Gisteren bezocht ik een avond waarop de NRC met haar lezers contact maakt.
Hoofdredacteur Peter Vandermeersch (PV)spreekt een uur de zaal toe en daarna is er een klein uur waarin de aanwezigen vragen kunnen stellen.
(Ik heb via via over deze avonden gehoord, en zag nergens wat de NRC er zelf over zegt of wat ze er mee wil. Bovenstaand is dus maar een vermoeden.)
PV spreekt over de enorme veranderingen die sinds het jaar 2000 plaats vonden in de media:
Papier verdwijnt. Het aantal nieuws-aanbieders is honderd maal groter dan voorheen. Nieuws reist de wereld rond in een seconde. Vroeger leefde de krant van de abonnementen, nu van adverteerders. Etc. Etc.
PV zegt dat het financieel goed gaat met de NRC: het verlies aan papieren abonnees wordt ruim goedgemaakt door de digitale klanten.
Hij vertelt hoe hij in de jaren 90 hoofdredacteur werd van De Standaard, en
......
Update 22 nov :
Bovenstaand verslag van de NRC in Breda is nooit verder afgemaakt.
Heel kort samengevat: PvdM waarschuwt voor de alternatieve media.
Hij doet alsof die Fake News verspreiden, en deepfake (hij laat Obama zien wiens lippen en stem lijken te zeggen: Fuck Trump.) En hij waarschuwt voor de nieuws-algorithmen waardoor de lezer steeds berichten ontvangt die zijn reeds bestaande voorkeuren bevestigen: je komt in jouw bubble te leven.
Ik heb inmiddels het plan opgevat om meer van deze NRC avonden te bezoeken en dan telkens een pamflet uit te delen aan de bezoekers.
In de hoop dat er enkelen bij zitten die al een beetje twijfelen aan de berichtgeving en door het duwtje dat ik geef, zelf op zoek gaan op het internet... nu het nog niet leeg gecensureerd is.
In Breda heb ik tijdens de Q&A gevraagd:
"In uw statuten staat dat de NRC altijd partij kiest voor de Atlantische Alliantie ( de Navo). U bent dus niet neutraal in uw berichten over Rusland. Weten uw lezers dat wel, of geeft U hen de indruk dat U wèl neutraal bent. "
PvdM begint dan met te zeggen dat het onjuist is wat ik zeg. Daarna vertelt hij hoe het werkelijk is, en dat is natuurlijk toch zoals ik het voorstelde....
Op dinsdag 13 november was ik bij de lezing in Haarlem.
Daar heb ik het volgende pamflet uitgedeeld:
-----------------------------------------
Beste Peter Vandermeersch,
Er zijn zaken die de NRC onvoldoende heeft besproken.
Ik zal een korte opsomming geven:
== Het Israelische Yinon Plan ( 1982) om in haar
buurlanden burgeroorlogen op touw te zetten.
== De Wolfowitz Doctrine (1992) die zegt dat elk land dat de hegemonie van
Amerika zou kunnen gaan bedreigen, in een vroeg stadium kapot moet worden
gemaakt.
==Het PNAC rapport (1999) van een groepje
Neoconservatieven. Het is een plan om het leger flink uit te breiden en zo door
middel van oorlogen de rest van de wereld nog 100 jaar te domineren.
Het was een geheim plan en hun rapport heette:
‘Rebuilding America’s Defenses.”
== Deze Neocons wisten dat ‘het volk’ geen oorlog wil,
maar dat ze wèl tot oorlog zijn op te hitsen als de VS zou worden aangevallen.
Ze schreven: ”we hebben een soort Pearl Harbor nodig.”
== Ze hadden geluk. Een van hen verwierf het World Trade
Center in juni 2000, verzekerde dat voor miljarden tegen terroristische
aanslagen en kon drie maanden later al 5 miljard cashen van de verzekering.
== Ook al heel toevallig lag er na vele maanden werk een
Patriot Act klaar. Een wet die de rechten
van de gewone Amerikaan flink inperkt. Dankzij 9/11 en de antrax
aanslagen ( die later toch van Amerikaanse makelij bleken) kon men het vuur
smeden nu het heet was: de Patriot Act werd in oktober 2001 aangenomen.
== Generaal Wesley
Clark ( Nato bevelhebber in de Kosovo oorlog en in 2004
presidentskandidaad) zegt op Youtube dat
er binnen enkele weken na 9/11 al plannen circuleerden in het Pentagon om 7 moslimlanden kapot te gaan maken. Niet
dat die landen iets met 9/11 te maken hadden, maar waarom dan? ( Het Yinon Plan
misschien?) De aanslag op de Twin Towers
had de bevolking opgehitst zoals Pearl
Harbor had gedaan. Amerika kon
weer oorlogen beginnen.
