior partner van J.P. Morgan Company

5.      Charles D. Norton, president van J.P. Morgan's First National Bank of New York

6.      Benjamin Strong, hoofd van J.P. Morgan's Bankers Trust Company (p 5)

Conclusie - Het zijn weer Joden

Onze focus ligt op Quinn bij het onthullen van de namen van de bankiersfamiliedynastieën in zijn artikel over Global Research. Op het eerste gezicht zijn minstens zes van de acht namen onmiddellijk herkenbaar als Joods. Veel andere bronnen die we in dit essay hebben onderzocht, identificeren ook Joden zonder dat te zeggen. Zo noemt G Edward Griffin in 611 pagina's slechts 9 keer Jood, Joden en Joods, waarvan een paar keer alleen in citaten. Toegegeven, het is een oneerlijke vergelijking, maar in The Jews and Modern Capitalism noemt Sombart de termen 945 keer in 291 bladzijden.

De overgrote groep die verantwoordelijk was voor het opleggen en exploiteren van het ruïneuze, verarmende Federal Reserve-systeem aan het Amerikaanse volk, om zichzelf enorme rijkdom te verschaffen, waren Joden. Van hen was de Jood Paul Warburg, gesteund en geleid door de Joodse Rothschilds, de grootste boosdoener.

De urgentie van deze openbaring is immens. Het gaat zelfs verder dan de bijna totale controle die het woekersysteem van de Federal Reserve heeft over het volk en de natie van de VS. Het leidt ons naar de uiteindelijke openbaring van een Joodse agenda voor wereldheerschappij. Denk aan de verklaring die de zoon van Paul Warburg, James Paul Warburg, in 1950 in het Congressional Record aflegde voor een Senaatssubcommissie van de Commissie Buitenlandse Betrekkingen, over de herziening van het Handvest van de Verenigde Naties. We zullen het in zijn beknopte maar krachtige (bijna) geheel beschouwen:

"Ik ben James P. Warburg, uit Greenwich, Conn., en verschijn als individu.

(...)

"De afgelopen 15 jaar van mijn leven heb ik bijna uitsluitend besteed aan het bestuderen van het probleem van de wereldvrede en in het bijzonder de relatie van de Verenigde Staten tot deze problemen. Deze studies leidden mij 10 jaar geleden tot de conclusie dat de grote vraag van onze tijd niet is of er al dan niet één wereld kan worden bereikt, maar of er al dan niet één wereld kan worden bereikt met vreedzame middelen.

"We zullen een wereldregering krijgen, of we dat nu leuk vinden of niet. De vraag is alleen of de wereldregering zal worden bereikt door instemming of door verovering.

"Vandaag de dag worden we geconfronteerd met een verdeelde wereld, waarvan de twee helften elkaar aanstaren aan de andere kant van het ijzeren gordijn. De twee supermachten van de wereld - Rusland en de Verenigde Staten - zijn verstrikt in de vicieuze cirkel van een wapenwedloop, die steeds meer energie en middelen onttrekt die hard nodig zijn om de basis te leggen voor duurzame vrede. We zijn nu op weg naar een uiteindelijke oorlog - een oorlog waarin de overwinnaar bijna niet te onderscheiden zal zijn van de overwonnenen.

"De Verenigde Staten willen deze oorlog niet en de meeste autoriteiten zijn het erover eens dat Rusland dat ook niet wil. Inderdaad, waarom zou Rusland de onvoorspelbare gevaren van oorlog verkiezen boven een voortzetting van zijn huidige winstgevende visserij in de onrustige wateren van een ongemakkelijke wapenstilstand? Toch drijven zowel de Verenigde Staten als Rusland - en met hen de hele wereld - naar de afgrond van een atoomconflict." (vet toegevoegd)

Hier zien we een Joodse bankier, een directe afstammeling van de man die de Federal Reserve in de Verenigde Staten heeft opgericht, die verklaart dat we een wereldregering zullen krijgen. Hij zaait angst, drijft verdeeldheid en beweert bezorgd te zijn om de kleine mensen van het land, een oude strategie en dekmantel die we al vele malen in de geschiedenis van Joodse bankiers hebben gezien - vooral nu met de angst voor "klimaatverandering", virale paniekdemica en een nieuwe kernoorlog met Rusland.

Het is duidelijk dat Joodse bankiers de controle hebben overgenomen over de Verenigde Staten en een groot deel van de wereld, maar auteurs zoals Quinn, Griffin en vele anderen slagen er niet in om onze vijand te identificeren. Machtige Joden in het bankwezen houden niemand veilig, ook de auteurs niet. Het maakt het leven in de wereld alleen maar gevaarlijker. Het zou het einde kunnen betekenen van de wereld zoals we die tot nu toe hebben gekend en liefgehad (of op zijn minst getolereerd).

We hebben hoop dat we kunnen toewerken naar een definitieve oplossing van de Joodse kwestie vóór de massale ondergang van de "wereldregering" die Warburg afkondigt. Die komt er nu aan in de vorm van de "Grote Reset" van het Wereld Economisch Forum, en het is bekend dat de Raad van Beheer van het WEF wordt gedomineerd door Joden, en dat uitvoerend voorzitter Klaus Schwab zo niet zelf Joods is, dan toch een creatie van zijn Joodse mentoren Henry Kissinger en Hermann Kahn.

Hitler zette de Rothschilds gevangen en verdreef de Joodse bankiers uit de macht over Duitsland. Kennis is macht en macht is een effectieve zelfverdediging.

(Overgenomen van Substack met toestemming van auteur of vertegenwoordiger)

1399 Waarom is Het Westen zo zwak ? Ex CIA Larry Johnson spreekt.

Martyanov raad sterk aan het blog van Larry Johnson te lezen.

