Sunday, November 17, 2024

1465 Het failliet van de alternatieve media en Maccabi en de moslims.

 Wat was 'het geval' ? 

In  Amsterdam  kwamen Israelische jongemannen die zich behoorlijk misdroegen.

Ze trokken door de stad en sloegen van alles kapot. Ze sloegen op mensen in. 

Maar het ergst was dat ze liederen zongen waarin ze de massa-moord op de Palestijnen met trots bezongen. 

Wat doe je als genocide-plegers uit een ander land door jouw straten lopen te zingen?  

Hoe deden we dat vroeger? 

Ik herinner  me nog hoe een groep Auschwitz opzichters en Auschwitz beulen na WO2 bij ons in Amsterdam vrolijk door de straten liepen te zingen: 

"Waar zijn de joden van Amsterdam?  Ze zijn er niet meer ! Ha Ha."

Ik herinner me ook dat er toen een aantal joden waren die daar boos over waren. Sommige joden gingen zelfs zo ver dat ze die Duitsers aanvielen! 

Uiteraard hebben we die joden streng aangepakt: "Jullie discrimineren de Duitsers ! "Het wordt nu eens tijd dat jullie echte Hollanders worden ! Integreren of weg wezen! "  

Ik vond het een beetje vreemd dat de moordlustigen werden beschermd, en ik trok daaruit de conclusie dat de Duitsers in feite bij ons de baas waren geworden, zonder dat wij het door hadden. Een carriere in politiek of journalistiek zonder Duits-gezind te zijn, was steeds meer onmogelijk geworden.  

 

U weet het niet meer?  Echt niet? 

Maar van Maccabi en Ajax en Amsterdam weet U nog wel ? 

Daar gebeurde precies hetzelfde.  Maccabi bezong het feit dat ze 20.000 kinderen onder beton hebben geplet, en het feit dat ze de Gaza vrouwen hadden verkracht en hun bloed hadden gedronken en hun  mannen hadden opgehangen. Ze trokken Palestijnse vlaggen van de gevels.  

Wat kun je verder nog doen, als je jonge moslims kwaad wil maken? 

Ik zou het niet weten. 

De reactie was lauwloenen: slechts 6 mensen met een buil en een blauwe plek hadden verzorging nodig.  Niks aan de hand dus. 

Maar het was een psychologische operatie. ( een psy-op) 

Het ging om propaganda.   

Dus moest de indruk worden gewekt dat het geweld van de moslims uit de lucht kwam vallen, en  veel gevaar opleverde. 

Al heel vroeg in de ochtend zei Netanyahu dat hij twee vliegtuigen zou sturen om de Maccabi supporters te redden van een pogrom. 

Dàt is wat het beeld moest worden in de media, wereldwijd:  moslims die joden aanvallen en joden die per vliegtuig op de vlucht moesten. 

President Biden spark er over, Australie sprak er ove rIndia sprak er over, de hele wereld had het zelfde verhaal:  "De joden zijn alweer het slachtoffer van een pogrom ! "  

Gelukkig waren daar Annet de Graaf en Bender die alles op camera hebben vastgelegd. 

De video van Double Down News geeft ons het beste beeld: 

We zien hoe  onbeschoft de grote Media tegenwoordig durven liegen. Zelfs als ze eerst  de waarheid hebben uitgezonden,  trekken ze dat in om dat te vervangen door de leugen  ( Sky-news). Zelfs als de maker van de viode tegen Reuters zegt dat de daders en slachtoffers verwisselen,  trekt Reuters zich daar niks van aan.  

Zelfs als alles onder de neuzenvan onze parlementsleden is gebeurd en elke Nederlander weet wat 'het geval was' ,  durven onze politici  nog net te doen alsof ze niet weten wat de ware toedracht was ! 

Het is werkelijk niet te geloven !   

Nu kun je wel nagaan dat ze zeker over alle andere zaken ( die minder  duidelijk  zijn vastgelegd op beeld en met honderden getuigen)  durven te liegen ! 



   ----------------  Toegift: één waarheid, honderd leugens in 3 minuten ------  

 ---------- Toegift:  Zo moet je dat doen ! Hecklen voor gevorderden -----

---------Toegift: De Amish: geen vaccins, geen ADHD, geen autisme ------

 ---------Toegift:  Wie begon met de Oekraïne oorlog zei U  ? ----------

---------- Mooie rant van Mehdi Hassan tegen een zionist -------

----------  Over de misdaden van Fauci -----------------


Toegift:  link naar UNZ

 Het Westen begraaft een genocide - door slachtoffers te maken van Israëlisch voetbaltuig

Jonathan Cook - 11 november 2024

 - 3.300 Woorden -


Als het Westen echt bezorgd was over Europa's nazi-verleden, zou het beter stoppen met het aanwakkeren van een maar al te reëel nieuw antisemitisme: ophitsing tegen Arabische en moslimminderheden.

Het is nog nooit zo moeilijk geweest om politieke en media-analyses te maken als nu. Elke dag verwijdert het westerse establishment zich verder van de realiteit. Haar prioriteiten zijn zo omgekeerd, zo obsceen, dat de meest gepaste reactie spot is.

Het laatste voorbeeld was de reactie eind vorige week op gewelddadige confrontaties in Amsterdam voor en na een wedstrijd tussen Maccabi Tel Aviv en de plaatselijke ploeg Ajax.

De belachelijke framing van westerse politici, bijgestaan door mainstream media, was dat de bezoekende Israëli's werden "opgejaagd" in wat zou neerkomen op een "pogrom" door Nederlandse straatbendes, die voornamelijk bestonden uit jongeren van Arabische en islamitische afkomst.

Volgens dit officiële verhaal was het geweld in de straten van Amsterdam het zoveelste bewijs van een opkomend antisemitisme in Europa, geïmporteerd uit het Midden-Oosten. Meer nog, de aanvallen werden voorgesteld als verontrustende echo's van Europa's nazi-verleden.

Scheidend VS-president Joe Biden beweerde dat de Israëlische fans te maken kregen met "verachtelijke" aanvallen die "een echo zijn van donkere momenten in de geschiedenis toen Joden werden vervolgd".

Israël hielp dit idee natuurlijk een handje door door "emergency noodvluchten"  om zijn voetbalfans te "redden" - met de bedoeling herinneringen op te roepen aan zijn luchtbruggen in de jaren '80 van de vorige eeuw naar Ethiopische Joden om te ontsnappen aan hongersnood en berichten over vervolging, of mogelijk aan de luchtbrug uit 1975 van VS-ambassadepersoneel uit Saigon.

Nazi-vergelijkingen

Nederlandse politici met hun eigen lelijke, racistische agenda's en de koning van het land haastten zich om zich bij Israël aan te sluiten en de hysterie aan te wakkeren. Geert Wilders, de racistische, extreem-rechtse leider van de grootste partij in het Nederlandse parlement, zei dat "multicultureel uitschot" een "Jew Jodenjacht".

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken, Annalena Baerbock, gaf de officiële goedkeuring van haar land om de gebeurtenissen in Amsterdam af te schilderen als een potentiële "tweede Holocaust".afschuwelijk en diep  beschamend".

Ze voegde eraan toe: "De uitbarsting van dergelijk geweld tegen Joden overschrijdt alle grenzen. Er is geen enkele rechtvaardiging voor dergelijk geweld. Joden moeten veilig zijn in Europa."

Dit is hetzelfde Duitsland waar dagelijks op video's te zien is hoe Arabische en moslimdemonstranten - in feite iedereen die met een Palestijnse vlag zwaait - worden bruut  worden mishandeld door Duitse politieagenten omdat ze protesteerden tegen Israëls genocide in Gaza.