== President Eisenhower waarschuwde bij zijn afscheid (
1960) het Amerikaanse volk: “Pas op, want de wapenindustrie wil oorlogen, en
heeft enorm veel geld waarmee ze de politici om koopt.” Is het niet zo dat de NRC
deze waarschuwing èlk jaar een keer zou moeten
bespreken in relatie tot de motieven die gegeven worden voor de oorlog die
op dat moment op de rol staat ?
== De leugens om
Afghanistan, Irak en Libië te kunnen vernietigen zijn min of meer bekend. Voor
de steun aan de terroristen die Syrië moesten vernietigen was ‘Operation
Sycamore’ op touw gezet.
== De Amerikaanse historicus William Blum heeft veel
onderzoek gedaan naar het meest dodelijke export product van de VS:
democratie. En toch: De VS steunt tientallen
dictators en bombardeert ook landen met democratisch gekozen leiders. Het is allemaal business. Geen idealisme.
Het is mij een raadsel waarom de NRC nog steeds blind
voor de NAVO kiest, terwijl dat toch een instrument is in handen van de ware
terroristen van deze wereld: de Amerikanen.
De situatie is kritiek.
Over 12 jaar zal China tweemaal zo ‘groot’ zijn als Amerika.
Amerika verliest in rap tempo haar positie als Hegemon.
Zo’n machtswissel gaat vrijwel altijd gepaard met een oorlog:
het zinkende land begint een oorlog tegen het opkomende land, nu er nog kans is
om te winnen. (Thucydides.)
De enige keer dat de NRC er over schrijft ( Kerris, 11
aug.) verbloemt ze dat die oorlog er alleen komt als Amerika dat wil. Amerikaanse politici en hun bazen zoals
Sheldon Adelson spreken openlijk over het gooien van een atoombom.
Beste Peter,
Amerika is niet langer het land dat onze vrede
garandeert, maar het land dat ons in gevaar brengt. Tijd voor de NRC om uit haar bubble te stappen en naar wèrkelijke
critici te luisteren zoals prof. Stephen Cohen,
John Mearsheimer, Karel van Wolferen en Kees van der Pijl
(Weltschmerz).
Met vriendelijke groet,
Hugo Jansen
----------------------------------------------------------
NRC>Code > beginselen> bijlage.
Ik heb die beginselen hieronder in zijn geheel afgedrukt, en belangrijke zaken geel gemaakt en zelf met rood wat commentaar gegeven.
Bijlage 1
ONZE BEGINSELEN [1]
Uit: NRC Handelsblad, jaargang 1, nr. 1 (1-10-1970)
“Een begin vraagt om een beginselverklaring. De krant
waarvan de lezer vandaag het eerste nummer in handen krijgt, is ontstaan uit
het samengaan van twee kranten – de een in Amsterdam, de ander in Rotterdam
uitgegeven – die in wezen dezelfde beginselen beleden. Die overeenstemming
maakte, na een onafhankelijk bestaan van resp. 142 en 126 jaar, hun samengaan
in laatste aanleg mogelijk; zij betekent ook dat de lezer niet behoeft te
verwachten – of te vrezen – dat die nieuwe krant nu andere beginselen zal zijn
toegedaan. Maar het ogenblik is aangewezen om die beginselen opnieuw te
bepalen. De lezer heeft er recht op.
Liberaal zijn de
Nieuwe Rotterdamsche Courant en het Algemeen Handelsblad genoemd. Het is niet
een naam waarvoor de nieuwe krant zich geneert. Want in dit woord ligt het
vrijheidsbeginsel besloten, dat ons vóór alles dierbaar is. Dat is gemakkelijk
gezegd, en velen die zich niet liberaal noemen zeggen ons het met evenveel
recht na. Een nadere definitie is dus nodig.
De vrijheidsgedachte
die wij voorstaan, verdraagt zich niet met geloof in enig dogma, aanvaardt niet bij voorbaat enig gezag. Dat
betekent een niet aflatende waakzaamheid, voortdurend onderzoek. Ook waakzaamheid
jegens onszelf, ook
zelfonderzoek, want de mens is een gewenningsdier, dat moeilijk afstand
doet van vertrouwde gewoontes en denkpatronen – en niets menselijks is ons
vreemd. De vrijheidsgedachte die wij voorstaan, betekent ook verdraagzaamheid tegenover
andersdenkenden, want de vrijheid die wij voor onszelf opeisen, kunnen
wij, krachtens die gedachte, anderen niet ontzeggen. De grens van die
verdraagzaamheid ligt evenwel daar waar anderen onze vrijheid dreigen aan te
tasten.
Dit impliceert
dat de NRC zich niet in een keurslijf laat dwingen door Amerika.