Ik heb bij Ab een korte summary van dit blog geplaatst: 

@johanvermeulen4081

51 minuten geleden

Larry Johnson schreef een lastig artikel. Ik zal een samenvatting geven, zodat U een idee heeft. Er zijn twee manieren van hoge begaafdheid: specifieke en meer algemene. Een uitmuntend chirurg of scheikundige heeft een hoog specifiek IQ, maar zou nooit een bedrijf kunnen leiden, want daarvoor heb je veel meer voelhoorns nodig, en moet je weten wat objectief waar is en wat niet waar is. Ongeveer 5% van de mensen is in staat tot zulk belangrijk werk. Zij spreken de waarheid, en niet de voorgeschreven ideologie. Deze 5% zijn in het Westen op een zijspoor gezet. Ze mogen niet meer mee doen, want ze zien wat er fout gaat en zijn te kritisch. Om de gaten te vullen zijn er vele ‘kletskoek studies’ in het leven geroepen zodat brave volgers van het systeem ( mensen die je alles wijs kan maken) óók enige status hebben. Ook drs. voor hun naam kunnen zetten. Deze mensen krijgen de belangrijke jobs toegespeeld, en blijven braaf binnen ‘het narrative’. Maar ze zijn niet innovatief. Het westen is niet langer competitief. Het zal wegzakken in de concurrentiestrijd. Mogelijk vind U het artikel door de kop in google te zoeken: WHY IS THE WEST SO WEAK (AND RUSSIA SO STRONG)? THE ROLE OF HUMAN CAPITAL AND WESTERN EDUCATION

-------------

WAAROM IS HET WESTEN ZO ZWAK (EN RUSLAND ZO STERK)? DE ROL VAN MENSELIJK KAPITAAL EN WESTERS ONDERWIJS

4 augustus 2023 door Gaius  Baltar 175 Reacties

Geschreven door Gaius Baltar (http://gaiusbaltar.substack.com)

Het wordt voor steeds meer mensen in het Westen duidelijk dat er iets vreselijk mis is gegaan met het Oekraïne-project. Voorspellingen en prognoses zijn niet uitgekomen en het Westen lijkt niet te weten wat het moet doen. De Russische economie was geen kaartenhuis zoals voorspeld, Russische wapens waren niet inferieur zoals voorspeld, Russische soldaten en commandanten waren niet incompetent zoals voorspeld, en Russische technologie was niet inferieur zoals voorspeld.

In sommige opzichten lijken de Russen zelfs superieur aan het Westen. Hun wapens zijn effectief en in veel gevallen ronduit technologisch superieur, zoals duidelijk wordt aangetoond door hun hypersonische raketten, SAM-systemen en elektronische oorlogsvoeringssystemen. Hun economie lijkt verrassend geavanceerd en gediversifieerd en gebaseerd op het creëren van echte rijkdom in plaats van op financialisering en schulden zoals in het Westen. Hun strategisch en tactisch denken lijkt ook te werken, terwijl dat van het Westen duidelijk niet werkt.

De hele puinhoop wordt vaak uitgelegd als het resultaat van een misrekening door de westerse elites - ze hebben Rusland onderschat en het Westen overschat. De situatie is echter veel erger dan dat. Elke dag die voorbijgaat onthult de onmacht van het Westen meer en meer en de situatie wordt ronduit vernederend. Op dit moment schudt de rest van de wereld het hoofd of lacht het Westen en zijn politici en diplomaten - om nog maar te zwijgen van de dolgedraaide bevolking - gewoon uit.

Het disfunctioneren van het Westen zit veel dieper dan alleen de situatie rond het Oekraïne-project. Het is absoluut overal. Het Westen kan in het algemeen geen diplomatie bedrijven, het kan zijn steden of landen alleen maar met de grond gelijk maken, zijn hoogtechnologische projecten mislukken bijna als regel, zijn infrastructuur brokkelt af, zijn economieën brokkelen af en al het overheidsbeleid lijkt een beschavingszelfmoord als einddoel te hebben. De controlemechanismen van het Westen over de rest van de wereld brokkelen ook af, inclusief de dollar, sancties, kleurenrevoluties, militaire interventies en dreigementen. Niets lijkt te werken en alles wat het Westen doet lijkt de zaken alleen maar erger te maken.

Ieder weldenkend mens die een westerse leider, diplomaat of "expert" hoort spreken, stelt zichzelf de volgende vraag: "Liegen ze gewoon of zijn ze echt zo incompetent en misleidend?" Het antwoord is "beide", maar de incompetentiefactor is veel groter dan de meeste mensen zich kunnen voorstellen.

Waarom is dit gebeurd? Het is duidelijk dat de oorzaak veel dieper ligt dan de deïndustrialisatie van het Westen of economische problemen in het algemeen. De economie verklaart niet de ongelooflijke incompetentie die het Westen heeft getoond voor en tijdens de oorlog in Oekraïne.

Ik suggereer dat de oorzaak van deze zich ontvouwende ramp een ernstig structureel probleem in het Westen is - dat Rusland grotendeels lijkt te hebben ontweken. Dit structurele probleem is een noodzakelijke voorwaarde voor het huidige westerse systeem en is doelbewust gecreëerd om het tot stand te brengen en in stand te houden. Dit probleem is het onderwerp van dit artikel - evenals het "mechanisme" erachter. Dit is helaas een lang artikel, maar het onderwerp vraagt erom.

Menselijk kapitaal en zijn eigenschappen

De huidige op ideologie gebaseerde machtsstructuur van het Westen vereist ronduit dat bepaalde soorten mensen invloedrijke posities bekleden en dat bepaalde soorten mensen op een zijspoor worden gezet. Dit geldt voor alle treden van de maatschappelijke ladder; van kleuterleidsters tot universiteitsdocenten en leidinggevenden in het bedrijfsleven, en helemaal tot aan de leiders van de samenleving zelf. Dit is de laatste ongeveer vijf decennia gestaag doorgegaan en heeft geresulteerd in een groot structureel probleem voor het Westen. Dat probleem is de overduidelijke en massale degradatie en misallocatie van menselijk kapitaal in het Westen.

