Sunday, February 16, 2025

1478 Paul Eisen: Josef Mizrachi : Bruno Baum: Gerard Menuhin :

Vier joodse mensen die zware twijfels hebben aan De Holocaust zoals die nu algemeen wordt gezien. 

Hieronder een vrij lang verhaal van de bovenste mijnheer, Paul Eisen. 

Hij voert precies de bezwaren aan tegen de Holocaust religie die ik ook heb: natuurlijk zijn er vreselijke zaken gebeurd, maar  het is allemaal heel anders dan 'het volk' nu wordt ingepeperd, en waarom weet niemand iets over de Naqba?   

Ik wil er zelf aan toevoegen: de 30 miljoen doden in de Gulag. De miljoenen doden onder de Arendar's.   De 50 miljoen te vroeg overleden mensen door de kredietcrisis van 2008. De 6 miljoen doden in Oost Congo. Etc. Etc.













Hoe ik een holocaustontkenner werd.   door Paul Eisen

Geplaatst op Facebook  door Trudy op 7 December 2012 om 4:50am


https://saviorsofearth.ning.com/profiles/blogs/how-i-became-a-holocaust-denier-by-paul-eisen

 

WOENSDAG 5 DECEMBER 2012

Hoe ik een holocaustontkenner werd door Paul Eisen

Mijn familie was een gewoon volk - 'twee keer per jaar Joden' noemden we ze. Maar zoals de meeste van ons, tweede en derde generatie, opwaarts mobiele, Noord-Londense Joden, vulde ons Joods-zijn ons leven. En in die tijd betekende dat zionisme en de holocaust. Voor mij, mijn familie en onze vrienden betekende een Israël na de Holocaust simpelweg 'nooit meer'.

 

Maar hoewel mijn familie op het eerste gezicht gewoon leek, was ze ook nogal buitengewoon. Mijn vader was ongewoon tolerant en vrijdenkend en ook mijn moeder was ongewoon levendig in haar denken. Als geboren rebel deed ze niets liever dan een ballon laten knappen. Wat mijzelf betreft, ik begon eerst als de tsaddik van de familie - vreselijk begaan met God en mijn Joods-zijn (maar altijd op een vreemde manier in conflict met andere Joden) - en daarna als de dissident-intellectueel van de familie. Toen ik jongvolwassen was, zou je me ergens aan de linkerkant van de zionisten hebben gevonden - onvoorwaardelijk in mijn steun voor de Joodse staat, maar met de wens dat die zich niet zo slecht zou gedragen en me niet meer voor schut zou zetten waar mijn vrienden bij waren. Maar als het op de Holocaust aankwam, was mijn geloof onwrikbaar.

 

Dit ben ik in 1978 in Yad Vashem:

Dan door het museum en het zich ontvouwende verhaal: Concentratie, Deportatie, Selectie, Uitroeiing. Het put je uit, echt waar. Net als ontelbare anderen staan we met stomheid geslagen voor het kleine slavenarbeiderschoentje in de vitrine en net als ontelbare anderen weten we dat we er genoeg van hebben.

 

Dan naar het heiligdom zelf: De bunker met zijn doffe metalen vloer, uit het midden flakkert de rokerige vlam, door het gat in het dak stroomt zwarte rook, een wereld vernietigd. Dan naar buiten, vanuit de duisternis naar de stralende zon van het Midden-Oosten en de paar treden op op, en daar is het: na de val, verlossing en de toekomst - het vlammende panorama van Joods Jeruzalem. Wij Joden kunnen deze dingen echt heel goed.

                        Uit We staan achter Israël van Paul Eisen

Dat was in 1978 en ik wist toen nog niet wat ik nu weet: dat, toen ik uit die bunker kwam - dat universeel   bekende symbool van Joods lijden, en dat perfecte uitzicht in me opnam - ik recht keek naar dat volkomen onbekende symbool van Palestijns lijden, het dorp Deir Yassin. Natuurlijk wist ik toen niets over Deir Yassin, en zelfs als ik het geweten had, had het me waarschijnlijk niet veel kunnen schelen.

 

Als ik eraan terugdenk, vermoed ik dat mijn antwoord zoiets zou zijn geweest als: Ah ja, Deir Yassin, de enige smet op een verder smetteloze zionistische staat van dienst. (De zin kwam vrijwel letterlijk uit mijn lezing (op mijn elfde) van de kaskraker Exodus). En hoe dan ook, zou ik geredeneerd hebben, was de koortsachtige angst van het zionistische leiderschap (later door mij 'joodse borstklopperij' genoemd) niet het zoveelste bewijs van een essentiële joodse morele grootsheid?

 

Natuurlijk wist ik van Deir Yassin - zowel het dorp als het bloedbad - maar ik wist niets, en wilde waarschijnlijk ook niets weten, over de bijna vijfhonderd andere verwoeste of ontvolkte Palestijnse dorpen of over de zeventig bekende bloedbaden die gepaard gingen met de etnische zuivering van Palestina.

 

Net zoals het kind dat de lamskoteletjes op zijn bord niet ziet, niet kan of niet wil zien als huppelend over het erf, zo zag, kon en wilde ik voorlopig die vluchtelingen, terroristen of bijbelse herders op mijn tv-scherm niet zien als diezelfde mensen - die veilig gedepersonaliseerde en ontmenselijkte 'Arabieren' - die hadden gewoond in wat, wat mij betreft, altijd Israël was geweest.

 

Maar ik moet mezelf niet de schuld geven. Ik geef mezelf niet de schuld. Zelfs na het doorgraven van de opeengestapelde lagen van indoctrinatie waaraan een Joods kind kan verwachten te worden onderworpen, was dit nog steeds een mooi verhaal. Na tweeduizend jaar ballingschap keert een oud volk terug naar zijn oude thuisland - een land dat hen door God is gegeven, of (voor de meer seculieren onder ons), door de Geschiedenis.

 

Want het mijne was geen alledaags zionisme. Wat door zoveel Joden (vooral van de antizionistische, marxistische soort) werd beweerd als een in wezen politieke ideologie, slechts een Joodse versie van imperialisme of een toevoeging - een in wezen praktische oplossing voor een altijd aanwezig antisemitisme, was voor mij - en ik weet nu, diep van binnen, voor de meeste Joden - een diepe, emotionele, spirituele, zelfs religieuze verbondenheid. Want mijn zionisme was een waarachtig gevoel van mijn joods-zijn - een gevoel dat diep uit de joodse geschiedenis en zelfs uit het lot kwam - een gevoel dat ik, met alle joden, aan de voet van de berg Sinaï had gestaan en, ook met alle joden, door de geschiedenis had gemarcheerd - een geschiedenis waarvan ik toen nog niet had durven dromen dat ik die in twijfel zou trekken.

 

Maar ondervragen deed ik het wel. Hier ben ik weer in 1996 aan de telefoon met de eerste naam die onder "Palestina" staat - PSC: de Palestine Solidarity Campaign:

 

"Hallo, kijk, ik doe een beetje onderzoek, ik probeer de naam te vinden van een Palestijns dorp op de plaats van een bepaalde kibboets...ik verbleef daar...."

"Welke?"

"Het spijt me...?"

 

"Welke kibboets?"

