1530 Epstein pleegde geen pedofilie. Heeft hij ooit echt gechanteerd? Dat zou toch Hoge Pieten afschrikken ?

 Ook ik weet niet goed wat ik van Epstein moet denken. Ik weet wel dat hij en Ghislaine een  heel goede band met de Mossad hadden.  Er zijn getuigen die zeggen:  "Terwijl Epstein werd bevredigd door een jonge meid, vertelde hij zijn informatie aan Alan Dershowitz.  Die deed dan verslag aan de Mossad."  

( Dat Jean-Luc Brunel wèl vrouwen verdoofde en verkrachtte, en dat hij Epstein goed kende,  is geen bewijs dat Epstein dit ook deed.  Dit  m b t Karen Mulder)

Mike Benz zegt: "Young girls juice bussiness." Er wordt een vrolijke atmosfeer geschapen waarbij de zaken wat gemakkelijker verlopen. 

Stel dat Epstein ooit één man  had geblackmaild, en die zou dit wereldkundig hebben gemaakt (bij zijn vrienden in de financiele wereld,  of de politieke wereld,  of de acteurswereld)  dan zou niemand nog de Lolita Express hebben genomen.   

Natuurlijk begrepen deze mannen dat ze mogelijk werden gefilmd,  maar het verschil tussen een bekend politicus en de gewone man is:  de gewone man kan elke dag van zijn leven 'vreemd gaan',  een bekend politicus, acteur of ondernemer NOOIT.  Zijn scheve schaats komt in de krant ... Ja, Rob Oudkerk! .  Niet die van de gewone man.  Maar op het eiland van Epstein, daar kan hij vreemd gaan.  Alleen daar kan hij een keer uit de band springen. 

Hoe het volgens mij werkte :  Israel werd van àlles op de hoogte gesteld, kreeg alle beelden,  en alleen in uiterst belangrijke gevallen gebruikte Israel de suggestie 'dat er beelden zouden kunnen  bestaan' om het slachtoffer net dat duwtje in de rug te geven zodat Israel  zijn zin kreeg.  Of men leerde uit de beelden wat de preferentie van deze persoon was, en stuurde een kansrijke 'honeypot'  (jonge meid, jonge man, sado dame,  fetishiste  etc) op hem af. 

Zo houdt het het langste vol.  En is het toch nuttig. 

Nog een belangrijke zaak:   Zoals in onderstaand artikel staat:  het betrof nooit pre-puberale meisjes. Wel vaak jonge meisjes. Soms waren ze gelokt om als model te komen werken, en veranderde dat in 'masseuse'. Maar ik meen dat geen van hen het paspoort werd ontnomen. Ze konden altijd weg gaan. 

Enige misleiding was wel gaande,  maar ontvoering, dwang of verkrachting was volgens mij niet aan de orde. (De meisjes staan altijd stralend op de foto, nooit angstig of gestresst.  ) 

   Pizzagate.

Natuurlijk zijn er de emails met de code-woorden 'pizza'  en 'grape soda' .  In de woning van John Podesta hingen volop afbeeldingen van kinderen jonger dan 12, in sexueele context afgebeeld.  En Podesta en 'pizza-gate' dat is zo ongeveer hetzelfde.  

Ik neem aan dat de pedofielen hun manieren hadden om elkaar en hun slachtoffertjes te ontmoeten.  Ik weet niet in hoeverre Epstein er bij was betrokken. Als ik hierover iets meer te weten kom, zal ik dat hier plaatsen, en dan valt Epstein echt wel meer aan te rekenen dan het faciliteren van sex met meiden van 18 jaar en ouder.

  ------

Drie maal Verzachtende omstandigheden: 

1)  Max von Kreyfelt had deze week een X waarin we oude krantenberichten zagen :   Ed Nypels die in 1978 voorstelt om sex tussen kinderen vanaf 12 jaar en volwassenen toe te staan, mits het kind er vrijwillig in toestemt. 

En de JOVD (de jongerenvereniging van de VVD)  pleitte in die dagen ook voor legaliseren van sex met dieren.  En  dan had je natuurlijk nog Brongersma die in de jaren 70,  toen de ideeen over ongelimiteerde sexuele vrijheid hoogtij vierden,  de pedofilie wilde legaliseren. 

