Nu er weer een Kennedy mee doet voor het Presidentschap is het zinvol om nog eens te kijken wie de vorige Kennedy's heeft vermoord.
Ik denk dat JFK werd vermoord door Mossad en CIA samen, terwijl Johnson had toegezegd het niet te zullen onderzoeken.
Mossad en CIA hadden beiden het motief en de mogelijkheid om het te doen, èn de middelen om ongestraft te blijven: Ze beheersen de top van het bestuur en de top van de Media.
Hier een artikel van Guyenot, in totaal niet meer dan 5 bladzijden, als je de ingevoegde afbeeldingen zou overslaan.
Kennedy: Een Israëlisch perspectief
LAURENT GUYÉNOT - 28 SEPTEMBER 2023
- 2700 WOORDEN
Waar staat
"Kennedy" voor?[1] Kennedy is de
naam van een crypte in het onderbewustzijn van elke echte Amerikaan, of een
spook dat aan het Amerikaanse geweten knaagt.[2] Het was niet
alleen LSD dat de Amerikaanse jeugd na 1963 gek maakte. Het was een gevoel van
schuld, schaamte en walging. "Hoe kunnen we ze weg laten komen met het op
klaarlichte dag executeren van onze president en vervolgens elke dag in ons
gezicht liegen terwijl ze over ons regeren?" Kennedy was echt "Amerika's
laatste president", zoals Monika Wiesak betoogde in haar prachtige
boek. Wat sindsdien Amerika wordt genoemd is iets anders; het is een land
gebouwd op moord en leugens.
De waarheid
kan Amerika bevrijden. Maar ook liefde. We leven in een tijd waarin de eer van
grote mannen elke dag met voeten wordt getreden. Maar grote mannen zijn de
lichtfonteinen van de mensen die van hen houden, schreef Thomas Carlyle in On Heroes. John Kennedy
was een held en een martelaar, maar er is niet eens een nationale Kennedydag.
Schande over Amerika! En de katholieke kerk ook! Hugh Turley en Dave Martin
maakten de volgende opmerking in hun boek The Martyrdom
of Thomas Merton, naar aanleiding van het bezoek van paus
Franciscus aan Washington in 2015:
Voordat paus
Franciscus het Congres toesprak, bracht hij een bezoek aan de
Matthiaskathedraal in Washington D.C. en sprak daar tot een groep bisschoppen.
De paus stond op de plek in de kathedraal waar de volgende woorden in de vloer
zijn gegraveerd: "Hier rustten de overblijfselen van president Kennedy
tijdens de Requiemmis op 25 november 1963, voordat ze werden overgebracht naar
Arlington, waar ze liggen in afwachting van een hemelse opstanding".
Ongelooflijk, de paus stond op die plek en noemde nooit John F. Kennedy,
Amerika's enige katholieke president [geschreven in 2019, voordat Biden
president werd].[3]
Kennedy was
een zegen voor Amerika en als we niet meer van hem kunnen houden dan zij van
hem hielden, dan heeft hun haat ons overwonnen en rust hun vloek op ons.
Oh, wat haten
ze de Kennedy's! Soms kunnen ze het niet laten om het ons te vertellen.
Eigenlijk moeten we John Podhoretz daarvoor bedanken. Hij is de zoon van Norman
Podhoretz, de man die wilde dat de VS Iran bombardeerde en de Vierde
Wereldoorlog begon. Er is een grap dat, toen hij bij de Washington
Times werkte, mensen hem
"John P. Normanson" noemden, omdat de redacteur van de krant, Arnaud
de Borchgrave, hem voorstelde als "John
Podhoretz, Normans zoon". De Podhoretz zijn mensen van de leugen (de titel
van Normans autobiografie, My Love Affair With America, doet me denken
aan Arlen Specter's Passion
for Truth).
Maar soms druipt de waarheid van hun haat door hun schuimbekkende mond. Vijf
dagen nadat het vliegtuig van JFK Jr. op 16 juli 1999 in zee stortte, schreef
John Podhoretz een stuk voor de New York Post met de titel "Een
gesprek in de hel". Hij verbeeldde zich dat Satan tegen JFK Jr.'s
grootvader Joe zei: "Elke keer als je denkt dat je familie op de weg terug
is naar glorie, moet ik gewoon iets doen. Zoals ik dit weekend deed met je
kleinzoon John."