 

"Yad David. Het is in het noorden, ongeveer vijf mijl van...."

 

"Wacht even....." Dan vijftien seconden later...

 

"Het is al Zawiyyeh".

 

 "Hoe heb je dat gedaan?

 

"We hebben een lijst... Het komt uit een boek. Het geeft een lijst van alle dorpen..."

 

"Kan ik een kopie krijgen?"

 

"Nou, je kunt het in een paar boekwinkels krijgen... Probeer Al Hoda op Charing Cross Road."

 

 Een uur later kwam ik aan bij de islamitische boekwinkel Al Hoda in Charing Cross Road en liep naar de schappen met de tekst ISRAEL(OCCUPIED PALESTINE). Dit is onstuimig spul, en er staan ook een paar interessante dingen in, "The Zionist in Literature" is er één van, met een intrigerend essay over Ari Ben Canaan, dat ik echt eens moet lezen, maar niets over de dorpen. Het meeste gaat over deze-weg-naar-vrede of die-weg-naar-vrede, dus ik ben er ongeveer drie kwartier voordat ik vind waar ik voor kwam. Het is op de verkeerde plank terechtgekomen - vandaar dat ik het gemist heb, en zo te zien ligt het er al een hele tijd. Niet verwonderlijk, als ik het prijskaartje van vijfenveertig pond zie. Maar het is waar ik voor kwam, All That Remains van Whalid Khalidi, met de namen, locaties en het lot van vierhonderdzestien Palestijnse dorpen die sinds 1948 zijn verwoest.

 

 "Tegen het einde van de oorlog van 1948 waren honderden hele dorpen niet alleen ontvolkt maar ook uitgewist, reizigers op Israëlische wegen en snelwegen kunnen sporen van hun aanwezigheid zien die de toevallige voorbijganger niet zou opvallen: een omheind gebied, vaak bovenop een glooiende heuvel, onverzorgde olijfbomen en andere fruitbomen, cactushagen en verwilderde inheemse planten. Af en toe staan er nog een paar afgebrokkelde huizen overeind, een verwaarloosde moskee of kerk, instortende muren langs het spook van een dorpsweg, maar in de overgrote meerderheid van de gevallen is alles wat overblijft een verstrooiing van stenen en puin over een vergeten landschap."

 

Er zijn ook foto's, voornamelijk van hopen puin, die eerlijk gezegd een beetje teleurstellend zijn. Want als je één hoop puin hebt gezien... een paar stenen... puin... verlaten terrein... puin, begroeid met doornige planten... puin... een paar johannesbroodbomen, hoopjes stenen, afbrokkelende terrassen... puin... een paar stenen... geen herkenningspunten... puin... puin... puin.

 

Maar dan is er iets. Als ik het boek in mijn handen houd, is het alsof ik iets belangrijks vasthoud, een record, een getuigenis, een symbool van verzet, als je wilt.

 

Ik ga over tot de orde van de dag. District Tiberias, 23 van de 26 dorpen verwoest... District Bisan, alle 28 dorpen verwoest... District Safed, 68 van de 75 dorpen... Safed! Yad David is vlakbij Safed. Dan zie ik iets... Kfar Yitzhak... Ik ken die plaats. Het is een paar kilometer van Yad David. Ik fietste er vroeger... Gesticht in 1943 op de plaats van het dorp Qaytiyya... bevolking overwegend moslim... van landbouw en veeteelt... had een eigen graanmolen...

 

 

...om middernacht op 5 juni 1949 omsingelden legertrucks het dorp en de Israëlische troepen drongen het dorp binnen... pakten de dorpelingen op en dumpten ze op een heuvel ten zuiden van Safed... de dorpelingen werden wreed behandeld... geschopt en gevloekt... Alles wat overbleef waren een paar stenen... een groot deel van het land werd opgeslokt door de nederzetting Kefar Yitzhak...

Ik kan niet geloven wat ik lees, maar het lukt me om de bladzijde nog één keer om te slaan en te zien waarvoor ik hier ben gekomen:

 "Yad David... opgericht in 1946 op een kilometer ten noorden van het dorp al Zawiyyeh...Het dorp ligt nu onder de katoenvelden van Yad David."

 

Als ik naar buiten ga, laat ik de man het papiertje zien waarop ik de naam al Zawiyyeh heb geschreven en ik vraag wat het betekent. Hij kijkt naar het papier. "Hoek?" Zegt hij alsof hij me vraagt of zoiets echt zo kan zijn. Dan, terwijl ik wegga en gewoon als bijzaak vraag ik het:

 

"Er is een woord dat ik steeds zie. Nakba. Wat betekent het?"

 

"al Nakba... de catastrofe".

                                                Uit "1996"door Paul Eisen

 

 In 1998 ontmoette ik Dan McGowan, oprichter van de Palestijnse solidariteitsorganisatie "Deir Yassin Remembered," maar niet één keer in ons korte gesprek of in het uitgebreide interview dat hij daarna gaf, noemde Dan de nabijheid van Deir Yassin bij Yad Vashem. Ik las dat later, in de folder die Dan me gaf, in de Londense metro, ergens tussen Gloucester Road en Holloway Road.

 

"Het Holocaustmuseum is prachtig en de boodschap 'nooit de onmenselijkheid van de mens tegenover de mens vergeten' is tijdloos. Het kindermuseum is bijzonder hartverscheurend; in een donkere kamer vol kaarsen en spiegels worden de namen van Joodse kinderen die zijn omgekomen in de Holocaust voorgelezen met hun geboorteplaatsen. Zelfs de meest gevoelloze persoon wordt tot tranen toe bewogen. Bij het verlaten van dit deel van het museum kijkt een bezoeker met zijn gezicht naar het noorden rechtstreeks naar Deir Yassin. Er zijn geen gedenkstenen, geen plaquettes, geen gedenktekens en geen enkele gids maakt er melding van. Maar voor degenen die weten waar ze naar kijken, is de ironie adembenemend."

                 Uit "Deir Yassin Remembered" door Dan McGowan

Voor Dan, een conservatieve Amerikaanse patriot, was er niet meer nodig dan het feit en de ironie op te merken. Maar voor mij, met mijn neigingen en obsessies, zoekend als ik was naar een betekenis voor de verwarde massa van mijn Joodse jeugd en voor de Holocaust, Israël en Palestina, was het een openbaring. Deir Yassin was één ding, maar Deir Yassin in het zicht van Yad Vashem was iets heel anders.

 

Natuurlijk was ik pas veel later, lang nadat ik over deze dingen was gaan denken, schrijven en spreken, in staat om zelfs voor mezelf goed te verwoorden dat het juist deze 'adembenemende ironie' van Dan was die mijn aandacht zo had vastgehouden. Maar ook al wist ik het toen nog niet, ik heb me er zeker aan vastgeklampt - vanaf dat moment was ik een boodschapper die zijn boodschap had gevonden.