2) )  En dan zijn daar nog de vele honderden culturen waarin het normaal was dat meisjes vanaf  hun 14e in het huwelijk konden treden. Zelfs nu zijn er nog enkele staten in de VS waar dat kan. 

3)  Ik zou willen dat er nu eindelijk eens aandacht uit zou gaan naar de gevallen waar wèl sprake is van ontvoering en seks-slavinnen.   Mensen als Yvonne Keuls, mevr Roelofs en ook Micha Kat roepen er al jaren over.  In die sferen  gebeuren ook veel erger zaken zoals moorden  en orgaan roof bij kinderen.

Maar dit haalt de krant niet, wordt afgedaan als 'complot gekken' verhaal.

Ik denk dat Epstein groot wordt gemaakt omdat men hoopt Trump er een opdonder mee te geven. 

                 --------------------

Kortom:  Als het waar is dat de  heel jonge meisjes ( maar altijd ouder dan 16, en wellicht altijd ouder dan 18) vrijwillig deden wat ze deden, in de huizen en op  het eiland van Epstein, hoe extreem is dat dan? 

Je kan niet beweren dat dit extreem is en tegelijk niks doen aan misbruik van babies, moord op babies, orgaanhandel etc etc.  Dat kan niet.   Dan ben je niet consequent.

MOON OF ALABAMA:    (LINK) 

Chomsky zwartmaken vanwege zijn vriendschap met Epstein is een schande. 

Ik geef toe dat ik vaak naar artikelen van Alan Macleod op MintPressNews heb gelinkt. Hij leek veel te weten over de politiek in Zuid-Amerika en manipulatie door de media in het algemeen. Het is dan ook triest om te zien dat hij zich nu ook aan die praktijk bezondigt.

In een van zijn laatste artikelen belastert Macleod Noam Chomsky en zijn vrouw vanwege hun jarenlange relatie met Jeffrey Epstein.

The Chomsky-Epstein Files: Unravelling a Web of Connections Between a Star Leftist Academic & a Notorious Pedophile

Het is een lasterartikel en een schande.

Macleod trapt in de manipulatie door de media of de gecreëerde consensus dat Epstein een buitengewoon monsterlijk beest was.

Kijk maar eens naar de eigenschappen die hij gebruikt om hem te beschrijven. Het begint met de kop, waarin Epstein een 'beruchte pedofiel' wordt genoemd.

Merriam-Webster definieert pedofilie als

een psychiatrische stoornis waarbij een volwassene seksuele fantasieën heeft over of seksuele handelingen verricht met een prepuberaal kind

Jeffrey Epstein was berucht om zijn seksuele activiteiten (geen geslachtsgemeenschap) met vrouwelijke tieners. In de bekende gevallen was de jongste veertien jaar oud toen ze Epstein voor het eerst ontmoette (maar haar was verteld dat ze tegen Epstein moest liegen over haar leeftijd voordat ze hem ontmoette). Er is geen verdenking en geen geloofwaardige beschuldiging dat Epstein ooit seksuele handelingen heeft verricht met prepuberale kinderen.

De meisjes werden door Epstein betaald om hem massages te geven terwijl ze topless of naakt waren. Terwijl ze dat deden, masturbeerde hij meestal. Deze contacten waren vrijwillig. Er werd geen dwang uitgeoefend. De meisjes kregen 200 tot 300 dollar per sessie. Dat is veel geld voor een uur werk voor iemand van die leeftijd.

Het is zeker een vreemde gewoonte van Epstein, maar het had niets te maken met pedofilie.

Macleod schrijft dat Chomsky:

... bij meerdere gelegenheden zijn wens heeft uitgesproken om Little St. James Island te bezoeken, de locatie van veel van Epsteins ergste seksuele misdrijven.

Er is geen bewijs dat Epstein, op zijn eiland of waar dan ook, ooit 'seksuele misdrijven' heeft gepleegd. Macleod noemt er geen enkel en kan dat ook niet.

Macleod vervolgt:

Nadat 36 slachtoffers – sommigen nog maar 14 jaar oud – zich hadden gemeld, werd miljardair Jeffrey Epstein in 2008 veroordeeld op beschuldigingen van seksuele misdrijven met kinderen. Hij kreeg echter slechts een straf van 18 maanden opgelegd en zat slechts 13 maanden uit in een minimumbeveiligde gevangenis, die hij zes dagen per week mocht verlaten.