Menselijk kapitaal kan worden omschreven als de kwaliteit van het personeelsbestand van een bedrijf of land, of meer specifiek hoe competent het werknemersbestand is - hoe goed ze zijn opgeleid, hoe snel ze kunnen worden opgeleid, hoe ze in het algemeen zijn opgeleid en hoe ze beslissingen nemen. Om te begrijpen wat competentie echt betekent, moeten we het nader definiëren.

Competentie kan worden beschreven als specifiek of algemeen. Dit onderscheid is uiterst belangrijk en moet begrepen worden door iedereen die op kleine of grote schaal menselijk kapitaal probeert te beheren.

Specifieke competentie is het vermogen om een bepaald soort werk te doen. Dit kan timmeren zijn, coderen, scheikunde, geneeskunde, een vliegtuig besturen, enzovoort, enzovoort. Sommige van dit soort banen vereisen veel competentie, training en intelligentie, maar wat ze gemeen hebben is dat hun reikwijdte beperkt en duidelijk gedefinieerd is. Ze bestaan binnen duidelijke grenzen, los van de complexiteit en vaagheid van de wereld in het algemeen. Elk type werk vereist bepaalde vaardigheden die de persoon van nature heeft, evenals verschillende gradaties van training. Mensen verschillen natuurlijk veel in hun niveau van specifieke competentie binnen elk veld.

Algemene competentie of competentie op hoog niveau is het vermogen om werk te doen dat duidelijk gedefinieerde grenzen overschrijdt. Het onderwerp van dit soort werk bestaat in een complex "variabel universum" en kan buitengewoon vaag en verwarrend zijn. Het vereist het vermogen om zich aan te passen en vaardigheden over te dragen tussen verschillende soorten werk. Dit geldt ook voor expertise op het ene gebied die wordt toegepast op een heel ander gebied - zoals psychologie toepassen op economie of astrofysica op klimaatwetenschap.

Voorbeelden van functies waarvoor mensen met algemene of hoge competenties nodig zijn, zijn bedrijfsleiders, allerlei soorten planners en administrateurs, productontwikkelaars, uitvinders, consultants en analisten op hoog niveau, militaire leiders en planners, diplomaten, rechters, politieke leiders en wetenschappers en theoretici op hoog niveau, om er maar een paar te noemen.

Specifieke en algemene vaardigheidstypes van werk zijn geen twee verschillende dingen. Van soorten werk of "banen" kan gezegd worden dat ze variëren van bijna volledig specifiek tot bijna volledig algemeen. Bijna alle soorten werk hebben elementen van beide, maar in verschillende verhoudingen. Om dit te illustreren zal ik een voorbeeld nemen van een bedrijf waarmee ik persoonlijk bekend ben. Dit is een softwarebedrijf met verschillende eigenaren, waarvan de meesten bij het bedrijf werken. Een van de eigenaren is een uitzonderlijk competente databasespecialist. Wanneer hij echter bijdraagt aan de besluitvorming voor het bedrijf als geheel, wordt hij een regelrecht probleem. De managementstructuur van het bedrijf moest worden "aangepast" om hem in die rol, en nog enkele andere, te neutraliseren. Deze medewerker heeft uitzonderlijke specifieke competenties, maar zeer slechte algemene competenties. Hij kan zijn specifieke databasecompetentie niet "overbrengen" naar competentie om het bedrijf naar de toekomst te leiden. Hij kan gewoon niet objectief of verstandig opereren buiten zijn database functie.

Dus wat maakt dat deze werknemer zo'n slechte algemene competentie heeft - of specifieker - wat is algemene competentie? Algemene competentie vereist drie noodzakelijke voorwaarden: a) een hoge algemene intelligentie of IQ, b) het vermogen om objectief te zijn, zelfs in situaties waarin het resultaat van je conclusies misschien niet naar je zin is, en c) het vermogen om tot conclusies te komen zonder beïnvloed te worden door anderen (d.w.z. onafhankelijk denken). De laatste twee voorwaarden zijn een direct gevolg van de manier waarop het menselijk brein met de omgeving omgaat. Het mechanisme erachter is te ingewikkeld om hier te beschrijven, maar in simplistische termen kan gezegd worden dat mensen in hun relatie met de werkelijkheid variëren van emotioneel naar buiten gericht/subjectief tot introspectief/objectief. Deze variabele is, net als alle evolutionaire eigenschappen, inclusief IQ, normaal verdeeld. Dit heeft nogal verontrustende implicaties die voor sommige mensen moeilijk te begrijpen kunnen zijn.

Laten we eerst eens kijken naar IQ, of algemene intelligentie. Om serieus ingewikkeld werk aan te kunnen of om door een echte universitaire opleiding te komen, is een IQ van ongeveer 125 nodig. Slechts ongeveer 5% van de bevolking in het Westen heeft dit IQ of hoger. Dit betekent dat de pool van potentieel hoogopgeleide mensen om te beginnen erg klein is. Zelfs als we een cut-off van een IQ van 115 gebruiken, wat voldoende is voor het meeste semi-gecompliceerde werk, gaat de potentiële pool slechts tot 16% van de bevolking.