 

En er waren veel gegadigden. Palestijnen, die zich er al lang bij neergelegd hadden dat het Joodse lijden in het middelpunt van hun eigen tragedie werd geplaatst, waren nog steeds blij met de golf van publiciteit die het verhaal en de daaruit voortvloeiende Joodse deelname aan hun zaak bracht, en Joden waren, zoals altijd, blij dat zijzelf en hun lijden weer in het middelpunt van de belangstelling stonden. Deir Yassin gaf de Palestijnen een nieuw en effectief verhaal voor verzet, en de Joden een activisme dat uitdagend genoeg was om moedig en zinvol over te komen, maar niet zo uitdagend dat het nodig zou zijn om de stamverbanden losser te maken. En de rest - de christenen, de marxisten en de verschillende niet-gebondenen - wel, zoals gewoonlijk, gingen ze gewoon met de Joden mee.

 

Nu had ik alles - Palestijns lijden/Joods lijden, misbruiker/mishandelaar. Oké, dus mijn geliefde Joodse slachtoffer was nu de dader, maar dat maakte niet uit, Deir Yassin kon alleen bekeken worden vanuit Yad Vashem - en het lijden van het Palestijnse volk kon alleen gezien worden door het prisma van mijn geliefde Joodse lijden.

 

 Helaas of gelukkig (het kan echt twee kanten op) bleef het daar niet bij. Hier ben ik in 2004:

 

Het is begrijpelijk dat Joden geloven dat hun lijden groter, mysterieuzer en betekenisvoller is dan dat van welk ander volk dan ook. Het is zelfs begrijpelijk dat Joden het gevoel hebben dat hun lijden de onderdrukking van een ander volk kan rechtvaardigen. Wat moeilijker te begrijpen is, is waarom de rest van de wereld hierin is meegegaan. 

En...

 Dat Joden hebben geleden valt niet te ontkennen. Maar erkenning van dit lijden is zelden genoeg. Joden en anderen hebben geëist dat het Joodse lijden niet alleen wordt erkend, maar dat het ook een speciale status krijgt.

 

Joods lijden wordt beschouwd als uniek, centraal en vooral mysterieus. Joods lijden wordt zelden vergeleken met het lijden van andere groepen. Zwarten, vrouwen, kinderen, homoseksuelen, arbeiders, boeren, allerlei minderheden hebben allemaal geleden, maar geen enkele zo erg als de Joden. Protestanten door toedoen van katholieken, katholieken door toedoen van protestanten, heidenen en ketters, ze hebben allemaal geleden onder religieuze vervolging, maar geen enkele zo meedogenloos als de Joden. Indianen, Armeniërs, zigeuners en aboriginals, ze zijn allemaal het doelwit geweest van eliminatie, maar geen van hen zo moorddadig en met voorbedachten rade als de Joden.

 

Joods lijden wordt beschouwd als mysterieus en onbegrijpelijk. De context wordt zelden onderzocht. De plaats en de rol van Joden in de samenleving - hun historische relaties met kerk en staat, landheren en boeren - wordt bijna nooit onder de loep genomen, en terwijl de houding van niet-Joden ten opzichte van Joden onderwerp is van intense belangstelling, wordt de houding van Joden ten opzichte van niet-Joden zelden genoemd. Pogingen om deze kwesties te confronteren worden met argwaan en soms met vijandigheid begroet, in de vrees dat uitleg kan leiden tot rationalisatie, die kan leiden tot verontschuldiging en vervolgens zelfs tot rechtvaardiging.

                uit De waarheid spreken voor Joden door Paul Eisen

En weer een paar maanden later...

De kwestie (van het Joodse lijden) is complex en kan hier niet volledig worden besproken of beslist, maar de volgende punten kunnen aanzetten tot nadenken en discussie.

 

 Zelfs tijdens de meest verschrikkelijke tijden van Joods lijden, zoals de kruistochten of de Chmielnitzky slachtingen in de zeventiende eeuw in Oekraïne, en nog meer op andere momenten in de geschiedenis, is gezegd dat de gemiddelde boer er zijn ogen voor zou hebben gegeven om een Jood te zijn. De betekenis is duidelijk: over het algemeen, en gedurende het grootste deel van hun geschiedenis, was de toestand van Joden vaak veel beter dan die van de massa van de bevolking.

 De hierboven genoemde Oekraïense massamoorden vonden plaats in de context van een boerenopstand tegen de onderdrukking van de Oekraïense boerenstand door hun Poolse overheersers. Zoals zo vaak het geval is geweest, werden Joden gezien als een traditionele bondgenoot van de heersende klasse in hun onderdrukking van de boerenstand. Chmielnitzky, de leider van deze volksopstand, is vandaag de dag een Oekraïense nationale held, niet vanwege zijn aanvallen op Joden (er zijn zelfs verwijzingen naar zijn aanbod aan arme Joden om zich aan te sluiten bij de opstand tegen hun uitbuitende geloofsgenoten - de Joden weigerden), maar omdat hij opkwam voor de rechten van de onderdrukte Oekraïners. Nogmaals, de conclusie is duidelijk: uitbarstingen van antisemitisch geweld, hoewel nooit gerechtvaardigd, zijn vaak reacties geweest op zowel echt als denkbeeldig Joods gedrag.

 In de Holocaust stierven drie miljoen Poolse Joden, maar ook drie miljoen niet-joodse Polen.

 Op dezelfde manier verbrandde de kerk Joden voor hun afwijkende overtuigingen, maar daarna verbrandde de kerk iedereen voor hun afwijkende overtuigingen. Dus opnieuw moet de vraag worden gesteld: wat is er zo speciaal aan het Joodse lijden?

En...

De Holocaust, het paradigma voor al het antisemitisme en al het Joodse lijden, wordt behandeld als iets dat niet onderzocht mag  of onderzocht kan worden. Het in twijfel trekken van het Holocaustverhaal is in het beste geval sociaal onaanvaardbaar, wat vaak leidt tot sociale uitsluiting en discriminatie, en in het slechtste geval is het op sommige plaatsen illegaal en wordt het bestraft met zware straffen. Holocaustrevisionisten, die door hun tegenstanders holocaustontkenners worden genoemd, hebben dit in twijfel getrokken. Ze ontkennen niet dat het naziregime de Joden brutaal en uitgebreid heeft aangevallen, maar ze ontkennen wel het holocaustverhaal zoals dat door de huidige gevestigde orde en elites wordt verteld. Specifiek beperkt hun ontkenning zich tot drie hoofdgebieden. Ten eerste ontkennen ze dat er ooit een officieel plan is geweest van de kant van Hitler of enig ander deel van het naziregime om systematisch en fysiek elke Jood in Europa te elimineren; ten tweede ontkennen ze dat er ooit moorddadige gaskamers hebben bestaan; ten derde beweren ze dat het aantal Joodse slachtoffers van de nazi-aanval sterk is overdreven.

 

Maar dat is het punt niet. Of degenen die het Holocaustverhaal in twijfel trekken nu revisionistische geleerden zijn die de waarheid proberen te achterhalen en schaamteloos vervolgd worden omdat ze zich verzetten tegen een machtige factie, of dat het gekke Jodenhaters zijn die een tragedie ontkennen en de slachtoffers ervan belasteren, feit is dat je de Armeense genocide in twijfel mag trekken, vrijelijk mag discussiëren over de slavenhandel, mag zeggen dat de moord op miljoenen Ibos, Kampucheanen en Rwandezen nooit heeft plaatsgevonden en dat de maan slechts een stuk groene kaas is dat in de ruimte zweeft, maar dat je de Joodse Holocaust niet in twijfel mag trekken. Waarom? Omdat de Holocaust, net als de rest van de Joodse lijdensgeschiedenis, het verhaal van de Joodse onschuld ondersteunt, dat wordt gebruikt om elke poging om te zien en de Joodse macht en verantwoordelijkheid in Israël/Palestina en elders in de wereld te begrijpen, te verbijsteren en te verwarren.