Men vraagt zich af waarom meisjes die betaald werden om massages te geven op basis van wederzijdse instemming plotseling worden aangemerkt als 'overlevenden'. Er zijn geen beschuldigingen dat een van hen ooit gedwongen of bedreigd is. Dit waren geen 'overlevenden' en zelfs geen 'slachtoffers', maar dienstverleners. Dat is precies de reden waarom in de meeste van deze zaken geen strafrechtelijke procedure is gestart.

In 2008 werd Epstein door de rechtbank van Palm Beach County op twee punten schuldig bevonden en veroordeeld:

De wetten die Epstein schendt en waarvoor hij schuldig pleit, zijn "het aanzetten tot prostitutie" en "het ronselen van personen jonger dan 18 jaar voor prostitutie".
...
Tijdens de pleitzitting vraagt rechter Deborah Pucillo aan de officier van justitie van Palm Beach, Lanna Belohlavek, of de "slachtoffers onder de 18 jaar" akkoord gaan met de beslissing van de staat om Epstein te vervolgen. "Dat slachtoffer is niet langer onder de 18 jaar", zegt Belohlavek, maar ze meldt dat ze haar instemming via haar advocaat heeft doorgegeven. Opmerking: slechts één "slachtoffer" – enkelvoud – wordt geïdentificeerd als minderjarig op het moment dat zij naar verluidt het slachtoffer werd van Epstein.

Het 'slachtoffer' onder de 18 jaar was Ashley Davis. Ze gaf Epstein meer dan een jaar lang massages en ontving daarvoor geld en af en toe cadeautjes. Geïnterviewd door de politie van Palm Beach ...:

... ze zei dat ze op een bepaald moment volledige geslachtsgemeenschap had gehad met Epstein. Nogmaals, als je je verdiept hebt in de fijne kneepjes van Epsteins seksuele voorkeuren, weet je dat dit voor hem relatief zeldzaam was. Epstein bevredigde zichzelf doorgaans tijdens de dubieuze massagesessies, en zelfs als er seksuele activiteit plaatsvond, ging dit zelden zo ver als geslachtsgemeenschap. Maar volgens Ashley – en voor de goede orde, ze leek volkomen geloofwaardig – kwam er een moment dat Epstein geslachtsgemeenschap met haar wilde hebben, en zij ging daarmee akkoord. "Het was de dag voor mijn 18e verjaardag", zei ze. Toen Recarey haar vroeg of de geslachtsgemeenschap met wederzijdse instemming was, zei ze dat dat het geval was.

Consensuele seks hebben met iemand een dag voor die persoon 18 wordt, is in het grootste deel van de wereld geen misdaad.
Het heeft zeker niets te maken met 'seksuele misdrijven tegen kinderen', zoals Macleod beweert.

Het is ook niet iets dat ik, of enig ander weldenkend mens, moreel zo verwerpelijk zou vinden dat ik het contact met personen die dergelijke seks hebben gehad zou moeten verbreken.

Macleod schrijft:

De sleutel tot het bekend worden van Epsteins misdaden was de getuigenis van zijn slachtoffer, Virginia Giuffre. Giuffre beweerde dat Epstein en zijn partner Ghislaine Maxwell een wereldwijde sekshandelorganisatie runden, waarbij vrouwen en meisjes werden ontvoerd en gedwongen tot seks met de rijken en machtigen der aarde. Hieronder zouden onder meer leden van koninklijke families zoals prins Andrew, politici zoals Donald Trump en Bill Clinton, en academici zoals Alan Dershowitz vallen. Epstein zou zijn fortuin hebben vergaard door uitgebreid bewijsmateriaal van hun seksuele misdrijven te bewaren en zijn klanten te chanteren. Eerdere publicaties van Epstein Files hebben sterk gesuggereerd dat Epstein, net als Maxwells vader en familie, voor de Israëlische inlichtingendienst werkte.

Maclead vergeet te vermelden dat de FBI Virginia Giuffre als een notoire leugenaar beschouwt. De FBI heeft de zaak-Epstein grondig onderzocht en vond weinig tot geen bewijs voor wat Giuffre beweerde:

De FBI heeft de bankgegevens en e-mails van Jeffrey Epstein grondig onderzocht. Ze hebben zijn huizen doorzocht. Ze hebben jarenlang zijn slachtoffers ondervraagd en zijn connecties met enkele van de meest invloedrijke mensen ter wereld onderzocht.

