1541 Hoe zit dat nu met de aanleiding voor WO 2 ? Had de moord op etnische Duitsers er mee te maken ?

Een mijnheer met een joodse naam schreef ergens dat kort voor WO2 er joodse knokploegen in Danzig waren die etnische duitsers hebben vermoord. Het was in een comment ergens bij Ron Unz meen ik.

De tekst hieronder van Guru Dev heb ik al enkele jaren in mijn bezit.

Ik ben benieuwd in hoeverre WO2 door 'atrocities ' tegen etnische duitsers is uitgelokt.

Ik weet dat Hitler direct na de inval (een soort bevel van: "Stop hier mee !" vrede aan bood, maar dat dit door Fr en GB werd geweigerd ! Ze moesten en zouden een oorlog hebben. Zie ook de Ambassador's letters.)

DeepSeek geeft de indruk dat het misschien wel de duitsers waren die het veroorzaakten, maar Deepseek leest de 'goedgekeurde werkelijkheid'. De waarheid is misschien juist te vinden in ooggetuigen-verslagen die niet meer te koop zijn( die worden weggedrukt) , zoals dat italiaanse boek. Ik kocht het tweedehands, er was nog 11 exemplaar. Nu maar afwachten of het ook aan komt.

Eerst eens aan Deepseek vraagen wat die er van denkt:

dag Deepseek, wat kunt U mij zeggen over deze drie woorde: Bloody Sunday , Danzig , Broomberg. Ik wil graag alle litteratuur weten die hier over schrijft.

Based on the available information, here is an overview of the literature and historical context surrounding "Bloody Sunday," "Danzig," and "Broomberg." The events are deeply intertwined and represent one of the most fiercely debated episodes leading up to and during the early days of World War II.

💥 "Bloody Sunday" (Bromberg/Bydgoszcz)

The term "Bloody Sunday" most often refers to the events of September 3-4, 1939, in the Polish city of Bydgoszcz (then known as Bromberg in German). This event and its subsequent use in Nazi propaganda is a major subject of historical study.

• The Contested Event: The core of the historical debate centers on the sequence of events. The generally accepted account is that the violence was likely triggered by German insurgents (Volksdeutsche and possibly SS intelligence) who fired on retreating Polish soldiers. In response, Polish forces and civilians retaliated with excessive force, arresting and executing many ethnic Germans suspected of being involved. While the immediate casualties are estimated at around 300-400 Germans and 30-45 Polish soldiers, the event became a propaganda tool for the Nazi regime.

• Divergent Historical Narratives: For decades, historical accounts were heavily influenced by national perspectives. Polish historiography focused on the German diversionary actions, while German historiography often emphasized the "massacre" of the German minority, sometimes inflating the number of victims into the thousands. This has been a key subject of academic study.

• Key Literature:

  • A Breakthrough Study: A watershed moment in German historiography came with Günter Schubert's work, which argued that the event was deliberately triggered by German insurgents, a position largely congruent with current Polish academic consensus. The article "The Myth of 'The Bloody Sunday of Bydgoszcz' Dispelled" details his findings.

  • Academic Journals: The Vierteljahrshefte für Zeitgeschichte, a major German historical journal, published an article by Markus Krzoska in 2012 examining the enduring controversies and research findings related to the "Bromberger Blutsonntag". This source notes that while a final clarification is likely impossible due to a lack of central sources, the estimated number of casualties is now surprisingly similar on both sides (over 400).

  • Primary Accounts: There are also published personal accounts from the German perspective, such as Dorothea Radler, tedesca : cronache delle atrocità polacche a Bromberg by Manuela Marchese, which is a biographical account of the events.

🌍 Danzig (Gdańsk)

Danzig (modern-day Gdańsk, Poland) was a "Free City" created by the Treaty of Versailles after World War I. Its status was a major point of tension between Germany and Poland, making it a direct precursor to the war.

• A City of Contention: The Free City of Danzig (1920-1939) was a semi-autonomous city-state with a predominantly German population but under the oversight of the League of Nations, with Poland holding special economic and foreign policy rights. This ambiguous status made it a focal point for nationalist tensions.

• From Cooperation to Conflict: While historians often frame Danzig as a failed geopolitical experiment, more recent scholarship explores the daily life and complex relationships within the city. One dissertation argues that local support for the Free City was low not just due to nationalism, but also because of the significant economic hardship the post-war borderland status created.