                                 Uit Joodse macht door Paul Eisen

 Het was tijdens het schrijven van het bovenstaande en nog veel meer dat ik Joel Hayward's noodlottige M.A. thesis The Fate of Jews in German Hands 1933-1945 tegenkwam. Dat Hayward herriep deed er niet toe en zijn geloofwaardigheid werd alleen maar versterkt door zijn eigen duidelijke verbazing over wat hij schreef - een verbazing die volledig geëvenaard werd door die van mij over wat ik las. Dat de Holocaust werd uitgebuit en misbruikt, had ik begrepen, maar de waarachtigheid ervan? Absoluut niet. Nu, voor de allereerste keer, konden er twijfels zijn.

 

 

Holocaust Ontkenner

 

Het is altijd de moeite waard om je termen te definiëren. Niet dat het veel helpt - de inquisiteurs zullen zien wat ze willen zien en beweren wat ze willen beweren. Maar voor de goede orde, dit is wat ik wel en niet in twijfel trek. Eerst wat ik niet in twijfel trek:

 

Ø Ik betwist niet dat het nationaalsocialistische regime Joden meedogenloos vervolgde.

 

Ø Ik betwist niet dat Joden in Duitsland gediscrimineerd, gewelddadig aangevallen, onteigend, in kampen opgesloten en verdreven werden en dat veel Joden als gevolg daarvan stierven.

 

Ø Ik betwist niet dat Joden in door Duitsland bezette landen of binnen de Duitse invloedssfeer meedogenloos werden aangevallen, onteigend en onderworpen aan wrede deportaties, velen naar dwangarbeiderskampen waar vele honderdduizenden stierven.

 

Ø Ik betwijfel niet dat veel Joden in het Oosten zijn geëxecuteerd door schieten.

 

Maar genoeg van deze negativiteit - hier is wat ik wel in twijfel trek:

 

Ø Ik betwijfel of er ooit een officieel plan is geweest van de kant van Hitler of enig ander deel van het nationaalsocialistische regime om systematisch en fysiek elke Jood in Europa te elimineren.

 

Ø Ik betwijfel of er ooit moorddadige gaskamers hebben bestaan.

 

Ø Ik trek het cijfer van zes miljoen Joodse slachtoffers van de nazi-aanval in twijfel en ik denk dat het werkelijke cijfer aanzienlijk lager was.

 

En tot slot nog één ding dat ik niet in twijfel trek en ook niet doe: Ik trek de gruwelijkheid van wat de nationaal-socialisten de Joden hebben aangedaan niet in twijfel, noch het recht van Joden (inclusief mijzelf) om die gruwelijkheid te beschouwen zoals zij dat willen. Ik trek echter wel hun recht in twijfel om de rest van de wereld te dwingen hetzelfde te voelen.

Ontken de Holocaust!

Voor mijn geld kan een kind van zes al zien dat er iets niet klopt aan het verhaal over de Holocaust, en de wetenschap bevestigt gewoon wat ik al vermoedde. Maar ik verschil van mening met de Holocaust Revisionisten. Zij zijn geleerden - historici en wetenschappers die 'waarheid en exactheid' toepassen om de waarheid of het tegendeel van het Holocaustverhaal vast te stellen. Ik ben geen geleerde. Ik geef niets om de chemische sporen in metselwerk of het topologische bewijs voor massagraven. Maar ik heb de literatuur gelezen en het klopt gewoon niet.

 

Dat de Joden zwaar hebben geleden van 1933-1945 staat niet ter discussie, maar de notie van een voorbedachte, geplande en industriële uitroeiing van de Joden in Europa met zijn iconische gaskamers en magische zes miljoen worden allemaal gebruikt om de Holocaust niet alleen bijzonder, maar ook heilig te maken. We worden geconfronteerd met een nieuwe, seculiere religie, een valse god met een verbazingwekkende macht om aanbidding af te dwingen. En net als de Kruisiging met zijn kruis, wederopstanding enzovoort, heeft de Holocaust belangrijke en heilige elementen - de uitroeiingsdwang, de gaskamers en de heilige zes miljoen. Deze elementen vormen de heilige Holocaust die Joden, zionisten en anderen aanbidden en die de revisionisten afwijzen.

 

Dit is ook geen kleinigheid. Als dat zo was, waarom dan die ophef, waarom die heksenjacht, waarom de gevangenneming van David Irving, Ernst Zündel en Germar Rudolf? En niet alleen zij. Wat misschien wel een enorme leugen is, wordt gebruikt om zo'n beetje de hele mensheid te onderdrukken. De Duitse en Oostenrijkse volkeren die, zo wordt ons verteld, de slachting hebben bedacht en uitgevoerd; de Russische, Poolse, Oekraïense, Litouwse, Letse, Estse, Roemeense, Hongaarse, volkeren enz. die zogenaamd gastheer waren voor de slachting, eraan hebben meegewerkt en deze hebben toegejuicht; de Amerikanen, de Britten, de Fransen, de Nederlanders, de Belgen, de Italianen (maar niet de Denen en de Bulgaren) enz. die blijkbaar niet genoeg deden om de slachting te stoppen; de Zwitsers die aan de slachting verdienden, en de hele christelijke wereld die, zo lijkt het, de geloofstradities en ideologieën creëerde waarin de slachting kon plaatsvinden, en nu de Palestijnse, Arabische en moslimvolkeren die blijkbaar een nieuwe slachting willen aanrichten - in feite onderdrukt de Holocaust de hele niet-joodse wereld en ook een groot deel van de joodse wereld. Sta op en maak er een einde aan.

 

Dus hier is iets anders. De holocaustrevisionistische geleerden en onderzoekers zijn toegewijde en bekwame studenten van historisch bewijsmateriaal en voor hen is 'holocaustontkenner' niet meer dan een scheldwoord dat wordt gebruikt zoals 'heks' misschien werd gebruikt in de Middeleeuwen. Maar voor mij is 'Holocaustontkenner' een etiket dat ik accepteer. Dat is niet omdat ik denk dat er niets ergs is gebeurd met Joden door toedoen van de nationaal-socialisten - voor wat het waard is, het echte verhaal van wrede etnische zuiveringen raakt me veel meer dan welke 'Holocaust' dan ook - en het is zeker niet omdat ik denk dat een dergelijke aanval juist is. Nee, ik ontken de Holocaust omdat het Holocaust-verhaal, zoals het is samengesteld, uitgebuit en afgedwongen, een valse en beledigende god is en ik wil er zoveel mogelijk morele afstand tussen bewaren....

Saturday, February 08, 2025

1477 Het zijn niet alleen Grote Misdadigers. Ze plegen ook kleinere misdaden.

 

Een man stelt een vraag aan het publiiek: 

Ik noem het aantal  overtredingen dat een bepaalde groep heeft gemaakt, en nou moet U raden of ik over de spelers van het NBL of van het NBA of van het NFL spreek. 