Maar hoewel de onderzoekers voldoende bewijs verzamelden dat Epstein minderjarige meisjes seksueel misbruikte, vonden ze nauwelijks bewijs dat de goed verbonden financier een sekshandelnetwerk leidde dat machtige mannen bediende, zo blijkt uit een onderzoek van Associated Press naar interne documenten van het ministerie van Justitie.

Video's en foto's die in beslag zijn genomen uit Epsteins huizen in New York, Florida en de Maagdeneilanden toonden geen slachtoffers die werden misbruikt en impliceerden ook niemand anders in zijn misdaden, schreef een aanklager in een memo uit 2025.

Uit een onderzoek van Epsteins financiële gegevens, waaronder betalingen die hij had gedaan aan entiteiten die banden hadden met invloedrijke figuren in de academische wereld, de financiële sector en de internationale diplomatie, bleek geen verband met criminele activiteiten, aldus een andere interne memo uit 2019.

Hoewel een slachtoffer van Epstein in het openbaar beweerde dat hij haar aan zijn rijke vrienden "uitleende", konden agenten dat niet bevestigen en vonden ze geen andere slachtoffers die een soortgelijk verhaal vertelden, aldus de documenten.

Het FBI-memo waarop het AP-rapport is gebaseerd, werd door het ministerie van Justitie online gezet, maar later weer verwijderd. Michael Tracey heeft gelukkig een kopie ervan beschikbaar gesteld (pdf). De samenvatting en weerlegging van de beschuldigingen van Virginia Giuffre door de FBI begint op pagina 55.

Michael Tracy heeft het ook samengevat op :

Federale aanklagers in het zuidelijke district van New York vonden de prominente 'overlevende' van Epstein, Virginia Roberts Giuffre, ook bekend als VRG, zo ongeloofwaardig dat ze zich genoodzaakt zagen een uitgebreide memo op te stellen op 19 december 2019, waarin ze de vele absurde tekortkomingen in haar vele fantastische verhalen gedetailleerd beschreven.

— Ze zeiden dat ze de centrale bewering van VRG's vermeende slachtofferschap, die ook aanleiding had gegeven tot de essentie van de Epstein-mythologie zoals we die nu kennen, namelijk dat ze werd 'uitgeleend' voor seksuele diensten aan prominente mannen, zoals prins Andrew en Alan Dershowitz, 'niet konden bevestigen'.

— Ze merkten op dat VRG's verslagen van haar eigen seksuele misbruik "intern inconsistent" waren, en niet alleen over lange perioden, maar ook binnen één enkel interview dat ze op 9 september 2019 met haar hadden gehouden.

— Ze merkten op dat VRG toegaf herhaaldelijk te hebben gelogen over fundamentele feiten, bewijsmateriaal te hebben vernietigd en onwaarheden te hebben verteld aan de media.

— Ze merkten op dat VRG samenspande met een roddeljournaliste, Sharon Churcher van de Daily Mail, om 'grote krantenkoppen' te genereren door veel prominente mensen te beschuldigen van gruwelijke seksuele misdrijven tegen kinderen, in de hoop dat dit potentiële uitgevers zou verleiden om hun aanstaande 'memoires' voor veel geld te kopen.
...

Virginia Roberts Giuffre heeft inderdaad veel geld verdiend aan de zaak. De media hebben haar valse beschuldigingen sensationeel uitgemolken. Haar advocaten hebben deze vervolgens gebruikt om de beschuldigde personen te chanteren om te betalen om haar het zwijgen op te leggen.

De 'sleutel tot de misdaden van Epstein' die Macleod presenteert, is volledig verzonnen.

In zijn artikel blijft Macleod Epstein als "pedofiel" omschrijven. Hij somt de valse beschuldigingen van de beruchte leugenaar Virginia Giuffre op alsof het feiten zijn. Hij suggereert dat iedereen die contact heeft gehad met Epstein zich zou moeten schamen.