Laten we nu eens kijken naar de andere variabelen, namelijk objectiviteit en onafhankelijk denken. Deze twee zijn gecorreleerd en we zullen ze voor het gemak behandelen als dezelfde variabele of eigenschap, ook al zijn ze dat niet. Ze zijn normaal verdeeld, net als IQ, met de meesten in het midden en minder in de richting van de extremen in beide richtingen. Aan de ene kant van de verdeling zitten mensen die, om het bot te zeggen, niet in staat zijn om objectief na te denken over zaken die kunnen interageren met hun persoonlijke opvattingen over wat dan ook. Ze kunnen competent zijn op een beperkt gebied dat voor hen "neutraal" is (zoals databases), maar niet op iets anders. Ze kunnen geen bedrijf leiden in een concurrerende omgeving, behalve de grond in. Ze kunnen een stad, een land, een militaire campagne, een economie of iets anders dat algemene competentie vereist, niet leiden, tenzij ze de grond in worden geboord, ongeacht hun intelligentie. Deze mensen zijn duidelijk niet geschikt voor banen met algemene/hoge competenties.

Wat is dan het deel van de bevolking dat objectief en onafhankelijk genoeg denkt om geschikt te zijn voor deze banen? Dat is moeilijk te bepalen maar het is duidelijk dat het maximaal 50% van de bevolking is. In werkelijkheid is het veel minder, maar laten we ruimhartig zijn en zeggen dat het 30% is. Wat betekent dat?

IQ en objectiviteit/onafhankelijk denken zijn enigszins gecorreleerd, maar laten we aannemen dat ze dat niet zijn. Laten we zeggen dat we een groep hebben van potentieel objectieve en rationele mensen van 30% en een groep van mensen met een IQ van 125 van 5%. Dat betekent dat de groep van mensen met een hoge algemene competentie 5% van 30% is, of 1,5% van de bevolking.

Als we echt genereus zijn en aannemen dat 50% van de bevolking objectief en rationeel is en een IQ van 115 voldoende is voor deze banen, dan hebben we 16% van 50%, wat neerkomt op 8% van de bevolking.

Het belang hiervan kan niet worden overschat. Deze groep, of we die nu definiëren als 1,5% van de bevolking of 8% van de bevolking, is extreem waardevol. Dit is in wezen de enige groep in de samenleving die complexe situaties op een betrouwbare manier kan evalueren en vervolgens rationele beslissingen kan nemen. Zonder deze groep kan de moderne technologische samenleving eenvoudigweg niet worden opgebouwd of in stand worden gehouden - laat staan ontwikkeld. Laat ik dit anders formuleren - als we deze groep niet identificeren en gebruiken, kunnen we onze gecompliceerde samenlevingen niet anders dan de grond in boren.

De westerse zuivering van competentie

De moderne westerse samenleving is vanuit bestuurlijk oogpunt ideologisch gemotiveerd en wordt ideologisch gecontroleerd. Ze wordt in een zeer duidelijk gedefinieerde ideologische richting geduwd, geleid door de Europese Unie en de huidige Amerikaanse regering. Deze ideologie is niet het onderwerp van dit artikel, maar kan overal gezien worden door ieder rationeel en onafhankelijk denkend mens. Voor de niet-geïnformeerde nieuwsgierigen is een goede plek om te beginnen de website van het beleidsvormende orgaan van de EU: het World Economic Forum.

Om deze ideologische doelen voor het Westen te bereiken, moeten er twee dingen gebeuren:

 a) De juiste mensen moeten in alle lagen van de samenleving aan de macht komen en 

b) Alle storende elementen moeten worden geëlimineerd of onderdrukt. 

Aangezien alle ideologische doelen min of meer in strijd zijn met de werkelijkheid, is er geen groep die ze meer verstoort dan de groep die objectief en onafhankelijk opereert. Zulke mensen kun je gewoon niet toelaten in machtsposities en als dat toch moet, dan moet je ze het zwijgen opleggen en/of ze dwingen zich aan de regels te houden.

De objectieve/rationele/algemene competentiegroep, of die nu 1,5% of 8% van de bevolking uitmaakt, wordt daardoor een probleem in plaats van een hulpbron. Dit is precies de huidige situatie in het Westen.

Het is veel mensen opgevallen dat de meritocratie in het Westen systematisch is losgelaten en dat de relatie tussen competentie en beloning in grote delen van de economie - en bijna volledig in de regering - is verbroken. Wat weinig mensen lijken te beseffen is dat dit een noodzaak is om de ideologische doelen van het Westen te bereiken. Competentie op hoog niveau kan niet worden bevorderd omdat het een bedreiging vormt. Daarom kan het niet worden beloond.

Om dit te illustreren, laten we eens kijken naar wat er gebeurt als een lid van de 1,5% aanzienlijke macht krijgt. Elon Musk is een slimme man, waarschijnlijk met een IQ van 150 of meer. Hij is ook vrij objectief en realistisch in zijn beoordelingen, en een onafhankelijke denker. Zijn eigendom en bestuur van Twitter/X is een groot probleem voor westerse ideologische doelen. Vrijheid van meningsuiting is een duidelijke bedreiging voor elke ideologie en om zout in de wonden te strooien, kleineerde Musk de beschermers van de ideologie bij Twitter door ze belachelijk te maken, vervolgens door ze allemaal te ontslaan en alleen de competente aan te houden. Dit kan zo niet doorgaan en we zien de reactie al. De EU is van plan om geweld te gebruiken om deze belediging van de Ideologie te stoppen en zal Twitter misschien zelfs blokkeren in Europa. Ideologisch kampioen (en vermoedelijke hagedisrobot) Mark Zuckerberg kreeg zelfs de opdracht om als reactie een ideologisch zuiver Twitter-exemplaar te maken - maar dat lijkt niet gelukt te zijn. We wachten met spanning op verdere reacties, die kunnen variëren van lawfare tot meer "directe" acties, en die hoogstwaarschijnlijk tegen Musk persoonlijk gericht zullen zijn.