36 hebben hun echtgenote gemolesteerd

7 zijn gearresteerd voor fraude.

19 zijn beschuldigd voor het schrijven van ongedekte cheques

117 zijn minstens twee keer failliet gegaan.

3 zaten gevangen wegens geweldpleging

71 kunnen geen creditcard krijgen wegens schulden

14 zijn gearresteerd wegens drugszaken

8 werden gearresteerd wegens winkeldiefstal

21 zijn op dit moment aangeklaagd in rechtszaken

84 zijn het afgelopen jaar gearresteerd wegend dronken autorijden.



380 mensen denken: de lijst  bespreekt NBA spelers 

De rest denkt: NFL. 


Het antwoord is:  dit zijn de overtredingen van de 435 leden van Het Congres.... ! 


De link naar het Tik Tok filmpje:

https://x.com/i/status/1886270953736331593

          ---------------------------------------------

Uit de comments:


I wonder what the 2024 numbers were. Grok: Mark Bailey from Dallas Theological Seminary discusses a list of supposed crimes by members of Congress, initially presented as being related to either the NBA or NFL, was recorded in 2012. However, the statistics he references in the video date back to a 1999 blog post from Capitol Hill Blue.

 JV:  Gezien wat ik van de Amerikaanse politiek heb gezien in de laatste 25 jaar, is het sinds 1999 niet beter geworden !


Monday, January 06, 2025

1476 Als je kinderen doodt is dat OK. Als je ze redt pleeg je genocide.....

UPDATE: Hieronder vergelijk ik de daden van Putin met de daden van Netanyahu.  Putin wordt van genocide beschuldigd door deze NRC columnist. Zou Netanyahu niet wat eerder in aanmerking komen?  Maar nu bedacht ik: 'En wat te denken van mevrouw Albright !  Zij  liet 500.000 Iraakse kinderen bewust sterven ( door sancties) terwijl ze wist dat Saddam  geen  WMD's had ! '  

                      -----------------

Voor zover ik weet kampt elk westers land met een snelle afname van de geboortes.

Achteraf gezien was 'de  pil' niet helemaal een zegen. Die heeft veel meer schade gedaan dan we altijd dachten volgens homeopaat Arjen Pasman: de pil gooide het hormonaal systeem van de vrouw in de war. 

Hoe los je sterke bevolkings-afname op?  In de VS en West Europa laten ze iedereen binnen,  maar dat is vooral op korte termijn nuttig voor de 1%.     Op de lange termijn helpt het niks, en wat je er gratis bij krijgt is :  eeuwige bonje. Zoals Hutu's en Tutsi's  eeuwig bonje hebben.  En Hindu's en Moslims. En Catalanen en Spanjaarden. En ga zo maar door. 

Putin heeft de beste oplossing: hij geeft financiele voordelen aan mensen die meer kinderen op de wereld zetten. 

Of zou  hij ook Oekraïense kindertjes mee nemen naar Rusland?   Wie weet. 

Maar àls hij dat zou doen,  dan zou hij die natuurlijk niet dood maken ! 

En dàt idiote idee is de opinie van ene Skorobogatov. ( De NRC publiceerde al 17 Rusland -bashing artikelen van deze man die nu in Antwerpen woont)

En dàt idiote idee vindt de NRC de moeite waard om te publiceren. 

  ---------------

Ik weet dat Putin wordt gezocht door het Int. Strafhof omdat hij kinderen heeft ontvoerd. 

Maar de letterlijke aanklacht heb ik nergens gelezen.   

  ----------------

Er is een wet die zegt: Maak het niet ingewikkelder dan nodig. Als de eenvoudigste verklaring afdoende is,  neem die dan voorlopig aan als zijnde waar. ( ben nu de term vergeten).

De eenvoudigste verklaring zou zijn die welke door Rusland is gegeven: Er zijn veel kinderen die niet bij hun  ouders leven of kinderen waar de ouders wat minder goed voor ze  kunnen zorgen. Neem die mee naar een veilig gebied als  ze zich in een oorlogsgebied bevinden. 

Volgens de verantwoordelijke mevrouw in Rusland was het zo dat ouders die hun meegenomen kind terug wilden,  dat kind altijd terug kregen. ( Ik herinner me dit. Heb nu geen citaat.)

In onderstaand NRC artikel lezen we dat : 

Na de bezetting van de regio Cherson in 2022 ging het hoofd van het tehuis, Lidia Sjarvarly, samenwerken met de bezettingsmacht, die haar benoemde tot het hoofd van drie nabijgelegen dorpen. Het succesvolle tegenoffensief van het Oekraïense leger in de herfst van 2022 dwong niet alleen Poetins soldaten op de vlucht, maar ook de collaborateurs. Lidia Sjarvarly dwong alle kinderen om mee te gaan naar Rusland. Voor ieder van hen ontving ze een toelage van 100.000 roebel (ongeveer 1.000 euro), waarna ze de kinderen aan hun lot overliet en het geld in eigen zak stak.

Dus Lidia was collaborateur en moest -- om niet dood op straat te eindigen zoals de doden in Boetsja --  snel naar Rusland vluchten. Natuurlijk had ze de kinderen achter kunnen laten. Maar wie zou er dan voor hen zorgen, zo midden in een oorlog ? 

Dat ze  het geld in eigen zak stak is niet netjes. Maar meer een kwestie tussen de gastgezinnen en deze Lidia. 

Onze opinie-maker beweert dat Rusland een genocide pleegt.  Doe je dat door de kinderen naar jouw eigen land te halen en in veiligheid te brengen ? Of doe je dat door ze te laten waar ze waren:  in oorlogsgebied?  Kan de NRC me dat zeggen? 

Tussen de regels door lees ìk  een heel ander verhaal: de arme jongen pleegde zelfmoord omdat zijn ouders alcoholisten waren en omdat de opvang in Oekraïne hem als een slaaf  behandelde.  Dààr zien we zijn gruwelijke lot.  Toen hij in  een vreemd land terecht kwam werd het hem allemaal te veel. 

In de video van de journalisten zien we dat Alexander in een gezin met 17 pleegkinderen terecht kwam.  Dat is wel erg veel om elk kind persoonlijk aandacht te geven.  Maar volgens velen was Alexander altijd depressief en dacht hij altijd aan zelfmoord.  Ook heel betrokken ouder zijn niet in staat gebleken om zulke kinderen van hun daad te weerhouden.  Verder: we zien dat alle andere kinderen goed terecht zijn gekomen: ze studeren of zijn gehuwd en hebben kinderen. Geen enkele is terug naar Oekraiene gegaan zover ik zie. 

De pleegvader weet natuurlijk over het Int. strafhof en de veroordeling van Putin en hij weet precies wat voor artikel hier in de maak  is. Wat hij ook zal zeggen: het wordt een negatief verhaal.  Hij is dat helemaal beu,  dat kun je wel horen. 

Ja. Het is een tragisch lot, een tragische gebeurtenis.  Maar met genocide door Rusland heeft het duidelijk helemaal niks te maken. 

Met Rusland zwart maken:  daar heeft het àlles te maken. 