• Literature:

  • A Biographical Approach: A major cultural history of the city is presented in Peter Oliver Loew's work, including Danzig – Biographie einer Stadt (Danzig - Biography of a City), which provides a long-durée perspective, contextualizing its interwar status within its broader history.

  • Political and Legal Histories: There are various scholarly works analyzing the legal status and political development of the Free City. One study, for example, compares it to the Republic of Cracow, noting that its political situation, influenced by the rise of local Nazis and support from Germany, made it an inevitable starting point for WWII. Another dissertation examines the "post-war borderland society" and everyday life in the Free City.

🩸 Broomberg (Bromberg/Bydgoszcz)

This is the German name for the city where the "Bloody Sunday" events took place.

• The "Bromberger Blutsonntag": In German historiography and memory, the event is known as the "Bromberger Blutsonntag". It is deeply connected to the memory of the suffering of the German minority in Poland at the start of the war.

• A Contested Memory: The events of 1939 in Bydgoszcz remain a "contested memory" in Germany, Poland, and Israel. The different ways the event is remembered—as a massacre of Germans in the German narrative, and as an act of German sabotage in the Polish narrative—reflect deeper, often conflicting, national identities and victimhood narratives.

• Literature:

  • Transnational Analysis: The article "Contested Memory: Bromberg 1939" provides an excellent framework for understanding how this single event is remembered differently across national borders. It specifically discusses how the memory of the event is tied to wider debates about Polish and Jewish victimhood during the Holocaust.

  • Specialized Studies: Markus Krzoska's 2012 article, mentioned above, is specifically titled "Der 'Bromberger Blutsonntag' 1939," focusing directly on this event from a historical research perspective.

✍️ A Note on Sources

It is important to be aware that there are sources online that present extreme and conspiratorial views on these events. One such source, titled "The Genocide of the Germans in Poland - 1939," contains highly questionable claims, including allegations that Hitler, Churchill, and Stalin were Jewish and that the Holocaust was a Jewish-Zionist conspiracy. This material is not considered credible by mainstream historians and contradicts all established historical evidence, but it is noted here to illustrate the type of fringe literature that exists on this subject.

--------------- Tot zover Deepseek ------------------

Ik heb drie bronnen die er over schrijven:

1) Kroniek van Poolse gruweldaden in Bromberg.

Een italiaanse mevrouw schreef dit boek.

Ik heb het besteld:

Dorothea Radler, tedesca : cronache delle atrocità polacche a Bromberg / Manuela Marchese.

Maar afwachten of het aankomt.  Ze beweert ooggetuige te zijn en ik zag wel dat zij ook zegt dat er 59000 duitsers mensen zijn vermoord. 

 2)     DE GENOCIDE OP DE DUITSERS IN POLEN – 1939

Een MBA afgestudeerd persoon van de universiteit van Leicester. Schreef juni 2022. 

Nu een document van een Indisch of Pakistaanse geleerde die in Leicester op de universiteit werkt. Origineel in engels:

https://dn720005.ca.archive.org/0/items/2-42-1652854406-12-ijhrjun-202212/2-42-1652854406-12IJHRJUN202212.pdf

International Journal of History and Research (IJHR)

ISSN (P): 2249–6963; ISSN (E): 2249–8079

Jaargang 12, nummer 1, juni 2022, 99–104

© TJPRC Pvt. Ltd.

 

DE GENOCIDE OP DE DUITSERS IN POLEN – 1939

GURU DEV TEELUCKDHARRY

MBA, Universiteit van Leicester, Engeland

Ontvangen: 2 april 2022; Geaccepteerd: 22 april 2022; Gepubliceerd: 5 mei 2022; Artikel-ID: IJHRJUN202212

 

'Hitler wil geen oorlog, maar hij zal er binnenkort toe worden gedwongen. Het laatste woord is, net als in 1914, aan Engeland.' – Emil Ludwig, zionistische schrijver, mei 1934.