Een
interessant aspect van dit stuk (dat trouwens nog steeds op het net staat) is
dat Podhoretz, terwijl hij zegt dat de dood van de zoon van JFK een prijs was
voor het antisemitisme van de vader van JFK, JFK zelf uit de vergelijking
weglaat. Het is alsof hij dolgraag wilde zeggen dat JFK werd gedood als
vergelding voor wat zijn vader de Joden aandeed, maar dat niet expliciet kon
zeggen en de dood van John Jr. aangrijpt om het impliciet te zeggen. Het is één
ding om te schrijven dat John Jr. betaalde voor de vijandschap van zijn grootvader
tegen de Joden, wanneer mensen geloven dat John Jr. stierf door een ongeluk;
het is iets heel anders om dat te zeggen over JFK, die werd vermoord door nog
niet geïdentificeerde krachten.
Mensen als
Podhoretz weten dat de Goy te dom is om te reageren op het impliciete: zolang
ze niet in klare letters schrijven: "We hebben je kleine Kennedy
vermoord", zal hij hun zware insinuaties blijven negeren. Het is een leuk
spelletje. Edward Klein, auteur van The Kennedy Curse, introduceerde
zijn boek met het verhaal hoe een heilige rabbi genaamd Israel Jacobson, op de
vlucht voor de Nazi's, "een vloek uitspreekt over Kennedy, hem en al zijn
mannelijke nakomelingen vervloekend tot een tragisch lot". In dezelfde
speelse geest ontleende Ronald Kessler de titel van zijn boek The Sins of
the Father aan
Exodus 20:5: "Ik, Jahweh, ben een jaloerse God, die de kinderen straft
voor de zonden van de ouders tot in de derde en vierde generatie van hen die
mij haten." De ergste zonde van Joe Kennedy was, onnodig te zeggen, dat
"hij een gedocumenteerde antisemiet was en een appeaser van Adolf
Hitler" die "de Nazi's bewonderde". Dat is de betekenis van
"Kennedy" voor deze mensen.
Na nu tien
jaar lezen en nadenken over de Kennedy's, ben ik tot de overtuiging gekomen dat
de handtekening van de moord op JFK de "Umbrella
Man" is, die, volgens zijn eigen getuigenis voor de House
Select Committee on Assassinations in 1978, JFK wilde "bespotten"
over de appeasement van zijn vader ten opzichte van Hitler - als het ware de
geest van Neville Chamberlain vertolkend - en dat, puur toeval, toevallig deed
seconden voordat JFK zijn straf kreeg. De gemiddelde Goy zal, als hij ooit over
de Umbrella Man hoort, maar al te graag doen alsof hij er niets van snapt en
instemmen met de belachelijke uitspraak van Josiah Thompson. Josiah Thompson's
belachelijke quantum
kwantumfysische verklaring.
Maar zulke betekenisvolle synchroniciteit kan alleen maar opzettelijk zijn. Het
is ontworpen door mensen die experts zijn in het gebruik van symbolen om
impliciete uitspraken te doen die elke Goy zal worden gestraft om ze expliciet
te maken. De Goyim zijn zo goed getraind in de resulterende cognitieve remming
dat Joodse auteurs er plezier in kunnen scheppen om ze te vertellen dat JFK
stierf vanwege de Nazi-sympathieën van zijn vader, en ze dan te zien worstelen
om het niet
te begrijpen.
Met dezelfde
techniek kunnen Israëli's doen alsof ze Kennedy eren met een gedenkteken in de vorm
van "de stronk van een gevelde boom", wat in werkelijkheid
ondubbelzinnig hun plan voor het nageslacht en de nalatenschap van Kennedy
symboliseert.