Noam Chomsky had een langdurige relatie met Epstein. Dat is niet verwonderlijk. Epstein strooide met zijn geld, dat hij grotendeels had verkregen door Les Wexner, de miljardair en eigenaar van Victoria's Secrets en andere merken, te bedriegen. Het MIT, waar Chomsky het grootste deel van zijn carrière had gewerkt, was een van de begunstigden. Chomsky en zijn vrouw brachten, net als vele anderen, graag tijd door met Epstein. Hij was een vriend. Ze ontmoetten elkaar en gaven elkaar cadeaus. Epstein had verschillende huizen en appartementen die hij af en toe aan Chomsky aanbood om te gebruiken. Daar was niets misdadigs aan.

Maar door valse beweringen te doen over de 'pedofiel' Epstein probeert Maclead Chomsky hiervoor in diskrediet te brengen.

In de loop der jaren werd Epstein niet alleen Chomsky's beste vriend, maar ook zijn naaste en meest vertrouwde juridische en financiële adviseur. Deze relatie beschadigde zelfs de band met zijn kinderen, die hun bezorgdheid uitten over wat zij een "dramatische en onverklaarbare" stijging van zijn uitgaven noemden sinds zijn huwelijk in 2014. "Deze onverwachte uitgaven brengen je financiële toekomst in gevaar", waarschuwden ze.

Chomsky's eerste vrouw was in 2008 overleden. In 2014 trouwde hij met een andere vrouw, Valeria. Tijdens zijn carrière had Chomsky een aanzienlijk bedrag verdiend. Dit was in een familietrust gestort ten behoeve van hemzelf en de volwassen kinderen uit zijn eerste huwelijk. Nadat Chomsky opnieuw was getrouwd, maakte hij geld vrij uit zijn trust om zijn nieuwe leven met zijn vrouw te financieren. De kinderen zagen hun toekomstige erfenis slinken en waren daarover verontrust.

Chomsky was boos. Hij vroeg Epstein om hulp en nam Epsteins accountant in dienst bij het bestuur van de trust:

Chomsky veroordeelde het gedrag van zijn kinderen bitter en omschreef hen als "drie multimiljonairs" die meer om geld gaven dan om zijn eigen levenskwaliteit. Valeria vergeleek hen ondertussen met nazi's. De saga eiste zijn tol van Noam, die het omschreef als een "pijnlijke wolk die ik nooit had kunnen vermoeden dat die mijn laatste jaren zou verduisteren".

Macleod beweert zonder bewijs dat het Chomsky's relatie met Epstein was "die de band met zijn kinderen heeft beschadigd". En de overduidelijke egoïstische hebzucht van die kinderen had daar niets mee te maken?

Aan het einde van zijn lasterartikel schrijft Macleod:

Ook hier is er in de dossiers geen enkele aanwijzing dat Chomsky betrokken was bij illegale activiteiten met Epstein, laat staan bij zedendelicten.

Waarom heeft hij dit artikel dan überhaupt geschreven?

De relatie tussen Chomsky en Epstein is er een van diepe tegenstrijdigheden. De academicus presenteert zichzelf in het openbaar als een anti-staatsanarchist, maar werkt in privé samen met de belichaming van de zogenaamde "deep state". En terwijl Chomsky een van de luidste critici van Israël is geweest, was zijn goede vriend een Israëlische agent.

De onthullingen hebben Chomsky's reputatie in het openbaar ernstig geschaad, en zijn laatste levensjaren zullen ongetwijfeld worden ontsierd door een hernieuwde twijfel over zowel zijn morele karakter als zijn oeuvre.

Uiteindelijk heeft Epstein met zijn financiële macht en kennis Chomsky misschien wat geld kunnen besparen en hem een paar dagen luxe kunnen bezorgen. Maar het heeft Chomsky iets veel waardevollers gekost: zijn reputatie.

Ik ben niet op de hoogte dat Chomsky zichzelf ooit heeft voorgesteld als een "anti-staatsanarchist". Ik heb hem altijd beschouwd als een vrij gematigde linkse activist. Chomsky was een gerespecteerd lid van het Amerikaanse academische systeem.

Maar het kan best zijn dat Macleod zich illusies over hem maakte.

Chomsky's beroemdste boek is "Manufacturing Consent: The Political Economy of the Mass Media" (Consensus creëren: de politieke economie van de massamedia). Macleods tweede boek is "Propaganda in the Information Age: Still Manufacturing Consent" (Propaganda in het informatietijdperk: nog steeds consensus creëren).