En toch heeft het óók met moord te maken, want wat NRC en Skorobogatov  doen is: beweren  dat Rusland ons wil aanvallen en  dus aansturen op een zwaar bewapend Europa.  Hoe moet Rusland hier op reageren?  Ze kan alleen het zekere voor het onzekere nemen en óók gaan bewapenen. En dat is precies wat de Neocons willen: dat de goyim elkaar gaan uitmoorden. 

Om dat te bereiken moeten ze beiden zwaar bewapend zijn, en moeten ze zo dicht op elkaar zitten dat elke kleine vergissing tot een kernoorlog leidt.  Zulke kleine vergissingen gebeuren met regelmaat.....   onze dagen zijn geteld.  

Tenslotte:  Zoals Mearsheimer en Sachs en Wesley Clark en al die anderen al 20 jaar zeggen: Het zijn de Neocons die de buitenland-politiek in de VS bepalen.    

De knechten van de Neocons  (bij de NRC) doen weer waar ze  het best in zijn:  leugens verkopen,  maar met plausible deniability, want  het is immers slechts 'een opinie'.   (  Het Neocon wereldbeeld is simpel :  "Wij moeten kwaadschiks over de wereld regeren. God staat aan  onze kant. En wij moeten met regelmaat een landje met de kop tegen de muur gooien, zodat ze weten wie de baas is. " ( quote van neocon Michael Ledeen )  

De NRC kiest al jaren de zijde van deze genocidale beweging. 


             ------------------------- tot zover de inleiding door J V -------------


 

Gedeporteerde Oekraïense kinderen delen een gruwelijk lot


opinie

Deportatie

De Oekraïense tiener Aleksandr Jakoesjenko maakte een einde aan zijn leven. Hij is slachtoffer van de genocide, ontketend door het Poetinregime, schrijft Aleksandr Skorobogatov.

 

  • Leestijd 4

  • In de Sovjet-Unie was er voor kinderen van alle nationaliteiten maar één echt feest: Nieuwjaar. Religieuze feestdagen waren allang verboden, de staatsfeestdagen interesseerden niemand. Daarom was Nieuwjaar voor ons een oogverblindende uitbarsting van vreugde, een magische avond waarop kinderdromen uitkwamen.

Ik herinner me hoe ik als vierjarige op mijn buik naar Ded Moroz (Grootvadertje Vorst, een Slavische versie van de Kerstman) kroop, die tussen de dicht opeengepakte dennentakken stond, hem toefluisterde welk cadeau ik wilde krijgen, en op een voor mij onverklaarbare manier stond precies dat felbegeerde geschenk de volgende ochtend onder de nieuwjaarsboom.

Ik herinner me ook dat er werd aangebeld terwijl ik met mijn moeder aan de feestelijke nieuwjaarstafel zat. Natuurlijk was het Ded Moroz, want er was niemand te zien toen we de deur openden, en tegen de muur stond een ijshockeystick, waar ik nooit van had durven dromen. Het nieuwe jaar beloofde op deze avond eindeloze hockeywedstrijden, en de warmte, liefde en zorg van volwassenen.

Aleksandr Jakoesjenko, een van de vele duizenden Oekraïense kinderen die door het Poetinregime gedwongen uit Oekraïne naar Rusland werden gedeporteerd, zal nooit meer een nieuwjaarsfeest vol hoop kunnen beleven. Op 10 januari 2024 maakte hij op achttienjarige leeftijd een einde aan zijn leven, op enkele kilometers van het huis van zijn Russische pleegouders, waar hij door arbeiders werd gevonden. Zijn zelfdoding werd 24 december 2024 pas bekend, dankzij Vazjnyje Istorii, een onafhankelijk onderzoeksmedium. Op basis van wat hij aantrof, vermoedt de forensisch arts dat de tiener waarschijnlijk op het laatste moment nog van gedachten was veranderd over zijn zelfmoordpoging.

Extreem zwaar

Voor het begin van de grootschalige oorlog woonde Aleksandr in een Oekraïens gezinsvervangend tehuis. Hij was geen wees, maar zijn ouders waren niet in staat om voor hem te zorgen door ernstige alcoholproblemen. „De omstandigheden daar waren extreem zwaar”, vertelt zijn vriend, die samen met hem in het tehuis woonde. „We moesten ontzettend veel werken. Er was een bouwplaats, Aleksandr en ik moesten bijna elke dag pleisterwerk doen en cement mengen, zowel in de zomer als in de winter.” De kinderen werden geslagen, en de jongste kinderen werden het zwaarst mishandeld.

Na de bezetting van de regio Cherson in 2022 ging het hoofd van het tehuis, Lidia Sjarvarly, samenwerken met de bezettingsmacht, die haar benoemde tot het hoofd van drie nabijgelegen dorpen. Het succesvolle tegenoffensief van het Oekraïense leger in de herfst van 2022 dwong niet alleen Poetins soldaten op de vlucht, maar ook de collaborateurs. Lidia Sjarvarly dwong alle kinderen om mee te gaan naar Rusland. Voor ieder van hen ontving ze een toelage van 100.000 roebel (ongeveer 1.000 euro), waarna ze de kinderen aan hun lot overliet en het geld in eigen zak stak. De vrouw kocht in Rusland een huis van 350 vierkante meter, terwijl Aleksandr en de overige Oekraïense kinderen werden overgedragen aan andere Russische gezinnen, waar niemand op hen zat te wachten.

‘Niemand heeft me daar nodig”, stuurde Aleksandr in een spraakbericht aan zijn vrienden kort voor zijn dood. „Dat hebben ze me duidelijk gemaakt. Ik verpest ieders leven. Ik kan dit niet aan. Als ik er niet was, zou niemand problemen hebben, was ik hier maar nooit naartoe gekomen. Het doet zo veel pijn. Ik weet niet wat ik moet doen.”

Alsof het voor een hond was

Aleksandr had zijn vrienden verteld over zijn verlangen om terug te keren naar Oekraïne, maar zijn pleeggezin had zijn documenten afgenomen. „Ze namen zijn paspoort af, en daarom pleegde hij zelfmoord”, getuigde een vriendin van hem. Over de begrafenis van Aleksandr vertelde een andere vriendin: „Zijn pleeggezin koos de goedkoopste kist. Toen mensen bloemen op het graf legden, liepen zij gewoon naar voren en gooiden hun bloemen alsof het voor een hond was. En toen het tijd was om te vertrekken, zei het pleeggezin: ‘Godzijdank is hij dood. Minder problemen.’” Zijn pleegvader bekende aan Vazjnyje Istorii: „Niemand had hem nodig, niet tijdens zijn leven en niet na zijn dood.”

Ik verpest ieders leven. Ik kan dit niet aan. Als ik er niet was, zou niemand problemen hebben
Aleksandr Jakoesjenko (18) gedeporteerde Oekraïner die zelfmoord pleegde

Aleksandr Jakoesjenko is niet alleen een slachtoffer van de onverschilligheid en wreedheid van volwassenen die de plicht hadden om voor hem te zorgen. Hij is een slachtoffer van de genocide die is ontketend door het Poetinregime, dat de systematische vernietiging van Oekraïners en Oekraïne nastreeft. De conventie inzake de voorkoming en bestraffing van genocide van de Algemene Vergadering van de VN uit 1949 definieert ‘de gedwongen overdracht van kinderen van de ene menselijke groep naar de andere’ als een van de kenmerken van genocide. Dit gruwelijke lot delen vele duizenden Oekraïense kinderen – tientallen duizenden tot honderdduizenden – die, zoals Aleksandr, gedwongen naar Rusland werden gedeporteerd.