Nog steeds zien wij in de vrije ontplooiing van de
gaven die in de individuele mens verborgen liggen, het hoogst bereikbare
ideaal. Alles wat die vrije ontplooiing remt of verkrampt, stuit op ons
wantrouwen. Zeker wordt die ontplooiing bevorderd door een harmonieus
gemeenschapsleven, maar we hebben deze eeuw gezien – en zien nog steeds – tot
welke waanzin de mens als onderdeel van een collectiviteit kan komen. De Nato is een gevaarlijke collectiviteit volgens velen.
Heeft de NRC die critici willen beluisteren? Daarom geldt ons wantrouwen in beginsel
iedere collectiviteit: hetzij staat, partij of voetbalclub.
Het zou in strijd zijn met de vrijheidsgedachte indien
wij haar tot dogma zouden verheffen. De tegenwoordige maatschappij kan niet
zonder talloze collectieve voorzieningen; de economie niet zonder een uiterst
verfijnd en daarom uitgebreid besturingsapparaat. Deze noodzaak te aanvaarden
betekent echter niet haar tot ideaal te verheffen. In iedere
machts-concentratie zit een mogelijk gevaar – ook in die concentraties die
welvaart en welzijn van de mens beogen. Als niet langer aanvaard wordt dat de
mens geacht moet worden zelf te weten wat het beste voor hem is, zijn wij op
het hellend vlak. Ook het
paternalisme zal in deze krant een kritische volger hebben.
Noemt men dit modern liberalisme – het is ons wel. Het
zijn niet wij die dit mooie woord schuwen. En modern is het liberalisme, zoals
wij dit opvatten, per definitie: steeds bereid tot vernieuwing, open voor de geest der eeuw. Dit
behoedt ons voor verstarring; dit belet ons ook ons te binden aan enigerlei partij of fractie.
Deze krant wordt in Nederland uitgegeven, wordt door
Nederlanders geschreven, die zich in het Nederlands – en goed Nederlands, hopen
we – tot Nederlanders richten. Nationalisme is ons vreemd, maar evenmin maken we onszelf wijs
dat wij ons ontworsteld hebben aan de eigenschappen van ons Nederlanderschap.
Voor zover dit goede eigenschappen zijn, is er geen reden om zich ervoor te
schamen. In elk geval is het onvermijdelijk dat ons oordeel vaak gegeven zal
worden vanuit een
Nederlandse gezichtshoek.
Daarbij zal evenwel zin voor betrekkelijkheid ons niet
in de steek laten. Wat Nederland in de wereld wil bereiken, kan het eerder via
de internationale
samenwerkingsverbanden, waartoe het behoort, dan alléén. Niemand zal
Nederland om zijn mooie ogen volgen. Vandaar het nut van die
samenwerkingsverbanden, zolang
zij zich tenminste niet van de rest van de wereld gaan afzonderen en een eigen
nationalisme kweken.
Ook zal de veiligheid van de wereld niet bevorderd worden door een
Nederlands neutralisme. Vandaar dat wij de grondslag van het Atlantisch bondgenootschap
aanvaarden – niet om ideologische redenen, maar omdat vrede en veiligheid
in Europa, bij gebreke van een betrouwbaar veiligheidsstelsel, niet gediend
zijn met het ontstaan van
machtsvacua.
Het niet-ideologisch buitenlands beleid dat wij
voorstaan, houdt de bereidheid in, contacten op allerlei gebied met andersdenkenden te onderhouden
en, zo mogelijk, te verstevigen. Ter wille van de vrede, maar ook in de hoop dat de onvrijheid
die in vele landen heerst, er geleidelijk door zal worden verzacht. Ook hier
verloochenen wij het vrijheidsbeginsel niet.
Wat stijl en inhoud van deze krant betreft: wij komen
er eerlijk voor uit dat wij ons richten tot een publiek dat bereid is na te denken. Wij
weten dat wij daardoor, vooral in een tijd waarin de aandacht van de lezer toch
al door zoveel zaken in beslag wordt genomen, onszelf beperkingen qua lezerstal opleggen. Maar
het is ons streven niet om aan een populariteitswedstrijd mee te doen.
Bovendien: wij respecteren onze lezers te zeer dan dat
wij hen als onvolwassenen willen behandelen. Daarom zullen wij hun ook geen meningen opdringen.
Het is ons doel hun in de eerste plaats de ruimst mogelijke informatie te geven, op grond
waarvan zij dan zelf hun eigen mening kunnen vormen. Er
zijn heel wat belangrijke zaken die de NRC nooit aan haar lezers heeft verteld:
- De enorme invloed van de joodse Lobby in Amerika.( Mearsheimer en Walt,
VPRO) Het feit dat de Neocons in 2001 de
macht op het buitenland-beleid hebben overgenomen ( Wesely Clark) , het feit
dat de vernietiging van Irak, Libië en Syrië met opzet is gedaan en in het
belangh van Israel ( Yinon Plan) ,
Willen zij daarnaast nog kennis nemen van onze mening,
die gescheiden van die informatie gegeven wordt, dan is dat meegenomen. En
zelfs dan zullen wij hen weleens met wat vraagtekens confronteren, die hen,
hopen we, tot nadenken zullen prikkelen. Want op alwetendheid maken wij geen
aanspraak.