Het lijkt erop dat Macleod teleurgesteld is dat de bewonderde 'anti-staatsanarchist' die hij volgde, een normaal mens bleek te zijn. Hij maakt dus gebruik van en draagt bij aan de gecreëerde consensus die is opgebouwd rond de zaak Jeffrey Epstein, om Chomsky te belasteren vanwege zijn volkomen normale relatie.

Dat is inderdaad een schande.

 

1529 John Pilger schreef dit 7 dagen voor de inval in Oekraïne !

John Pilger is een van mijn  helden.

Hij maakte goede documentaires over de media:  " The war you don't see" ( Ik zeg altijd:  bekijk hem elk jaar een keer.) 

Het artikel stond in Consortium Nieuws. 

Hier de vertaling naar het Nederlands.  

Commentaar , Propaganda, Rusland, Oekraïne, Verenigd Koninkrijk, Verenigde Naties, Tot op de dag van vandaag – Historische perspectieven op het nieuws

John Pilger: Oorlog in Europa en de opkomst van rauwe propaganda

17 februari 2022

De veiligheidsvoorstellen van Rusland zouden in het Westen moeten worden toegejuicht, schrijft John Pilger. Maar wie begrijpt het belang ervan als het enige wat de mensen te horen krijgen is dat Poetin een paria is?  

8 oktober 2014: Victoria Nuland, adjunct-staatssecretaris van Buitenlandse Zaken van de VS, bij een basis van de Oekraïense grensbewakingsdienst in Kiev. (Amerikaanse ambassade in Kiev, Flickr)

Door John Pilger

De voorspelling van Marshall McLuhan dat "propaganda de opvolger van politiek zal worden" is uitgekomen.  Ruwe propaganda is nu de norm in westerse democratieën, met name in de VS en Groot-Brittannië.

Over kwesties van oorlog en vrede wordt ministerieel bedrog als nieuws gebracht. Ongemakkelijke feiten worden gecensureerd, demonen worden gevoed. Het model is corporate spin, de valuta van deze tijd. In 1964 verklaarde McLuhan de beroemde uitspraak: "Het medium is de boodschap." De leugen is nu de boodschap.

Maar is dit nieuw? Het is meer dan een eeuw geleden dat Edward Bernays, de vader van de spindoctoring, "public relations" uitvond als dekmantel voor oorlogspropaganda. Wat nieuw is, is de vrijwel volledige eliminatie van afwijkende meningen in de mainstream.

De grote redacteur David Bowman, auteur van The Captive Press, noemde dit "een defenestratie van iedereen die weigert een bepaalde lijn te volgen, het onverteerbare te slikken en moedig is". Hij verwees naar onafhankelijke journalisten en klokkenluiders, de eerlijke buitenbeentjes aan wie mediabedrijven ooit ruimte gaven, vaak met trots. Die ruimte is nu afgeschaft.

De oorlogshysterie die de afgelopen weken en maanden als een vloedgolf is over ons heen gekomen, is hiervan het meest opvallende voorbeeld. Bekend onder de vakterm 'het verhaal vormgeven', is het grootste deel ervan pure propaganda.

De regel van geen bewijs

De Russen komen eraan. Rusland is erger dan slecht. Poetin is kwaadaardig, "een nazi zoals Hitler", zo verklaarde Labour-parlementslid Chris Bryant. Oekraïne staat op het punt om door Rusland te worden binnengevallen – vanavond, deze week, volgende week. De bronnen zijn onder meer een voormalig CIA-propagandist die nu namens het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken spreekt en geen bewijs levert voor zijn beweringen over Russische acties, omdat "het afkomstig is van de Amerikaanse regering".

De regel dat er geen bewijs is, geldt ook in Londen. De Britse minister van Buitenlandse Zaken Liz Truss, die 500.000 pond aan overheidsgeld uitgaf om in een privéjet naar Australië te vliegen om de regering in Canberra te waarschuwen dat zowel Rusland als China op het punt stonden toe te slaan, leverde geen bewijs. De Antipodeanen knikten instemmend; het 'verhaal' wordt daar niet in twijfel getrokken. Een zeldzame uitzondering was voormalig premier Paul Keating, die Truss' oorlogszuchtige taal 'krankzinnig' noemde.

Truss heeft de landen aan de Baltische Zee en de Zwarte Zee vrolijk door elkaar gehaald. In Moskou vertelde ze de Russische minister van Buitenlandse Zaken dat Groot-Brittannië nooit de Russische soevereiniteit over Rostov en Voronezh zou accepteren – totdat haar werd gewezen dat deze plaatsen geen deel uitmaken van Oekraïne, maar van Rusland. Lees de Russische pers over de clowneske capriolen van deze pretendent van 10 Downing Street en huiver.

Gevaarlijke farce

De Britse minister van Buitenlandse Zaken Liz Truss bezoekt Estland, 30 november 2021. (Simon Dawson / No 10 Downing Street)

Deze hele farce, met onlangs de Britse premier Boris Johnson in Moskou in de hoofdrol, die een clowneske versie van zijn held Winston Churchill speelde, zou als satire kunnen worden beschouwd, ware het niet dat er opzettelijk misbruik wordt gemaakt van feiten en historisch inzicht en dat er een reëel gevaar voor oorlog bestaat.

Vladimir Poetin verwijst naar de "genocide" in de oostelijke Donbass-regio van Oekraïne. Na de staatsgreep in Oekraïne in 2014 – georkestreerd door Victoria Nuland, de "contactpersoon" van de voormalige Amerikaanse president Barack Obama in Kiev – lanceerde het door neonazi's geïnfiltreerde regime een terreurcampagne tegen het Russisch sprekende Donbass, dat een derde van de Oekraïense bevolking uitmaakt.

Onder toezicht van CIA-directeur John Brennan in Kiev coördineerden 'speciale veiligheidseenheden' wrede aanvallen op de bevolking van Donbass, die zich tegen de staatsgreep verzette. Video- en ooggetuigenverslagen tonen hoe fascistische misdadigers met bussen werden aangevoerd om het hoofdkwartier van de vakbond in de stad Odessa in brand te steken, waarbij 41 mensen omkwamen die daar vastzaten. De politie stond erbij en keek toe. Obama feliciteerde het 'rechtmatig gekozen' coupregime met zijn 'opmerkelijke terughoudendheid'.

In de Amerikaanse media werd de gruweldaad in Odessa gebagatelliseerd als een 'duistere' en 'tragische' gebeurtenis waarbij 'nationalisten' (neo-nazi's) 'separatisten' (mensen die handtekeningen verzamelden voor een referendum over een federaal Oekraïne) aanvielen. Rupert Murdochs Wall Street Journal veroordeelde de slachtoffers: 'Dodelijk brand in Oekraïne waarschijnlijk aangestoken door rebellen, zegt regering'.

4 maart 2015: OVSE houdt toezicht op de verplaatsing van zware wapens in Oost-Oekraïne. (OVSE, Flickr, CC BY-NC-ND 2.0)

Professor Stephen Cohen, geprezen als Amerika's grootste autoriteit op het gebied van Rusland, schreef:

De pogromachtige verbranding van etnische Russen en anderen in Odessa deed herinneringen herleven aan de nazi-vernietigingseenheden in Oekraïne tijdens de Tweede Wereldoorlog. [Vandaag de dag] zijn stormachtige aanvallen op homoseksuelen, joden, oudere etnische Russen en andere 'onzuivere' burgers wijdverbreid in het door Kiev geregeerde Oekraïne, samen met fakkeltochten die doen denken aan die welke uiteindelijk Duitsland in de late jaren twintig en dertig in vuur en vlam zetten ...

"De politie en officiële gerechtelijke autoriteiten doen vrijwel niets om deze neofascistische daden te voorkomen of te vervolgen. Integendeel, Kiev heeft hen officieel aangemoedigd door Oekraïense collaborateurs met nazi-Duitse uitroeiingspogroms systematisch te rehabiliteren en zelfs te herdenken, straten naar hen te vernoemen, monumenten voor hen op te richten, de geschiedenis te herschrijven om hen te verheerlijken, en nog veel meer."

Tegenwoordig wordt er zelden gesproken over het neonazistische Oekraïne. Dat de Britten de Oekraïense Nationale Garde, waaronder neonazi's, trainen, is geen nieuws. (Zie het rapport van Matt Kennard in Consortium News van 15 februari). De terugkeer van gewelddadig, goedgekeurd fascisme in het Europa van de 21e eeuw, om Harold Pinter te citeren, "is nooit gebeurd ... zelfs niet toen het gebeurde".

Op 16 december diende de Verenigde Naties een resolutie in waarin werd opgeroepen tot "het bestrijden van verheerlijking van nazisme, neonazisme en andere praktijken die bijdragen aan het aanwakkeren van hedendaagse vormen van racisme". De enige landen die tegen stemden waren de Verenigde Staten en Oekraïne.

Bijna elke Rus weet dat het over de vlakten van het "grensgebied" van Oekraïne was dat Hitlers divisies in 1941 vanuit het westen oprukten, gesteund door Oekraïense nazi-aanhangers en collaborateurs. Het resultaat was meer dan 20 miljoen Russische doden.

Russische voorstellen

De Russische minister van Buitenlandse Zaken Sergej Lavrov, links, en president Vladimir Poetin, midden, in 2017. (Het Russische presidentiële pers- en voorlichtingsbureau, CC BY 4.0, Wikimedia Commons)

Afgezien van de manoeuvres en het cynisme van de geopolitiek, wie de spelers ook mogen zijn, is deze historische herinnering de drijvende kracht achter de respectvolle, zelfbeschermende veiligheidsvoorstellen van Rusland, die in Moskou werden gepubliceerd in de week dat de VN met 130 tegen 2 stemmen besloot het nazisme te verbieden. Deze voorstellen zijn:

– De NAVO garandeert dat zij geen raketten zal stationeren in landen die aan Rusland grenzen. (Er staan al raketten in Slovenië en Roemenië, en Polen volgt)

– De NAVO stopt met militaire en marineoefeningen in landen en zeeën die aan Rusland grenzen.

– Oekraïne wordt geen lid van de NAVO.

– Het Westen en Rusland ondertekenen een bindend Oost-West-veiligheidspact.

– het historische verdrag tussen de VS en Rusland inzake middellangeafstandsraketten moet worden hersteld. (De VS hebben dit verdrag in 2019 opgezegd.)

Dit komt neer op een uitgebreid ontwerp voor een vredesplan voor heel naoorlogs Europa en zou in het Westen moeten worden toegejuicht. Maar wie begrijpt in Groot-Brittannië het belang ervan? Wat hen wordt verteld, is dat de Russische president Vladimir Poetin een paria is en een bedreiging vormt voor het christendom.

Russisch sprekende Oekraïners, die al zeven jaar onder een economische blokkade van Kiev staan, vechten voor hun voortbestaan. Het 'massale' leger waar we zelden over horen, bestaat uit de 13 Oekraïense legerbrigades die Donbass belegeren: naar schatting 150.000 soldaten. Als zij aanvallen, zal de provocatie van Rusland vrijwel zeker oorlog betekenen.

In 2015 kwamen de presidenten van Rusland, Oekraïne, Duitsland en Frankrijk, onder bemiddeling van de Duitsers en Fransen, bijeen in Minsk en ondertekenden een voorlopig vredesakkoord. Oekraïne stemde ermee in om autonomie te verlenen aan Donbass, nu de zelfverklaarde republieken Donetsk en Loehansk.

Het akkoord van Minsk heeft nooit een kans gekregen. In Groot-Brittannië wordt, onder meer door Boris Johnson, de boodschap verspreid dat Oekraïne door wereldleiders wordt "gedicteerd". Groot-Brittannië zelf bewapent Oekraïne en traint het Oekraïense leger.

Sinds de eerste Koude Oorlog is de NAVO in feite opgerukt tot aan de meest gevoelige grens van Rusland, nadat zij haar bloedige agressie had getoond in Joegoslavië, Afghanistan, Irak en Libië en haar plechtige beloften om zich terug te trekken  niet was nagekomen ( ).  Nu de Europese "bondgenoten" zijn meegesleept in Amerikaanse oorlogen die hen niets aangaan, is het grote onuitgesprokene dat de NAVO zelf de echte bedreiging vormt voor de Europese veiligheid.

In Groot-Brittannië wordt bij het horen van het woord 'Rusland' meteen een xenofobe reactie van de staat en de media opgewekt. Let eens op de reflexmatige vijandigheid waarmee de BBC over Rusland bericht. Waarom? Is dat omdat het herstel van de imperiale mythologie bovenal een permanente vijand vereist? We verdienen zeker beter.

John Pilgers film Breaking the Silence uit 2003 over de 'oorlog tegen terrorisme' is hier te  

De geuite meningen zijn uitsluitend die van de auteur en komen al dan niet overeen met die van Consortium News.