Ik zeg niet
dat de moord op JFK alleen een wraakactie tegen zijn vader was. Dat was slechts
de metafysische of bijbelse dimensie ervan - en daar geven ze veel om. Kennedy
werd vermoord omdat hij categorisch weigerde om Israël een nucleaire staat te
laten worden. Het is nu meer dan 30 jaar geleden dat de impasse tussen Kennedy
en Ben-Gurion over Dimona voor het eerst werd gedocumenteerd. Kennedy's dood
ontsloot de situatie, omdat Johnson "geen Dimona zag, geen Dimona hoorde
en geen Dimona sprak", zoals Stephen Green al in 1984 schreef.[4] Zelfs de
Israëlische pers schept er nu over op. op erover schept :
Alle Joden die
veel om Israël geven, kennen het verhaal. Ze knipogen naar elkaar als een van
hen suggereert dat een Israëlische premier "het licht op groen zou moeten
zetten voor agenten van de in de VS gevestigde Mossad om een [Amerikaanse]
president uit te schakelen die als onvriendelijk voor Israël wordt beschouwd,
zodat de huidige vice-president zijn plaats kan innemen en met kracht kan
dicteren dat het beleid van de Verenigde Staten ook inhoudt dat ze de Joodse
Staat helpen om zijn vijanden uit te roeien." Dit schreef Andrew Adler op
13 januari 2012 in The Atlanta
Jewish Times, waarvan hij de eigenaar was. Hij suggereerde
Netanyahu om Obama te laten vermoorden omdat hij niet deed wat nodig was om
Iran ervan te weerhouden kernwapens te krijgen. "Ja, je leest het...
juist. Bestel een aanslag op een president om het bestaan van Israël te
behouden."
Adlers
opiniestuk leidde tot een golf van milde protesten, onder andere van de ADL. Maar het is
interessant om op te merken dat Adler in geen van hen beschuldigd werd van het
impliciet steunen van de theorie dat Ben-Gurion opdracht gaf tot een aanslag op
Kennedy om hem te vervangen door zijn vice-president. Adler is een slimme,
trotse, goed opgeleide Jood. Kunnen we eraan twijfelen dat hij dit precedent in
gedachten had, en dat veel van zijn Joodse lezers, inclusief zijn critici, de
toespeling begrepen? Adler weet, net als zijn goed geïnformeerde lezers, dat
Ben-Gurion in 1963 geloofde dat Kennedy het bestaan van Israël in gevaar bracht
door te proberen te voorkomen dat Israël kernwapens zou maken. Seymour Hersh's
boek The
Samson Option kwam
uit meer dan twintig jaar voordat Adler zijn redactionele stuk schreef. Israëls
nucleaire beleid heeft twee kanten: kernwapens voor Israël, geen kernwapens
voor Iran. Dus wat Adler Netanyahu adviseert te doen in 2012, veronderstelt hij
zeker dat Ben-Gurion dat deed in 1963. Adler weet natuurlijk ook dat de
betekenis van Kennedy's dood ligt in het pro-Israël beleid van de
vice-president die zijn plaats innam. Het is algemeen bekend onder Israëliërs
dat "Israël
geen betere vriend heeft gehad" dan Lyndon
Johnson.
Een artikel in
de 5
Towns Jewish Times,
met de titel "Onze eerste
Joodse president Lyndon Johnson?" en
overgenomen door Arizona
Jewish Life,
suggereerde zelfs dat, als "President Johnson het Amerikaanse beleid
stevig in een pro-Israël richting had geduwd", dat kwam omdat hij een crypto-Jood
was: "allebei de overgrootouders van Lyndon Johnson, van moederskant,
waren Joods. ... De lijn van Joodse moeders gaat in de stamboom van Lyndon
Johnson drie generaties terug. Er is weinig twijfel dat hij Joods was."[5]
Is het niet
interessant hoe openhartig de Israëlische en Joodse media zijn over de hele
zaak? Het is prachtig om te zien hoe Joods de hele context van de moord op John
Kennedy was. Een van mijn favorieten is het stuk van Steve North voor The Forward, waarin hij
Joden informeert dat Jack Ruby
"een sterke Joodse
achtergrond had".