De herconfiguratie van westers onderwijs

Zoals eerder opgemerkt, moeten er twee dingen gebeuren om de ideologische doelen te verwezenlijken: De juiste mensen moeten worden gepromoveerd en de verkeerde mensen moeten worden onderdrukt. Dit proces van promotie/onderdrukking is het hoofddoel geworden van het westerse onderwijssysteem - vanaf de kleuterschool tot aan de universiteit. Als we kijken naar wat het onderwijssysteem heeft gedaan, wordt dit extreem duidelijk. Hier zijn een paar voorbeelden:

De evaluatie van competenties wordt systematisch afgebroken om een vergelijking tussen competente en incompetente studenten te vermijden. Examens worden afgeschaft ten gunste van constante "projecten" en studenten werken in groepen zodat de onbekwamen zich kunnen verbergen. Scholen vermijden zo veel mogelijk om het individu direct te testen - en hem daardoor te vergelijken met anderen. De competente leerlingen mogen niet aangemoedigd worden en als het even kan mogen ze zelf niet beseffen dat ze boven anderen staan.

Universiteiten baseren toelating steeds vaker op andere criteria dan competentie, inclusief quota's gebaseerd op niet-competentievariabelen.  De meest verraderlijke selectiemethode is het "persoonlijke essay" dat aanvragers moeten inleveren - en soms zelfs belangrijker is dan cijfers. Alle sollicitanten weten dat hoe meer ze deugdzaamheid uitstralen in het opstel, hoe groter de kans is dat ze worden toegelaten. Op basis van het essay kunnen de universiteiten de ideologisch zuivere kandidaten uitkiezen - wat om te beginnen het enige doel is van de essay-eis.

Bijna elk academisch onderwerp wordt omgedraaid van objectief naar subjectief om de irrationeel-incompetente student te helpen. Dit geldt zelfs voor moeilijke vakken zoals wiskunde - waar tegenwoordig 2+2 niet noodzakelijk gelijk is aan 4. Zelfs intelligentie is nu subjectief. Zelfs intelligentie is nu subjectief en de domme kan net zo slim zijn als de intelligente - het is gewoon een kwestie van perspectief, de juiste meetinstrumenten en idiote uitvindingen zoals "emotionele intelligentie".

Bijna elk vak is makkelijker gemaakt dan voorheen om de onbekwame studenten te helpen en zelfs in kritieke vakgebieden zoals geneeskunde studeren nu op grote schaal mensen af die volkomen onbekwaam en onwetend zijn. Deze systematische verlaging van de normen heeft ook als bijkomend voordeel dat er desinteresse ontstaat voor slimme en rationele studenten. Een slimme student presteert steeds beter ten opzichte van anderen naarmate het onderwerp moeilijker wordt. Als het onderwerp makkelijk wordt gemaakt of oninteressant, zal hij afzakken naar middelmatigheid - wat een deel van het doel is van het verlagen van de standaarden om mee te beginnen.

Disciplines die een bedreiging zouden kunnen vormen voor de irrationaliteit van de ideologie zijn massaal ondermijnd en gecorrumpeerd. Dit geldt voor verschillende vakgebieden, maar vooral voor psychologie en geschiedenis, die in hun juiste vorm een enorme bedreiging zouden vormen voor de westerse ideologische doelen. Psychologie is verwrongen tot een bijna onherkenbare gruwel en geschiedenis bestaat tegenwoordig voornamelijk uit leugens.

Nepdisciplines zijn van de grond af uitgevonden om de ideologisch zuiveren op te leiden, zonder dat daar competentie of intelligentie of enige band met de werkelijkheid voor nodig is. Deze studierichtingen zijn overal op het internet te vinden in lijsten van "meest nutteloze universitaire diploma's", maar dat is een misverstand. Die diploma's zijn helemaal niet nutteloos - ze verheffen de ideologisch zuiveren in de maatschappij door hen een universitaire "certificering" te geven. Deze certificering rechtvaardigt het geven van belangrijke posities in de samenleving.

De westerse samenleving heeft in het algemeen de rationaliteit verlaten en vervangen door subjectivisme (formeel aangeduid als "postmodernisme").  Het doel daarvan is niet alleen om de ideologisch zuiveren op te leiden en vooruit te helpen, maar om subjectivisme te gebruiken als onderdrukkingsmiddel tegen de 1,5/8 groep en het rationele deel van de bevolking daarbuiten. De beste manier om een rationeel persoon te onderdrukken is hem te onderwerpen aan een bestaan van totale en constante irrationaliteit. Het is in wezen gaslighting op beschavingsniveau, gericht tegen de gevaarlijke rationele groep.

Terwijl de gevaarlijke rationele groep wordt onderdrukt en ondermijnd, worden de ideologisch zuivere "leiders van morgen" geïndoctrineerd in plaats van opgeleid, krijgen ze universitaire diploma's in plaats van echte diploma's en worden ze uiteindelijk voorzien van een oneindige hoeveelheid valse en goedbetaalde banen in zowel de private als de publieke sector. Deze goedbetaalde ideologisch zuivere groep wordt dan de machtsbasis van het nieuwe ideologische systeem.

De opwaartse migratie van onbekwamen

Het doel van deze opzettelijke interventie in het onderwijssysteem is het creëren van wat je een "migratiepatroon" in de samenleving zou kunnen noemen, gebaseerd op (gebrek aan) competentie en ideologische zuiverheid. De juiste mensen moeten in de juiste posities en de juiste banen worden geplaatst en omdat ze incompetent zijn, moet dit voor hen worden geregeld. Nadat ze met hun diploma's van school komen, nemen de overheid en de privésector het over en duwen ze hen actief omhoog, terwijl ze de gevreesde 1,5/8 groep wegduwen van invloed en goedbetaalde banen.