Ik kan niet begrijpen hoe Poetins ‘nuttige idioten’ in het Westen deze ontvoerder van Oekraïense kinderen vergoelijken. Hoe rechtvaardigen de leiders van buitenlandse staten hun contact met een oorlogsmisdadiger, zoals degenen die de BRICS-top bijwoonden, of de Slowaakse premier Fico, die onlangs Poetin bezocht om te onderhandelen over energieleveringen aan zijn land?

Waanzinnige oorlog

Ik zou willen geloven dat de misdaden van Poetin in Oekraïne – de vernietiging van Oekraïense steden en dorpen, de martelingen van en de moorden op burgers, en de gedwongen deportatie van Oekraïense kinderen – nooit zullen worden vergeten, dat Poetin nooit vergeven zal worden. Maar ik vrees dat het uiteindelijk toch op vergeving zal uitdraaien, dat westerse gasten weer naar het Kremlin zullen trekken. Dat Den Haag zijn arrestatiebevel zal intrekken, en dat westerse hoofdsteden binnen een paar jaar opnieuw hun deuren zullen openen voor een man die verantwoordelijk is voor een waanzinnige oorlog waarin al drie jaar lang honderdduizenden Oekraïners en Russen lijden en sterven, mannen en vrouwen, volwassenen en kinderen.

„Aleksandr werd op één dag begraven, alsof hij een hondje was”, vertelde de moeder van een vriendin van hem. De stadsadministratie reageerde op de dood van de Oekraïense tiener met een lovend artikel op haar site over het pleeggezin, getiteld: Liefde is er genoeg voor iedereen. Enkele maanden later kreeg het pleeggezin opnieuw een ander kind toegewezen.

Lees ook
VN-Kinderrechtencomité roept Moskou op te stoppen met deporteren van Oekraïense kinderen
Een speeltuin aan de rand van Kyiv, nadat daar net een helikopter is neergehaald.
Praten over zelfdoding kan bij de landelijke hulplijn 113 Zelfmoordpreventie. Telefoon: 113, 0800-0113 of www.113.nl.
Een versie van dit artikel verscheen ook in de krant van 6 januari 2025.

Sunday, January 05, 2025

1475 Elon Musk.

 Elon Musk .............. Waar gaat  dat heen?

Hij is een zeer daadkrachtig mannetje. Bijna boven-natuurlijk. 

Op zijn YT kanaal kun je zien dat hij niet alleen bezig is met auto's en space travel en  neuro-link en nog zo wat,  maar ook met uitvouwbare woningen die op een vrachtauto aankomen,  met electrische fietsen, etc etc. 

Maar sinds enige tijd neemt hij ook openlijk politieke invloed

In de eerste plaats door Twitter te kopen, en daar ZIJN  EIGEN CENSUUR op toe te passen. 

Dan heeft hij een invloedrijk medium als de vrouwen-praatclub van The View een rechtszaak aangedaan voor 80 miljoen $, en bovendien schijnt hij dat programma te hebben gekocht ! 

Dan heb je dus een extreem linkse  blikvanger van de MSM in eigen hand. 

Zoals we weten steunt Musk ook de Reform Party in de UK ( als Farage op stapt) en valt hij Starmer aan. En hij steunt AfD  in Duitsland. 


Een opmerkelijk voorval: 

Grote bedrijven kunnen personeel  legaal naar de VS halen  met behulp van een stukje wetgeving: H-1B. 

Men beweert dan: "Dat zijn de knappe koppen die de VS zelf onvoldoende heeft.  Iedereen heeft daar  baat bij ! "

( Mijn standpunt is:  Stop met de brain drain. Èn Stop met ontwikkelingshulp.  Laat elk land zijn eigen brains behouden zodat elk land zichzelf kan opbouwen.) 

Maar wat blijkt?  H-1B werd vooral gebruikt om middenkader naar de VS te halewn, zodat men voor dat midden-kader slechts de helft of nog minder loon moest betalen dan men voor de originele Amerikanen deed. Die werden aan de deur gezet! 

Vivek en Elon zijn nu door de mand gevallen. Hun verdediging van H-1B heeft duidelijk gemaakt dat MAGA  niet echt gemeend is, wat hen betreft.   ( Jimmy Dore vind ik de beste YT van dit moment. hij behandelt al dit soort zaken kort.   Niet altijd even begrijpelijk, maar OK, de grote lijnen zijn duidelijk. ) 

Nog een opmerkelijk voorval: 

In Engeland waren jarenlang Pakistaanse jongens / bendes actief die jonge meisjes aanrandden en verkrachtten. De politie deed er niks aan.  Tot recent.

Op twitter zien we een oude moslim-geestelijke die zegt: "Vrouwen moeten zich bedekken. Als ze  dat niet doen , dan maken ze de mannen hitsig en als die mannen hen verkrachten zijn de vrouwen zelf schuld daaraan. De mannen verdienen geen straf." Zo ongeveer herinner ik me die tweet.  Ook een oude moslim-vrouw vertelt dit verhaal.

Genoeg koren op de molen voor Elon om de moslims in een kwaad daglicht te zetten, en hij klaagt ook Keir Starmer aan, want die was jarenlang verantwoordelijk voor de rechtspraak waar die pakistani onder vielen. 

Ik zie een patroon.   

Zoals we weten zijn de Media de sterkste entiteit: zij bepalen 

Wat  Het Volk weet.  

Wat Het Volk vindt.  

Wanneer Het Volk woedend wordt. 

Zoals we weten zijn alle negen invloedrijkste entiteiten onder joodse controle: 

De Media,  De Bankenwereld,   De Index-Beleggers (Blackrock, State Street etc) ,  de FED,  Big Corporations met Big Pharma en Big Food) ,  de Politici,  de Denktanks,  Academia,  de NGO's.

Zoals we weten willen onze joodse vrienden de wereld controleren. 

Zoals we weten hebben ze één belangrijke strategie:  

1. Verdeel en Heers, en:

2. Laat de opponent zichzelf liquideren. 

 

De aanval  op de moslims:

In de tijd van Coudenhove-Kalergie waren ze nog van plaan om de Afrikanen te gebruiken om europa te verzwakken.  Maar na de stichting van Israel zijn de moslims natuurlijk veel nuttiger. 

Richard Perle werd in 1980 al veroordeeld omdat hij moslim-schooltjes in Centraal Azie financierde met amerikaans belasting geld ( bron:  Sybil Edmonds) .  latde rdeed het American-Trukish Council dat werk.

De jongens werd een verouderde en gewelddadige versie van de Koran ingepeperd et voilà:  Israel had zijn gratis legertje om overal moderne moslim-leiders te verdrijven en sterke landen tot zwakke puinhopen te maken.  Bijvangst:  enorme aantallen vluchtelingen die europa niet kon weren, want ja: in Brussel waren we er in geluisd:    Òns zou  'Auschwitz' nòòit zijn  gebeurd hoor ! wij zijn humaan ! ònze poorten staan open voor vluchtelingen !  Kijk  maar ! 