Uit de eerbied die wij jegens onze lezers koesteren, vloeit de plicht
voort hun de informatie zo onversneden mogelijk te geven. Dat wil zeggen: niet-partijdig, niet met een of andere
ideologische opzet. Maar het betekent ook dat wij hen zullen laten kennismaken met
maatschappelijke stromingen en gebeurtenissen waarmee zij – of wijzelf – het
misschien helemaal niet eens zijn. Wij voelen ons echter niet geroepen
om onze lezers hetzij te indoctrineren, hetzij te helpen de ogen gesloten te
houden. Wie dat niet zint, neme een andere krant.
Wie zich richt tot een publiek dat bereid is na te
denken, doet een beroep op de rede, die hijzelf ook hanteert. In een tijd dat
allerlei irrationele verschijnselen weer de kop opsteken en vaak op modieus
applaus kunnen rekenen, menen wij hiermee een functie te verrichten die nog zin
heeft. Het antwoord is evenwel aan de lezer.”
Bijlage 2
ONZE BEGINSELEN [2]
Uit: nrc.next, jaargang 1, nr. 1 (15-3-2006)
“De krant waarvan de lezer vandaag nummer 1 in handen
houdt, is ontstaan uit NRC Handelsblad. nrc.next staat in dezelfde liberale
traditie als NRC Handelsblad. Het is een genuanceerde krant die opkomt voor de
democratische rechtsstaat en de ontplooiingskansen van het individu.
Deze krant hanteert
het verantwoordelijke burgerschap als maatstaf. Ze verdedigt de democratische
samenleving, waarin rechten en plichten met elkaar in evenwicht zijn. nrc.next
komt op voor vrijheid: het recht ongemoeid te worden gelaten, onbelemmerd te
kunnen spreken, denken en geloven, te kunnen gaan en staan waar de vrije burger
wil.
(..) nrc.next onderschrijft de beginselen van NRC
Handelsblad die in 1970, bij het samengaan van de Nieuwe Rotterdamsche Courant
en het Algemeen Handelsblad, zijn geformuleerd. “De vrijheidsgedachte die wij
voorstaan, verdraagt zich niet met geloof in enig dogma, aanvaardt niet bij
voorbaat enig gezag”, zo schreven wij toen. Deze beginselen gelden in deze
nieuwe krant evenzeer. nrc.next
wil onderzoek doen, gaat niet bij voorbaat uit van vertrouwde gewoonten of
gegroeide opvattingen en staat kritisch tegenover de macht.
Onze journalistiek wil de lezer dienen door te
informeren, te duiden waar nuttig en te onthullen waar nodig. Dit zal steeds zo
objectief en zo volledig mogelijk worden gedaan. De rede is hierbij het uitgangspunt.
Wij nemen onze taak in
de democratie serieus. In een tijd waarin grenzen vervagen, moet de blik naar
buiten zijn gericht. De verantwoordelijkheden van overheden en bedrijven zijn
niet meer tot het eigen taal- of afzetgebied beperkt. Internationale spanningen
zijn ook binnenlands-politieke kwesties. Of het nu over sociaal-culturele
kwesties in de grote steden gaat, of over internationale missies van
Nederlandse troepen: de wereld is als een dorp, waarin iedereen permanent met
elkaar in verbinding staat. We leven in een wereld die door
beelden wordt geregeerd, en vaak door emoties. Deze krant wil daarin nuchter en
redelijk zijn.
Nederland als deel van
Europa is in deze krant een terugkerend thema. Integratie met de buurlanden is
een onafwendbaar proces, dat tegelijk legitieme vragen oproept over nationale
identiteit, verdeling van welvaart en democratische controle. nrc.next is voorstander van
een verenigd Europa, van integere transatlantische banden en internationale
vrijhandel. Als
waarborgen van voorspoed en veiligheid.
Tegelijk stellen we ons teweer
tegen een wereld waarin mensenrechten worden geschonden, minderheden niet
worden gerespecteerd en natuurlijke hulpbronnen worden uitgeput. Een wereld
waarin verdraagzaamheid jegens andersdenkenden niet meer vanzelfsprekend is. Waarin militaire macht belangrijker
is dan internationale rechtsorde.
Net als voor NRC Handelsblad zijn ‘licht en vrijheid’,
lux et libertas, blijvende waarden voor nrc.next.”