Twee ontwikkelingen in het Westen waren een geschenk uit de hemel voor deze inspanningen: de uitbesteding van de westerse productie naar Azië en de virtuele afschaffing van concurrentie in het bedrijfsleven. Hierdoor is het complexiteitsniveau van de westerse economie enorm afgenomen en daarmee ook de behoefte aan de 1.5/8 groep. Wanneer de meeste bedrijven diensten verlenen in een beschermde omgeving, is er veel minder behoefte aan hooggeplaatste/rationele mensen - terwijl deze mensen in een "echte economie" gewoonweg niet aan de kant kunnen worden gezet. En als je weg kunt komen met een valse economie gebaseerd op de status van dollarreserve, kun je ook een valse maatschappij runnen die wordt geleid door incompetenten.

Laten we eens nader bekijken hoe deze opwaartse migratie van de ideologisch zuiveren in goede banen wordt geleid nadat ze hun universitaire diploma's hebben behaald - en hoe de 1.5/8 groep systematisch wordt geblokkeerd. Er worden vijf hoofdmethodes gebruikt - die samen een langetermijnovernameproces van de samenleving vormen. Deze methoden zijn de volgende:

Filteren in de publieke sector - Dit beschrijft het selectieproces voor een baan in de publieke sector. Aanvankelijk wordt de "voet tussen de deur" methode gebruikt. Een paar ideologisch zuivere politici en bureaucraten positioneren zichzelf binnen het systeem en beginnen te bepalen wie er wordt aangenomen. Dit neemt exponentieel toe in de loop van de decennia naarmate meer en meer puristen toegang krijgen tot de hefbomen van de macht. Op dit moment is het proces zo openlijk dat het tot uitdrukking begint te komen in beleidsnota's over werving - zoals het recente voorbeeld van de Britse regering die "blanke mannen" uitsloot van de mogelijkheid om gevechtspiloot te worden. Het Westen is er op deze manier bijna volledig in geslaagd om de 1,5/8 groep uit te sluiten van posities in de publieke sector - inclusief de strijdkrachten.

Public sector stuffing - Naarmate het filterproces in de publieke sector vordert, beginnen de puristen binnen het systeem meer en meer posities te creëren voor hun puristische broeders. Nieuwe afdelingen worden opgericht, werkgroepen en commissies verschijnen en de publieke sector breidt zich uit. Overheidsbedrijven, zoals nutsbedrijven, ziekenhuizen en scholen worden ook vaak gebruikt als opslagruimte voor grote aantallen ideologisch zuivere mensen. Dit is overduidelijk in het Westen. Voor elke overbodige wet of initiatief zijn steeds meer mensen nodig - en deze mensen worden allemaal zorgvuldig geselecteerd.

Banen scheppen per decreet - Deze methode is gericht op zowel de privésector als de semi-publieke sector. Regeringspuristen beginnen nieuwe wetten en normen te creëren waaraan alle bedrijven moeten voldoen. Deze zijn gerechtvaardigd op basis van "goedheid" en hebben meestal betrekking op het milieu, gelijkheid, veiligheid en dergelijke. Dit creëert een groot aantal functies binnen privébedrijven die op maat gemaakt zijn voor de ideologisch zuiveren - vooral in ondersteunende functies zoals human resources, compliance functies en andere. Dit maakt een "voet tussen de deur" mogelijk in de privésector en geeft de puristen daar toegang tot de machtsmiddelen - net zoals ze dat al hebben in de publieke sector.

Filteren in de privésector - Nu de puristen toegang hebben gekregen tot de privésector - in het bijzonder human resources (het standaard Trojaanse paard van de puristen in privébedrijven) - beginnen ze nieuwe aanwervingen op precies dezelfde manier te filteren als de openbare sector dat doet. Net als in de publieke sector wordt dit filterproces steeds duidelijker. Een aanzienlijk aantal bedrijven specificeert nu in hun personeelsadvertenties welke groepen niet worden aangenomen. Omdat ze niet openlijk kunnen zeggen "we nemen geen slimme, onafhankelijke denkers aan" gebruiken ze meestal "witte mannen" als een proxy voor die groep om de een of andere reden. Die groep wordt beschouwd als een bijzondere bedreiging, hoewel je er zeker van kunt zijn dat iedereen die het programma niet volgt, wordt ontslagen, ongeacht hun geslacht of huidskleur.

Private sector stuffing - Kort nadat Elon Musk Twitter had gekocht, ontsloeg hij ongeveer 80% van de werknemers. Die 80% was de private sector opvulratio van het bedrijf - behoorlijk hoog. Bedrijven, vooral in sectoren die de publieke opinie kunnen beïnvloeden - maar niet alleen - creëren steeds meer functies die ofwel totaal overbodig zijn of bedoeld zijn voor beïnvloedingsoperaties tegen het publiek.

Deze filter- en opvulmethoden zijn de primaire mechanismen die zijn gebruikt voor de overname van westerse samenlevingen door de ideologisch zuiveren. Er zijn nog andere mechanismen, zoals ESG, filtering door bepaalde banken en investeringsfondsen over wie financiering krijgt en wie niet - en de ongecontroleerde immigratie die door de ideologisch zuiveren in gang is gezet en door hen wordt gezien als een voortzetting van het interne migratieproces. Maar dat valt allemaal buiten het bestek van dit artikel.

De ideologisch zuiveren zijn systematisch naar bijna alle machtsposities in de publieke sector en een groot deel van de private sector verplaatst - en de situatie in de private sector weerspiegelt zich steeds meer in de publieke sector wat betreft aanwervingspraktijken en het volstoppen met werknemers. De gevaarlijke 1.5/8 groep wordt met alle middelen buiten de deur gehouden, en met groot succes. De machtsbasis van de ideologie is stevig gevestigd.

Dit banenmigratieprogramma is niet goedkoop geweest. Miljoenen onnodige banen kosten geld en het is duidelijk dat een aanzienlijk deel van de westerse staatsschuld kan worden toegeschreven aan dit programma, een feit dat niet door veel mensen lijkt te zijn opgemerkt.

De gevolgen

Het belangrijkste om te begrijpen is dat westerse samenlevingen en economieën op een ideologische leest zijn geschoeid. Productiviteit, concurrentievermogen, technologie en wetenschap zijn simpelweg geen prioriteiten meer in het Westen. Het uitleggen van de gevolgen van dit proces voor het Westen zou vele artikelen of een boek van enkele honderden pagina's vergen. Laten we toch een paar voorbeelden noemen.

De omgekeerde competentiecrisis - Het doel van dit hele project is om de ideologisch zuiveren in alle machtsposities te plaatsen op alle niveaus van de samenleving. Deze posities worden, in een normale en concurrerende samenleving, bezet door de zeer competente 1.5/8 groep. Het proces is nu bijna voltooid en de meeste machtsposities worden ingenomen door de ideologisch zuiveren. Sommige van deze mensen hebben een hoog IQ, maar ze zijn geen objectieve of onafhankelijke denkers. De ideologie die ze moeten onderschrijven is eenvoudigweg onverenigbaar met die kwaliteiten. Dit heeft een aantal ernstige gevolgen.

Onthoud dat posities met macht en invloed eerder algemene competentie vereisen dan andere posities (in tegenstelling tot specifieke competentie). Hoe groter de macht, hoe meer de positie algemene competentie vereist. De mensen op deze posities worden nu geselecteerd op ideologische vurigheid en betrouwbaarheid - dus hoe hoger je gaat, hoe ideologisch enthousiaster de mensen die ze bekleden. 

Dit betekent dat de minst objectieve en onafhankelijk denkende mensen de posities bekleden die de grootste objectiviteit en onafhankelijk denken vereisen. 

Daarom wordt incompetentie in het Westen groter en gewoner naarmate je hogerop komt. 

Zoals iemand zei - "een generaal is een incompetente kolonel". Dit is absoluut overal te zien, behalve in sommige particuliere bedrijven. Die uitzonderingen worden op dit moment natuurlijk aangepakt.

Het tweede probleem is dat veel van de irrationele/subjectieve mensen met alle macht een redelijk hoog IQ hebben. Dat lijkt positief, maar het heeft een groot nadeel. Irrationele/subjectieve mensen met een gemiddeld tot hoog IQ zijn van alle mensen het gemakkelijkst te hersenspoelen. De redenen daarvoor zijn ingewikkeld en moeten in een ander artikel worden behandeld - maar wat dit betekent is dat de toplaag in het Westen niet alleen de meest incompetente is die maar mogelijk is in vergelijking met wat hun baan vereist, maar ook de meest kneedbare en misleidende.

De kosten- en schuldencrisis - De migratie van de ideologisch zuiveren naar de ideologische machtsbasis en invloedrijke posities heeft in westerse samenlevingen miljoenen banen gecreëerd die geen waarde creëren. Deze banen zijn veel talrijker en wijdverspreider dan de meeste mensen zich realiseren en het zou me niet verbazen als iets van 20%-30% van de gehele beroepsbevolking van het Westen ontslagen zou kunnen worden zonder enig nadelig effect. Sterker nog, het effect zou positief zijn, vooral als die mensen de (meestal ondergeschikte) banen in de echte economie kunnen krijgen waarvoor ze geschikt zijn.

De deïndustrialisatie krijgt de schuld van de extreme schulden en belastingdruk in het Westen. Dat is, in zoverre, waar - maar het in stand houden van deze gigantische groep incompetenten in hun nepbanen legt ook een extreme last op het Westen. Westerse samenlevingen zijn nu volledig onhoudbaar en kunnen niet worden bestuurd zonder voortdurende schuldverhoging.

De concurrentiecrisis - Deze crisis kan worden uitgelegd aan de hand van het volgende voorbeeld: Stel dat er drie bedrijven zijn met samen 100% marktaandeel in een bepaalde sector. Er is geen echte concurrentie tussen hen en iedereen kan gewoon ontspannen omdat de klanten nergens anders heen kunnen. Deze bedrijven kunnen wegkomen met absolute incompetentie op de meeste niveaus, inclusief het management. Ze hoeven niet na te denken over efficiëntie, veiligheid, productiviteit of kosten, behalve op hun websites en in jaarverslagen. Maar als een concurrent met competente werknemers de sector weet te infiltreren, zullen deze drie bedrijven tegen een muur oplopen. Er zal een enorme crisis ontstaan en één of meer van hen zullen waarschijnlijk ten onder gaan.

Dit is nu precies de situatie in de westerse economieën. Monopolie en oligopolie zijn de regel en het belangrijkste doel van de meeste grote westerse bedrijven is om te voorkomen dat iemand hun sector infiltreert - meestal door toezichthouders om te kopen of door de concurrentie op te kopen. Dit is noodzakelijk omdat een groot aantal westerse bedrijven nu wordt geleid door incompetent management en personeel dat incompetent is, vooral in ondersteunende en managementfuncties. De onsterfelijke woorden van de naamloze Boeing-medewerker over de 737 MAX zijn van toepassing op de meeste grote westerse bedrijven; "dit vliegtuig is ontworpen door clowns die op hun beurt worden gecontroleerd door apen." Westerse bedrijven zijn niet langer concurrerend. Ze kunnen nu niet concurreren met Chinese bedrijven en binnenkort zullen ze niet meer kunnen concurreren met bedrijven in het algemeen buiten het Westen. Ze kunnen eenvoudigweg niet functioneren, behalve binnen een economische veilige ruimte. In feite is de situatie zo dat de Chinezen voor veel van hen het echte werk al doen en dat het herverdelen van het werk problematisch is vanwege (verrassing!) de degradatie van het menselijk kapitaal in het Westen als gevolg van de herbestemming van het onderwijssysteem.

Dit geldt ook voor de westerse samenlevingen als geheel. Het hele leiderschap en de diplomatieke klasse van het Westen zijn om precies deze redenen niet langer concurrerend ten opzichte van de rest van de wereld. Ze worden te slim af geweest door de Chinezen, de Russen, de Indiërs en alle anderen. Zelfs Afrikaanse leiders zijn nu competenter dan westerse leiders. Ze hebben consequent beslissingen genomen die beter zijn voor hun volk dan leiders in het Westen - in ieder geval de laatste paar jaar.

De complexiteitscrisis - Eerder in dit artikel stelde ik dat de 1.5/8 groep extreem waardevol is voor moderne samenlevingen en dat zonder deze groep ingewikkelde moderne samenlevingen niet bestuurd kunnen worden. In het Westen is deze groep met succes grotendeels buitenspel gezet en een groot deel van deze groep neemt niet eens meer de moeite om universitair onderwijs te volgen. De situatie is echter nog erger dan dat. De herconfiguratie van het onderwijssysteem en de breuk tussen competentie en beloning op de arbeidsmarkt heeft het besluitvormingsproces achter de keuze voor een universitaire opleiding fundamenteel veranderd. Waarom zou je techniek studeren (wat moeilijk is) als je een nog beter betaalde baan kunt krijgen met een diploma psychologie (wat tegenwoordig makkelijk is)? De herconfiguratie van het westerse onderwijssysteem heeft de beloningsstructuur veranderd, waardoor jonge mensen worden aangemoedigd om gemakkelijke en nutteloze opleidingen te volgen - simpelweg omdat het "systeem" hen een baan zal opleveren.

Dit heeft al een grote crisis veroorzaakt in westerse samenlevingen, vooral in de VS. Voor het "onderhoud" van complexe aspecten van de Amerikaanse samenleving is een grote groep ingenieurs en mensen met een verwante opleiding nodig. Dit onderhoud hapert nu en is voor een groot deel afhankelijk van buitenlandse ingenieurs die aan Amerikaanse universiteiten zijn opgeleid. Waarom zouden Amerikanen namelijk ingenieur studeren in een systeem dat dit niet beloont? Als China en India op de een of andere manier hun ingenieurs en anderen met een harde opleiding uit de VS zouden kunnen terughalen, zou het Amerikaanse systeem waarschijnlijk niet kunnen worden gehandhaafd, laat staan verbeterd. Dit zal steeds erger worden en we zullen snel een punt bereiken waarop complexe systemen die de samenleving ondersteunen niet meer draaiende gehouden kunnen worden. Dat zal een soort "reset" vereisen naar een minder complexe samenleving, met minder welvaart natuurlijk.

Er zijn veel meer crises dan deze vier, maar ik wil niet als een doemdenker overkomen door er nog meer op te noemen.

Rusland en de toekomst

Hoe zit het dan met Rusland? Ten eerste zijn er duidelijke tekenen dat de Russen doorhebben wat er in het Westen gebeurt en ervan leren. Onlangs stapten ze uit het "Bologna-proces", een Europees onderwijsstandaardiseringssysteem. Het Bologna systeem heeft het uitdrukkelijke doel om het onderwijs in de lidstaten te verwateren, certificaten in te voeren in plaats van echte diploma's en de Europese samenlevingen te vullen met slecht opgeleide en over het algemeen incompetente "experts" die de consensus volgen, wat er ook gebeurt. De Russen zagen dit systeem als een bedreiging voor hun land, wat het ook is, en zijn, tenminste gedeeltelijk, teruggekeerd naar het oudere en meer hardcore Sovjetsysteem.

Ten tweede lijken de Russen de incompetente en corrupte personen binnen de staatsstructuren, inclusief het leger, te zuiveren. Meritocratie lijkt op de agenda te staan, een radicaal concept tegenwoordig. De Russen zien deze inspanningen waarschijnlijk als cruciaal voor het voortbestaan van hun staat en natie - en ze zouden gelijk hebben.

De situatie in China is ongeveer hetzelfde en er zijn aanwijzingen dat de rest van de niet-westerse wereld aan het volgen is. Vergeet niet dat een van de resultaten van de recente top Rusland-Afrika een door Rusland georganiseerde onderwijsinspanning in Afrika was. Ik betwijfel of vrouwenstudies deel zullen uitmaken van dat curriculum.

De huidige botsing tussen het Westen en Rusland - en in toenemende mate tussen het Westen en de rest van de wereld - wordt een botsing tussen de incompetente en irrationele en de competente en rationele. Het resultaat ligt voor de hand - maar wat gebeurt er als een irrationeel persoon die in het nauw gedreven wordt toegang heeft tot kernwapens? Dat is voor iedereen een raadsel.

Door haar samenlevingen op een ideologische leest te schoeien heeft de westerse elite zichzelf in een hoek gedreven. Ze kunnen niet concurreren; ze kunnen hun economieën of samenlevingen niet ontwikkelen; en ze kunnen niet meer terug. Om de problemen van het Westen op te lossen is een economische heropleving nodig, waarbij een echte economie de huidige nep-gefinancialiseerde diensteneconomie vervangt. Dit kan niet gedaan worden zonder de gehate 1.5/8 groep in machtsposities te brengen. Daarom zal dit niet gebeuren zolang de huidige westerse heersende klasse aan de macht is. Westerse samenlevingen zullen een economische opleving niet overleven in hun huidige ideologische configuratie. Conflict is daarom de enige overblijvende optie voor de heersende klasse om aan de macht te blijven.