INLEIDING

De bloedbaden van ‘Bloody Sunday’ in Danzig en Broomberg in 1939, enkele maanden voordat Duitsland op 1 september 1939 Polen binnenviel, behoren tot de meest tragische gebeurtenissen in de menselijke geschiedenis. Natuurlijk wordt er niet meer over gesproken. (POLAND’S CENSORED HOLOCAUST, 2010). Bovendien durven maar heel weinig historici de waarheid te vertellen over deze barbaarse en gruwelijke misdaden tegen de menselijkheid. Toch was dit het punt waar alles begon en alles uit de hand liep. Men zou deze genocide in Polen, waar 58.000 Duitsers (van de etnische groep Volksgenossen) genadeloos werden afgeslacht, zelfs kunnen bestempelen als een belangrijke gebeurtenis die in 1939 de Tweede Wereldoorlog veroorzaakte en vervolgens de Holocaust in 1941, waarbij meer dan 5.000.000 Joden door Adolf Hitler werden vermoord en uitgeroeid.

Al lang vóór deze tragedie was de vervolging van de Duitse gemeenschap (van de etnische groep Volksgenossen) in Polen in volle gang. In feite was de genocide op de Duitsers in Polen slechts de druppel die de emmer deed overlopen. Als vergelding lanceerde Duitsland op 3 september 1939 een aanval op Polen en op 19 september 1939 hield Adolf Hitler de volgende toespraak:

‘…Danzig is ons ontnomen! Polen heeft de Corridor geannexeerd. De Duitse minderheden worden op de meest verachtelijke wijze vervolgd die men zich kan voorstellen. In de jaren 1919 en 1920 werden meer dan een miljoen mannen van Duitse afkomst gedwongen hun vaderland te verlaten. Zoals altijd heb ik getracht via vreedzame middelen verandering teweeg te brengen, door voorstellen te doen… om deze situatie, die inmiddels ondraaglijk was geworden, te verhelpen… De Poolse eenheden staan in schril contrast met de gruwelijkste daden die wellicht in de afgelopen eeuwen zijn begaan. Als soldaat in de Eerste Wereldoorlog, die uitsluitend in het westen vocht… heb ik nooit de gelegenheid gehad om getuige te zijn van dergelijke daden… de duizenden afgeslachte Volksgenossen… de op brute wijze afgeslachte vrouwen, meisjes en kinderen… de talloze Duitse

 

soldaten en officieren die gewond… in handen van de vijand vielen en die werden afgeslacht, beestachtig verminkt en waarvan de ogen werden uitgestoken. Er waren momenten waarop men zich onder deze omstandigheden moest afvragen… of men zich moest inhouden? …Ik heb niet gehoord of ook maar één van de democratische staatslieden het de moeite waard vond om tegen deze barbaarse daden te protesteren… Tienduizenden werden ontvoerd, misbruikt en op de meest gruwelijke wijze vermoord. Sadistische beesten lieten zich gaan en gaven hun perverse instincten de vrije loop. En de vrome democratische wereld keek toe zonder met een oog te knipperen… Dachten de Polen werkelijk dat het Duitse volk op de lange termijn… dit misbruik door zo’n belachelijke staat zou pikken!?’ (HITLER LEGT UIT WAAROM HIJ POLEN DE OORLOG VERKLAARDE; Toespraak van Adolf Hitler – Bloedbaden van Bromberg – 1939).

DE SCHULDIGEN

 

Het bloedbad van Danzig werd in Polen gepleegd door de Poolse joden en de bolsjewistische Sovjets, die er vast van overtuigd waren dat Polen in geval van oorlog een grote overwinning op Duitsland zou behalen. Op één enkele dag vielen talloze Poolse joden, onder bescherming van het Poolse leger, het dorp Broomberg aan en slachtten op wrede wijze 5.500 Duitsers af. Dit stond bekend als de Bloedige Zondag van Broomberg en ook zij waren er vast van overtuigd dat Polen zou zegevieren. (POLAND’S CENSORED HOLOCAUST, 2010).

Danzig en de Bloedige Zondag van Broomberg waren slechts de eerste stap in een macabere samenzwering waarachter angstaanjagende meesterbreinen schuilgingen. Toch hadden deze misdaden voorkomen kunnen worden, als de Volkenbond de grieven van Adolf Hitler serieus had genomen. Toch had Duitsland tevergeefs geprotesteerd tegen de vervolging van Duitsers in Polen door herhaaldelijk een brief te schrijven aan de Volkenbond. (POLAND'S CENSORED HOLOCAUST, 2010).