North schreef
ook een stuk voor de Times of Israel, waarin hij
schreef dat Ruby Oswald neerschoot "om te laten zien dat Joden lef
hadden". Om ervoor te zorgen dat de Israëli's het punt niet missen, draagt
hij het verhaal tot het uiterste:
Ja, ze
overdrijven echt, soms:
Snap je het? Oswald was bijna een Israëliër, Ruby was sterk Joods en Johnson was de beste vriend van Israël. Dus de moord op Kennedy is echt een Joods verhaal - waarom anders de moeite doen?
De Jewish
Press
hoeft hun lezers niet echt te vertellen dat Abraham Zapruder - de man die
zonder blikken of blozen bleef filmen toen de schoten achter hem knalden en
Kennedy's hoofd voor hem explodeerde - Joods is. Maar ze doen het toch:
En nu komt er
een nieuw Joods stukje in de puzzel. Ron Kampeas, die het stuk "Johnson
geen betere vriend" schreef, informeerde de lezers van The Times of
Israel onlangs
over het volgende: "Nieuwe
JFK-documenten onthullen dat de CIA-monitor
van de moordenaar de Joodse spion Reuben Efron was": ( monitor = de man die namens de CIA de moordenaar volgt als een schaduw. JV.)
Het verhaal
werd onthuld door Jefferson Morley in zijn JFK Facts blog en
vervolgens overgenomen door de New York Times, waarin we
lezen:
Volgens een
onbewerkte kopie van de memo die onlangs door de regering is vrijgegeven, was
de ambtenaar die de post van Oswald onderschepte voor de C.I.A. in de maanden
voordat president John F. Kennedy werd vermoord, Reuben Efron.
... Vreemd
genoeg werd Efron eerder vermeld als aanwezig in de kamer toen de Warren
Commissie Marina Oswald, zijn in Rusland geboren weduwe, ondervroeg in februari
1964 - de enige aanwezige wiens titel en rol niet werden uitgelegd. Meneer
Morley vermoedt dat Efron het onderzoek van de commissie in de gaten hield voor
James Angleton, de
legendarische C.I.A. ambtenaar, in wezen zijn "ogen en oren in de
kamer".
Morley is de
auteur van een baanbrekende biografie van James Jesus Angleton, The Ghost (2017), die
Angletons verliefdheid op de Mossad documenteert. De rol van Israëlische spion
Efron voegt koren op zijn molen toe.
Efron stierf
op de dag van de 30e verjaardag van de moord op Kennedy. Zoals Ron Kampeas
rapporteert, stond in zijn overlijdensbericht in de Miami Herald dat "hij
vele jaren pendelde tussen Israël en de Verenigde Staten, waarin hij Israëlisch
recht studeerde en werd toegelaten tot de Israëlische balie." Tijdens zijn
verblijf in Israël "schreef hij in de jaren '70 vijf artikelen voor de Jewish Bible
Quarterly,
een publicatie die gelieerd is aan de World Zionist Organization in Jeruzalem,
waarin zijn expertise in spionage werd gekanaliseerd". In één van deze
artikelen portretteerde hij Rachab, de prostituee die de Hebreeërs infiltreerde
in Jericho in het Boek Jozua (hoofdstuk 2), als "een prototype van een
Mata Hari", de exotische danseres die in de Eerste Wereldoorlog spion
werd. (Mijn katholieke bijbel daarentegen vertelt me dat Rachab
symboliseert de Kerk die de Joodse God introduceert bij de
niet-Joden).
Efron is een
klein maar niet onbelangrijk Joods stukje in de puzzel, toe te voegen aan de
lijst die ik maakte in mijn vorige Kennedy artikel. Het is
opmerkelijk dat alleen de Israëlische pers het de moeite waard vindt om erover
te berichten. Waarom doen ze het? Ik vraag me af welk spel journalisten als Ron
Kampeas spelen. Bijvoorbeeld, is de ironie van zijn Haaretz stuk met de
titel "John
Kennedy: A Martyr Who Worried About the Spread of Nukes" opzettelijk?