  ---------

De aanval op het Christendom.

In 1917 werden alle religies ( Rusland was christelijk)  verboden, maar in 1936 bleken alle synagoges nog in tact. 

In 1963 was een joods team  (Zo is het Toevallig ook nog eens een keer)  op de tv dat de TV masten op de daken vergeleek met  'het kruis', en de tv als de nieuwe religie.  Een eerste blasfemie op onze tv. 

Fons Jansen met De Lachende Kerk was ook subversief , met humor uiteraard als afleiding.

Het celibaat en de kleurrijke kazuifels ( jurken)  en al die misdienaars zijn natuurlijk een magneet voor homo's.  Wat je dan nog moet doen is een  heel hoog geplaatste priester influisteren dat 'het bestraffen van misdragingen' veel meer schade doet aan de Kerk dan het  niet bestraffen.   

Een aanval op de Islam, met steun van Elon. 

In Rotherham waren pakistaanse jongeren die soms jarenlang `de kans kregen om blanke meisjes te groomen (verleiden)  en te verkrachten. Pas recentelijk is hier tegen  opgetreden. 

Waarom?  We weten dat de engelse elite volledig onder joods bewind staat. 

Het is dan heel simpel: Maak die engelse leiders wijs dat  optreden tegen die pakistani meer kwaad dan goed doet.  Dat het best mee valt. Dat die meisjes zelf  bewust met die jongens mee gingen. Dat het probleem wel  voorbij zal gaan. Je hoeft alleen enkele hoge lieden bij politie en in de politiek in jouw macht te  hebben om dit voor elkaar te brengen. 

Maar waarom zouden de joden al die bobo's in hun macht hebben? 

Wat denk je van Epstein ?

En wat denk je van P Diddy ?  ( Voor  de zwarten en voor de artiesten die op Epstein Island uit de toon zouden vallen.) 

Het is bijna ondenkbaar dat 'ze' niet op een of andere manier ook macht over Elon Musk hebben. 

Ik vind het in elk geval geen goed teken dat Musk  'Rotherham'  gebruikt om de moslims zwart te maken. 

Weet hij dan echt niet dat de joden ècht het volk zijn die sex met kleine kinderen als 'OK'  beschouwen? 

Nee, dat weet Musk echt niet.  Hij twitterde dat 'Rotherham' de grootste misdaad van de Engelsen  was in hun historie....   

Nooit gehoord van de 2 miljoen Bangla-Deshi  die door Churchill de hongerdood werden ingejaagd dus... 

  ---------------------

Als Musk de meest invloedrijke burger ter wereld is of wordt,  dan staan we er niet goed voor.  

Tenzij hij snel bij leert.  

Maar hij weet ook wel dat zijn leven dan niet zo lang meer zal duren.








Thursday, January 02, 2025

1474 Een belangrijk supplement: C15. Nieuwe ontdekking. Vergelijkbaar met vitamine C en vitamine D ?

 Ik moet een slag om de arm houden, want heb nog maar 2 uur geleden voor het eerst hierover gehoord. Bovendien verdient de 'boodschapper' aan het supplement sdat ze promoot.  


Mevrouw Vann-Watson ( VW) is onderzoekster bij de US marine en zag dat de Navy dolfijnen in Florida veel minder lang leefden dan die in San Fancisco.  

Het verschil:  in Florida hadden de dieren veel minder C15 in het lichaam. Mogelijk door opwarming van de zee en dus minder vet aan de vis die werd gegeten door de dolfijnen. 

VW keek hoe dat bij mensen zit.  Want allerlei  ziekten die vroeger niet voorkwamen , en zeker niet bij jonge mensen, zijn nu veel voorkomend.

C15 zorgt namelijk voor stabiliteit van de cel.  

En jawel:  omdat in 1977 de VS overheid zei;  Geen  melk meer gebruiken, en geen boter, want dat zijn gevaarlijke vetten,. daardoor is nu het C15 niveau bij veel mensen te laag, en dan gaan  de cellen uit elkaar vallen. 

Je krijgt er vette lever van, bijvoorbeeld,  iets dat tot 1980 alleen bij alcoholisten  voor kwam, maar nu bij heel veel mensen en zelfs bij jongeren. 

Het verhaal wordt bevestigd door bijvoorbeeld de Blauwe Zone Sardinie:  nergens leven de mannen zo lang als in Sardinie. 

En warempel: In Sardinie komt bijna al hun eiwitten  van zuivel, en heel weinig uit vlees. En ook nog eens van melk en kaas van dieren die hoog in de bergen grazen.  Die zuivel bevat nòg meer C15.  ( Dat weten we ook al van de zwitserse kazen). 

Zullen we dan maar meer geitenkaas en melk gaan gebruiken? 

Ja, dat is al een vooruitgang in geval je echt te weinig C15 hebt.  ( je moet 0,2 in je bloed hebben. Mannen in Sardinie hebben  0,6 in hun bloed) 

Maar weet wel dat de even getallen van de Fatty acids je korter doen leven: C12,  C14 , C16   

en de oneven getallen C15 en C17  juist het verlengende effect hebben. 

En in die kaas en melk zitten ook de even getallen. 

Een supplement kan dus de beste manier zijn. 

Maar misschien eerst kijken of het C15 nivea gemiddeld een bloedwaarden test kan worden gemeten. 

Als ik meer over  dit onderwerp weet, zal ik dit blog aanvullen. 

Hier een interview ( beetje lang,  niet zo helder, wel volledig)   met mevrouw VW:  

Newly Discovered Cause of Insulin Resistance is Not Sugar orSaturated Fat - Dr. Venn Watson


Deze arts bevestigt het voordeel van C15:

C15 A Longevity Game Changer? | The Studies Reviewed


Mark Hyman spreekt met Venn-Watson: 

Dr. Mark Hyman & Dr. Stephanie Venn-Watson talk about the health benefits of C15:0 and fatty15


NB:  Om ouder te kunnen worden kun je ook rapamycine en metformine slikken.  C15 heeft een even gunstig effect. 

  -------------------

Deze video van Nic Verhoeven is erg sceptisch: ziet er weinig nut in:

C15 Fats: What No One is Telling You [7 Studies Later]

Creator of Physionic

My Credentials

Ph.D. in Molecular Medicine / Cell & Molecular Physiology

Cell & Molecular Biology Researcher [10 years]

M.S. Exercise Physiology

Professor of Physiology, Nutrition


      ------------------ Nog een interessante video  --------------------

Dr Robert Lustig: 

 

If You Want to GET RID of Insulin Resistance Once and forAll, WATCH THIS! | Dr. Robert Lustig

Dit is een heel informatieve video. 

Zeker 2 keer bekijken / bestuderen. 

Waar ik hem niet vertrouw is hier:  Als de interviewer vraagt:  Helpt K2 om calcium in de botten te brengen?  dan antwoord Lustig dat hij daar niks over weet.  Dat geloof ik helemaal niet.

 

Zowel Lustig als VW spreken over min of meer hetzelfde:  Mitochondrien ( de kracht-centrales in de cel) die  niet goed meer werken. (Als ik het goed begrepen heb).