Baerbock lijkt het prima te vinden om dat soort grenzen te overschrijden - of het nu gaat om het uitroeien van het recht op protest of het bevorderen van een politiek klimaat dat islamofoob geweld toestaat, niet van willekeurige voetbalhooligans maar van functionarissen van de Duitse staat.

Ondertussen maakte de Israëlische premier Benjamin Netanyahu gebruik van de opening die Baerbock bood om het geweld in Amsterdam te vergelijken met de nazi-pogroms tegen Joden in 1938 bekend als de Kristallnacht.

En natuurlijk volgde de Britse minister van Buitenlandse Zaken David Lammy Washington door te verklaren dat hij "geschokt" was. Hij schreef op X: "Ik veroordeel deze afschuwelijke gewelddaden ten zeerste en sta achter het Israëlische en Joodse volk over de hele wereld."



Genocide vieren

Het is geen steun voor geweld, laat staan voor antisemitisme, om erop te wijzen dat dit beeld van de gebeurtenissen volledig los stond van de werkelijkheid.

Op video's op sociale media was te zien hoe de bezoekende Israëlische fans moedwillig  uitlokken confrontaties  zodra ze in Amsterdam aankwamen.

In de dagen voorafgaand aan de wedstrijd hadden ze Palestijnse vlaggen in het centrum van de stad neergehaald en verbrand. Ze hadden jacht gemaakt op Nederlandse taxichauffeurs en voorbijgangers van wie ze vermoedden dat ze Arabier of moslim waren. Ze hadden genocidale doodsbedreigingen geuit tegen Arabieren.

Tijdens de wedstrijd zelf verstoorden ze op rauwe wijze een minuut stilte in het stadion voor de slachtoffers van de overstromingen in Spanje door te zingen: "Er zijn geen scholen meer in Gaza omdat we alle kinderen hebben gedood".

Spanje wordt blijkbaar verguisd door Israëlische fans omdat het, in overeenstemming met het internationaal recht maar tegen de wens van Israël in, Palestina als staat heeft erkend.

Videobeelden van de Israëlische fans die thuiskwamen op het vliegveld van Tel Aviv toonde hen niet gebogen. Ze scandeerden dezelfde genocidale liederen: "Laat de IDF winnen en fuck de Arabieren. Ole ole, ole ole ole. Waarom is de school uit in Gaza? Er zijn daar geen kinderen meer!"

Net als Wilders hadden de Israëlische fans hun tijd in Amsterdam gebruikt om hun onverdraagzaamheid te botvieren op "multicultureel uitschot".

Zelfs na de wedstrijd, toen ze het verzet voelden van woedende buurtbewoners, was het duidelijk dat de Israëlische fans de gewelddadige confrontaties niet alleen uitlokten, maar er ook in verwikkeld raakten.

Een video gemaakt door een jonge Nederlandse Ajax-fan die de Maccabi Tel Aviv hooligans volgt terwijl ze door Amsterdam razen na de wedstrijd ging viral op sociale media. Op de video is te zien hoe een grote bende Israëli's gewapend met wapenstokken door Amsterdam sluipt, stenen gooit en agressief de confrontatie aangaat met de lokale politie.

Videoverbinding

Verbazingwekkend genoeg is te zien dat de Nederlandse politie een groot deel van de tijd afwezig is of zich afzijdig houdt terwijl de Israëli's op zoek zijn naar problemen. Opmerkelijk is dat geen enkele Israëlische fan is gearresteerd.



Islamofobe gal

De berichtgeving van de westerse media over deze gebeurtenissen was net zo vreemd onderdanig aan deze tot genocide aanzettende misdadigers als de manier waarop de Nederlandse politie met hun geweld omging.

Als bezoekende Britse fans zich in Amsterdam zo hadden gedragen, zou de politie onmiddellijk massale arrestaties hebben verricht.

Ook als Britse hooligans in dergelijke omstandigheden het slachtoffer waren geworden van geweld, zouden de Britse media weinig medeleven hebben getoond.

De botsingen zouden terecht zijn opgevat als lelijk tribalisme, een niet ongewoon gezicht bij voetbalwedstrijden.

Het verschil hier was dat de botsingen die werden ontketend door de provocaties van de Israëlische fans een veel grotere context hadden dan alleen maar antipathie tussen rivaliserende teams. Het werd aangewakkerd door spanningen rond gruwelijke gebeurtenissen op het internationale toneel.

Er is niets schokkends of bijzonder sinister aan het feit dat Nederlandse fans, vooral die met een Arabische of islamitische achtergrond, met hun eigen geweld reageren op Israëlische jongeren - sommigen van hen waarschijnlijk net uit militaire dienst in Gaza - die proberen hun eigen genocidale anti-Arabische en anti-moslim ophitsing naar Amsterdam te exporteren.

Helemaal toen de Israëlische fans de onverdraagzame, islamofobe gal van vooraanstaande Nederlandse politici versterkten.

 

Het had nog minder verrassend moeten zijn gezien de bredere context: dat Maccabi Tel Aviv-fans in de stad van iemand anders de genocide van het Israëlische leger in Gaza vierden, onder Nederlandse burgers die het Arabische leven niet als waardeloos of moslims als "menselijke beesten" beschouwen.

Helaas is dat precies hoe het westerse establishment de Palestijnen de afgelopen 13 maanden heeft bekeken, terwijl Israël ze afslachtte in het steeds kleiner wordende concentratiekamp dat Gaza is.

Paradoxaal genoeg werd het overgelaten aan een Israëlische politicus, Ofer Cassif, die behoort tot de kleine Hadash-partij, de enige gezamenlijke Joods-Arabische partij in het Israëlische parlement, om enig perspectief te brengen.

Hij schreef op X: "[Israëlische] fans gaan op een gewelddadige rooftocht, voeren mishandelingen uit, verscheuren Palestijnse vlaggen in de straten alsof ze een bezettingsmacht zijn en schreeuwen nazi-leuzen ten gunste van de uitroeiing van een natie [Palestijnen], en zeuren vervolgens wanneer de situatie ontaardt in complete chaos en het geweld als een boemerang naar hen terugkeert."



Slachtoffers van pogroms

Zoals altijd hebben de gevestigde media plichtsgetrouw de officiële presentatie van de gebeurtenissen in Amsterdam overgenomen. De verslaggeving kan het best worden gekarakteriseerd als trollen op industriële schaal.

Krantenkoppen zoals deze van de New York Times gingen ervan uit dat de Israëlische fans slachtoffers waren van antisemitisme die gered moesten worden: "Antisemitische aanvallen leiden tot noodvluchten voor Israëlische voetbalfans."

Andere verkooppunten deden kritiekloos verslag van krankzinnige uitspraken van Nederlandse functionarissen: "We hebben de Joodse gemeenschap tijdens aanvallen van voetbalfans net zo in de steek gelaten als onder de nazi's, zegt Nederlandse koning."

Of, zoals bij deze kop van Reuters, gebruikten de media aanhalingstekens om het verspreiden van desinformatie te rechtvaardigen: "Amsterdam verbiedt protesten nadat 'antisemitische knokploegen' Israëlische voetbalfans aanvallen."

De BBC, die met haar Verify-dienst prat gaat op haar toewijding aan accurate berichtgeving, heeft niet de moeite genomen om beelden uit Amsterdam te verifiëren die werden gebruikt om zogenaamd  te illustrerenaanvallen  op Israëlische fans.

In feite, zoals de Nederlandse fotograaf die een beeld maakte dat door de BBC werd gebruikt aangaf, toonde het showed theprecies het tegenovergestelde: Israëlische jongeren die een Nederlandse inwoner in elkaar slaan.

Het misbruik van deze beelden - desinformatie - werd herhaald door CNN, de Guardian, de New York Times en andere grote media, die allemaal in een race verwikkeld waren om het nepnieuwsverhaal van de westerse politieke klasse te ondersteunen.