RASSENHAAT

 

De genocide op de Duitsers in Polen was ook het gevolg van een langdurige, verachtelijke propagandacampagne, gebaseerd op zionistisch racisme op internationaal niveau tegen Duitsland en de Duitsers tussen 1920 en 1939. Andere motieven van deze campagne waren zeer schokkend en weerzinwekkend, zoals de volgende voorbeelden laten zien:

•        : ‘Judea verklaart Duitsland de oorlog!’ – Kop in de Daily Express, 24 maart 1933.

 

•        : ‘Het Israëlische volk over de hele wereld verklaart Duitsland de economische en financiële oorlog. Veertien miljoen Joden staan als één man achter elkaar om Duitsland de oorlog te verklaren. De Joodse groothandelaar zal zijn bedrijf verlaten, de bankier zijn beurs, de koopman zijn handel en de arme zijn armzalige krot om zich te verenigen in een heilige oorlog tegen het volk van Hitler.’ – Daily Express, 24 maart 1933.

•        : ‘Wij Joden gaan Duitsland de oorlog verklaren.’ – David A. Brown, nationaal voorzitter van de United Jewish Campaign, 1934 (geciteerd in „I Testify Against The Jews“ van Robert Edward Edmondson, pagina 188, en „The Jewish War of Survival“ van Arnold Leese, pagina 52).

•        : ‘Onze belangen vereisen de definitieve vernietiging van Duitsland; het Duitse volk vormt een gevaar voor ons; we kunnen absoluut niet toestaan dat Duitsland aan invloed wint onder de huidige regeringen.’ – Zionistische leider Wladimir Jabotinsky, januari 1934 in het joodse dagblad ‘Tatscha Retsch’.

•        : ‘Er is maar één macht die er echt toe doet. De macht van politieke druk. Wij joden zijn het machtigste volk op aarde, omdat wij deze macht bezitten en weten hoe we die moeten aanwenden.’ – Vladimir Jabotinsky, Jewish Daily Bulletin, 27 juli 1935.

 

•        : ‘Voor het einde van het jaar zal er een economisch blok worden gevormd door Engeland, Rusland, Frankrijk en de VS om de Duitse en Italiaanse economische systemen op de knieën te dwingen.’ – Paul Dreyfus, ‘La Vie de Tanger’, 15 mei 1938.

•        : ‘Op 3 juni 1938 pochte de American Hebrew dat zij Joden hadden in de meest invloedrijke posities in Groot-Brittannië, Rusland en Frankrijk, en dat deze ‘drie zonen van Israël de nazidictator naar de hel zullen sturen’. – Joseph Trimble, de American Hebrew.

•        : ‘De oorlog die nu wordt voorgesteld, heeft tot doel de joodse hegemonie over de hele wereld te vestigen.’ – Brigadegeneraal George Van Horn Mosely, The New York Tribune, 29 maart 1939.

•        : ‘De joden beschouwen deze oorlog als geheel als een heilige oorlog.’ – The Daily Herald, nr. 7450, 1939, geciteerd in „Reichstagsbrand, Aufklarung einer historischen Legende“, door U. Backes, K.H. JanBen, E. Jesse, H. Kohler, H. Mommsen, E. Tobias.

• : ‘De Tweede Wereldoorlog wordt gevoerd ter verdediging van de grondbeginselen van het jodendom.’ – Rabbijn Felix Mendlesohn, Chicago Sentinel, 8 oktober 1942.

IRONIE EN HUICHELARIJ

De Duitse invasie van Polen in 1939 markeerde het begin van de Tweede Wereldoorlog. Het was echter slechts een absurd toeval met een vleugje ironie. Het is moeilijk te begrijpen hoe Adolf Hitler, die noch Arisch noch Duits was, wraak zou nemen voor de bloedbaden onder de Duitsers in Polen. Adolf Hitler was een Jood (Nieuw DNA-bewijs toont aan dat Hitler Joods was, 2014; Hitler had Joods DNA, 2013). Dit vernietigende feit laat ons perplex achter! In zijn boek ‘Adolf Hitler: stichter van Israël’ citeert Hennecke Kardel het boek ‘Before Hitler Came’, geschreven door een Duitse jood genaamd Dietrich Bronder, waarin wordt beweerd dat niet alleen Adolf Hitler, maar ook al zijn medestanders joden waren, zoals blijkt uit de volgende fragmenten:

"Van joodse afkomst of verwant aan joodse families waren: de Leider en Rijkskanselier Adolf Hitler; zijn vertegenwoordigers, Rijksminister Rudolf Hess; Rijksmaarschalk Hermann Göring; de Rijksleider van de NSDAP Gregor Strasser, dr. Josef Goebbels, Alfred Rosenberg, Hans Frank, Heinrich Himmler; de Rijksminister von Ribbentrop (die een hechte vriendschap beloofde aan de beroemde zionist Chaim Weizmann, het eerste staatshoofd van de staat Israël, die in 1952 overleed); von Keudell; veldcommandanten Globocnik (de vernietiger van de Joden); Jordan en Wilhelm Hube; de grote SS-leiders Reinhard Heydrich, Erich von dem Bach-Zelewski en von Keudell II, die eveneens actief waren bij de vernietiging van Joden. Daarna volgden Hitlers bankiers en aanhangers van vóór 1933: Ritter von Stauss (vicevoorzitter van het NS-parlement); von Stein; de veldmaarschalk en staatssecretaris Milch; de onderstaatssecretaris Gauss; de natuurkundige en oude partijleden Philipp von Lenhard en Abraham Esau; het zeer oude partijlid Hanffstaengel, hoofd van de buitenlandse afdeling van de NSDAP-krant (later adviseur van president D.E. Roosevelt), evenals professor Haushofer.”

Adolf Hitler heeft tussen 1941 en 1945 tijdens de Holocaust Joden in Duitsland uitgeroeid. Een duidelijk beeld van de joodse afkomst van deze Duitse dictator is net zo belangrijk als zijn gruwelijke daden. Was hij een hypocriet die een hekel had aan Joden uit andere stammen, of iemand die volledig loyaal was aan de Duitsers en Duitsland? Had hij een verborgen agenda?

Historici zeiden het volgende over Adolf Hitler: ‘Zijn motieven waren psychopathisch en hij was een op oorlog beluste gek.’ (POLAND’S CENSORED HOLOCAUST, 2010). In feite komt dit beeld niet helemaal overeen met de werkelijkheid.

 

Adolf Hitler wilde geen oorlog en hij had dit standpunt inderdaad bevestigd met de volgende verklaring: ‘Het is niet waar dat ik of iemand anders in Duitsland in 1939 oorlog wilde. Die werd uitsluitend gewenst en uitgelokt door internationale staatslieden die ofwel van joodse afkomst waren, ofwel voor joodse belangen werkten. Evenmin had ik ooit gewenst dat er na de verschrikkelijke Eerste Wereldoorlog ooit een tweede zou komen tegen Engeland of Amerika.’ (Adolf Hitler, 1945).

CONCLUSIES

Winston Churchill, Franklin Roosevelt en Joseph Stalin, die allemaal joden waren, hadden Polen moeten veroordelen voor de genocide op de Duitsers in 1939 en strenge sancties moeten opleggen aan alle daders en moordenaars. Winston Churchill en de andere politici hadden ook met Adolf Hitler kunnen onderhandelen om de stammenconflicten onder de joden te sussen en de etnische conflicten tussen de joden en de Duitsers te beslechten, teneinde de Tweede Wereldoorlog en mogelijk de Holocaust te voorkomen.

Helaas wilden deze megalomane politici koste wat kost de Tweede Wereldoorlog. Bovendien wilden ze ook de vernietiging van Duitsland. Zo zei bijvoorbeeld Winston Churchill, die net zo gevaarlijk was als Adolf Hitler: ‘Duitsland is te sterk. We moeten het vernietigen.’ (Winston Churchill, nov. 1936). Erger nog, zulke woorden van ongelooflijke zwaarte: ‘Stop met praten over vredesvoorwaarden! Breek Duitsland in stukken!’ (The Daily Herald, nr. 7426, 9 december 1939) maakten in 1939 een einde aan alle hoop op vrede.

Op basis van dergelijke opruiende feiten kon men dus niet het beste verwachten van deze lastige mannen, die via de Tweede Wereldoorlog alleen maar ‘de vestiging van Joodse hegemonie’ (brigadegeneraal George Van Horn Mosely, The New York Tribune, 29 maart 1939) op internationaal niveau nastreefden.

Uiteindelijk, door de Führer (Adolf Hitler) te dwingen in 1939 de legitieme reactie op de genocide door de Duitsers te ontketenen, moesten de zionistische joden toch beseffen dat de Pyrrusoverwinning van de geallieerden in de Tweede Wereldoorlog, ten koste van meer dan 5.000.000 joden in de Holocaust, niets anders was dan een ramp, en dat zij absoluut een onvergeeflijke zonde tegen de mensheid hadden begaan!