Ik weet het niet. Maar ik denk dat de slimste lezers van Haaretz, gezien
hoeveel joodsheid de moord op Kennedy omringt, nu hebben bedacht dat Ben-Gurion
er waarschijnlijk opdracht toe heeft gegeven, terwijl ze het ermee eens zijn
dat het onderwerp niet geschikt is voor Goyim en niet openlijk in het Engels
moet worden besproken.
Hoe zit het
dan in het Hebreeuws? Tijdens het onderzoek voor hun boek Dangerous
Liaison: the Inside Story of the U.S.-Israeli Covert Relationship (2003), gaven
Andrew en Leslie Cockburn wat geld uit aan vertalingen uit het Hebreeuws en
ontdekten dat sommige verhalen radicaal verschillen van wat de Goyim in het
Engels te horen krijgen. In een boek van Israel Lior vonden ze bijvoorbeeld een
verslag uit de eerste hand van een vergadering van topmensen bij de premier
thuis op 3 juni 1967, wachtend op de terugkeer van Mossad-chef Meir Amit uit
Washington met Johnsons groen licht voor een aanval op Egypte. Amit arriveerde
om middernacht en rapporteerde: "Ik heb begrepen dat de Amerikanen ons
zouden zegenen als we Nasser in stukken zouden breken."[6] Als Israëli's
zo ingenieus kunnen zijn wanneer ze in het Hebreeuws schrijven over hun leugens
en misdaden in cahoot met Johnson in 1967, dan is er een goede kans dat een
uitgebreid project van automatische vertaling van Hebreeuwse publicaties over
hedendaagse geschiedenis een aantal interessante resultaten zou opleveren met
betrekking tot 1963. Zoals Ronan Bergman heeft opgemerkt tijdens zijn onderzoek
voor Rise and Kill
First: The Secret History of Israel's Targeted Assassinations, zijn
Israëli's die hebben deelgenomen aan moordaanslagen - vooral tegen personen die
werden beschouwd als een bedreiging voor Israëls nucleaire hegemonie in het
Midden-Oosten - er vaak trots op en bereid om er op hun oude dag over te praten
met welwillende oren.[7]
In de
tussentijd kunnen we rekenen op de Israëlische en Joodse pers om ons op de
hoogte te houden van de laatste Joodse vingerafdruk op Dealey Plaza. En we
kunnen met vertrouwen voorspellen dat, als het volledige verhaal ooit de
mainstream haalt, dat eerst in Israël zal zijn. Ik stel zoiets voor:
Laurent
Guyénot is de auteur van het boek The Unspoken
Kennedy Truth, en van de film Israël en
de moorden op de
Kennedygebroeders .
Opmerkingen
[1] De bovenste
foto is gemaakt voor de biografie van Dick Russel, The Real RFK
Jr: Trials of a Truth Warrior, Skyhorse,
2023.
[2]
"Crypte" en "geest" zijn psychoanalytische begrippen die
door Nicolas Abraham en Maria Torok zijn geïntroduceerd in The Shell and
the Kernel, University
of Chicago Press, 1994.
[3] Hugh Turley
en Dave Martin, The
Martyrdom of Thomas Merton, McCabe Publishing, 2019 , p. 245.
[4] Stephen
Green, Taking
Sides: America's Secret Relations With a Militant Israel, William Morrow
& Co., 1984, p. 166.
[5] Morris Smith,
"Onze eerste Joodse president Lyndon Johnson? - an update!!," 5 Towns Jewish
Times, 11
april 2013, niet langer op 5tjt.com, maar toegankelijk via de Wayback Machine
op web.archive.org/web/20180812064546/http://www.5tjt.com/our-first-jewish-president-lyndon-johnson-an-update/
Een Franse versie gepubliceerd door Tribune Juive is toegankelijk op www.tribunejuive.info/2016/11/07/un-president-americain-juif-par-victor-kuperminc/
[6] Andrew en
Leslie Cockburn, Dangerous
Liaison: the Inside Story of the U.S.-Israeli Covert Relationship, Harper
Perennial, 1991, p. 145.
[7] Ronen
Bergman, Opstaan
en eerst doden: The Secret History of Israel's Targeted Assassinations, John Murray,
2019, p. xv.