De fotografe heeft sindsdien excuses en correcties geëist van mediaorganisaties die haar beelden onjuist en zonder toestemming hebben gebruikt. Op zaterdag had ze er slechts één ontvangen - van het Duitse nieuwsprogramma Tagesschau.



Bron van misdadigheid

De mate waarin de gevestigde media opzettelijk probeerden het publiek te misleiden om een vertekend officieel verhaal te promoten, werd geïllustreerd door de verslaggeving van Sky News.


In eerste instantie, voordat de politici de kans hadden gehad om de gebeurtenissen beter in te passen in hun agenda, meldde Sky's journalist in Amsterdam dat het geweld was uitgelokt door de Maccabi Tel Aviv fans - een club die al berucht was om het agressieve anti-Arabische racisme van zijn supporters.

Haar verslag werd echter al snel teruggetrokken toen Israël, Wilders, Baerbock, Biden en Lammy het verhaal herformuleerden in termen van antisemitisme en pogroms. Een nota van de redactie van de zender beweerde dat de video "niet voldeed aan de normen van Sky News voor evenwichtigheid en onpartijdigheid".

Er werd een nieuwe, zwaar bewerkte video geplaatst waarin het geweld van de Israëlische fans werd gebagatelliseerd en waarin Nederlandse politici de voorgrond haalden die beweerden dat de Maccabi Tel Aviv fans het slachtoffer waren van niet-uitgelokte, antisemitische aanvallen. Een Maccabi-fan kreeg zelfs de ruimte om te suggereren dat de botsingen herinnerden aan de aanval van Hamas op Israël op 7 oktober 2023.

In feite was er een parallel met 7 oktober, maar niet in de zin die de Israëlische fan of westerse politici suggereren.

De berichtgeving in de media over de aanval van Hamas van 13 maanden geleden heeft consequent alle voorafgaande context weggepoetst: decennia van illegale, gewelddadige Israëlische militaire bezetting van Gaza; een 17 jaar durende Israëlische belegering die de Palestijnse bevolking daar de eerste levensbehoeften ontnam; en vele maanden waarin Israëlische sluipschutters Palestijnen executeerden en verlamden die probeerden te protesteren tegen hun gevangenschap.

Het geweld in Amsterdam werd op dezelfde manier gedecontextualiseerd.

De kritiekloze acceptatie van dit nieuwe, openlijk gepolitiseerde verhaal door de media maakte de weg vrij voor de Amsterdamse burgemeester om vervolgens een krijgswetachtig optreden tegen het protest af te kondigen.

Voorspelbaar gebruikte de politie van de stad het verbod vervolgens als voorwendsel om zondag in Amsterdam massaal anti-genocide demonstranten te arresteren toen bewoners kwamen naar buiten om  de de provocaties en genocidale ophitsing door Israëlische fans in de voorgaande dagen.

Handig voor westerse politici en hun handlangers in de gevestigde media, hebben ze zichzelf weer een kans gegeven om protesten in het Westen tegen Israëls genocide te presenteren als inherent gevaarlijk voor de veiligheid van Joden.

Europees antisemitisme kan alleen worden uitgeroeid, zo luidt hun logica, door het recht om te protesteren tegen Israëls afslachting van Palestijnse kinderen uit te roeien.

Er wordt hier dubbel bedrog gepleegd. Dat Joden in Amsterdam werden aangevallen omdat ze Joden zijn en niet omdat ze Israëlisch voetbalgeweld waren dat maar al te zichtbaar de confrontatie probeerde uit te lokken.

En dat de enige juiste reactie is om niet alleen de gewelddadigheid van Israëlische voetbalfans verder te accommoderen, maar ook de bron van die gewelddadigheid: Israëls genocidale acties in Gaza.


Israëli's, geen Joden

Westerse politici en de gevestigde media hebben ondertussen maar al te duidelijk gemaakt dat ze de racistische gevoelens van Israël en zijn trots racistische, misdadige voetbalgezanten delen.

In tegenstelling tot wat westerse politici en de media ons willen doen geloven, is "aanstoot nemen" niet iets dat alleen is voorbehouden aan Israëliërs en zionistische joden. Andere groepen hebben ook gevoeligheden, ook al kleineren westerse politici en media die gevoeligheden systematisch.

Wederom verloren in de politieke en media waanzin is het feit dat mensen boos kunnen zijn op Israël en haar burgers, vooral wanneer ze de massale slachting van Palestijnse kinderen verheerlijken, zonder Joden te haten.

Israël is immers al 13 maanden bezig met een live uitgezonden genocide, gesteund door bijna de hele bevolking. Iedereen die tegen genocide is - en dat zijn er helaas niet genoeg, zo lijkt het - voelt zich op dit moment waarschijnlijk niet erg warmpjes tegenover Israël. Dat is een moreel standpunt. Het verwarren met antisemitisme is pure drogredenering.

De drogredenen zijn bovendien gevaarlijk. Het creëert de realiteit die het beweert te willen stoppen. Het suggereert dat er een verband is tussen Joods zijn en genocide steunen. Dat is echt antisemitisme.

Door Israëls eigen ondeugende verwarring van Israëlisch-zijn en Joods-zijn te herhalen, hebben westerse politici en de gevestigde media tribalismen helpen versterken die alleen maar kunnen leiden tot schadelijke polarisatie, geweld en onderdrukking.

Sommige Europeanen fêteren Israël en zijn bereid om toe te geven aan zijn genocide, omdat ze zich ten onrechte voorstellen dat dit de beste manier is om Joden te beschermen. Andere Europeanen, hoewel klein in aantal, geven uiteindelijk Joden de schuld van Israëls genocidale acties.

Beide partijen leven in een volledig valse en antidemocratische werkelijkheid, een werkelijkheid die voor hen is gecreëerd door de misleidingen van westerse politici en de gevestigde media.

Degenen die een van beide standpunten afwijzen - een verstandige, strijdlustige meerderheid - lijden onder voortdurende gaslighting en worden op één hoop gegooid met de echte antisemieten.

De verslaggever van de BBC in Amsterdam herhaalde precies dit soort verwarrende verhalen op vrijdagavond, door te stellen dat Israëlische fans waren aangevallen vanwege hun "nationaliteit", terwijl ze ook haar collega's herhaalde door te stellen dat dit neerkwam op antisemitisme.

 

Maar "Joods" is overduidelijk geen nationaliteit (wat Israël ook mag beweren), en luidkeels Israëls zionistische ideologie van Joods suprematisme over Arabische bevolkingen in het Midden-Oosten toejuichen is een politieke daad - en op dit moment medeplichtigheid aan een monsterlijke genocide. Het is geen slachtofferschap of "onschuld".


Het verhaal begraven

Er zijn twee, met elkaar verband houdende redenen waarom de media zo bereid zijn geweest om uit het niets weer een antisemitisme-rel op te rakelen.

De media hebben dit voetbalvandalismeverhaal opgeblazen tot een groot internationaal schandaal, met voorpagina's die zich zorgen maken over het welzijn van gewelddadige Israëlische voetbalfans, terwijl ze tegelijkertijd het nieuwste hoofdstuk in de gruwelijke, 13 maanden durende genocide van Israël in Gaza negeren.

Israël voert momenteel het zogenaamde "GeneralsGeneraalsplan": het bombarderen en uithongeren van Palestijnse mannen, vrouwen en kinderen in het noorden van Gaza om de 400.000 van hen die tussen de ruïnes leven te verdrijven.

Israël heeft gezegd dat deze bevolking nooit naar huis zal mogen terugkeren. Met andere woorden, het kondigt formeel aan dat deze Palestijnen etnisch worden gezuiverd.

Elke Palestijn die weigert te verhuizen naar het concentratiekamp dat Israël van Zuid-Gaza heeft gemaakt - een kamp dat ook voortdurend wordt gebombardeerd - loopt het risico te worden geëxecuteerd als "terrorist".

Je zou denken dat deze verschrikkingen een groot nieuwsbericht zouden zijn. Maar dat is niet zo. Tegenwoordig is er altijd wel een ander verhaal, hoe onbelangrijk ook, dat voorrang krijgt.

Vrijdagavond wijdde de BBC geen seconde aan de genocide in Gaza omdat het bedrijf, net als de rest van de media, het te druk had met de aandacht voor het lijden in Amsterdam van Israëlische voetbalhooligans. Die fans, weet je nog, hadden gedreigd Arabieren en moslims in Europa te vermoorden, om te herhalen wat er in Gaza is gebeurd.

De prioriteiten van de media zijn hier meer dan obsceen.


Haat aanwakkeren

Wat de berichtgeving probeert te doen is niet alleen de genocide in Gaza begraven en Israël en de Israëli's tot slachtoffers maken, zelfs terwijl ze genocide plegen.

Het is ook bedoeld om islamofobe haat tegen Arabieren en moslims aan te wakkeren omdat ze in Europa aanwezig zijn en omdat ze erop staan dat we Gaza niet vergeten. Het is om in het Westen dezelfde racistische veronderstellingen en discours te importeren die tot de genocide van Israël hebben geleid.

Westerse instellingen hebben deze uitkomst gewild. Ze maken het mogelijk door hun retoriek en acties.

Welke mogelijke rechtvaardiging kan er zijn voor het verbieden van Russische teams en sporters van internationale competities op het moment dat Moskou Oekraïne binnenviel, terwijl Israëlische teams zoals Tel Aviv Maccabi nog steeds worden verwelkomd in Europa na 13 maanden van genocide?

Hoe is het mogelijk dat fans van Israëlische teams niet alleen omarmd worden door westerse leiders, maar ook als slachtoffers worden behandeld wanneer ze hun anti-Arabische, anti-moslim fanatisme - en hun verheerlijking van genocide - in Europese steden tentoonspreiden?

Het Israëlische nationale team to tegen Frankrijk in een wedstrijd van de Uefa Nations League in Parijs op 14 november. Botsingen zijn maar al te voorspelbaar. Ze zouden gemakkelijk voorkomen kunnen worden door een verbod in te stellen - vergelijkbaar met het Russische - op Israëlische deelname aan internationale wedstrijden.

Wat de berichtgeving zo duidelijk laat zien is dat het doel van leidende westerse politici, geholpen door de gevestigde media, is om de Arabische en moslimbevolking van Europa af te schilderen als een bedreiging, als barbaars, als antisemitisch, als onmogelijk om te integreren in een veronderstelde westerse "beschaving".

Met andere woorden, het transparante doel is om de Arabische en moslimgemeenschappen van Europa te veranderen in de Europese Joden van de jaren 1930 - verguisd, gewantrouwd en gezien als een bedreiging.

Door elke monsterlijke Israëlische misdaad te steunen, door toe te geven aan Israëls voetbalhooligans die aanzetten tot genocide, weten westerse politici en de media dat ze de spanningen zullen doen oplaaien, vooral bij binnenlandse bevolkingsgroepen van Arabische en moslimafkomst. Dat is wat ze willen doen.

Het doel is om de demonisering van de Arabische en moslimminderheden in Europa te bevorderen.


Waardeloze levens

We weten waar de Europese onverdraagzaamheid tegenover Joden toe leidde. Naar de gaskamers.

En steeds vaker zien we precies waar westerse politici en de gevestigde media met hun publiek naartoe willen door eindeloos Israëlisch fanatisme tegenover Arabieren en moslims te promoten.

Westerse instellingen hebben hun actieve medeplichtigheid aan de genocidale moord op Palestijnen in Gaza en de vernietiging van Zuid-Libanon al gerationaliseerd door het leveren van wapens en diplomatieke immuniteit.

Ze hebben de Israëlische blokkade van hulp en de massale uithongering van de 2,3 miljoen inwoners van Gaza al als "zelfverdediging" bestempeld en als een "legitieme oorlog" om Hamas uit te schakelen.

Ze hebben er al op aangedrongen dat de levens van Palestijnen zo waardeloos zijn, zo onbeduidend, dat ze met tienduizenden - of, waarschijnlijker, honderdduizenden - afgeslacht kunnen worden als wraak voor de dood van nauwelijks meer dan 1.000 Israëli's op 7 oktober 2023.


Ze hebben de werkelijkheid al omgedraaid door het genocidale Israël af te schilderen als het onschuldige slachtoffer en de tienduizenden Palestijnse kinderen die zijn gedood en verminkt tijdens de slachtpartij als de schuldige partij.

Dit is allemaal niet toevallig. Er wordt in het Westen op cynische wijze een stemming gecultiveerd, net als in delen van Europa in de jaren 1930, om te suggereren dat sommige groepen ondermenselijk zijn, dat sommige minderheden moeten worden verdreven of opgepakt en verdwenen.

Dat is de juiste context om te begrijpen wat er vorige week echt gebeurde in Amsterdam, toen de politie gewelddadige Israëlische hooligans met fluwelen handschoenen aanpakte en de politici en media de schurken als slachtoffers afschilderden.

Als onze politici en media echt bezorgd zijn over het niet al te verre nazi-verleden van Europa, zouden ze veel beter stoppen met het aanwakkeren van een al te reëel nieuw antisemitisme: ophitsing tegen Arabische en moslimminderheden.

De donkerste dagen in de geschiedenis van Europa zijn inderdaad weer aangebroken. Maar niet omdat een stel Israëlische voetbalhooligans uiteindelijk net zoveel geweld kregen als ze probeerden uit te delen.

Het is terug omdat het Westen maar al te bereid is om Israëls anti-Arabische, anti-moslim fanatisme te omarmen. Dag na dag komen we steeds dichter bij nieuwe pogroms.

Niet tegen Joden of Israëli's, die de steun en bescherming genieten van westerse politici, media en politie. Degenen die het meeste gevaar lopen zijn de "nieuwe Joden", de bevolkingsgroepen in het Midden-Oosten die door diezelfde politici, media en politie voortdurend worden belasterd, beledigd, opgehitst en aangevallen.

Westers racisme is nooit verdwenen. De heersende klasse in Europa heeft gewoon een nieuw doelwit en een nieuwe zondebok gevonden.

De donkere wolken van Amsterdam pakken zich samen in heel Europa. Autoritarisme en fascisme zijn weer in opkomst. Degenen die ons proberen vast te houden aan de realiteit zullen als eerste in de vuurlinie staan.

Bovenkant formulier

Onderkant formulier

(Overgenomen van MiddleMidden-Oosten Oog met toestemming van auteur of vertegenwoordiger)

 

1464 De Skripals zijn NIET door Rusland vergiftigd.

HIER het originele artikel in het Engels.  Daar ziet U alle afbeeldingen.

Ik plaats die even niet hier, want mijn gratis tegoed is bijna verbruikt.

Na de Skripals is er een mevrouw ( Dawn Sturgess) gestorven door novichok. Ze was een zwerver die een spuitbusje uit een afvalbak nam en zich bespoot. Nu pas is er een onderzoek gaande over wat er toen is gebeurd. Als 'bijvangst' kwam de onderstaande informatie vrij !   

Een hoge politie-man die zegt: Yulia Skripal heeft doro met de ogen te knipperen  ( ja en nee. Ze kon niet praten) 4 dagen na de aanslag, gezegd dat ze in het restaurant is bespoten met wat al snel bleek een zwaar git te zijn. 

Uiteraard heeft de rechter verboden om deze info verder te gebruiken. Die moet onder het tapijt. 

Off toppic: Een vergelijkbaar geval van een rechtszaak waarbij de feiten van een geheel andere zaak plots aan het licht komen: In ca 2007 was in de VS een rechtszaak tegen een 911 aanslag pleger die niet in het vliegtuig was gestapt , Moussaoui. In die zaak zei een FBI getuige: Er was nooit telefonisch contact met de gekaapte vliegtuigen mogelijk.  Toch was dat wat 2 uur na de aanslag al meteen de moslims als onbetwijfelbare daders weg zette:  Mevrouw Barbara Olsen belde vanuit een gekaapt vliegtuig en zei tegen haar man Ted Olsen: we zijn gekaapt door middel eastern men.     Deze Ted Olsen is trouwens op 13 november overleden. ( CNN ) Hij is dus een vrij belangrijk man geweest.  Olson’s personal life also intersected tragically with the nation’s history when his third wife, well-known conservative legal analyst Barbara Olson, died on September 11, 2001. She was a passenger on American Airlines Flight 77, which crashed into the Pentagon



YULIA SKRIPAL ONTHULT HET GROOTSTE GEHEIM VAN ALLEMAAL TIJDENS NOVICHOK SHOWPROCES - DE AANVAL WAS EEN BRITSE OPERATIE, GEEN RUSSISCHE

Print This Post -Dit bericht afdrukken

 

door John Helmer, Moskou @bears_with

Yulia Skripal communiceerde vanaf haar bed in het Salisbury District Hospital op 8 maart 2018, vier dagen nadat zij en haar vader Sergei Skripal in elkaar zakten door een gifaanval, dat de aanvaller een spray gebruikte; en dat de aanval plaatsvond toen zij en haar vader aan het eten waren in een restaurant, slechts enkele minuten voordat ze buiten op een bankje in elkaar zakten.

De implicatie van het Skripal bewijs, dat donderdag voor het eerst werd onthuld, is dat de aanval op de Skripals niet werd gepleegd door Russische militaire agenten die op dat moment elders in Salisbury werden gefotografeerd; dat de aanvaller of aanvallers Britse agenten waren; en dat als hun wapen een zenuwgas genaamd Novichok was, het niet uit Moskou kwam, maar uit het Britse laboratorium voor chemische oorlogsvoering van het Ministerie van Defensie in Porton Down.

Het daaropvolgende bewijs van Novichok besmetting in bloedmonsters, kleding, auto en huis van de Skripals kan daarom worden geïnterpreteerd als Brits in bron, niet Russisch. 

Dit bewijs werd onthuld door een getuige van de politie die getuigde tijdens het Dawn Sturgess Onderzoek in Londen op 14 november 2024. De politieagent, gepensioneerd Detective Inspector Keith Asman was in 2018, en hij is vandaag de dag nog steeds het hoofd forensisch onderzoek voor de Counter Terrorism Policing (CTPSE) groep die de Metropolitan en regionale politiekorpsen combineert met de Geheime Inlichtingendienst (MI6) en de Veiligheidsdienst (MI5).

Volgens Asman's nieuwe onthulling was Yulia Skripal uit een coma ontwaakt en bevestigde ze aan de dokter aan haar bed dat ze zich de omstandigheden van de aanval op 4 maart 2018 herinnerde. Wat ze zich herinnerde, gaf ze aan, was niet (herhaal niet) het officiële verhaal van de Britse regering dat Russische agenten hadden geprobeerd hen te doden door de voordeur van het familiehuis te vergiftigen.

Het nieuwe bewijs werd onmiddellijk van tafel geveegd door de advocaat van het Sturgess Onderzoek die Anthony Hughes bijstond (getiteld Lord Hughes of Ombersley), de rechter die het onderzoek leidde. "We zien daar," stelde de advocaat als leidende vraag aan Asman, "de suggestie, waarvan we nu natuurlijk weten dat die niet klopt".   - pagina 72.

Hughes onderbrak de getuige toen om hem te vertellen dat hij de mededeling van Skripal moest negeren. "Als het verslag dat u daar hebt gekregen klopt, suggereerde iemand aan haar 'Was u bespoten'.  Ze kwam er niet zelf mee."    - pagina 73. Hughes bleef de forensische chef opdragen om de geruchten van Skripal te negeren. "Hoe dan ook, de suggestie dat ze was bespoten in het restaurant paste niet in uw onderzoek?  A. [Asman] Nee, meneer. LORD HUGHES: Dank u."

Tot nu toe is dit in het onderzoek, dat op 14 oktober begon met openbare sessies, het eerste directe teken van het achterhouden van bewijs door Hughes.

Hij geeft aan dat geruchten moeten worden genegeerd als ze afkomstig zijn van het doelwit van de aanval, Yulia Skripal. Horen zeggen van Britse overheidsfunctionarissen, politieagenten en chemische strijdmiddelen in Porton Down moet echter wel worden geaccepteerd. Hughes heeft Yulia en Sergei Skripal ook verboden om te getuigen tijdens het Onderzoek. 

De advocaat die door de regering werd aangesteld en betaald om de Skripals te vertegenwoordigen in de hoorzittingen van het onderzoek, zei niets om de nieuwe onthulling te erkennen of de pogingen van Hughes om deze te onderdrukken, aan te vechten.

Asman beschreef zijn carrière en geloofsbrieven in zijn getuigenverklaring voor het onderzoek, gedateerd 23 oktober 2024.  Toen hij in 2009 met pensioen ging bij de reguliere politie was hij inspecteur. Daarna werd hij gepromoveerd naar hogere functies bij de coördinatiegroep voor operaties die bekend staat als Counter Terrorism Policing for the Southeast Region (CTPSE). Per 2018 Asman op dat hij "sinds 2012 hoofd was van de National Counter Terrorism Forensics Working Group, en dat hij in het Verenigd Koninkrijk de leiding had over chemische, biologische, radiologische en nucleaire (CBRN) forensische bestrijding van terrorisme".   In juni 2015 werd Asman onderscheiden met de Order of the British Empire (MBE) "voor diensten aan de politie".  

Op pagina 19 van zijn recente getuigenverklaring staat wat Asman heeft opgenomen voor de avond van 8 maart 2018:

Bron: https://dsiweb-prod.s3.eu-west-2.amazonaws.com/uploads/INQ006140_strong-compression.pdf -- pagina 19.

Asman's beweerde verder in deze verklaring: "Op dit moment werd Yulia Skripal beschreven als emotioneel en raakte bewusteloos. Ik maakte aantekeningen van mijn gesprek met DI [Detective Inspector] VN104 in een van mijn notitieboeken en bovendien werd deze informatie de volgende ochtend schriftelijk aan mij bevestigd. De informatie die ze gaf over het feit dat ze in het restaurant [Zizzi] was bespoten, leek niet te stroken met de aanwezigheid van novichok in het Mill café en 47 Christie Miller Road. Toen ik dit hoorde, vroeg ik me persoonlijk af of Yulia Skripal er meer van wist dan waar ze op zinspeelde en daarom bleef ik, terwijl ik me volledig bewust was van de hypothese van de SIO [Senior Investigative Officer] en de noodzaak om onbevooroordeeld te zijn, prioriteit geven aan haar eigendom."

DE PLAATS DELICT NOVICHOK

De Skripals hebben naar verluidt 45 minuten geluncht in het restaurant van Zizzi. Getuigen beschreven Sergei Skripal als overstuur toen hij met Yulia vertrok om naar de bank te lopen.  Bron: https://www.dailymail.co.uk/

HET BEWIJS DAT DE MISDAAD BRITS WAS

Links: Yulia Skripal in mei 2018, het litteken van de gedwongen intubatie nog steeds zichtbaar; lees hier meer.   Midden; Dr. Stephen Cockroft die de uitwisseling met Skripal opnam aan haar bed op 8 maart 2018; dat werd gevolgd, zo heeft Cockroft ook verklaard, door gedwongen sedatie en tracheostomie -... lees meer.  Rechts: lees  het enige boek over het  deze zaakbewijs in. 

'Openhartig zijn'  was niet wat de rechter en zijn advocaten van Asman wensten  toen hij op donderdag 14 november 2024 voor het eerst in het openbaar verscheen. Verwijzend naar het uittreksel van Skripal's getuigenis in het ziekenhuis, vroeg Francesca Whitelaw KC voor het onderzoek aan Asman: "We kunnen dat [uittreksel getuigenverklaring] weghalen, maar deze informatie ook, was het consistent of inconsistent met wat u had gevonden in termen van forensisch onderzoek over de aanwezigheid van Novichok in The Mill en 47 Christie Miller Road ( Dit is de woning van de Skripals, meen ik)  ?  A. [Asman] Het was, zou ik zeggen, inconsistent op basis van het feit dat ze zei dat ze was bespoten in het restaurant."   - pagina 73.

Asman werd vervolgens door Whitelaw gevraagd om commentaar te geven op de uitwisseling van Yulia Skripal met Cockroft.  "Mijn vraag aan u is: hoe heeft dit uw onderzoek beïnvloed?  Het was informatie om te hebben, maar het veranderde niet noodzakelijkerwijs mijn aanpak van iets."   - pagina 73.

Links, Francesca Whitelaw KC, raadsman die Hughes bijstaat, vroeg Asman over Yulia Skripal's getuigenis in het ziekenhuis - klik om te kijken vanaf minuut 2:01:27. Rechts: Hughes onderbreekt de getuige om Skripal's getuigenis af te wijzen vanaf minuut 2:03:23.    Op bevel van Hughes werd Asman's gezicht niet uitgezonden tijdens zijn getuigenis en de geluidsopname werd tien minuten vertraagd voor uitzending.

In het verslag van het onderzoek van hoorzittingen en bewijsstukken sinds het begin van de openbare sessies op 14 oktober, zijn er elf afzonderlijke bewijsstukken van documenten die beweren vast te leggen wat Yulia en Sergei Skripal hebben gezegd; ze omvatten interviews met de politie en getuigenverklaringen voor het onderzoek; ze zijn gedateerd van april 2018 tot oktober 2024. De meeste zijn zwaar bewerkt. Geen van de documenten is ondertekend door Skripal.   

Noch Yulia noch Sergei Skripal is gevraagd door de politie, door de advocaten van het Onderzoek, of door Hughes om te bevestigen of te ontkennen of Yulia's herinnering van 8 maart 2018, van de spray aanval in Zizzi's Restaurant nog steeds hun bewijs is van wat er met hen is gebeurd.




                   -------------------EINDE Skripals -------------

Ik was op zoek naar mijn Skripal blog, toen ik dit tegen kwam, mijn bliog 715 van maart 2018. 

Het beschrijft hoe in 1903 er 49 joden werden vermoord in Kishinev, en hoe de schuld altijd bij de Tsaart werd gelegd. Een joodse geleerde toont aan dat de Tsaar van niks wist. 

Opmerkelijk:   'Kishinev' is zeer bekend.  Het  gaat over een volksgericht waar 49 mensen stierven.   Volksgerichten zijn van alle tijden ( Denk aan de heksenjachten) 

Maar we hebben nu een land dat de facto de baast is over 'Het Westen' ( dus Israel)  en dat gewoon 50.000  tot 200.000  mensen doodt,  zonder dat er  iets tegen gedaan wordt.   

Hier de vertaling van blog 715: Geleerde  blaast  de rotsvaste overtuiging van de  Amerikaans Joden dat de Russische tsaar achter het Kishinev bloedbad van 1903 zat,  op.

 

 

Vorige maand organiseerde het Yivo Instituut in New York stagedeen lezing over Europese geschiedenis die zelf een stukje Joodse geschiedenis zou kunnen zijn: de lezing liet namelijk zien hoe een legendarische antisemitische episode werd gemythologiseerd en uitgebuit door Joden en antisemieten op manieren die Joodse ideeën over veiligheid tot op de dag van vandaag vormgeven. De lezing van Steven Zipperstein ging over de pogrom van Kishinev in Rusland in april 1903, toen 49 Joden in twee dagen tijd werden vermoord en evenveel werden verkracht; en hij probeerde een "canoniek" Amerikaans Joods geloof te ontkrachten, namelijk dat de tsaar achter het bloedbad zat.

De Stanford-professor in Joodse geschiedenis werd geïntroduceerd door Jonathan Brent, directeur van Yivo, die het thema van de avond vastlegde toen hij zei dat het intellectuele en culturele medium waarin Amerikaanse Joden vandaag de dag leven, is gebaseerd op ideeën over antisemitisme in Europa. Ons begrip van ons slachtofferschap was gebaseerd op de herinneringen van ouders en grootouders, en weerklonk in synagogen, films en populaire literatuur. Maar deze ideeën zijn gebaseerd op zwart-wit ideeën over goed en kwaad.

"Toen ik een kind was en mijn vader zich expansief voelde," zei Brent, "vatte hij de Joodse geschiedenis ongeveer als volgt samen. De Duitsers waren het ergst, de Polen waren erger dan de Duitsers, de Litouwers waren erger dan de Polen en de Oekraïners waren erger dan wie dan ook. Behalve de Roemenen.' En dit was de Joodse geschiedenis waarmee ik opgroeide." Brent vertelde toen dat als de telefoon ging in het appartement van zijn grootmoeder, ze doorging met afstoffen terwijl ze op weg was naar de telefoon, tegen de tijd dat de beller had opgehangen. Ze nam de hoorn op en vloekte in het Jiddisch, Anti-Semiet. [
Dit bevestigt wat ik uit andere bronnen weet: de joden vertellen elkaar steeds ho beestachtig de Goyim zijn. Dit verhoogt hun krachtals groep: hun haat en hun agressie en bereidheid om te doden, maar vooral ook de interne loyaliteit, zodat er eigenlijk ''en gigantische samenzwering ontstaat waarbinnen elke misdaad tegen de goyim geen enkel probleem is. ]

Het doel van de lezing, zei Brent, was om een "sluier" op te lichten over "de complexiteit en de diepe diepe ambiguïteit van zoveel van de kwesties die ons in 1000 jaar geschiedenis hebben bewogen." Dat wil zeggen, het is niet zo eenvoudig.

Zipperstein, een bekend schrijver over Joodse geschiedenis, sprak meer dan een uur lang en zei dat de centrale mythe van de pogrom van Kishinev, gebaseerd op halve waarheden die werden geprojecteerd door een wereldwijde pers die gevoelig was voor de ontluikende geïmmigreerde Joodse gemeenschap aan de Lower East Side in New York, was dat de Russische regering - de tsaar - de pogrom had aangemoedigd en vervolgens had gefaald in het verdedigen van de Joden in de op vier na grootste stad van Rusland. In feite, zei Zipperstein, was een rechtsradicale kring van antisemieten verantwoordelijk voor de pogrom. [Dus niet de Tsaar]

Deze zelfde pogromchiks waren waarschijnlijk ook verantwoordelijk voor de Protocollen van de Ouderen van Zion, de legendarische tekst over internationale joodse controle, die twee jaar na de pogrom uitkwam. De Protocollen worden over het algemeen toegeschreven aan de Russische regering. Maar deze theorie is zeker onjuist, aldus Zipperstein. Terwijl Russische leiders diep conservatieve en ouderwetse antisemitische opvattingen hadden en Joden zagen als radicalen die revolutie konden ontketenen [ dit is wel zacht uitgedrukt. Joden veroorzaakten OVERAL opstanden en revoluties. Lees Disraeli ] en de heerschappij van de Romanovs konden bedreigen, waren deze opvattingen mild naast het antisemitisme van de vermoedelijke auteurs van de Protocollen, "apocalyptische" en latent fascistische radicalen die instabiliteit probeerden te creëren uit angst dat ze hun Rusland zouden verliezen aan een uitbuitende kaste die toegang had tot de wereldpers.
 [Waren het inderdaad doemdenkers en radicalen die bang waren dat de joden hun land gingen afnemen?  Of hadden ze volledig gelijk,en waren het de weinige mensen die tijdig zagen wat er ging gebeuren, maar wins poging hun land te redden kansloos was teegen de overmacht ? ]      Zipperstein verontschuldigde zich bijna voor het bereiken van deze conclusie. De politieke vertakkingen van zijn onderzoek stonden haaks op wat hij geloofde. Maar hij was gaan begrijpen dat sommige van "mijn diepste politieke overtuigingen berustten op historische halve waarheden." [respect voor Zipperstein !]

Zipperstein ging verder en onderzocht de feitelijke basis voor het geloof van de antisemieten dat Kishinev het hart was van een wereldwijde samenzwering van Joodse zionisten en linksen.

"Dit is zeker fantasie, maar zoals veel fantasie was er een interne logica... De meeste legendes komen voort uit feiten, zoals [Brits historicus] A.J.P. Taylor ooit opmerkte," zei Zipperstein.

Kishinev was een van de vier bureaus van de zionistische beweging onder leiding van Theodor Herzl. 
Hier leidde Dr. Jakob Bernstein-Kogan de wereldwijde correspondentie voor de zionisten en had hij contacten met de wereldpers. De tweede nacht van de pogrom zamelde Bernstein-Kogan tienduizenden roebels in bij rijke Joden in Kishinev om de slachtoffers te helpen, en gebruikte hij koeriers en telegrammen om nieuws en foto's van de gruweldaden via de westelijke grens van Rusland met Roemenië naar de kranten in het buitenland te krijgen.

Al snel werd Kishinev een 'cause celebre' in Londen en New York en trok het de aandacht van de wereldpers op een manier zoals geen enkele Russische gebeurtenis dat eerder had gedaan.
Er werden miljoenen ingezameld voor de slachtoffers van Kishinev en William Randolph Hearst plaatste een dagelijkse oproep voor de slachtoffers op de voorpagina van zijn New York Journal in een poging om Joodse steun te krijgen voor zijn kandidatuur als gouverneur van NY en later de Democratische nominatie voor het presidentschap (beide mislukt). Hearst huurde ook de Ierse revolutionair Michael Davitt in om over Kishinev te schrijven, en Davitt werd een held  voor Amerikaanse Joden-het onderwerp van gedichten en toneelstukken. Joodse groepen gaven exemplaren van Davitt's boek over het bloedbad aan Amerikaanse leiders.

Ook de Forward, toen een socialistische Joodse krant, publiceerde eindeloos over Kishinev om de oppositie tegen de Russische monarchie aan te wakkeren en steun te krijgen voor een voortgezette Russisch-Joodse immigratie naar de Verenigde Staten. 

Deze nieuwe "motoren" van informatie veroorzaakten een "cascade van Joodse publieke opinie" die schokkend was voor Russische antisemieten en die hun visie op een internationale samenzwering leek te bevestigen, aldus Zipperstein. Ze zagen "dat de klauwen van het wereldwijde Jodendom op een angstaanjagende manier werden uitgerekt".

Van de Protocollen van de Ouderen van Zion wordt over het algemeen gedacht dat het een vervalsing is "geproduceerd in de krochten van de Russische regering". Hij bedoelt dat uit de correcte beschrijving van de joodse activist (Bernstein-Kogan blijkt dat de regering zelf niet antisemitisch was, en dus niet het Protocol geschreven zal hebben.  Zipperstein zei dat de Protocollen hoogstwaarschijnlijk het werk waren van de radicale antisemitische kring. Die groep werd geleid door een redacteur uit Kishinev, Pavel Krushevan, die de Protocollen in 1905 publiceerde in zijn krant in Sint Petersburg.

Als de Protocollen een vervalsing waren die de opvattingen van antisemieten over Joodse motieven weergaf, dan was "de brief van Plehve" een vervalsing aan de andere kant, die een karikatuur maakte van de denkwijze van de Russische regering. De brief werd een maand na de pogrom gepubliceerd in The Times of London en zou twee weken voor de pogrom ondertekend zijn door de Russische minister van Binnenlandse Zaken, Vacheslav von Plehve. In de brief werden lokale autoriteiten opgedragen niet te hard op te treden tegen anti-joodse relschoppers, omdat ze anders hun woede op het regime zouden richten.

De Plehve-brief was een "rokend pistool" dat "de meest onaantastbare" en "canonieke" status in het Joodse bewustzijn bereikte, zei Zipperstein: het toonde aan dat de Russische regering betrokken was bij de pogrom. 
En het was "zo goed als zeker een vervalsing," zei hij. De Russische regering ontkende het destijds, de directeur van de politie zei dat Plehve niets te maken had met de pogrom en onderzoekers die er later in de Romanov archieven naar zochten vonden niets, zelfs niet toen ze beschamende documenten van Plehve vonden.

Desalniettemin geven Joden in brede kring de tsaar de schuld van Kishinev. Zipperstein zei dat dit "de meest resonante van alle lessen was die we van het bloedbad kunnen leren, namelijk dat de regering op het hoogste niveau direct verantwoordelijk was voor dit alles, dat ze van plan was een ravage aan te richten, misschien niet veel minder dan de vernietiging van haar Joden." (Ik heb beweerd dat de tsaar achter het bloedbad zat. Dat doet John Judis ook in zijn nieuwe boek over Truman. Noam Chomsky onlangs ook in Democracy Now).

Zipperstein zei dat het geloof in de rol van de tsaar in het bloedbad de "veerkrachtige lijm" werd van de liberale Joodse identiteit in de V.S. "Uitgestrekt en groot en emblematisch", informeerde de mythologie van Kishinev het Joodse begrip van rechts en links en onze relatie tot niet-joden en tot de overheid. Het zorgde voor Joodse steun voor de NAACP en Barack Obama, en maakte van het woord pogrom "een eerder gebruikt schetsje... een fenomeen dat niet minder intrinsiek Russisch is dan wodka en de tsaar zelf."

Tijdens de rondvraag zei Zipperstein dat slechts een fractie van de Joden die uit Rusland emigreerden op de vlucht waren voor daadwerkelijke pogroms, maar dat Kishinev voor hen het donkerste voorbeeld was van een ellendig leven. (En ik bedacht me dat maar weinig Palestijnen die de Nakba ontvluchtten daadwerkelijk een bloedbad hadden meegemaakt, maar ze vreesden het ergste).

De boodschap van Zipperstein's lezing was dat zowel Joden als Russen elkaar door een vertekende bril bekeken, [ DAT DOEN WE ALTIJD ] de macht van de ander overdreven. Hij bekeek dit vooral vanuit het Joodse gezichtspunt, waarbij hij vaker de Russische dan de Joodse overdrijving aanvocht (en niet zei dat Joden de brief van Plehve vervalsten, zelfs niet toen hij Krushevan's kring beschuldigde van het verzinnen van de Protocollen).

En ik zou één voorwaarde willen toevoegen aan Zippersteins afwijzing van de antisemieten. Hij zei dat de rechtse antisemieten de bizarre beweringen van de zionisten geloofden; en dus toen de zionisten in 1901 plannen aankondigden om land in Palestina te kopen en daarvoor zelfs een bank in Europa oprichtten, vreesden deze Russen dat de Joden de heilige plaatsen in Jeruzalem zouden overnemen. Zoals ik heb herhaald verschillende  keren hier probeerde Herzl deze angst weg te nemen door de tsaar (en de paus, en ook de keizer en sultan) te beloven dat de heilige plaatsen van Jeruzalem geïnternationaliseerd zouden blijven. Hieronder zie je mijn foto van moslimaanbidders tijdens de Ramadan in 2012, lopend  onder  Joodse  vlaggen in Oost-Jeruzalemdat bezet is door Israël. De Russen van Kishinev waren haatdragend en moordzuchtig, maar sommige van hun zorgen over het zionisme lijken redelijk.


 VLAGGEN BOVEN DE MENIGTE DIE GAAT BIDDEN BIJ AL-AQSA

Update: Ik vertelde Zipperstein over dit bericht en hij bood twee correcties aan:

Ik heb nooit beweerd dat ik de eerste was die ontdekte dat de tsaristische autoriteiten niet verantwoordelijk waren voor de pogrom in Kishinev. Dit is bekend in wetenschappelijke kringen, en [commentator] Stephen Shenfield heeft zeker gelijk dat het beste onderzoek naar de oorsprong van de pogroms het werk is van - mijn leraar - Hans Rogger. Ten tweede waren zionisten zeker niet de enigen die de lessen van de pogrom van Kishinev tot de kern van hun politiek maakten. Niet minder invloedrijk was de invloed van het bloedbad - en zijn ogenschijnlijke lessen - op de Joodse Socialistische Arbeidersbond, en vele anderen aan de niet-zionistische linkerzijde. Je focus - eenzijdig, lijkt het mij - op de perfideheid van het zionisme verdoezelde voor jou de bredere vertakkingen van wat ik probeerde te beargumenteren in mijn lezing.

       -------------------EINDE Kishinev -------------


Over de Oeigoeren. 

Een 'geleerde' uit Singapore heeft een interessant verhaal.

Hij zegt: Ik was daags voor 911 in de provincie waar de Oeiguren leven, en ik merkte dat ze heel erg hun eigen klederdracht hadden en geen chinees ( mandarijn)  spraken.  Toen ik dattegen een Chinese collega zei, antwoordde hij: "Ach. dat is hun traditie" 

Maar 10 jaar later begonnen de aanslagen door de Oeigoeren. Dat duurde tot 2016. 

Het was zo erg dat de Han Chinezen in Xinjiang zich moesten bewapenen. 

Natuurlijk hadden de salafisten flink hun werk gedaan, om deze rebellie te veroorzaken.  

Hij zegt ook: " U weet dat Amerika niet bepaald syympathie heeft voor China, en ook niet voor de moslims. Maar  vreemd genoeg hebben ze heel veel sympathie voor chinezen die moslim zijn."

(*) Ik was zelf in Kashgar en Wooloomoetchi ( Urümqi) in januari 2007. Prachtioge foto's gemaakt van deze mensen  en hun manier vaan leven. Heeb toen één opstandige jongeman onmoet in een winkel.  Heb later nog met hem enkele emails uitgewisseld.



Tuesday, November 05, 2024

1463 Democratie ! Verkiezingen ! Bedrog zal je bedoelen.

 Nu dacht ik altijd: wie de media controleert, controleert  het stemgedrag van de mensen. 

Niks democratie. 

Elke vermeende misstap van de opponent wordt breed uitgemeten en steeds maar herhaald.   De  eigen misdaden worden niet benoemd. 

Mooi voorbeeld:  

Rusland heeft enkele militaire interventies gepleegd ( Georgie, Tsjetsjenie, Oekraiene),  maar dat stelde weinig voor en àltijd was het na een uitlokking door handlangers van Amerika.

In diezelfde periode pleegde de VS 251 militaire interventies ( volgens eigen onderzoek) , waarvan  enkele vreselijke oorlogen die vele landen verwoestten:  Irak, Afghanistan, Yemen, Libië, Syrië, Oekraïne.  

Meestal 'by  proxy',  maar het was de VS die bepalend was.  

Minstens 100 miljoen levens voor goed verpest ( dood, zonder huis of gevlucht). 

Toch kun je de gewone Nederlander wijs maken dat Rusland de Bad  Guy is en dat Amerika de Good Guys zijn ! 

Tot zover het bewijs dat democratie niks voorstelt als je geen volledig vrije en evenwichtige en oprechte pers hebt. 

  ----

Maar toen Trump werd gekozen in 2016 zag ik dat soms, héél soms, de democratie wel werkt.  Als het volk uit eigen ervaring weet dat de MSM liegen en als de machthebbers verrast worden tijdens het stem-proces:  dan hebben ze de zaak niet afdoende gesaboteert en wint hun vijand, Trump in dit geval. 

----

Maar vandaag hoorde ik een argeloze 'Amerika Deskundige '  op de NOS  nòg een mogelijkheid  benoemen: 

Zorg gewoon dat er veel te weinig stemhokjes zijn en dat de wachtrij 5 uur lang is.  Dan blijven veel mensen thuis. ( Ook omdat ze niet zo lang vrij krijgen van hun baas)

Natuurlijk doe je zo'n ingreep alleen in districten waar jouw opponent veel kans heeft om te winnen.   Zodat in dat stemhokje minder stemmen worden uitgebracht. En in andere delen van de staat - waar meer kiezers op jou stemmen -   daar zet je wèl genoeg hokjes neer en zijn de wachtrijen veel korter. 

Zo interpreteer ik het bericht van deze mevrouw, maar zo volledig spreekt ze het natuurlijk niet uit : 

Luister vanaf minuut 1 tot 2. 


  --------------

Sjoerd de Groot   ( Videokanaal : Vind dit ! )  legt op zijn eigen rustige manier uit hoe de verkiezingen in Georgië  ( waar pro-Rusland heeft gewonnen)  hier worden afgedaan als 'beïnvloed'. 

En hoe de verkiezingen in Moldavië  ( gewonnen door pro Het Wessten) waar de beïnvloeding  overdadig is en  van verre zichtbaar,   als een overwinning voor de democratie worden gevierd en geprezen ! 

Over de verkiezingen: vanaf  1 uur 13 minuten tot  2 uur 4 min. 


( Daarna spreekt Sjoerd nog een uur lang over de Amerikaanse verkiezingen.) 

                   -----------------

PS:  gisteren hoorde ik een klein stukje Joe Rogan - Elon Musk.   Rogan: "Dat jij Twitter kocht was cruciaal.  Anders hed de waarheid nergens meer een plaats waar ze gezien kon worden."

Musk:  "Klopt.  Ik betaalde er veel te veel voor. Dat wist ik wel  natuurlijk. Maar het moest. Om die reden."  



Timestamps: 00:21 - Top 20 in Diablo 03:19 - Games for Mental Calibration 05:59 - Video Games Are Healthy? 10:52 - Regenerative vs. Factory Farming 11:18 - Buying Twitter 14:36 - Censorship and Control 16:29 - Politics of Free Speech 19:08 - Government Overreach 20:12 - Media's Role in Politics 27:35 - Election Integrity 29:57 - Case for the Second Amendment 33:19 - Shift in Political Ideology 36:03 - Fight for Free Speech 37:58 - Hypocrisy in Politics 40:00 - Medical Industry and Trust 44:00 - Dangers of Pharmaceutical Control 47:05 - Addictive Substances 54:40 - John McAfee's Story 59:13 - Squirrel Controversy 01:04:04 - Stakes of Upcoming Elections 01:16:32 - Final Call to Action 01:39:17 - Arrival of Illegals 01:58:16 - Political Manipulation 02:14:24 - Bureaucratic Overreach 02:27:19 - Future of Automation 02:34:14 - Preserving Civilization