BRONNEN

 

1.       Toespraak van Adolf Hitler – Bloedbaden van Bromberg – 1939: http://www.youtube.com/watch?v=FV-zcaJaf9w&feature=share Verbazingwekkend

 

2.       Barbara Johnson, ‘NIEUW DNA-BEWIJS TOONT AAN DAT HITLER JODISCH WAS’, 9 april 2014

 

3.       Bronder Dietrich, ‘Before Hitler Came A Historical Study’, 1975

 

4.       Hitler Adolf, ‘HET LAATSTE POLITIEKE TESTAMENT’, 29 april 1945

 

5.       Hennecke Kardel, ‘Adolf Hitler: Stichter van Israël’, 1974

 

6.       David Livingstone, ‘Hitler had Joods DNA’, 8 mei 2013

 

7.       Roland Marc, ‘POLAND’S CENSORED HOLOCAUST’, THE BARNES REVIEW – UITGAVE MAART/APRIL 2010

 

8.       Daily Express, http://guardian.150m.com/jews/jews-declare-war.htm

 

9.       http://www.jewwatch.com/jew-leaders-folder.html

 

10.    http://www.jewwatch.com/jew-leaders-churchill.html

 

11.    http://www.jewwatch.com/jew-leaders-roosevelt.html

 

12.    http://www.jewwatch.com/jew-leaders-stalin.html

 

13.    http://historyimages.blogspot.com/2009/09/one-reason-why-hitler-attacked-poland

 

http://zioncrimefactory.com/2015/07/04/hitler-explains-why-he-declared-war-on-poland/

   

3)   Poland's censored Holocaust 

Ene Marc Roland schreef in 2010 een 5 pagina lang artikel in The Barnes Review. De titel: Poland's Censored Holocaust. 

Ik kan het niet downloaden van scribd ( wel een gratis eerste maand nemen, maar dan vergeet ik weer dat er na 1 maand elke maand 11 rewuro wordt afgeschreven).  Maar het is goed te lezen:    

https://www.scribd.com/document/831092666/Polands-Censored-Holocaust

Mijn kennis Piet  heeft  het document aan mij gemaild, maar ik kan het niet op de site plaatsen. 

Korte samenvatting: 

Waarom zou Hitler oorlog gaan bewginnen tegen de drie machtigste landen van Europa:  Frankrijk,  Engeland en Rusland ? Alleeen maar  om een klein lapje grond in Polen te veroveren? 

Kijk naar wat hij zei en wat Hitler deed.

Hitler wass goed bevriend met de Poolse leider Pilsudski. Beiden waren zed erg bang voor de communisten.

Pilsudski wilde een sterke macht zijn tegen de Russen. Hij was nationalist, en dat begreewp Hitler heel goed. 

Maar in mei 1935 overleed Pilsudski en  kwam de Amerikaanse diplomaat Bulitt  de Polen opstoken tegen de Duitsers.  Hitler sprak met veel warmte over de overleden Pilsudski. 

In de Spaanse burgeroorlog vochten de Duitsers en de Polen nog samen tegen de communisten. 

pagina 2:

Zelfs nà de inval van Duitsland in Polen en de overgave door Warschau, pleitte Hitler voro een onafhankelijke Poolse staat. ( En hij bood vrede aan.  Die vrede werd doro GB en FR geweigerd ! En Rusland, dat ook de helft van Polen had bezet,  was tègen een onafhankelijke Poolse staat. 

Pas in zomer 1939  was de houding in Polen enorm anti-Duits geworden. Dit zeker onder de invloed van Amerika (  diplomaat Bullitt). 

In de Poolse krant Kurir Polski stond  te lezen:  Duitsland moet vernietigd worden ! 

De Poolse opperbevelhebber Edward Rydz-migly  zei: "Polen wil oorlog met Duitsland, en Duitsland zal die niet kunnen vermijden zelfs als het dat zou willen." 

In augustus 1939   was de stemming op een kookpunt:  etnische duitsers in Polen werden  gearresteerd en soms gelyncht.   De 1,4 miljoen Duitsers in Polen werden zwaar belaagd. 

pagina 3: